menu

Lola (1961)

mijn stem
3,57 (43)
43 stemmen

Frankrijk / Italië
Drama / Romantiek
90 minuten

geregisseerd door Jacques Demy
met Anouk Aimée, Marc Michel en Jacques Harden

Lola is een cabaret-zangeres in Nantes en zij wacht op de terugkeer van Michel, haar geliefde en vader van haar kind. Michel is naar Amerika vertrokken en zou terug komen wanneer hij rijk was. In de tussentijd wordt Lola versierd door verschillende mannen en het begint er op te lijken dat ze geen vertrouwen meer heeft op een gelukkig samenzijn met Michel.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=d4oUnqkJipI

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Poisonthewell
4,0
Heerlijk idealistische, luchtige, vrolijke (ondanks het semi-serieuze, pseudo-depressieve zelfmedelijden van Roland) debuutfilm van Demy. Stilistisch deed ie mij tijdens het kijken steeds denken aan La Baie des Anges, maar ik kon er maar niet opkomen wie die ook alweer had geregisseerd. Dat was ook Demy dus. Geen wonder.
Lola is Leuk met een hoofdletter L. Escapisme in zowel zijn puurste als zijn simpelste vorm. Zoals het cliche luidt; 'zo maken ze ze niet meer' (en ook al niet echt meer anno 1961; Demy grijpt duidelijk nostalgisch terug naar 1940s Hollywood optimisme). Dikke 4*

Inderdaad leuk feel-good filmpje.Er wordt wel eens geponeerd dat dit een musical zonder zang is,en gelukkig klopt dat laatste.Wie LPDC gruwelijk vond,kan wel degelijk van Lola genieten(overigens komen sommige personags uit deze film ook in gene voor).En dan bedoel ik ook de heldin,uiterst bekoorlijk gespeeld door Anouk ,wier lichaam we echter wat te weinig als danseres in actie zien.De film is zo zonnig dat hij naar het schijnt wel in Nantes la grise speelt,maar er geen regendruppeltje valt.Voor een Frasnse film onwaarschijnlijk,maar de Amerikaanse matrozen worden niet eens als monsters voorgesteld.
De invloed van de nouvelle vague is continu aanwezig,maar dan in de zin van naturelheid,als dat een woord is.
Verder altijd leuk om Ludwig van ,7th symphony,2nd movement, weer eens te horen .

avatar van stinissen
stinissen (crew)
ARTE (Lola, das Mädchen aus dem Hafen, maandag 29 april, 21:50 uur)

4,0
Zwart-wit film van het nouvelle vague type zoals er vele Franse werken in die tijd in de zalen werden vertoond.
Wat opvalt is de natuurlijkheid en spontaniteit waarmee dit verhaal wordt gebracht over mensen die verlangen om uit het dagelijkse te vluchten en hun ideaal in vervulling te zien gaan. Heel eenvoudige dialogen en prachtige muziek van Michel Legrand.
Debuutfilm van Jacques Demy waarvan blijkt (wordt vermeld in het voorwoord van de film) dat de originele band verloren ging in een brand en dat wat nu te zien is een later gevonden copie is, gerestaureerd en recentelijk gedigitalisserd.
Anouk Aimée, lieflijker dan ooit (ze is ondertussen 80 jaar en is nog actief in de filmwereld) schittert in de hoofdrol maar ook meerdere andere acteurs overtuigen.

avatar van Spetie
3,5
De twee films, die ik tot nu toe van Jacques Demy zag bevielen me totaal niet, maar waren ook een musical, iets waar ik Demy niet zo goed in vind. Zijn debuutfilm Lola is dat gelukkig niet en die beviel me ook een stuk beter.

Lola is het beste te omschrijven als een luchtig drama. Het verhaaltje is eenvoudig en de film wordt vooral gedragen door Anouk Aimée, die de rol van het gelijknamige titelpersonage vol overgave op zich neemt. Wat een overtuiging en wat een overgave stopt zij hier in deze rol. Dat, in combinatie met het luchtige sfeertje, maken van Lola een aangename kijkervaring.

De zwart-wit fotografie mag er ook zijn. Verder is het vooral een herkenbare film voor mensen, die ooit zelf verliefd zijn geweest en zich nog altijd goed hun eerste liefde kunnen herinneren. Die is vaak speciaal en zal je je waarschijnlijk altijd blijven herinneren. Lola roept dat romantische gevoel bij mij in ieder geval wel enigszins op.

3,5*

avatar van The One Ring
3,0
In tegenstelling tot Spetie hier voor mij wilde ik juist dat dit een musical was. Ik zag Lola een paar dagen na Les Demoiselles de Cherbourg en ze lijken qua verhaallijn veel op elkaar. Twee films vol romantici die zich hun eerste liefde herinneren of naarstig op zoek zijn naar de ware en elkaar en hun lot steeds maar mis blijven lopen.

Voor mij werkte dat beter in musicalvorm dan als drama. In een musical stoort het me wat minder dat het verhaal wel erg op toevalligheden en geforceerde ontwikkelingen steunde, aangezien het daar alsnog om de dans en om de muziek gaat. Voor een drama zijn de personages gewoon wat te oppervlakkig en hun problemen wat mij betreft niet bijzonder interessant. Ik moet er bij zeggen dat Anouk Aimée me hier ook wat op de zenuwen werkte. Een oppervlakkige kritiek wellicht, maar ik werd snel moe van haar overdreven gebaren, nerveuze drukdoenerij en door zichzelf geobsedeerde karakter. Het ergst van alles was hoe ze haar kind behandelde, als een soort attribuut. Gewoonlijk negeert ze hem, behalve als ze hem ruw meesleurt of wegduwt. Het is me niet eens duidelijk of de film uitgaat van het idee dat Lola ook gewoon een slechte moeder is of niet.

Toch is er ook veel sterk. Demy houdt het grotendeels luchtig, wat ook wel moet, gezien de beperkte inhoud. Daarbij zit er een flinke variatie van muzikale stijlen in, die allemaal hun plek vinden en elkaar snel afwisselen. De scènes waarin die muziek ook echt prominent wordt zijn vaak de beste en tonen de weg die Demy spoedig zou bewandelen. Als laatste valt de zwart-wit cinematografie hier sterk op. Waar veel van dit soort camerawerk vaak de donkere kanten van het contrast benadrukken, gaat Demy hier voor het tegenovergestelde, met veel nadruk op wit. Het draagt bij aan de luchtige sfeer en het ziet ook fantastisch uit.

Toch, niet helemaal mijn ding. Vooral interessant als startpunt van Demy wat mij betreft; om te zien hoe hij begonnen is.
3*

3,5
geplaatst:
Visueel niet bijster interessant, maar wel swingend gefilmd. Prima dat de speelduur beperkt blijft, want naar het einde toe begint het minder boeiend te worden.

Bijzonder prettig is inderdaad het muziekgebruik, alhoewel ietwat incoherent: coole jazz voor de snelle luchtige stukken, melancholisch klassiek voor het melodrama.

avatar van 93.9
4,5
geplaatst:
Wat een juweel van een Franse film.
Kort gezegd is dit de reden waarom ik films kijk en blijf zoeken naar pracht films uit een rijk (Frans) verleden.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:47 uur

geplaatst: vandaag om 14:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.