Gone Girl (2014)

Een bijzondere en goede film!

Laatst was ik eens op MM aan het rondkijken en kwam bij de regisseur David Fincher terrecht, tot toen had ik alleen Seven gezien en The Girl with the dragon tatoo heb ik ook nog staan. Deze film was ik al eerder tegengekomen en zag dat deze ook op Netflix stond, dus besloot ik deze eens te kijken!

De film heeft een origineel script. Ik heb een hoop films gezien, maar niks lijkt op dit verhaal. De film weet ook spannend te worden en trekt je ook echt mee, dat is vaak het probleem met veel films. Ik was ook echt vooruit aan het denken (van de verwachtingen klopte telkens helemaal niks). Alleen het einde was wel wat minder naar mijn mening, dat zijn samen met het matige acteer werk van Kim Dickens (de rechercheur) de enige minpunten.

David Fincher heeft dit verhaal enorm goed vertaald in beeld. De beelden zijn mooi en realistisch geschoten. Het beste vind ik het door elkaar lopen van de verhalen in niet chronologische volgorde.

Zeker een aanrader!

Hoeveel plotwendingen kan een film aan zonder stuurloos te worden? Met deze vraag zit ik een beetje na het zien van Gone Girl. Lange tijd gaat het goed en zit je op het puntje van je stoel. Waar gaat dit heen? Wat bezielt Amy? Totdat...nou ja, ik ga het niet verklappen ook, kijk zelf maar. Het huwelijk is in ieder geval kut en het einde van deze film ook.

Deze film is een typisch voorbeeld van een goed basis idee, maar een matige uitwerking.
Nochtans is de eerste helft erg goed. De spanning wordt geleidelijk steeds meer opgebouwd en er wordt twijfel gezaaid over de onschuld van Nick . De onthulling dat Amy alles in scene heeft gezet komt te snel. Hierna is de film eigenlijk een stuk minder spannend. Dat Amy zich zo makkelijk laat beroven, is out of character.

Het slot had zo goed kunnen zijn. Het is erg sterk bedacht dat Nick min of meer verplicht is om met Amy verder te leven. Alleen is het gemak waarmee Amy wegkomt met haar verhaal ongeloofwaardig en slap uitgewerkt. Ben Affleck acteert als een houten klaas en heeft nul charisma. Rosamund Pike zet echter een glansrol neer en steelt eigenlijk de film volledig.

Net aan voldoende.

3,0*

Zeer sterke film, met vooral een ijzersterke prestatie van Rosamund Pike. Wat een actrice! De rest van de cast doet het zeker ook niet onverdienstelijk (met een fijne bijrol voor Carrie Coon, beetje een onderbelichte actrice toch wel), maar Pike springt er wel degelijk ver bovenuit. De typische donkere stijl van Fincher komt hier weer heerlijk duidelijk naar voren; stilistisch en visueel allemaal sterk in beeld gebracht. Wie weet was het een betere beslissing geweest om het feit dat Pike's personage alles zelf in scène heeft gezet pas later in de film te onthullen, maar al bij al kwam het plot zo ook goed tot z'n recht. Verder vond ik de film ook zeker niet te lang duren; hoewel het mysterie na het eerste uur al opgelost is, blijft de spanning doorheen de hele film hangen en je weet ook niet op voorhand hoe het allemaal precies gaat eindigen.

Ben sowieso wel een fan van Fincher, en vind dit zeker één van z'n sterkere films.

Ik begrijp de hoge reviews niet. De opbouw, de sfeer was allemaal prima. Maar uiteindelijk was er geen enkel "wow"-gevoel of grote twist voor mij. Ik zie dat er hier mensen zijn die twijfelden of die vrouw nog leefde. Vanwaar die twijfel? Geen seconde aan gedacht dat ze uberhaupt dood kon zijn. En Nick die de moordenaar kon zijn. Uberhaupt nooit in mijn hoofd opgekomen. Moesten we dat denken? Daarna werd het een vrij standaard "de goede persoon blijkt slecht te zijn"-verhaal. Was nergens van onder de indruk, behalve de opbouw aan het begin en dat gedoe met de pers. Ik begrijp echt de hoge scores niet. Heb zelfs het woord "mindfuck" voorbij zien komen. Nou, nee. Niks was écht schokkend en onverwachts. Ik zag dat deze film dezelfde score had als "Contratiempo." Dat was nog wel de grootste shock voor mij denk ik... Die film is meer dan geweldig en laat je van je stoel vallen van verbijstering en heeft een bepaalde scene waar je U tegen zegt.. Kijktip voor iedereen hier die dit niks vond.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik geen idee had dat dit van de hand van David Fincher was toen ik de film uitkoos. Puur afgegaan op het verhaal in dit geval, maar ik zag het wel nog net voordat de film opstartte. Het zorgde er in ieder geval voor dat mijn verwachtingen nog iets hoger kwamen te liggen. Ondanks dat ik zeker niet van al zijn films even gecharmeerd ben, vond ik Se7en, Zodiac en vooral The Game erg indrukwekkend.

Gone Girl begint nog vrij aardig. Ik heb een zwak voor mysteries, dus ik was benieuwd naar hoe de vork in de steel zou zitten. De eerste grote plottwist, Amy die de boel belazert, is wel leuk, maar van daaruit ontspoort de film ook een beetje. Het gaat allemaal iets te gemakkelijk om geloofwaardig of echt schokkend te zijn. Net wanneer je begint te geloven dat Amy een gevaarlijk genie is, begint ze zich als een randdebiel te gedragen bij die twee campinggasten. De moord op Desi is een van de meest heftige scènes uit de film, maar ook hier lijkt het weer allemaal erg gemakkelijk te gaan. De scène waarin Amy in het ziekenhuis ondervraagt wordt en ermee wegkomt was echter wel het dieptepunt. Het kwam over alsof men een obstakel voor de beoogde finale even gauw uit de weg wilde ruimen. Die uiteindelijke finale viel mij dan ook tegen. Waarschijnlijk moet je hieruit concluderen dat Nick geen kant meer op kan, maar het kwam absoluut niet bevredigend over om een film van 150 minuten zo abrupt te laten eindigen.

Vanwaar dan nog een voldoende? Het is niet zo dat de film er niet in geslaagd is om mijn aandacht vast te houden. Ik vond het, ondanks het pittige speelduur, tamelijk interessant en vermakelijk, maar het is met name het laatste gedeelte en de afronding die afbreuk doen aan die ervaring. De cast doet het daarnaast ook goed, Affleck en Pike voorop, dus de film is goed door te komen. Het is alleen jammer de hooggespannen verwachtingen, die tijdens de film zelfs nog oplopen, uiteindelijk niet waargemaakt worden.

3*

Net zo'n miskleun als Panic room of Benjamin Button. Lekker hersendode casting director moet dit zijn geweest zeg. Affleck & Pike... Mijn God wat een stel. Flirten kunnen ze wel (spervuur van gevatheden natuurlijk) maar diepgang aan een rol geven en de krochten van de ziel aan de oppervlakte brengen? In geen 100 jaar, al hoop ik dat ze me ooit nog eens danig verrassen. Los van het gebrekkige en ongeloofwaardige plot voelt het bovenal bijzonder ongeïnspireerd aan: de ultrazakelijke (zeg maar gewoon saaie) regie lijkt van alle creativiteit en bezieling ontdaan en de acteurs laten vakkundig iedere kans op een topscène liggen. Met deze film bewijst Fincher geen auteur te zijn: kan iemand me vertellen waar hij eigenlijk zijn stempel drukt hier? Ik hoop dat Fincher al het bovenstaande als noodzakelijke ingrediënten zag voor een goeie cashcow. Slim, want het is toch ook wel weer vervelend te zien hoe veel filmliefhebbers hier níet doorheen prikken: een nette 8,1 op imdb.

Zo'n typische Amerikaanse film waar je van in het begin een wrange smaak krijgt, man komt thuis, vrouw is weg, enkele sporen van inbraak en de politie schiet onmiddellijk na de vaststellingen in actie, verdenkt natuurlijk de man van moord en als ze buiten komen is de pers al massaal aanwezig ..voor de rest wordt de kijker via flashbacks op het verkeerde spoor gezet tot halverwege Amy boven water komt en we haar kant van het verhaal leren kennen. De rol van de media wordt zwaar overdreven , via talkshows wordt het proces al gemaakt. Ben Affleck acteert matig, Rosamund Pike zet een geloofwaardige psychopaat neer..en ja, het einde valt tegen.

Een interessante film die de kijker meermaals op het verkeerde been weet te zetten, eerste uur vond ik wel wat stroever gaan dan het 2de gedeelte, Ben Affleck lijkt ook een tikkeltje op de automatische piloot te spelen maar gelukkig wordt het geduld daarna wel beloond.

Laatste half uur vliegt de film een beetje uit de bocht wat mij betreft, maar zeker wel de moeite van mijn tijd waard geweest.

3*

Twee jaar geleden verliet Nick [Ben Affleck] en Amy Dunne [Rosamund Pike] New York zodat Nick voor zijn zieke, inmiddels overleden moeder kon zorgen. Nu is hij samen met zijn zus [Carrie Coon] eigenaar van een plaatselijke café en zijn Nick en Amy eigenlijk alleen nog op papier getrouwd. Op de ochtend van 5 juli verdwijnt Amy spoorloos en wijzen de sporen van vernieling en een handgemeen op een ontvoering of erger. De politie beschouwt Nick dan ook als potentiële dader en omdat Amy de schrijfster is van een populaire serie kinderboeken ontstaat er enorm veel media-aandacht. Wanneer detective Rhonda Boney [Kim Dickens] de eerste concrete aanwijzingen de eerste concrete aanwijzingen vindt, begint Nick te vermoeden dat Amy een spelletje met hem speelt. Gillian Flynn bewerkte haar eigen boek en schetst interessante karakters – ook in ondersteunende rollen – die bijdragen aan een boeiend mysterie dat in het laatste kwart de grenzen van de geloofwaardigheid op zijn minst nadert. Affleck en Pike leveren uitstekend werk af.

Uitstekende film met helaas een onbevredigend en ongeloofwaardig einde. Terwijl het eerste deel juist zo goed verzorgd was. Heel jammer. Affleck is ook niet bijster overtuigend in deze rol. Pike speelt wel uitstekend en met de sfeer zit het natuurlijk ook wel goed met Fincher. Maar alles bij elkaar toch wel een tegenvaller. Als ze iets minder ambitieus waren geweest, of het gewoon nog wat beter hadden uitgewerkt, dan had het een topfilm kunnen zijn. Maar dat is dus niet het geval.

Sterke thriller met halverwege een onverwachte twist. Dan gaat het een beetje over de top. Bij de moord op Desi wordt Amy ineens een koelbloedige killer die Sharon Stone in Basic Instinct naar de kroon steekt! Het veelbesproken einde komt wat plotseling over, maar is veel leuker dan een zoveelste ongeloofwaardige happy end. Hoewel het mij onduidelijk is waarom de luie rokkenjager Nick bij zijn psychopatische vrouw zou blijven nadat ze hem een moord in de schoenen wou schuiven. De zwakste schakel in deze film is zeker de ondermaatse prestatie van Ben Affleck, die blijkbaar maar één emotie en gezichtsuitdrukking kan neerzetten: die van de depressieve sul.

Wat een ijzersterke thriller, duidelijk ook meer thriller, met z'n constante spanning, zoektocht, twist en best een lekker gestoord wijfie, kan ik wel appreciëren De film zit ook geweldig in elkaar, ondanks de kleine 2u30, keek je zo met de nodige spanning, vragen en keek ie heel vlotjes weg. Dikke pluim voor David Fincher en ook de cast die top was. Betere in dit genre, zul je niet veel vinden.

Wil hier een 9.5/10 vr geven, maar door de totale beleving richting perfectie, rond ik af nr boven, een 10tje dus

Toch alweer wat jaartjes geleden dat ik Gone Girl op tv zag, maar de indruk was sterk en de wens om deze tegen een redelijke prijs aan mijn collectie toe te voegen groot. En dat lukte dan eindelijk waarop ik ontzettend veel zin had in een herkijk.

Veel verrassingen had Gone Girl dan ook niet, des te knapper is het dat een film zelfs dan nog pakt en interessant is. En was slaagt Fincher daar toch uitstekend in. Het eerste half uur met de flashbacks, uiteraard noodzakelijk, is niet het sterkste gedeelte van de film. Het tekent de falende relatie door de jaren heen en legt een voedingsbodem voor things to come, het is toch pas zo rond de 20 minuten dat de film zich op heerlijke wijze ontbrand als mysterie, met merkwaardige vondsten, vreemde geruchten en verdenkingen die langzaam toenemen. Kostelijk zijn de fouten die Nick maakt waardoor hij er steeds slechter qua imago voor komt te staan waarop de boel zo op het uur letterlijk implodeert.

Gone Girl verrast vervolgens met twee bijzondere verschuiving qua verhaal die het plot niet zo zeer ingewikkeld maakt als wel totaal op de kop zet. Gewiekst volk, schoonheidsfoutjes met grote gevolgen, een fascinerende situatie met ontwikkelingen in het lakehouse, fascinerend ook de bedscene, goed acteerwerk, een passende soundtrack van Trent Reznor en een ontknoping waarin heel hoog spel wordt gespeeld. Gone Girl is een mysterie die het niet alleen bij het raadsel houdt maar ook behoorlijk psychologisch is...want wat zou jij doen? Kan je wat doen? Dan zou ik nog bijna de totale mix qua vormgeving, montage, camerawerk en sfeer vergeten.

Ik kan dan ook niet anders zeggen dat Gone Girl qua verhaal, en hoe de cirkel op het einde rond is, een geniaal geheel vormt waar nog wel even over nagepiekerd en gediscussieerd kan worden, wat dan ook gebeurde met mijn medekijker, want een half uur na de film hadden we het er nog steeds over. Gone Girl is dan ook met recht een heerlijk WTF film te noemen en daarmee helemaal my cup of tea. Kostelijk!

Een film die iets teveel wil. Je op het verkeerde been brengen, maar het is niet subtiel genoeg, waardoor je de twist al ziet aankomen. De uitwerking daarna is zelfs nog minder subtiel en volledig ongeloofwaardig. Ik geloof er helemaal niets van dat ze weg kan komen met wat ze heeft gedaan. Het is allemaal veel te opzichtig en de film maakt zich er te gemakkelijk van af.

Beelden zijn wel degelijk tot mooi, en met name de soundtrack van Reznor is fraai en sfeerverhogend. Als filmcomponist onderscheidt hij zich toch altijd. Met name door hem kom ik niet uit op een rampzalige rating. 2,5*.

Ingewikkeld en nogal geconstrueerd verhaal over een echtpaar dat van elkaar af wil. Of zoiets. Heb er weinig van begrepen. Kon me ook weinig schelen. Weet niet eens meer hoe het afgelopen is en wie nou 'gewonnen' heeft. Dit is ook veel te Amerikaans voor mijn smaak. Mist ook iedere subtiliteit of mysterie. Al kan ik me wel voorstellen dat velen dit een leuke film vinden.

Opnieuw gekeken. Ik was veel van de film kwijt. Ik snapte in eerste instantie niet waarom ik de film toch wel een laag cijfer had gegeven. Geen 4.5 of 5 sterren. De film was eigenlijk top!. Sterk verhaal, prima geacteerd, lekker sfeertje....

Alleen het einde... Dat was hem... Daar ging mijn aantal sterren omlaag. Super onbevredigend en teleurstellend.

Erg jammer dus. Tot 10 minuten van het einde was die top. Daarna een compleet punt minder.

3.5*

In de herziening. Indrukwekkend. De 2,5 uur zijn een makkelijke zit en dat is een goed teken. Je wordt echt in de film gezogen. En dat met een sterk verhaal en prima acteerwerk, niet perse met een opvallende cinematografie of flitsende actie.
Vanaf het begin is er zo'n lekker onderhuids sfeertje. 'Something fishy'. Afflecks spel hier is belangrijk, je voelt dat er iets niet klopt, maar ook dat hij niet de moordenaar zal zijn. Pike wordt hier bejubelt in haar spel, maar Affleck vind ik ondergewaardeerd. De editing is fijn. Een film die de rol van de media en het wrange van een huwelijk pijnlijk naar voren brengt, op een sterke manier. Het meekijkende tv-publiek én de filmkijkers worden een kant van hun waarheid opgezet. De fase waarin het psychopathische van Pike naar voren wordt gebracht bezorgt je de nare kriebels. Wel moet gezegd worden dat het acteerwerk van Pike cq de karakterol net wat teveel uitvergroot wordt in de laatste fase. Het einde is brr, op een goede manier.

Erg fijne psychologische thriller/mysterie die me, ondanks dat ik zag wat ik er vroeger voor cijfer aan gegeven heb, positief verrastte.