The King of Comedy (1982)

Voor fans van De Niro. Wat een geweldige rol van hem. Zelden zo'n lastige gast als Rupert Pupkin gezien, een onbeduidende narcist op zoek naar erkenning, en die gedreven is om deel uit te maken van de show van een erg populaire TV presentator, Jerry Langford, gespeeld door de komiek Jerry Lewis. De film is op zich grappig van toon, maar hetgeen de film vertelt is eigenlijk beangstigend. It's no laughing matter. De idolatrie van celebrities wordt in de zeik gezet maar het is dat element van hersenspoeling, van volgzaamheid, die de oplettende kijker wat ongemakkelijk moet doen schuiven. Pas op het einde, wanneer zijn moment van glorie zich voltrekt, begrijpen we beter Pupkins antecedenten en wordt er eigenlijk hard gelachen met wat een dieptriest levensverhaal is.. Goed einde ook. Eén van Scorseses beste films.

Een De Niro op dreef als aanklampende fan met narcistische trekken en grootheidswaanzin. Je kan niet zeggen dat hij geen doorzetter is. Hij is bovenal een opdringerige klier die je als celebrity liever niet over de vloer krijgt. Sublieme rol toch wel van De Niro waarbij ook het samenspel met Jerry Lewis geweldig is. Elke keer als ze beiden in een scène opduiken, is het genieten geblazen.

De insteek is inderdaad erg humoristisch, maar als je verder kijkt dan dat, is er van humor nog weinig sprake. Stalking in de ergste graad door blind fanatisme dat dol draait door de hoge eigendunk en zelfoverschatting ten koste van alles. Creepy. Want zo'n mensen bestaan echt, denk ik.

Fijn ook, zeker in het begin, hoe fictie en realiteit door Pupkin door elkaar worden gehaald, eerst met zijn droomsequenties, maar ook met wat hij denkt te horen of denk te verstaan. Aan de andere kant krijg je tegelijk een blik op de afstandelijke en arrogante wereld van de showbizz. Interessant!

Tijdens de film Joker zag ik al verwijzingen naar Taxi Driver en deze The King of Comedy. Nu stond hij ineens op Disney+ dus gekeken. En inderdaad, ik moest direct aan Joker denken en zag direct waarom men de film hiermee vergeleek en dat hieruit ook wel inspiratie is gekomen.

Prima film wel die nergens iets fout doet, veel goede punten kent maar nergens me echt wist weg te blazen. De film biedt vooral heel veel ongemak, maar dat lijkt wel zo bedoeld. DeNiro is schitterend in deze rol door zijn naïviteit niet te ver door te laten draven en zo wel geloofwaardig te blijven. Lewis is overtuigend als de bewierrookte anchorman. Qua ideeën zijn tijd volgens mij ook ver vooruit maar anderzijds qua thematiek nu niet heel schokkend meer. Verder een prima tempo en visueel aardig maar nergens echt heel bijzonder.

Qua toon een beetje komedie en vooral drama maar nergens zo zwaar zoals in Joker (dat er echt te ver over ging in stijl en toon en mij daardoor eerder irriteerde dan dat die film mij raakte) en daardoor genietbaar. 3,5*.

Uitstekende film over een komiek die graag door wil breken en hulp vraagt aan een populaire talkshow-host. Een lekker wrange komedie met twee goed neergezette personages. Robert DeNiro is overtuigend als de toch wat ziekelijke Rubert Pupkin (goed uitgekozen naam) en Jerry Lee Lewis weet zich goed staande te houden tegenover hem in een rol die dicht bij hemzelf ligt.