• 10.973 nieuwsartikelen
  • 162.746 films
  • 10.291 series
  • 30.028 seizoenen
  • 616.443 acteurs
  • 193.508 gebruikers
  • 9.000.758 stemmen
Avatar
 
banner banner

Cléo de 5 à 7 (1962)

Drama / Komedie | 90 minuten
3,62 155 stemmen

Genre: Drama / Komedie

Speelduur: 90 minuten

Alternatieve titels: Cleo from 5 to 7 / Cléo tussen 5 en 7 / Cléo van 5 tot 7

Oorsprong: Frankrijk / Italië

Geregisseerd door: Agnès Varda

Met onder meer: Corinne Marchand, Antoine Bourseiller en Dominique Davray

IMDb beoordeling: 7,8 (27.232)

Gesproken taal: Frans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Cléo de 5 à 7

"The whole world... has made an appointment with..."

Cléo is een Franse zangeres die gelooft dat ze spoedig aan kanker zal sterven, hoewel dat nog niet bij haar gediagnosticeerd is. Ze ontmoet allerlei mensen, en probeert het leven vanuit een ander perspectief te gaan zien.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Florence 'Cléo' Victoire

Bob, the Pianist

José, Cléo's Lover

Irma, the Fortune Teller

The Seller of Hats

The Taxi Driver

Docteur Valineau

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van T.O.

T.O.

  • 2216 berichten
  • 2470 stemmen

Het is hierboven niet genoemd, maar ik had het idee dat Varda met deze film wilde tonen hoe intens je een (korte) periode in afwachting van een medische diagnose ervaart. Een interessant en herkenbaar uitgangspunt, maar helaas niet helemaal bevredigend uitgewerkt.

Los daarvan kijkt de film inderdaad ook vrij prettig weg als tijdsbeeld, met de mooie beelden van Parijs en evenzo fijne muziek. En er is ruimte voor (licht) experimentele shots, zoals die ook in haar volgende film Le Bonheur zouden gaan voorkomen.

Brix schreef:

Actrice Corinne Marchand vond ik ook wel iets hebben, in tegenstelling tot de schlemielig ogende soldaat, waarmee ze tegen het eind van de film kennis maakt.

Haha nee! Die soldaat vond ik juist sympathiek. Deed me ietwat aan Dudley Moore denken.


avatar van Film Pegasus

Film Pegasus (moderator films)

  • 30497 berichten
  • 5205 stemmen

Ik hou wel van die Europese art cinema uit de jaren '60. Een wereld van jonge snobs die genieten van cultuur en filosofie. Niet al die films zijn even geslaagd natuurlijk, maar veel films hebben toch iets gezellig luchtig met boeiende dialogen. Cléo de 5 à 7 is mijn eerste Agnès Varda en meteen een mooie introductie.

We volgen Cléo door Parijs en ze is er van overtuigd dat ze gaat sterven. Als we haar volgen is ze op zoek naar zichzelf, naar wat belangrijk is. Een mix van bijgeloof, angst, negeren, liefde en twijfel... En ze ontmoet verschillende mensen die allemaal anders reageren op haar situatie. Tot ze uiteindelijk de uitslag krijgt en alle twijfel weg lijkt te vallen omdat ze dan beter weet waar ze staat.

De film slaagt er in om te zweven van personage naar personage, door als een getuige het hoofdpersonage Cléo te volgen. Er zit vaart in de film en toch is het nooit gehaast. Een film vol leven dat niet alleen Cléo en haar passanten lijkt te volgen, maar er in slaagt om ook verschillende thema's er in te verweven van feminisme tot de oorlog in Algerije. Elk beeld is mooi geschoten in zwart/wit. De camera volgt haar ook niet gewoon, maar weet telkens de juiste plek te vinden om de scène in beeld te brengen. Vanuit verschillende perspectieven, soms ook onrechtstreeks door ramen of via spiegels.

Varda is er in geslaagd om te experimenteren in de film, zonder dat het een geforceerde kunstgreep geworden is. Ondanks alle aandacht naar de camera, de dialogen, de verschillende figuren, ... blijft Cléo nog steeds centraal staan als een prachtige vrouw met al haar levensvragen.


avatar van Ferdydurke

Ferdydurke

  • 1353 berichten
  • 854 stemmen

Rohmer zette Parijs in hetzelfde jaar in het teken van de Leeuw, Varda deed het met de Kreeft. En dat pakt naar mijn gevoel nóg beter uit.

Aanvankelijk lijken we stevig in het spoor van de komedie te zitten, met een ietwat belachelijke Cléo, maar als eenmaal de pruik afgaat en ze er alleen op uit trekt, wordt er kwalitatief duidelijk een tandje bij gezet.

Cléo en de film keren zich iets meer naar binnen, overigens zonder dat het geheel zijn filmische souplesse en lichtvoetigheid verliest. Passanten en cafégangers kijken in de camera, of kijken ze naar Cléo?

Fraaie ritjes in een stokoude Citroën en (vooral) met de bus, en tussendoor wordt nog dat speelse tikje uitgedeeld aan 'zwartkijker' Godard.

Citeert die soldaat nu een wijsneuzigheid van Verlaine, net op het moment dat 'diens' bushaltebordje in beeld komt?

Maakt niet uit. Deze film is sowieso al hartstikke leuk, en doet zeker niet onder voor veel van Godards werk uit dezelfde tijd.


avatar van starbright boy

starbright boy (moderator films)

  • 21334 berichten
  • 4482 stemmen

Varda is behoorlijk onontgonnen. Ik zag behoorlijk lang geleden alleen een late documentaire en een vervolg daarop. Dat vond ik toen wat al te vrijblijvend. Maar ik zou ze moeten herzien. Maar zowel Mubi als mijn eigen filmvoorraad heeft nog behoorlijk wat van haar in de aanbieding, dus kansen genoeg om meer in Varda te duiken

Dit was echt heel fraai. Iets meer kloppend hart dan veel van Godards werk uit die tijd (al moet ik Vivre Sa Vie nog zien, de beroemdste Godard die ik nog niet zag), maar met minstens zoveel speelsheid. De eerste zomerdag in Parijs, op de achtergrond speelt de Algerijnse opstand. Cleo volgen we in real-time en haar omgeving speelt een belangrijke rol. Er is bijna constant veel te beleven op de achtergrond. Soms zijn er flarden van gesprekken uit de omgeving, De film stapt af en toe heerlijk (het liedje, de stomme film) uit het zelf opgelegde kader. Er wordt heerlijk gespeeld. Soms zijn we Cleo bijna kwijt, dan kijken we door haar ogen. Soms kijken mensen naar haar. De film ruikt haast naar de beginnende zomer. Prachtig.


avatar van wibro

wibro

  • 11590 berichten
  • 4098 stemmen

Mooi! Gewoon mooi!

We maken kennis met Cleo die dacht dat ze kanker had en er daarom maar het beste van probeerde te maken. Een zeer mooi taxiritje die voerde langs de zeer fraaie plekjes van Parijs terwijl je een nieuwsbericht hoorde dat ging over de oorlog in Algerije en de hond Strelka die Chroetsjov had gestuurd naar het Witte Huis. Verder zeer fraaie erotisch plaatjes van Cleo hangend aan een soort rekstok en zittend op de schommel. Ook de dame die naakt poseerde in het atelier als model voor het maken van een beeld-houwwerk mocht er zijn. En zo zijn er nog meer fraaie plaatjes. Deze film beviel mij aanzienlijk beter dan Le Bonheur die eindigde met een ongeloofwaardig laatste kwartier. Enige smet op deze film Cleo vond ik de scène met die man die kikkers levend doorslikte. Dat zou nu anno 2021 niet meer door de beugel kunnen lijkt me. Wel zeer komisch trouwens dat slapstick filmpje. Dat was best wel lachen geblazen.

4,5*


avatar van Basto

Basto

  • 10126 berichten
  • 6830 stemmen

Cleo heeft op het eerste gezicht alles mee. Ze is knap, getalenteerd en succesvol. Toch is ze onzeker over vanalles en hunkert ze naar aandacht. We volgen twee uur van haar leven en die twee uur zijn schitterend vormgegeven in prachtige zwart wit fotografie. De film deed me ook sterk denken aan Uncut Gems. Iets minder heftig, maar ook hier danst de camera vrij in het rond en zit de film vol reflecties en shots door glas. Prachtig!

Mijn eerste Varda smaakt naar meer.

4*


avatar van Fisico

Fisico (moderator films)

  • 8433 berichten
  • 4731 stemmen

Nu niet dat ik al zoveel zag van Varda, maar wat ik van haar al zag, waren alleen maar documentaires. Nu dus voor mij haar eerste speelfilm. Je ziet wel meteen dat Varda veel kwaliteiten met de camera heeft. Ze slaagt erin - de mooie Corinne Marchand - helpt hier wel bij, om de kijker naar zich toe te zuigen met haar prima cinematografie.

Wel een boeiend gegeven om Cléo te volgen met de boodschap van onzekerheid over haar gezondheid. De onzekerheid gaat over naar paniek, angst, fatalisme ... en de passanten die ze tegenkomt delen in haar relaas. Het levert fijne cinema op. Go with the flow, zowel Cléo als de film zelf. Naast het uitstekende camerawerk ook prima dialogen en acteerwerk. Leuk!