The Grand Budapest Hotel (2014)

Grappige film met een kitscherig tirolersfeertje. Dit wereldje van Anderson is een mengelmoes van Tirol, van opkomend nazisme, van art deco, en dan nog 's een vleug animatie ertussendoor. De erg creatieve en fantasierijke geest van Anderson klopte duidelijk overuren om zoiets te bewerkstelligen. En dit eigen eclectische wereldje werkt zoals het moet. Het voelt zowel sprookjesachtig aan als dicht bij de realiteit.

Het verhaal op zich, hoe een piccolo het tot hoteleigenaar geschopt heeft , is op zich zelfs redelijk oninteressant, maar de manier waarop het verteld wordt (met droge humor) en gepresenteerd wordt (met veel kleur en in een aspect ratio uit de jaren '30 om het tijdskader te versterken), verheft dit eenvoudige verhaaltje tot een knetterende show. Kleur in de beelden, kleur in de personages. Het lijkt me wel dat Anderson heel goed begrepen heeft waar het in film om draait en daarom is het echt een Anderson grand cru.

Met een overdaad aan bekende acteurs én visuele trucs probeert Wes Anderson te verhullen dat het verhaal van de film eigenlijk weinig boeiends te bieden heeft. Toch scoort de film bij mij een voldoende, maar dat is enkel vanwege de subtiel verwerkte humor die rijkelijk aanwezig is. Wel een stuk minder leuk dan Anderson’s voorgaande film Moonrise Kingdom.

Wat mij betreft de leukste Wes Anderson film. Stukken beter dan die vorige!

Halverwege afgezet, flauw en over the top.

Gisteravond voor de tweede keer gezien. Briljante film. Visueel heel erg mooi en aparte humor ook.

Heerlijke film, fijne acteurs: 4,5*

Toch wel een leuke film met mooie, kleurrijke en gedetailleerde shots. Cast zit ook bomvol goede acteurs

Zeer zeker. Toffe cast inderdaad.

Met Owen Wilson en Jeff Goldblum heb ik in andere films niet zoveel mee (Jeff Goldblum af en toe nog wel), maar hier stoort het niet. Owen Wilson, omdat ie heel even aan het eind komt en Jeff Goldblum (als Deputy Kovacs) heeft een aparte uitstraling en komt ook niet heel de film als hoofdpersonage naar voren.

Wes Anderson heeft een goede balans gecreëerd met deze cast en niet alle topacteurs overdreven naar voren laten komen, maar subtiel neergezet en verworven in het verhaal.

Gisteren heb ik Moonrise Kingdom op blu-ray besteld. Kan niet wachten om die ook te zien.

Sterkste film van Wes Anderson tot nu toe.

Hier wordt de perfecte wereld gecreëerd waarin zijn excentrieke personnages kunnen gedijen. Je kan beweren dat Anderson keer op keer hetzelfde truukje herhaalt in zijn films, maar je kan ook beweren dat hij er steeds in slaagt een alternatieve, fantastische wereld te creëren en deze kunst -want dat is het toch- naar een nog hoger niveau heeft getild in deze film.

In andere van zijn films vond ik dat er naast de gecreërde wereld niet altijd genoeg film overbleef om er ten volle van te genieten (dat gevoel had ik bvb. bij the darjeeling limited en the royal tenenbaums). In The Grand Budapest Hotel is er wel een verhaal dat -hoe absurd ook- een hele film de aandacht trekt.

Ik kijk nu al uit naar een tweede vertoning.

Ok, er is aardig wat energie gestoken in deze film. En dan bedoel ik vooral in de uiterlijke verzorging tot in de puntjes en in de montage. Maar dat is dan ook gelijk het beste wat ik er van te zeggen heb.
Kon eigenlijk nergens echt om lachen, en dat afschuwelijke sentimentele moment in het midden van de film waar het jong over zijn traumatische oorlogsverleden vertelt vond ik zo buiten de toon van de rest van de film, toen hoefde het van mij eigenlijk al helemaal niet meer. Maar ook eerder was ik mijn aandacht al verloren, zo vanaf het moment van de arrestatie.
Ik dacht op zijn minst een leuk filmpje voor tussendoor te gaan kijken (maar eigenlijk hoopte ik op een grandioze komedie), maar het werd een beproeving van mijn doorzettingsvermogen om de film uit te kijken.
Wat ook zeker niet in het voordeel van de film werkt is dat ik gister het mind blowing Mulholland Drive voor het eerst gezien heb en daar nog helemaal ondersteboven van lig.

2.5* voor met name de aankleding.

Wel een aardig stukje kunst. Leuk verhaaltje, leuk sfeertje. Zou er niet al te veel van verwachten. Vond hem vooral leuk voor tussendoor. Even wat leuk en luchtigs.

Herzien, wat een aangenaam sprookje blijft dit!

Leuk.

The Grand Budapest Hotel is me net wat te druk om écht goed te zijn. De talloze absurde dingetjes werken slechts af en toe. Absurditeit hoort vooral het middel te zijn, terwijl het hier vaak het doel is. Echt grappig is het daardoor zelden.

Daar komt bij dat de cast simpelweg te veel namen bevat. Tuurlijk, Ralph Fiennes is best wel genietbaar in z'n hoofdrol maar wat pakweg een Owen Wilson plots door de film komt doen is nutteloos. Het is een naam om een naam te hebben.

Wes Anderson schotelt visueel veel voor, maar teert niettemin op hetzelfde trucje, namelijk symmetrie. Dat is best leuk, maar ik geniet stukken meer van het kleurenspel of de ouderwetse decors. De soundtrack is wat druk, dat is niet echt mijn smaak maar verder is dit een warm en aangenaam schouwspel.

Kleine 3,5

Vooruit, dit was leuk. Al krijg ik bij Wes Anderson telkens hetzelfde gevoel: het ziet er allemaal hip uit, maar waar gáát het over? Heb me bij The Grand Budapest Hotel maar niet teveel op dat laatste gefocust. Het vlotte plot vliegt van hot naar her en krijgt zelfs sprookje-allures! De grootste attractie is echter de productie. Kosten noch moeite zijn gespaard met allerlei leuk gevonden shots en decors.

Briljant !!!

Anders en bijzonder. Alles gefilmd op de x en y as. Zo sterk. Keur aan topacteurs. Lekkere vaart. Laat maar over je heen komen. 4 sterren

En ja hoor, ik ben er weer ingetrapt. Iedere keer zweer ik nooit meer een Wes Anderson film te kijken, en dan komt er toch weer een nieuwe uit en krijgt hij weer lovende reviews en denk ik: "zal dit dan eindelijk de film zijn die het wel waarmaakt?".

Nou, nee dus. Ik heb echt mijn best gedaan, maar het deed me zoals meestal bij Anderson eigenlijk gewoon helemaal niks. Hij grossiert weer in aparte typetjes en allerlei absurditeit die blijkbaar voor humor door moet gaan, maar grappig of interessant wordt het maar bij vlagen.

Het ene na het andere gekke idee en het ene naar het andere maffe personage passeert de revue, maar het overgrote gedeelte van de acteurs krijgt helemaal niets interessants te doen en is totaal inwisselbaar of overbodig. Eigenlijk sprong alleen Willem Dafoe er een beetje uit, en (dat moet wel gezegd) Ralph Fiennes in een erg fijne rol.

Verder ziet het er allemaal wel erg mooi uit natuurlijk, maar Anderson is zo bezig met de visuele aspecten en met apart/vernieuwend/pretentieus zijn dat er voor enige vorm van gevoel weinig overblijft. Ik vond het een saaie, steriele vertoning.

Conclusie: films van Anderson zullen mijn ding wel nooit worden.

Wes Anderson de man van stijl en details zet wederom een juweeltje van een film neer, in de geest van de Oostenrijkse schrijver Stefan Zweig. Dit juweeltje staat bol van nostalgie en ironie en elk detail is een hoofdstukje an sich. Het script is niet geniaal, maar het is genialiteit hoe Anderson zich vanuit deze eenvoud kan ontplooien met al zijn grandeur voor stijl en daarmee de kunst om het kleine als onderdeel van een geheel meesterlijk te visualiseren.

Heel erg goede film. Ralph Fiennes speelt meesterlijk in een luchtig, maar scherp stuk cinema. Dit is streven naar perfectie. De camerabeelden, de ironie, de sfeer, maar ook het acteerwerk van een aantal erg aandoenlijke acteurs en actrices dragen bij aan iets bijzonders. Moonrise Kingdom kreeg me niet helemaal te pakken, deze wel degelijk. Veel leuke humor, soms aardig flauw, maar het deert niet. De film is een feest om naar te kijken. Met The Grand Budapest Hotel is Wes Anderson in zijn element.

Een film als een prachtige bruidstaart, maar in plaats van mierzoet toch vooral erg luchtig, en na een week weet ik al niet meer waar het nou ook weer allemaal over ging. Moet hem nog maar eens bekijken, vooralsnog kleine 3 *.

Dat had ik ook na mijn eerste kijkbeurt. De visuele stijl en cinematografie sprak me wel erg aan waardoor ik hem toch een tweede keer wilde zien om meer te snappen.

Het draait voornamelijk om de visuele opzet. Het verhaal zelf is niet super diepgaand het is meer de aparte manier van vertellen met nodige afleiding-manoeuvres.

Mooi, kitscherig vormgegeven komedie met een groot aantal topacteurs en dat zie je aan de film af. Anders had deze film voor mij waarschijnlijk niet gewerkt. Het verhaal wordt lekker vlot vertelt, maar er wordt ook zeker prima in geacteerd. Erg aardig voor een keer, maar ik hoef hem geen tweede keer meer te zien. Dat dan weer niet. 3,5 *

Wat ziet het er weer ongelofelijk fraai uit allemaal. Dit is wat betreft het gebruik van kleur en het camerawerk misschien wel Andersons beste die ik tot nu toe heb gezien. En dat zegt wat. Die man is een perfectionist. Je zou haast de film opnieuw kijken frame voor frame om te genieten van bepaalde details die je onmogelijk meteen in je op kunt nemen. Het zou zonde te zijn om de film niet met je volle aandacht te kijken, want er valt steeds zoveel moois te zien. En wat betreft de humor gaat het vaak ook subtiel en snel, zowel in beeld als woord.

Ik durf deze film zelfs wel de grappigste Wes Anderson-film die ik heb gezien te noemen. En ook die met het best in elkaar stekende verhaal. Ik snap de kritiek op het verhaal niet zo. Vaak zit er amper verhaal in Andersons films, en dat is hier wel anders. Over het algemeen voel ik wel een bepaalde afstand tot de films van Anderson, met al die mafheid en droogkloterij, en hier is dat door het verhaal en de humor een stuk minder. Hooguit mis ik de warmte en schattigheid van een Moonrise Kingdom (nog altijd Andersons beste voor mij), maar dat is ook een beetje het gevolg van de duidelijke keuze voor een komische benadering.

De sterrencast is niet echt noodzakelijk, maar Fiennes is in elk geval een zeer goede keuze. Hij trekt toch de meeste aandacht naar zich toe met zijn erg leuke rol. Ook Dafoe valt erg op met een wat enge bad guy-rol, zelfs al heeft hij niet eens zo heel veel scènes. De mij nog niet bekende en onervaren Revolori heeft er een stuk meer. Hij blijkt erg goed mee te kunnen tussen al die grote namen. Daar gaan we nog meer van horen ongetwijfeld.

Het tempo ligt ook aangenaam hoog, en hoewel het allemaal af en toe wat rommelig aandoet past het wel helemaal in de stijl van de film. De score is ook zeer passend en op het einde heb je het gevoel iets grootsers te hebben gekeken dan die uiteindelijk maar 100 minuten aan verhaal. Met dank ook aan een hoop leuke scènes. De ontsnapping uit de gevangenis is erg grappig met dat springen over de bedden van de bewakers en Gunther met zijn mes tegen vijf bewakers. En meerdere achtervolgingsscènes worden erg leuk en origineel aangepakt. Jopling die Kovacs in het museum achterna zit, Gustave en Zero op de slee en Dmitri en Agatha in het hotel.

Die scène wordt ook nog eens gevolg door een hilarische shoot-out. Zo mooi dat al die deurtjes opengaan omdat het hotel net vol met soldaten zit. En de meest grappige scène vind ik misschien nog wel het slapstickmoment wanneer Zero de aan het balkon hangende Agatha probeert te redden en uiteindelijk zelf naast haar hangend eindigt. Het is vaker gedaan, maar wat een heerlijke scène.

En dan ben zijn er nog andere goede scènes die ik niet eens genoemd heb, zoals dat vuistgevecht in het huis van Madam D., nadat Gustave daar met Zero heen is gesneld als hij van haar dood hoort. Zo droog heb ik een vuistgevecht nog nooit gezien in een film. Dat snelle gestyleerde werkt hier perfect. Met door dit soort scènes is The Grand Budapest Hotel nu al een van mijn favoriete films van Anderson, en een goede kandidaat voor mijn beste film van het jaar. Erg fijn dat Anderson dit na zijn ook al zo geweldige Moonrise Kingdom maakt. Dat geeft hoop voor de richting die hij is in geslagen. 4.0*.

zo een saaie film. in de tussentijd had ik tenminste de liefde kunnen bedrijven met drie luxe prostituees van mijn favoriete escortbedrijf. nee maar, de tijd die ik verspeelde met mijzelf deze kwark voor te schotelen was volledig zinloos. boeh. slechte film. trek dat toilet toch gewoon door. gebruik die drol toch niet als inspiratie. god in de hemel..

Er is een blik opengetrokken van getalenteerde acteurs die ik hoog heb zitten. Maar zij zitten gevangen in een verhaal die is gefilmd wat mij niet kan bekoren.

Fijne looks, maar dan houdt t ook op.

Tjonge jonge. Wat een geforceerde pogingen grappig te zijn. Ik kreeg soms een glimlach op mn gezicht, maar dit soort humor is al zovaak veel beter gedaan. Leuk moment was bijv. het droge gevecht tussen Dmitri, Zero, Joplin en Gustave. Maar dan houd het ook op. Zoals ik al zei voelt t voor mij meer nogal geforceerd aan. Vraag me af hoe de film zou zijn geweest als t' meer de serieuse sprookjesachtige kant opzocht. Maar dat zullen we nooit weten. Denk dat de stijl van de film dan nog beter tot uiting zou komen, want zoals ik al zei, de film is qua looks wel fijn.

Het verhaal is zo flinterdun, dat je niet eens meer doorhebt dat er een verhaal is. Het slaat allemaal gewoon nergens op. De film had net zo goed the Freek show kunnen heten, waarmee ik meteen een sneer uitdeel naar de cast. Ook dit voelt ongelofelijk geforceerd aan. Is dit een poging de film beter te laten lijken dan hij is? Want de vele acteurs hebben werkelijk niks in de melk te brokkelen.

De film had trouwens net zo goed 'the Prison' kunnen heten. Want de titel slaat ook nergens op. Het heeft eigenlijk niks met t hotel te maken. Dat is alleen maar de werkplek, maar neemt absoluut geen belangrijke positie in in de film. Ik werd door de titel wel op het verkeerde been gezet, ik verwachtte avonturen in het hotel, maar nee.

Fijn gestyleerd, maar daar houdt t ook op. Lange zit en zo zijn er voor mij nog wel meer minpunten. Nee echt een misser.

De film lag wel in de lijn van z'n vorig werk: visuele flair, terugkerende cast en fijne muziek. Wat een cast ook: Ralph Fiennes, Adrien Brody, Willem Dafoe, Jeff Goldblum, Edward Norton en ga zo maar door. De meeste hebben wel allemaal geen zo'n grote rol, het is toch vooral Ralph Fiennes die het meeste indruk nalaat.

Het verhaal was zeker niet slecht, maar niet echt memorabel.

De film moet het vooral hebben van het visuele en dat zat zeker snor. 'k heb het me zeker niet beklaagd en 'k vond het wel eens de moeite om gezien te hebben.

Mooi gefilmd. Mooi beeld. Voor de rest was het niet mijn humor en vond ik er geen zak aan. Bijna in de pauze de bioscoop zaal verlaten.

Een prachtig sprookje waarmee je alle kanten uit kunt.

Zuurkoolstoemp waarin je alles kon wegstoppen. Zelfs je glimlach kreeg zure trekjes.

Ook al was het bijna inhoudloze verhaal nogal sterk overtrokken, zelfs bijna weggesmolten door de absurde toestanden, toch maakte de supercast er een karakteristiek geheel van. Heerlijk verpakt in snoepdoosjes en zoete muziek.

De droge humor en de vlotte veelzijdigheid maakte van deze onwerkelijkheid een waardevolle belevenis, zelfs de sexgeaardheid kwam vluchtig aan z'n trekken, waar we weinig over kunnen vertellen dan alleen maar aanraden en genieten.

Dit was mijn eerste film van Andersen. Ga zeker de anderen opzoeken.

Ha ja punten: niet helemaal mijn doen 3,0 punten in de box.