Schizopolis (1996)

Heel apart, leuk filmpje vol prettig gestoorde onzin. Veel maf gedoe met verschillende realiteiten enzo, kreeg af en toe zelfs een paar Gozu-déjà-vu's, al zit hier wel iets meer lijn in . Veel goede vondsten ook, vaak momenten die helemaal niks met het verhaal te maken hebben maar gewoon leuk zijn van zichzelf.

Ik kreeg wel wat het idee alsof Soderbergh hier een pas afgestudeerde filmstudent is die heel graag alles wat 'ie heeft geleerd in de praktijk wil brengen. Het is dan ook best opvallend dat 'ie hiervoor al een hele rits films heeft gemaakt, maar toch is dit vaak een idiote mix van allerlei stijlen, camerastandpunten en muziekkeuzes. Best verfrissend opzich, alleen draaft 'ie wat teveel door. Het is dan ook meer een leuk experiment dan een goede film, maar zeker de moeite waard.

Aan Gozu dacht ik niet.

Wel aan Lost Highway en I *heart* Huckabees. Die drie stemmen vind ik onbegrijplijk. Lang geleden weer dan ik zo'n leuke, frisse film uit de USA mogen aanschouwen heb, blijkt hij 10 jaar oud en heeft niemand hem gezien

Soderberg demonstreert hier een film vol geweldige vondsten, die bijna de gehele speelduur hilarisch is. Vooral de scenes waar menselijke eerlijkheid getoond wordt in plaats van sociale vriendelijkheid zijn super. De speech bij een begrafenis, het gesprek met de overbuurman over z'n vrouw, ...

Inderdaad nogal wat scenes die weinig met de film zelf te maken lijken te hebben, maar who cares, ze zijn ten minste wel grappig. Wat mij betreft wel gewoon een goeie film, ten minste wat gedurfder dan iets te makke comedies zoals Garden State en I *heart*.

Erg komisch, en een film met ballen. 4*, en een herziening komt nog wel een keer. Oh, en ga dit zien, de film verdient meer kijkers.

Ben het deels met Onderhond eens. Een zeer grappige en frisse film. Erg experimenteel en weird.

Deed mij trouwens vooral aan Family Guy denken. Erg droog allemaal, met soms onbegrijpelijke gebeurtenissen.

Heb me vooral op het begin een scheur gelachen, echt prachtig hoe 'the american dream' op de hak wordt genomen.

Te idioot allemaal.

Jammer dat de film dit voor mij niet de gehele tijd weet vast te houden, en na 45 minuten had ik het wel gezien. Als de film dus iets korter was had ik hem briljant gevonden Nu is hij gewoon erg grappig.

3,5* haalt hij zeker.

Ook bij herziening geweldig. Totaal maffe film, geweldige aaneenschakeling van vaak losse en totaal ongerelateerde scenes, al is dat ook Soderbergh's bedoeling. Vanwaar anders een dood shot, met een pan naar een boom met een papiertje op wat zegt "Missing idea".

Soderbergh verneukt in deze film echt een hoop geweldige vanzelfsprekendheden, iets wat redelijk uniek is, zelfs in komische cinema. Dat het dan niet helemaal strak aan elkaar geschreven is kan mij echt niks schelen. Denk Monty Python type film, alleen vind ik dit 100 keer origineler en grappiger.

Unieke cinema dit, weer intens genoten, vier dikke *

Zeer originele en lekkere absurdistische film, vol met leuke vondsten die helaas nooit echt hilarisch zijn, daardoor blijft het bij gniffelen. 3*

Inspired by rumors, bald-faced lies and half-remembered dreams!

Heerlijk absurd filmpje dat lak heeft aan alle regels. Geen idee wat het allemaal te betekenen heeft maar het is wel erg leuk. Enkele geweldige scenes wisselen elkaar in rap tempo af, ik zal ze hier niet vertellen, kijk de film maar. Ook erg veel kleine grappige dingen die in dialogen, audio en visualiteit naar voren komen.

Qua cinematografie wat matig, helaas niet de prachtige belichting zoals in the Limey of Solaris, maar het past wel bij de film. De soundtrack is precies hetzelfde. Beetje moeilijk verder om er wat over te vertellen, dit moet je gewoon zelf zien.

Dikke 4 sterren

Leuke film, lekker absurd met goede humor, maar mist toch een hoop om echt goed te zijn.

"Oh, I'm having an affair with my wife"

3,5*

Vond het vooral leuk om het leventje van de hoofdpersonen te volgen. De zijlijnen rond het “eventualisme” vond ik veel minder boeiend. Alleen die Elmo met z’n taaltje is nog de moeite waard, hoewel ook dat te lang aansleept.

Pas tijdens de laatste tien minuten ben ik verder gekomen dan glimlachend toekijken. “MUNSON!” Er zijn vrij weinig dingen die ik grappig vind, maar af en toe kan ik ongecompliceerde, lompe, droge flauwekul best waarderen. Geweldig personage, die Azimuth Schwitters.

2.5*

Erg rare komedie. Van het verhaaltje kon ik maar weinig maken maar dat zal wel de bedoeling geweest zijn.

Voor mij wisselt de film mindere momenten af met leuke momenten. Het leukste was de pastoor bij de begrafenissen en Soderbergh die vreemdgaat ontdekt. De scène waarin Soderbergh aan het begin en einde het publiek toespreekt was ook geweldig.

Onder de mindere momenten versta ik dan vooral sommige dialogen. Zoals Soderbergh daar opeens vreemde talen begon te spreken werd veel te lang gerokken. En zo zijn er nog wel dingen die van de score afhappen.

***

Partial agreement with previous poster.

Mildly amusing anecdote. Ostentatious showcasing of knowledge about director. Mention of expectation based on previous work.

Obvious statement about differing styles. Recapiltulation of certain events and semi-intellectual analysis of their meaning. Generic acknowledgement of craftsmanship. Blatant conjecture about director's intentions and failings therein.

Self-assured conclusion.

Expression of fair amusement. Inappropriate quote and subsequent rating details.

Beef diaper? Nomenclature.

Origineel en komisch filmpje. Net als Goodfella had ik soms het gevoel naar een debuut te kijken. Erg rommelig allemaal, maar net daarom werkt het zo goed. Vond Steven Soderbergh overigens bijzonder leuk acteren, met dat knullige hoofd van 'm.

Ruim 3,5* voor deze kwajongensachtige prent.

I believe so strongly in mayonaise!

Komedie met een zeer eigen (non-)stijl. Deed me wat denken aan de jongens van BriTANicK Comedy | Two Guys Wasting Their Degrees en na het zien van deze film, lijkt het me dat zij hier voor een groot deel hun inspiratie vandaan hebben. Vooral als je kijkt naar winning trailer

Over de film dan. Ja lastig om er wat zinnigs over te zeggen. Schetsmatig, veel geklooi met dialoog en hoe we tegen "taal" aankijken. Verder word je er meermaals op gewezen dat je een "film"kijkt die de regels van film niet zo serieus neemt. Iets wat natuurlijk veel vaker gedaan is, maar hier is het wel erg droog.

Deed me inderdaad wat denken aan Monty Python door de randomness, maar dus nog veel meer aan de shorts op Britanick en ook Cracked.com. Zeer vreemd stijltje, dat je ook niet gewoon moet worden, want dan is de lol eraf natuurlijk.

Aanrader!

Compleet absurde film waarin het medium en zowat elke traditionele regel daarvan consequent afgebroken wordt. Ongezien, hilarisch en enorm creatief stukje film en zonder meer het beste wat ik van Soderbergh gezien heb. Best geniaal.

Hier zit toch wel geniale humor in en heb dan vaak moeten lachen.

Jammer genoeg kan dit niet helemaal waarderen, als ze meer op de humor hebben gefocust dan op een zo vaag mogelijke film maken dan had ik het geweldig gevonden.

Toen ik dit tegenkwam moest ik wel even aan deze film denken

Tamelijke positieve bespreking.

Blijft een topfilm! Soderbergh doet het huis-tuin-en-keuken met bizar autistisch resultaat. Hij speelt zelf een dubbelrol, en weet precies hoe hij zijn domme kop moet gebruiken. Grote aanrader.

Leuk filmpje hoor. Anderhalf uur absurditeiten, droge grappen, dubbel- en tripelrollen waar Soderbergh inderdaad prima acteert. Af en toe wat traag en het had misschien een beetje korter gemogen, maar de creativiteit maakte een hoop goed - ik kan dit soort absurdisme wel waarderen.

Korte en krachtige komedie op metaniveau die door een ingewikkeld plot (als daar zelfs sprake van is) en effectief elementen van schizofrenie het herbekijken waard is. Soderbergh speelt bij momenten kurkdroog en hilarisch (dat bekken trekken...), en de 'letterlijke' dialogen vormen een hoogtepunt. Fuck de conventies, en haal eens deze uit de VHS-kast.

Fijn weerzien.

Het is enerzijds een beetje apart dat een film van een toch wel bekende regisseur zo weinig gezien is, anderzijds is Schizopolis zo weird dat het waarschijnlijk ook nooit een breder publiek zal aanspreken. Maar wie graag eens wat anders kijkt, heeft aan deze een stevige kluif.

Soderbergh gaat de absurde kant op en doet dat door met communicatie te spelen. Personages praten onzin, spreken in andere talen, communiceren in uitsluitend descriptieve taal en zijn plot extreem eerlijk. En dat op onnavolgbare manier, waardoor het iets sketchmatigs krijgt.

Er zit ergens wel een narratief in verborgen, maar ik zou er mij niet al te druk om maken. Dit is gewoon heerlijke chaos en anarchie, gebracht met erg veel humor en een geweldige Soderbergh, die regelmatig doet denken aan Andy Samberg.

4.0* en een uitgebreide review