Double Agent 73 (1974)

Ongelooflijk lollige jaren 70 exploitation. Zo bizar en smakeloos dat het een regelrechte topper in dit genre genoemd kan worden. Wie bedenkt toch dingen als een geimplementeerde fotocamera in een borst . Good ol 70's

3*

Mijn god, wat een lelijke film!!! Niets, maar dan ook niets is goed aan de film. De gordijntjes, vloerbedekkingen, jurken, glamrockschoenen, bloemvazen, jarretels, en badkamer-tegeltjes spelen naast de grote borsten van Chesty Morgan een hoofdrol. Het is zo vreselijk lelijk. 95% van de tijd dat Chesty aan het woord is, wordt de camera trouwens niet op haar gericht (tja, ze is een Poolse). Ze maakt ook een triestige indruk, compleet aan de drugs als je 't mij vraagt.

Zelfs met al goede bedoelingen, cult- en amusementswaarde, het is gewoon niet meer waard dan 0,5*. Aanrader dus, en nu op zoek naar Deadly Weapons (die nog slechter blijkt te zijn, hoera). Opvallend dat de regisseur een vrouw is trouwens.

Deze film had een aardig idee en viel geheel tegen verwachtingen in, ook nog enigszins mee. Ik had het heel wat slechter verwacht!

Jane Tennay, een rondborstige agente, nummer 73, krijgt een camera in haar borsten geïmplanteerd.

om bij een stel schurken langs te gaan en zo de identiteit van hun baas te kunnen achterhalen. Dus om heel kort te zijn zien we haar schurken ontmoeten, uitschakelen, en elke keer als ze een foto wil nemen, moesten de kleren uit. Het maakt de film ondanks zijn karige 73 minuten die hij duurt, opvallend eentonig en langdradig. De moord-scène waren nog de moeite waard, soms zelfs best inventief en met bloed. Echter de slaphangende borsten van Chesty Morgan moesten blijkbaar de enige attractie in de film vormen. Die shots waren algauw vermoeiend en al helemaal oninteressant. Daarnaast was het acteerwerk van hoofdrolspeelster Chesty Morgan ook nog eens vreselijk slecht. Het was wel geinig om zo een keer gezien te hebben maar daar houd het wel mee op!

Na eerst gisteren "Deadly Weapons (1974)" te hebben gezien met Chesty Morgan en haar twee megaborsten, moest ik natuurlijk ook deze Actie / Misdaad film van haar zien, die veel overeenkomsten heeft met de film "Deadly Weapons". We zien namelijk niet alleen wederom veelvuldig de enorme megaborsten van Chesty Morgan, we zien ook veel dezelfde decors (o.a. een badkamer, een bar, een kamer met dezelfde foto's van dieren aan de muur en we zien ook steeds hetzelfde vliegtuig landen) die ook te zien waren in "Deadly Weapons". Dit komt natuurlijk mede omdat beide films in hetzelfde jaar gemaakt zijn en waarschijnlijk zeer snel achterelkaar.

Nadat agent 99 bij een onderzoek naar een misdaadsyndicaat vermoord is, wordt de op vakantie zijnde Jane (Chesty Morgan) op de taak gezet. Deze rondborstige agente, nummer 73, krijgt hiertoe in haar megaborsten een fototoestel geïmplanteerd. Hiermee kan ze foto's nemen van bewijsmateriaal en personen en dat moet uiteindelijk leiden tot de ontmaskering van de mysterieuze Ivan Toplar, het hoofd van een bende welke handelt in drugs.

Net zoals bij "Deadly Weapons" zien we nu ook weer de megaborsten van Chesty Morgan tijdens de opening credits (wel niet in de eerste seconde, maar pas 20 seconden later), waarbij ze dan haar linkerborst regelmatig iets optilt en je dan steeds het klikgeluid van een fototoestel hoort. Oftewel in haar linkerborst zit het fototoestel geïmplanteerd. Daarna begint de film en zien we hoe agent 99 wordt vermoordt en zien we ook Chesty Morgan op vakantie, waarbij we o.a. twee teams tegen elkaar zien volleyballen en één team is dan naakt (dan zie je wat borsten en billen) en het andere team heeft kleren aan. Chesty Morgan doet daarbij overigens niet aan mee, want zij zit lekker te genieten in de zon met alleen een te kleine zwarte doorzichtige BH aan en verder een kort rood broekje, zwarte panty's en rode plateauschoenen (typisch jaren 70).

Op haar hotelkamer wordt ze dan gebeld en moet ze terugvliegen naar New York waar ze haar opdracht te horen krijgt van haar baas Bill (Peter Savage) en daarbij wordt er een fototoestel in haar linkerborst geïmplanteerd. Elke keer als ze een foto wil nemen, moeten de kleren uit en moet de linkerborst iets worden opgetild en horen we een klikgeluid. Klik, weer een foto Menigmaal heb ik hierom hard moeten lachen, want het slaat natuurlijk als een lul op een drumstel. De eerste paar shots van de megaborsten (na de opening credits zijn ze pas voor het eerst te zien na circa 14 minuten als ze wakker wordt in een bed in een ziekenhuis en dan is er ook nog een pleister geplakt op haar linkerborst) van Chesty Morgan zorgen nog wel voor humor en zeker m.b.t. hoe zij foto’s maakt van gevoelige documenten of uitgeschakelde vijanden. En dat laatste gebeurt best vaak en dat maar liefst zeven keer.

Haar eerste slachtoffer is een verpleegster (Denise Purcell), die haar een pil geeft welke ze niet inneemt, in het ziekenhuis die ze wurgt met een telefoonsnoer waarna ze met haar linker megaborst een foto van haar maakt. Klik, de eerste foto. De tweede keer maakt ze foto's van bewijsmateriaal, waarbij ze betrapt wordt door een man (Louis Burdi). Ze vecht dan met deze man door haar borsten te gebruiken i.p.v. haar vuisten. Ze slaat daarmee de man min of meer knock-out, waarna ze vlucht en er een autoachtervolging volgt. Daarbij vermoordt ze de man met een lippenstift, waarin een bom zit.

Haar identiteit is dan bekent bij het misdaadsyndicaat en die willen afrekenen met haar. Ze sturen dan een moordenaar op haar af die per ongeluk de vriendin van Jane, te weten Jill (Jill Harris), vermoordt terwijl ze een douche aan het nemen is in de woning van Jane. We zien dan dezelfde badkamer als in "Deadly Weapons" en ook zien we Jill Harris naakt, die min of meer op dezelfde manier wordt vermoordt met een mes (ze wordt herhaaldelijk gestoken) onder de douche als in de Horror / Thriller film "Psycho (1960)". Ondertussen ontmoet Jane agent Tim in de dierentuin, waarop ze verliefd wordt.

Als ze weer in haar woning is en ze een drankje maakt op de bar (dezelfde bar als in "Deadly Weapons") en daarin een ijsblokje stopt, kleedt ze zich uit en op dat moment komt de moordenaar binnen. Jane schakelt dan de moordenaar uit met damp uit een soort van theepot en vermoordt hem uiteindelijk door ijsblokjes in zijn mond te stoppen (dat was best sadistisch). Klik, en er wordt weer een foto gemaakt. En zelfs deze fotohandelingen gaan op een gegeven moment vermoeien. Als ze daarna in bed gaat liggen en met haar borsten gaat spelen, rinkelt de telefoon en heeft ze een telefoongesprek met Tim die haar uitnodigt voor een afspraak. En terwijl ze het telefoongesprek voert, gaat de camera al snel richting de megaborsten van de grote meid. Ook al hebben ze niets met de scène te maken, ze blijken het enige interessante te zijn wat er uitgesleept kan worden

We zien daarna Jane bij Tim, waarbij ze gaan vrijen op de bank en waarop Tim soms op de borsten van Jane drukt, waardoor er foto's worden gemaakt van Tim. We zien daarna Jane in een kamer (die ook al te zien was in "Deadly Weapons"), waarbij ze opzoek is naar bewijsmateriaal en als ze dat vindt maakt ze er wederom foto's van. Je kunt gerust zeggen dat Jane een slechte inbrekster was, want wederom wordt ze betrapt door een man (Donny Lee), die ze nu uitschakelt met een grote oorbel. Klik, weer een foto

Daarna zien we vijf minuten lang beeldvulling, waarbij Tim tijdens een paardenrace Jane probeert te vinden. Die scène was totaal overbodig en had men beter eruit kunnen knippen omdat het helemaal niets toevoegde (ik denk niet dat het niemand interesseerde dat ruiter Ramon de paardenrace won). Jane wilt dan afrekenen met crimineel Hans Schmidt (Buck Starr), die op zijn hotelkamer aan het vrijen is met een vrouw. Als de vrouw naar de badkamer gaat heeft Jane zich daar verstopt in de douche, waarbij ze de vrouw neerslaat, verdoofd en vastbindt en wederom hoor je dan weer een klik en dus weer een foto. Ze smeert dan een verdovend middel op haar megaborsten en gaat dan naar Hans Schmidt die ligt te slapen op bed. Hij denkt dan dat het de andere vrouw is en begint aan haar borsten te zuigen. Als hij buitenbewustzijn raakt, doet Jane haar BH af en hoor je weer een klik en dus weer een foto. Ze wast daarna op de badkamer haar megaborsten met water en vertrekt dan.

Ze wordt daarna gepakt door Igor (Saul Meth), hij had ook de moordenaar op haar afgestuurd, die haar naar een kamer brengt, vastbindt op een stoel en herhaaldelijk slaat. Als hij zich wilt vergrijpen aan haar, komt er een vrouw de kamer binnen en dat was dezelfde vrouw als op de badkamer bij Hans Schmidt die ze verdoofd had. Als de vrouw binnenkomt zegt ze "Ah, it's you. How nice to see you again.", waarna ze Jane in het gezicht slaat. Jane weet zich uiteindelijk zelf te bevrijden en slaat daarna Igor met een kapot geslagen fles in het gezicht en slaat daarna de vrouw neer. Ze maakt dan weer haar BH los en maakt foto's van Igor en de vrouw en vertrekt daarna weer. Dat is tevens de laatste keer dat je klik, weer een foto hoort.

Daarna krijg je te horen dat Jane zich voor 22:00 uur moet melden bij haar baas Bill, want behalve een fototoestel heeft men ook een bom in haar borst geïmplanteerd, die anders om 22:00 uur afgaat. Net op tijd meldt Jane zich bij Bill, waarna het fototoestel en de bom worden verwijdert uit haar linker megaborst tijdens een operatie. Daarna gaan ze samen de gemaakte foto's bekijken en komen ze erachter dat Tim (er waren namelijk ook per ongeluk foto's van hem gemaakt) de mysterieuze Ivan Toplar is. Jane gaat dan naar hem toe om met hem af te rekenen, maar eerst drinkt ze nog naakt een kopje koffie Eenmaal bij Tim biecht Tim het één en ander op en vertelt hij dat hij verliefd is op haar. Maar Jane kent geen genade / medelijden en schiet hem dood en dit keer horen we dus geen klik meer van haar borsten en alleen het klikgeluid van het pistool.

Eenmaal terug in de woning rinkelt de telefoon weer en als ze die opneemt is het haar baas Bill die een nieuwe opdracht voor haar heeft in Istanboel in Turkije. En ook tijdens dat telefoongesprek heeft de camera meer interesse in de megaborsten van Chesty Morgan i.p.v. haar gezicht. Ze weigert de opdracht, maar in de laatste beelden zien we het vliegtuig landen op het vliegveld van Istanboel en heeft Jane de opdracht toch aangenomen. Hierna is de film ook na 72 minuten afgelopen en een vervolg is er ook nooit meer gekomen.

Net zoals in "Deadly Weapons" is het verhaal te verwaarlozen en draait het alleen maar om de megaborsten van Chesty Morgan. Toch vond ik deze film net wat leuker dan "Deadly Weapons" en vooral vanwege het fototoestel in haar megaborsten. Ook de cast doet het dit keer wat beter en dat inclusief Chesty Morgan die dit keer niet als een houten plank acteerde. De korte speelduur maakt ook dat de verveling niet te snel toe slaat en liefhebbers van gigantische natuurlijke jetsers kunnen helemaal uit hun dak gaan. Chesty Morgan is nog steeds onder ons en is inmiddels 83 jaar oud. Ik hoop voor haar dat ze haar borsten (lijkt me geen pretje om daarmee te leven en zeker niet qua gezondheid) inmiddels heeft laten verkleinen, want anders hangen ze waarschijnlijk nu tot aan haar knieën.