Tigerland (2000)

Volkomen verrast door deze intelligente en aangrijpende film. Colin Farrell blinkt uit als wiseass with a heart. Alle bijrollen zijn ook zeer overtuigend. isschien komt het omdat ikzelf een behoorlijk pittige diensttijd achter de rug had (als sergeant, jaja) maar ik herkende er een hoop in. Niet dat het op de Edense heide ooit zóó heftig is geweest, maar de details, de humor, het haantjes gedrag... Er kwamen zelfs weer herinneringen boven die ik al een tijdje niet meer wist.

De stijl van draiien doet erg documantair aan en gaf mij het gevoel één van de grunts te zijn. De spanning deed me veel aan Southern Comfort denken. Zeker niet aan Full Metal Jacket. Daar vond ik de spanning nooit écht realistisch aanwezig.

Een dikke 5*****

Niet onaardige soldatenfilm, maar ook geen echte uitblinker. Beetje standaardverhaaltje met ook te veel standaard karakters. Collin Farrell speelt overigens zijn rol wel prima. De film laat best mooie plaatjes zien en ik vind het een goed keuze om het hele verhaal zich te laten afspelen in het trainingskamp. Die sadistische sergeanten zorgen wel voor de juiste... ahum... "sfeer". Mooie muziek ook overigens. Maar het geheel is te weinig boeiend, kom tot 3*.

Aardige film die het meer van de acteerprestaties moet hebben dan van het magere verhaaltje. Enigszins onderhoudend. Farrell is uitstekend. Redelijk.

Well, the fellas say that if you don't wanna go to Nam, you better pray to Jesus or talk to Roland Bozz.

Roland Bozz, wat een personage zeg. Fenomenaal vertolkt door Colin Farrell, die echt geweldig in zijn rol zit en een behoorlijke indruk achterlaat. Dit personage is dan ook een dragende kracht voor deze film wat mij betreft. Maar... dit is zeker niet het enige wat de film te bieden heeft.

Opzich is het verhaal simpel. Een groep soldaten wordt klaargestoomd voor de oorlog in Vietnam. De film kent grappige momenten, erg vermakelijke momenten, maar ook momenten die behoorlijk indruk weten te maken. Bozz en Paxton, die samen maten worden en leuke dingen beleven. Vrouwen, drank, roken en lekker de beest uithangen om even de harde training en de ''oorlogssfeer'' te ontvluchten. De training kent eigenlijk alleen maar goede momenten. Bozz die met zijn uitspraken en streken de boel regelmatig op zijn kop zet. Voor zowel de soldaten als de mannen die de leiding hebben over de groep. Dit brengt leuke momenten mee, maar ook momenten die dankzij de rivaliteit tussen Bozz en Wilson voor de nodige spanning en meer intense momenten zorgen. De film blijft kijkt gewoon heerlijk weg, kent misschien geen échte wereldmomenten die memorabel genoemd kunnen worden, maar blijft constant op een hoog niveau hangen, met een Colin Farrell die elke minuut screentime die hij heeft van het scherm spat, geweldig.

De film werkt uiteindelijk naar een einde toe. Njah, voor zover je het een einde kunt noemen, want eigenlijk begint alles dan pas. Want de mannen moeten naar Vietnam, maar daar hebben ze al films als Platoon, Full Metal Jacket etc. etc. voor gemaakt om ons dat te tonen, dus houdt het hier op voordat we dat mogen zien. De mannen moeten nog één ding, en dat is het beruchte Tigerland in, om daar hun laatste opdracht te vervullen. Best wel een behoorlijk beklemmend gevoel, wanneer ze door de poort rijden. Je leest het ook van de gezichten van iedereen af. Eenmaal daar worden we weer getrakteerd op een aantal sterke, (misschien zelfs) emotionele momenten en werkt het verhaal eindelijk naar het einde toe...

... die me jammergenoeg wat tegenviel. Geen echt hoogtepunt en een beetje afgezaagd leek het. Althans, dat vond ik. Het afscheid tussen Bozz en Paxton is mooi, maar het verscheuren van het kostbare boekje door Bozz vond ik dan weer jammer. Blijft er als geheel toch een geweldig, leuke film over die een dikke voldoende verdient. Deze film was beter dan verwacht.

Niet zozeer een oorlogsfilm als een "One Flew over the Cuckoo's Nest in het Amerikaanse leger tijdens de Vietnamoorlog", maar het werkt. Een sterke Colin Farrell, interessante personages en een boeiend verhaal, ookal is het tegenwoordig een beetje cliché

Overtuigend en realistisch militairenfilm over de training voor 'Nam.

Farrel speelde zijn bijdehand en koppig personage goed. De rest van de spelers vond ik niet zo interessant.

Ook vond ik de jaren 70 look er goed uitgewerkt. Ze hebben het hier inderdaad laten merken.

Dat stukje met Tigerland heeft me niet zo op een niveau gebracht dat het mij net als de echte oude 'Nam-gevoel gaf. Een beetje jammer.

En natuurlijk de laatste scène; de confrontatie tussen Wilson en Bozz, wat gelukkig niet in een echte ramp uitkwam. Toch vraag ik me af waarom Bozz bewust met zijn losse flodders Paxton in zijn gezicht schoot om het de een ''ongeluk van zichzelf'' te noemen.

Toch hoe realistisch deze film is, heeft het mij niet teveel kunnen vermaken en boeien. Van mij mocht die nog een half uurtje langer duren, om alleen Bozz en de overige te laten zien hoe ze het in ervaren in de echte 'Nam.

Toch wel een middencijfer als stem.

Ook deze film opnieuw bekeken op blu-ray.

Deze tweede maal beviel het verhaal me iets beter, maar een echte topper kan ik het nog steeds niet noemen, het blijft een te zwak verhaal.

Erg goede oologs/drama.

Colin Farrell zet zijn rebelse character ''Bozz'' geweldig neer, en ook de andere acteurs waren uitstekend.

De film laat de gekte in een militair trainingskamp zien net voordat ze naar Vietnam vertrekken.
Ze moeten daar nogal veel pikken. 1 uur slaap, een sergeant die je als een stuk stront behandeld etc.
Af en toe heel spannend en af en toe wat meer dramatisch (wat ook goed lukte).

Bozz zorgt ook nog voor wat grappige scene's. Dat moment dat hij ineens aan die zijkant van die rijdende truck gaat hangen is geweldig.

Ook het einde was prima.
Hele goede film dit.

Degelijk.

Hou niet zo van dit soort oorlogsfilms, dus dat heeft de film al gewoon tegen zich. Gelukkig is er het Bozz personage om alles wat tegengewicht te geven. Leuk hoe hij zich halvelings weet af te zetten, toch een zeldzaamheid, waar dit soort films normaal de hiërarchie sterk laten doorwegen.

Visueel ook best opvallend, erg korrelig en kort of de bal, Schumacher blij met z'n DV camera neem ik aan. Het werkt wel voor een films als dit, al vond ik het dan zelf toch af en toe wat te korrelig worden. Muziek is me niet zo opgevallen, acteerwerk is aardig maar Farrell's Amerikaanse accents is niet geheel overtuigend.

Op zich wel aardig, al ging het allemaal een beetje aan me voorbij. Ik zal nooit wat met het leger hebben, heb er gelukkig ook nooit ingezeten en het boeit me ook niet zo hoe het er allemaal aan toe gaat. Ondanks aardig wat clichés weet Schumacher er toch wel een eigen draai aan te geven, dat zorgt ervoor dat de 100 minuten redelijk vlot uit te zitten zijn.

2.5*

Best wel oké dramafilmpje over de voorbereiding van militairen voor hun verscheping naar Vietnam, een oorlogsfilm vind ik het overigens absoluut niet.

Een vrij gebruikelijk beeld komt naar voren van de vrij normale kadaverdiscipline en sadomasochistisch gedrag binnen het leger dat uiteraard draait om afstompen, het erin rammen van blindelings bevelen volgen, een stukje hiërarchie en het breken van eventuele mensen die totaal niet geschikt zijn. Een vrij normale vraag zou zijn waarom ze iemand als Bozz niet laten gaan aangezien hij niet wil. Nu is het me even ontgaan of hij opgeroepen is maar in dat geval is het zelfs tegen de wet mochten ze hem laten gaan. Daarnaast zullen anderen dan ook hun kans ruiken onder dingen uit te komen en onderschat de natuurlijke drang niet van drillofficieren om iemand te willen breken of temmen. Een vrij gebruikelijke keuze om iemand in het gareel te krijgen is Bozz verantwoordelijkheden geven. Eigenlijk een vrij gebruikelijk stukje omgekeerde psychologie, iets dat ook wel in het voetbal wordt toegepast. De keuze om de moordenaar in dienst te houden is ook niet zo raar, en heeft mijn inziens niets met Vietnam te maken. Hoe dubbel het ook klinkt, een leger zoekt in die zin immers moordenaars. Een tik op de pols zou heel goed mogelijk zijn, maar dan is overplaatsing naar een andere regiment of zelfs divisie wel normaal. Dat ze elkaar al weer zo snel tegen komen is wel opmerkelijk te noemen. Met alle oorlogsmisdaden destijds in Vietnam en de hedendaagse media aandacht zou het nu absoluut not done zijn, maar vroeger was iemand al een heel eind met een goed woordje van een officier en een commandant die wel van mannelijk gedrag houdt. Het feit dat Bozz natuurlijk bij iedereen hogerop het bloed onder de nagels haalt werkt in die zin ook niet mee.

Verder valt de film best wel op qua realistisch beeld, veel acteurs die nog redelijk aan het begin staan met Farrell, Collins Jr, Wigham, Hauser ook nog niet zo bekend dacht ik, Shannon en Davis. Wel mooi overigens het grijze en groene kleurenfilter en de korrelig stijl die de laatste oefening toch wel als authentieke Vietnam beelden laten overkomen. Een van de weinige dingen die ik wat raar vind is hoe Wigham aan 'live ammo' kan komen buiten in de jungle tijdens een oefening. Best mogelijk dat hij dit al veel eerder aan het plannen was, toch was Farrell pas een dag eerder tegen gekomen.

Tigerland is een heel aardig drama te noemen en meer dan te doen zo nu en dan.

Vlotjes.

Vooral het personage van Farrell is inderdaad een sterk element van de film, zonder hem was het allemaal wel een stuk zwakker uitgekomen. Tigerland was zo'n film waarvan ik de DVD eens in mijn handen gedrukt kreeg omdat de originele bezitter deze niet meer hoefde te hebben.

Ik ben altijd wel te spreken voor een degelijke oorlogsfilm. Al is het vooral oorlogstraining hier. Maar ik kon die gehele training niet erg serieus nemen. Mede door het personage van Farrell, maar het voelt in het algemeen behoorlijk aan als gewoon een potje paintballen met elkaar.

Echter ziet het er wel aardig uit en het verhaal en de film zelf zijn aardig vlot. Boeien doet het de volle 100 minuten in ieder geval en het kakt nooit echt ergens in. Mede omdat het drama niet al te zwaar is en de oorlog niet te aanwezig, waardoor het tempo steeds hetzelfde blijft. Maar het boeit daardoor wel.

Acteerwerk is redelijk. Vooral Farrell doet het goed ja. Zijn grollen zijn wellicht wel een beetje irritant soms, maar dat lijkt wel de bedoeling denk ik zo. Ook de wat kortere rol van Whigham, die ik erg overtuigend vond in Splinter, speelt best goed.

Het is vooral vermaak. Heel realistisch is het namelijk niet en er is nooit druk van de oorlog die steeds dichterbij komt. Dat mis ik nog een beetje in Tigerland. Maar voor de rest is het allemaal best aardig voor een keertje. Het duurt ook niet te lang, en vermaakt best. Denk ook dat dat het doel was van Schumacher.

Matige Oorlog / Drama film, waarin de relatieve nieuwkomer Colin Farrell eigenlijk het enige lichtpuntje is in een woud van saaiheid.

Het verhaal speelt zich af in 1971. Een natie staat verdeeld tegenover de escalerende oorlog in Vietnam. Duizenden jonge Amerikanen vinden de dood op vreemde grond. In het Amerikaanse Fort Polk bevindt zich een door het leger ontworpen jungle, genaamd Tigerland, waar de gevechtssituatie in Vietnam wordt nagebootst. Daar bereiden nog eens duizenden jonge recruten zich voor om de Amerikaanse soldaten te vergezellen. Onder deze rekruten bevindt zich ook Roland Bozz (Colin Farrell). Zodra de opstandige Bozz onvrijwillig toetreedt tot het tweede peloton van de A-company zet hij iedereen in zijn peloton tot nadenken. De verdeeldheid van mening die in de Verenigde Staten is ontstaan begint nu ook door te dringen tot het peloton...

Er zijn al veel films gemaakt omtrent de Vietnam-oorlog, waaronder de meesterwerken "Apocalypse Now (1979)", "Platoon (1986)", "Full Metal Jacket (1987)" en "The Deer Hunter (1978)", maar deze "Tigerland" van regisseur Joel Schumacher hoort echter niet in dit rijtje van meesterwerken thuis.

In tegenstelling tot andere films uit het genre speelt de film zich niet af in het verre Vietnam, maar vormt de trainingsperiode van de nieuwe soldaten het onderwerp. Het gebruik van het militair trainingskamp als plaats van handeling is echter geen uniek uitgangspunt (o.a. de eerste helft van Kubrick’s "Full Metal Jacket"), waardoor Tigerland weinig verrassingen bevat. Schreeuwende sergeanten, zware oefeningen, het onmenselijke militaire regime, onderlinge ruzies, we hebben het allemaal al vaker voorbij zien komen. De rauwe, grimmige sfeer geeft deze film echter wel wat meerwaarde.

Tigerland is namelijk opgenomen aan de hand van de “Dogma” filosofie. Wat inhoudt dat er grotendeels uit de losse hand gefilmd is, zonder geavanceerde apparatuur, kunstmatige belichting of gecompliceerde camerabewegingen, waardoor de film een soort van documentaire karakter krijgt. Als gevolg mist de film de gelikte shots van bepaalde genregenoten, maar wint hierdoor aan realisme. Om zich verder te onderscheiden legt Schumacher met Tigerland duidelijk geen nadruk op actie, maar op de menselijke kant van het verhaal. Gelukkig wordt hij daarin bijgestaan door een aantal capabele jonge acteurs, met veelbelovende nieuwkomer Colin Farrell als positieve uitschieter.

Maar ondanks de unieke stijl van filmen doen de trage opbouw en het gebrek aan actie deze "Tigerland " wel de das om, waardoor het een relatieve saaie Oorlog / Drama film is geworden, die zeker niet iedereen zal weten te waarderen.

Goed.

Joel Schumacher heeft eigenlijk toch een interessant oeuvre bijeen geregisseerd. Van absolute mislukkingen tot goede films en alles daar tussenin. Tigerland hoort bij z'n beteren, niet in het minst doordat er duidelijk een eigen stempel op gedrukt is. Visueel is dat het meest duidelijk, met een vuile grain, zodat de film een docu-gevoel krijgt.

Inhoudelijk is dit niet veel nieuw onder de zon, maar het staat gewoon goed. De cast acteert degelijk - Colin Farrell is prima gecast als charmante bad boy. Als film vind ik dit niet onderdoen voor een klassieker als Full Metal Jacket, maar nu begeef ik mij misschien op gevoelig terrein. Dat de opleiding zelf nogal schreeuwerig is, tja... Ik heb nooit in het leger gezeten, ik heb geen idee hoe het daar aan toe gaat.

3,5

Ik snap best dat het niet allemaal enorm sympathieke jongens waren in die situatie destijds. Maar in Tigerland is iedereen wel zó irritant dat de film geen doorkomen aan is. Ook slaat Schumacher een klein beetje die in zijn visuele trucje door alles door een boterhamzakje te filmen. Nee, er zijn echt talloze betere Vietnamfilms.

1,5*

Nee, dit vond ik niks. Ik zie wel waar Schumacher heen wil maar de film draait wel vooral om de personages (meer dan om pakweg het verhaal of actie of spanning) en juist die personen konden me echt niets interesseren. Vanaf seconde 1 al gingen ze niet voor me leven. Visueel ook saai in veel grijze kleuren (met wat hinten van vaalbruin en donkergroen) in een korrelig filter dat me ook niet bepaald smaakte. 1,0*.

Ik had van deze film eerder nooit gehoord, tussen de mazen van het net in het genre en misschien wat in de vergeethoek geraakt. Op zich ook geen wonder als ik de film zie. Zowel in het genre als op het palmares van regisseur en cast zijn er betere films. Een nogal saaie typische Amerikaanse legerfilm met veel clichés, mannen met te veel testosteron en roepende militairen. Op zich niets mis mee, maar we hebben het al zoveel gezien. Farrell doet het nog niet slecht, maar dit is geen film uit z'n top 10 beste prestaties. De film is een teleurstelling helaas.

Dit is een goede film. Iedereen acteert goed. Leuk hoe Colin een persoon speelt die echt zichzelf blijft tussen al het macho gedrag van zijn collega's en het gedril van de opperhoofden in het leger. Colin trekt zich er allemaal niks van aan en komt daardoor veel stoerder over dan zijn mede militairen. Hij trekt zijn eigen plan.

Ik vraag me af of het er in deze tijd nog steeds zo aan toe gaat? Wat een flauwekul allemaal. Als je iemand wil motiveren om goed te kunnen vechten, kan dit volgens mij ook op een andere manier.