menu

Maps to the Stars (2014)

mijn stem
3,09 (376)
376 stemmen

Canada / Verenigde Staten / Frankrijk / Duitsland
Drama / Komedie
111 minuten

geregisseerd door David Cronenberg
met Julianne Moore, Mia Wasikowska en Evan Bird

Het gezin Weiss is een typisch Hollywoodgezin. Vader Sanford is een analist en coach die een fortuin heeft vergaard met zijn doe-het-zelf-handleidingen. Moeder Cristina houdt zich voornamelijk bezig met de carrière van haar zoon Benjie, 13 jaar en een heus kindsterretje. Eén van Sanfords klanten is de actrice Havana, die ervan droomt om een remake te maken van de film die haar moeder Clarice in de jaren 60 beroemd maakte. Clarice is echter dood en Havana wordt 's nachts geplaagd door visioenen van haar dode moeder... Benjie, die net terugkeert uit een afkickprogramma, en zijn zus Agatha, die recentelijke ontslagen is uit een sanatorium waar ze behandeld werd voor criminele pyromanie, zorgen voor een explosieve situatie.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=wy0XOVI_MDY

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Naomi Watts
3,5
I am considering converting to Scientology, as a career move


Zeer vermakelijke puinhoop. Het zeer scherpe script van Wagner die Hollywood chargeert op haar vernietigende en kapitalistische karakter, ook erg dwingend en nijdig qua toon. Ondanks dat Cronenberg faalt enige samenhang te creëeren weet hij wel Wagner's script vol vage marionetten in een destrusctief Hollywood te voorzien van een uitstekende transitie naar het witte doek.


De wereld die Cronenberg schetst is uitermate sterk maar gaat vooral mis wanneer hij de storyline van Wasikowska en Evan Bird gaat uitwerken. De impressionistische aanpak werkte zo goed en dat haalt ie hier me wel onderuit. Het probleem is ook niet alleen deze storyline, het is de hele samenhang van alle storylines bij elkaar. Ook de staging van sleutelscenes zijn op zijn zachtst gezegd, onhandig.


Een zeer solide script, aangename bedwelmende cinematografie van Suschitzky, een aangename score van Shore, een cast die de vage karikaturen van Maps to the Stars prima invullen en Cronenberg 'imagery' maken veel goed. Helaas kent de film door tekortkomingen problemen en wordt het een mess. Al is Map to the Stars een hot mess.

avatar van yeyo
4,0
Door de trailer was ik misleid te denken dat dit een zwarte komedie zou zijn, een beetje 'Cronenberg-light' misschien zelfs. Maar het blijkt achteraf nooit verstandig om te denken dat iemand als Cronenberg opeens zal inbinden. Ook al heeft de man spontane vaginavorming en andere vuiligheid al lang achter zich gelaten, toch blijft zijn werk erg griezelig. En staan transformaties net als in Crash of A History of Violence weer centraal, zij het op een impliecte, niet-fysieke manier.

Maps to the Stars werkt natuurlijk ook wel als Hollywood satire. Je zou kunnen zeggen dat de aanklacht er soms nogal dik opligt en een beetje hit & miss is zelfs, maar de eindeloze filmverwijzingen zijn wel leuk en Cronenberg is eigenlijk scherper met beelden dan met dialogen: Een narcistische actrice wordt dood geklopt met haar eigen award. Een sleazy zelfhelp goeroe gaat ten onder op de ligstoel aan de zwembad, wat zo een beetje de natuurlijke habitat voor Hollywood big shots is (Tarantino schrijft er naar verluid al z'n scripts, maar dat geheel ter zijde)

Maar zoals ik al zei is de satire zeker niet de kern van de zaak. In de eerste plaats is het een buitengewoon sombere, typisch Cronenbergiaanse / Freudiaanse familiekroniek over een stel fatalistische onmensen geobsedeerd door hun bestaan en door de dood. Iedereen lijkt een beperkte houdbaarheidsdatum te hebben in dit wereldje. Een Justin Bieber-achtig kindersterretje neemt een overdosis slaappillen en stelt "13 zomers heb ik het getrokken, da's lang zo slecht nog niet". Julianne Moore speelt een ouder wordende actrice (Cronenberg legt dan nog eens heel nadrukkelijk de focus op haar ouderdomsverschijnselen, al blijft Moore fine as hell, maar dat geheel ter zijde) die nooit in de voetsporen van haar jong overleden en daardoor iconisch geworden moeder zal kunnen treden. "Get a life! Or get a death." moedigt deze laatste Moore aan in een onheilspellend visioen. Want pas dood kun je echt iets betekenen in dit wereldje.

Het pleit wel voor Cronenberg dat hij er geen puur misantropisch cynisme van gemaakt heeft. Hoe afstotelijk de personages ook mogen zijn (veruit het sympathiekske personage is een schizofrene pyromane die haar klein broertje probeerde te vermoorden, go figure), hun leven wordt vooral als erg tragisch voorgesteld. Hun hopeloze zoektocht naar verbondenheid (net als in Crash), achtervolgd door demonen (letterlijk) en het feit dat ze hun noodlot geen van allen lijken te ontkomen. Alles wordt opgelost met medicijnen. Identiteitscrisis? Neem nog een Vicodin. Schizofrene waanbeelden? Praat er eens met je therapeut (of beter gezegd, 'coach') over.

Tevens interessant is dat Cronenberg een setting gebruikt die normaal gezien als heel bruisend en heel levendig wordt voorgesteld. Maar met zijn klinische filmstijl roept hij enkel vervreemding en afstandelijkheid op. Alsof alle personages zich permanent in een soort cocon bevinden. De modern ingerichte kasten van huizen zijn mooi, maar vooral leeg en eenzaam. 's Nachts weerklinkt het gehuil van een moeder wanneer zoonlief op z'n nieuwe pimped out spelconsole zit te spelen. Treffende beelden, allemaal op de bevreemdende tonen van Howard Shore. Zoveelste meesterwerk van David Cronenberg.

avatar van ratfish
3,5
De balans tussen satire en drama wordt nooit helemaal gevonden, maar dit is zo'n rijke film qua acteerprestaties dat hij met plezier meerdere keren bekeken kan worden.

avatar van Flat Eric
2,5
Deze film maakt een karikatuur van Hollywood. De weirde oppervlakkige personages met verknipte familiebanden die alleen maar oog hebben voor hun eigen perfecte wereldje en handelen in eigen belang is aardig neergezet.
De cast deed het prima maar toch miste de film een zekere je ne sais quoi. Kan mijn vinger er niet echt opleggen.
Aardig maar geen film die je gezien moét hebben.

avatar van wibro
2,0
Is het satire, is het drama, is het een komedie? Wel, Joost mag het zeggen. Ik heb Maps to the Stars in ieder geval ervaren als een doodsaaie film die mij maar niet wist te boeien. Het hele onderwerp deed mij ook helemaal niets. Het laatste half uur werd het nog een beetje interessant maar dat wist de film voor mij toch niet te redden. Het is Mia Wasikowska in de rol van Agatha die mij er uiteindelijk van weerhield deze film de voor mij laagste hanteerbare waardering (1,0*) te geven. Nu blijft er niet meer dan een magere 2,0* over. Helaas, maar het is niet anders. Na het teleurstellende Cosmopolis had ik van deze film echt meer verwacht. Mijn vraag is of het nog wel goed komt met Cronenberg die met Eastern Promises voor mij zijn laatste goede film gemaakt heeft. Daarna was het echt niets meer. Misschien moet Cronenberg onderhand toch maar eens met pensioen gaan.

2,0*

avatar van Redlop
1,0
David Cronenberg is erin geslaagd een film te maken die nog irritanter is dan zijn vorige film Cosmopolis. Als je niks meer te vertellen hebt, je geen inspiratie en geen humor hebt... maak dan ook geen film!
Halve punt eraf.

1*

avatar van blurp194
3,5
Toch een fijn filmpje.

Meteen na het einde was het eerste wat in me opkwam: wat een baggerfilm. Maar nu ik er een uurtje of wat afstand van genomen heb denk ik er toch weer anders over. Want deze bijtende over the top satire zit toch wel knap in elkaar eigenlijk, hoe absurd het verhaal ook wordt, het klopt wel en wordt op een erg goede manier en met goede timing verteld.

De cinematografie is prima, maar misschien wat afstandelijk en wat weinig spannend. Opvallender is de cast, zonder uitzondering opvallende prestaties - Cusack bijvoorbeeld, die een enge creep neerzet, Pattinson die een slome chauffeur speelt, en natuurlijk is de mooiste scene voor Julianne Moore, die nog even letterlijk Hollywood te kakken mag zetten.

Misschien niet helemaal origineel in de keuze van het doelwit, tenslotte Hollywoodsatires hebben we de laatste tijd nogal eens vaker gezien. Maar deze is wel erg goed gedaan.

avatar van john mcclane 2
3,5
cronenberg,de vaak controversiele regisseur die zijn stempel op aparte films heeft gedrukt.
voormij springen the fly en vooral crash er bovenuit,maar dat terzijde.

de hollywood film wereld is een neppe.maar deze mensen zijn wel echte mensen.
ze zijn natuurlijk aandachts gestoord,door middel van het aandacht vragen van tabloids en therapeuten.
de film mikt vooral op de psychologie,hoe je toch je red doormiddel van spiritualiteit,en het tegenover gestelde: middelen die je gevoel onderdrukken.

wat de film geen echte grootste cinema maakt is dat het gebrek aan luchtigheid,en vooral humor,
ook in de vorm van cynisme. dat had veel beter gekund .
hierdoor word de film erg zwaar.

julliene moore en mia wasikowska maakte indruk met hun spel.
en moore nog steeds geen botox : respect.

wat cronenberg nu precies duidelijk wil maken is mij niet helemaal duidelijk.
maar het intrigeert allemaal wel.
voldoende.

avatar van sinterklaas
5,0
Phoooeeee, zieke film!

Cronenberg gaat hier weer grondig te werk op de onderhuidse manier. Na 2007 had hij een redelijk lange stop gemaakt. A Dangerous Method heb ik nog niet gezien, maar Cosmopolis was totaal geen tegenvaller, ook al werd die door de meerderheid wel zo omschreven. Mild was Cosmopolis echter wel, en het leek erop alsof Cronenberg zich aan ging passen aan de braafheid na 2010 (Waar 2009 bijvoorbeeld een jaar was met een kluit lekkere groffe bioscoopfilms als Gamer, Last House on the Left, Law Abinding Citizen, Ninja Assassin, Inglourious Bastards, Watchman, My Bloody Valentine 3D etc.. was het in 2010 een stuk milder geworden met in het ene jaar een Machete, en in het andere jaar een Hobo With A Shotgun, De Refn & Gosling projecten of Killing me Softly) Maar dat is weer niet ter sprake met zijn nieuwe project; een gitzwarte komedie die gewoonweg heel Hollywood, met de luxieuze verwende sterren/gezinnetjes op een buitengewone manier afkraakt en parodeert, met vele rake klappen. En nog wat meer zieke stuff...

De film opent al met een prachtige dromerige ambient soundtrack die je al gelijk de kick geeft dat je zeker mag zijn dat de film interressant genoeg mag worden. Vervolgens maken kennis met meerdere soorten verhaallijnen/personages. De ene helft gaat over Havana, die hier echt magistraal wordt neergezet door Julliana Moore, die het gewoonweg totaal niet kan hebben dat haar gestoorde moeder die haar leven heeft gesloopt, een succes maakte in de jaren 60. Zelfs het feit dat ze is omgekomen door een brand verzacht totaal niet te pijn voor Havana, en ze is helemaal geobserdeerd om het feit dat zij beter moet scoren dan haar moeder, door haar succes te gaan remaken. Uiteindelijk verzuipt ze gewoon in het feit dat ze neigt naar succes, en dat word hier ook op een lekkere pijnlijke, realistische wijze neergezet. Ook komt de geest van haar moeder even langs, waar je ook haast bang van wordt. Niet omdat het een geest is, maar vanwege hoe ze totaal emotieloos haar dochter de grond in trapt. Hier komen we in feite gewoon bloot te staan met de kwellingen en de obsessies van Havana. Het enige hoop ziet ze in Jerome Fontana, die ook hier, net als Cosmopolis, toch weer prima neergezet word door Pattinson, waar ook nog wel een buitengewone samenwerking uit ontpopt.

Havana word ook goed geholpen door fysiotherapeut Staford Weiss, die ook hier weer uitbundig neergezet word door John Cussack, die de laatste tijd ook lekker experimenteert in de filmwereld. De rest van zijn familie zijn toevallig ook van de Hollywood-stempel, en het is ook niet bepaald een familie waar je trots op kan wezen, en dan al helemaal wat zijn kinderen betreft; Zijn zoontje Benjie; man man man, denk dat ik de laatste tijd zelden nog zo'n fucked up gestoorde puberrol gezien heb als deze. Dit is denk ik toch wel de personage die zo uit een Larry Clark of Gregg Araki film zou weggelopen kunnen zijn. Die scene bijv. dat hij gewoon lekker ongestoord verdergamed terwijl hij overduidelijk hoort dat zijn moeder helemaal gek aan het worden is is bijvoorbeeld één van de scenes met hem die me rillingen bezorgen en dan is dat ook nog het topje van de ijsberg. En ja, zijn moeder dan; die blijft eigenwijs om zo haar best te doen dat Benjie succes maakt in de filmcarriére. En ja, troost bij de dochter Agatha zou je ook niet kunnen vinden, die net ontslagen is uit een gesticht vanwege haar pyromane neigingen. Na Stoker mag Mia Wasikowska ook hier weer in de huid kruipen van een screwed meisje, en deze rol is toch nog wel wat overtreffender dan haar rol in Stoker. En, wat ook zo knap is; [er word de hele film niet verteld dat haar daden en het feit dat Havana's moeder door een brand is omgekomen wel eens een overeenkomst zouden kunnen hebben.

Cronenberg is hier bijna net op dezelfte toer als Cosmopolis en laat de film lekker rustig sudderen, en stelt met die technieken ook weer lekker onopvallend en langzaam erg de geheimen bloot aan de kijker. Ook het hele geheim van het feit dat het echtpaar Weiss eigenlijk broer en zus zijn is gewoon wicked en ook het einde is een fikse klap in het gezicht, al is het wel een ander einde dan je van Cronenberg zou verwachten, aangezien hij nog vaak van de directe eindes was. Het acteerwerk is ook weer gewoonweg uit de kunst en iedereen komt hier overtreffend over en jij mag toe kijken met wat voor zieke, beschadigde, gefrustreerde, jaloerze zielen je allemaal te maken krijgt.

Ja, het leven als stinkrijke of succesvolle Hollywood-figuur is niet altijd zo mooi, geweldig, en succesvol als dat het zou moeten lijken. Dat wil de film wel overduidelijk zeggen.

5,0*

avatar van The One Ring
3,5
Maps to the Stars zag ik toevallig één dag na Stoker. Twee bizarre films met Mia Wasikowska, waarbij ook nog eens de terugkeer van een lang absent en ongewenst familielid een centraal plotpunt is. In dit geval is het Wasikowska zelf die deze rol mag vervullen. Ik heb het al vaker gezegd, maar ze weet haar films wel uit kiezen. Vervelend wordt het nooit met haar.

Het is kennelijk een film die het publiek nog verdeelt, zoals traditioneel bij Cronenberg. Volgens mij is die man niet in staat iets te maken dat unaniem geprezen wordt. Met Maps to the Stars maakt hij het zijn publiek ook weer niet makkelijk. Niet dat het zo'n ingewikkelde film is, maar hij creëert wel weer een ongemakkelijke sfeer. Echt een gitzwarte komedie is het geworden, vol onsympathieke personages, die misschien nog wel meer afstoten omdat ze juist ergens nog iets menselijks hebben. Met de meeste figuren hier zou ik nooit in mijn leven mee te maken willen krijgen, maar ondanks dat ze overdrijvingen zijn laat Cronenberg ze nooit monsters worden. De casting is ook fijn, met enkele persoonlijke favorieten (Wasikowska, Moore en Olivia Williams) in topvorm. Evan Bird is ook wel een ontdekking.

Cronenberg is niet de meest inventieve regisseur als het aankomt op camerawerk, licht- en kleurgebruik of montage en ook hier niet, maar op een bepaalde manier zit er toch weer een aparte sfeer in. Ik weet niet in hoeverre deze satire op de bizarre levensstijl van Hollywood serieus genomen moeten worden, maar als een soort zwart-komische, bijna surrealistische trip door de excessieve geest van Los Angeles' rijkste buurten is het helemaal raak. Het is vooral de gekkigheid hier de me aanspreekt. Je kunt de ziekte van de geesten van deze mensen en hun wereld bijna ruiken. Het is misschien een makkelijk doelwit dat Cronenberg hier kiest, maar de uitwerking van de film voelt uniek aan in z'n sfeerschepping.

Persoonlijk vind ik het één van zijn betere films in ieder geval.
4*

avatar van mjk87
3,0
Apart. Erg klinisch ook allemaal, al deed het op zijn beste momenten aan Mulholland Dr. denken, en niet enkel vanwege de inhoud en locaties. Maar goed, die thema's over Hollywood kennen we inmiddels wel en de film brengt weinig nieuws onder de zon. Ook het personage van Moore stond me een beetje tegen, Cusack was dan wel wee grappig en Wasikowska is als altijd fantastisch al is het alleen al vanwege de wat mystieke sfeer die om haar heen hangt. En opzich vermaakt de film ook wel meestentijds al wordt het nergens echt bijzonder, nergens dat ik echt verrukt naar het beeld kijk. Verder vond ik de film maar traag vooruitgaan, maar daar zat ik zowaar eens naast want ineens was de film voorbij. Waren die 100 minuten toch opmerkelijk snel gegaan. 3,0*.

avatar van gauke
2,5
Een kwestie van persoonlijke smaak, maar ik ben nooit bijzonder geïnteresseerd geweest in het privéleven van de sterren van Hollywood en waarschijnlijk daardoor kon deze op zichzelf inktzwarte sarcastisch bedoelde parodie, vol met egocentrische, immorele personages, rond onder meer incestverhoudingen, me maar matig boeien en om de dialogen, hoe keihard en cynisch ook, heb ik niet kunnen lachen. Wel zag ik dat er door de gehele cast uitstekend geacteerd werd; Julianne Moore bijvoorbeeld, in de rol van de psychotische en neurotische actrice met een moedercomplex, speelde toepasselijk overdreven en met verve.

avatar van Brabants
2,0
Met deze film tracht Cronenberg een satire jegens Hollywood neer te zetten. De elementen zoals agenten, acteurs en managers passen binnen het plaatje, maar echt bevattelijk, emotioneel en erg bondig is het niet. Het familiedrama lijkt allemaal behoorlijk over de top en voelt eerder aan als een grap i.p.v. het beoogde hedendaagse Hollywood visio. De cast kon me niet bekoren en verpest het voor de uitblinkers Julianne Moore en Mia Wasikowska.

avatar van SanderPuntCom
3,5
Zoals deze zie ik de films graag komen.

Soms deed ie me aan Mulholland Dr. denken, die vergelijking is dan ook snel gemaakt. Ze spelen zich beiden af in Hollywood en qua sfeer zitten ze op dezelfde lijn, beklemmend en weird, onder andere te danken aan een geweldig sound design.

Maps to the Stars heeft een bijzonder script, dat toegegeven soms wat inspiratieloos oogt, maar uiteindelijk lichtjes geniaal is. Maar ook de cast is uitzonderlijk. Met Pattinson, Cusack soms, Moore en Wasikowska beschikt Cronenberg hier toch wel over de betere acteurs en ikzelf vind ze hier alle vier simpel gezegd top, opvallend op hun manier.

avatar van james_cameron
3,5
Minder abstract en een stuk toegankelijker dan Cronenberg's vorige, Cosmopolis, maar dat betekent niet direct dat deze zwartgallige satire makkelijk te behappen is. Er had bijvoorbeeld wel wat meer humor in mogen zitten. De eersteklas cast zorgt ervoor dat de film makkelijk op de rails blijft en de gebeurtenissen zijn best fascinerend, maar de toon is een beetje zwaar op de hand en een subtiele aanpak is meneer Cronenberg hier vreemd. Hij is eigenlijk ook niet de juiste regisseur voor deze materie. De meer creepy en grimmige scenes gaan hem desondanks goed af.

avatar van Montorsi
4,0
Schitterende film weer van Cronenberg. Weinig realistisch, al geloof je zo dat dit soort mensen verblindt door het leven gaan. Vooral dat joch met dat 'verwende-kinderen-haar' werkt erg goed. Een grote lege huls van nietskunners met een wrang absurdistisch sfeertje. Thematisch iets te verwant aan Cosmopolis, dus dit moet hij niet te veel blijven doen, maar als film op zich weer erg de moeite waard.

4.0*

avatar van david bohm
2,5
Hollywood zo mogelijk nog incestueuzer dan Hillywood, wie had dat gedacht.
Vermakelijk werk van Cronenberg maar niet erg intrigerend of fascinerend. Vooral humoristisch en met sterk acteerwerk van met name Julianne Moore.
Aardig om gezien te hebben.

avatar van Leland Palmer
3,5
Na 'Cosmopolis' wederom een fijne film van Cronenberg. Al vind ik deze beter. Dat komt mede omdat deze 'Maps to the Stars' echt op een fantastische manier speelt met het zogenaamde glitter en glamour wereldje in Hollywood, wat ik altijd erg boeiend vind. De buitenkant lijkt zo mooi; de zon, palmboompjes, veel geld en grote huizen, maar van binnen gevuld met pillen, drank en ongelukkige zieltjes. Op momenten heerlijk aangedikt en vol met absurde en grappige scenes. Julianne Moore speelt weer een uitstekende rol. Sowieso valt er weinig op de sterk spelende cast aan te merken. Dat verwende kutjochie inbegrepen.

avatar van voskat
4,0
Heerlijk.
Gregg Araki meets Bret Easton Ellis.

Waarom Mia Wasikowska hiervoor geen Oscar-nominatie heeft gepakt is me een raadsel.

avatar van BBarbie
1,0
Mijn Razzie Award 2014 gaat naar deze film vanwege het meest beroerde scenario dat ik in tijden ben tegengekomen. En Julianne Moore alweer in de rol van een ernstig gestoorde vrouw ben ik nu zo langzamerhand ook wel beu. Een waardeloze film met enkel verknipte personages.

avatar van K. V.
3,0
Deze eens meegebracht, maar 'k vond het maar een matige film. Het eerste uur vond 'k maar matig, gelukkig werd het tweede uur wat boeiender.
De cast deed het wel prima en de film zag er ook goed uit.
Jammer dat het verhaal toch iets minder was, of niet genoeg uit de verf kwam.
'k heb hem uitgekeken, maar 'k hoef hem niet meer terug te zien.

avatar van cantforgetyou
3,5
Dit is een zeer overdreven en hysterische film. Echt een beetje over de top. En dat maakt het aan de ene kant wel leuk, maar ook een beetje ongeloofwaardig. Er zitten wel een aantal grappige scenes in. Natuurlijk speelt 'Moore' weer erg goed. Toch is de film niet vervelend of saai. Juist best leuk.

avatar van Roger Thornhill
4,0
Een uitermate beklemmende film; yeyo schreef op 22-8-2014 dat het lijkt "Alsof alle personages zich permanent in een soort cocon bevinden", en voor mijn gevoel zijn die cocons ook nog eens te krap, alsof niemand ontspannen kan ademhalen – wellicht vergelijkbaar met hoe geen enkele "ster" ooit van zijn succes en zijn carrière kan genieten, want you're only as good as your next movie ? Hoe dan ook, ik vind dit niet echt een Hollywood-satire, eerder een film over totaal geïsoleerde en krampachtig levende mensen die (inderdaad soms lètterlijk) door hun eigen demonen achtervolgd worden, en bij die thematiek passen de Hollywood Hills natuurlijk perfect. Subliem acteerwerk van de hele cast: bij iedereen vóél je de gekte, en toch worden ze nergens karikaturale of zelfs maar ongeloofwaardige personages, iedereen blijft z'n menselijkheid en z'n begrijpelijke motivaties houden. Een film die nog lang bij mij is blijven spoken en in de herinnering eigenlijk steeds beter wordt. Cronenberg is en blijft een unieke regisseur wiens films ik lang niet altijd 100% geslaagd vind maar die mij wel altijd iets behartenswaardigs laat zien, en van zulke filmmakers ken ik er momenteel niet zoveel.

avatar van Spetie
4,0
David Cronenberg is een regisseur, die ik erg lastig te peilen vind. De ene keer vind ik het boeiend, terwijl het de volgende keer dan weer tegenvalt. Maps to the Stars behoort gelukkig tot de eerste groep en vind ik zelfs één van zijn beste films.

Het komt een beetje over als een parodie op Hollywood, zo heb ik het tenminste ervaren. De wereld die Cronenberg hier schetst is surrealistisch en redelijk bizar, maar de komische noot die tussen alles door verweven zit, maar het allemaal erg genietbaar. Vooral de uiteenlopende, gekke personages spraken me hier erg aan. Daarnaast wordt er gewoon erg goed acteert, wat ook goed helpt. Julianne Moore is één van mijn favoriete actrices en ook hier blinkt ze weer uit. Het is niet bepaald de gemakkelijkste rol, maar de manier waarop ze zich, soms ook letterlijk, laat gaan is erg goed.

Ook de jongere acteurs Mia Wasikowska en Evan Bird zijn erg goed gecast en spelen buitengewoon goed. Cronenberg heeft er in ieder geval weer iets eigenzinnigs van weten te maken. De man heeft in ieder geval altijd goede ideeën, werkt ze niet altijd even goed uit, maar als hij dat wel doet, dan is het zeker genieten geblazen.

4,0*

avatar van Decec
3,0
Een goede komedie/drama film...
Goed verhaal...
Goed acteerwerk...
Bekende acteurs John Cusack en Robert Pattinson...
Ook een bekende actrice Julianne Moore en
Mia Wasikowska...
Goed camerabeweging...
Goed geluid (Dolby Digital)...
Mooi HD kwaliteit breedbeeld..

avatar van Bacchero
3,5
De film een beetje opzij laten liggen mede door een aantal negatieve kritieken maar uiteindelijk toch besloten om hem eens te bekijken en... hij viel zeer goed mee. Als satire op het hele Holywoodgebeuren is hij zeker geslaagd met een origineel maar bizar verhaal, Croonenberg waardig. De acteurs zijn goed gecast, niemand valt echt uit zijn rol met Julianne Moore op kop. Ook het camerawerk is uitstekend. Blij dat ik hem toch eens gezien heb en een grote kans dat ik hem wel nog eens herbekijk.

avatar van Flavio
3,0
Flavio (moderator)
Gitzwarte satire over disfunctionele mensen in Hollywood is interessant en bij vlagen sterk, maar toch te onevenwichtig- met name het samenkomen van de losse draadjes is niet helemaal goed uitgewerkt. Zoals een satire betaamt is het van dik hout zaagt men planken: de subtitliteit is ver te zoeken. Dat Mia Wasikowska en zelfs Evan Bird (allebei goed op dreef als beschadigd meisje cq over het paard getild ettertje) toch nog sympathie weten op te wekken is knap. Julianne Moore wordt met de jaren beter zo lijkt het en weet overtuigend een uitgebluste amorele ster te spelen. Cusack vond ik dan weer wat minder als egocentrische therapeut.

Het goede acteerwerk en de leuke dialogen ten spijt ontbreekt het de film aan visuele flair, waar het onderwerp zich toch wel voor leent- eigenlijk was er geen enkele scene die er visueel bovenuit stak, en sommige scenes waren ronduit zwak: de scene uit de jaren 60 film met de moeder van Julianne Moore had bv wel wat korreliger opgenomen mogen worden. Ook de zelfverbranding kwam niet goed uit de verf, dat moest beter kunnen anno 2014, en zo waren er wel meer mindere scenes.

Ik was Cronenburg na Eastern Promises wat uit het oog verloren, en ben dus niet onverdeeld enthousiast over deze film. Ben nog wel benieuwd naar Cosmopolis, al zijn de kritieken niet zo positief.

avatar van Onderhond
2,0
Cronenberg toch.

Heeft meer misses dan hits gemaakt uiteindelijk, toch hoop ik bij elke nieuwe film dat er nog een beetje van zijn onmiskenbaar genie loskomt. Maar ofwel is het op, zit het te diep en is het gewoon te uitgedund om nog echt iets goeds mee te maken.

Deze Maps to the Stars wil allicht een hoop zijn. Het resultaat is echter vooral flauw en verre van scherp genoeg. Vooral de portrettering van Hollywood is van zo'n laag niveau dat het lastig wordt om verder nog wat in de film te zien. Lompe stereotypes en ontwikkeling also ze een doorslag zijn van één of ander dronken boerencafégesprek.

Visueel is het al lang niet meer boeiend, ook hier weet Cronenberg niet veel met het visuele te doen. Enige wat echt opviel was de vreselijk lelijke brand-CG, leek me nergens voor nodig. De soundtrack heeft z'n momenten, jammer genoeg zijn dát net de momenten dat de film iets teveel op Mulholland Drive begint te lijken en Cronenberg er in vergelijking erg slecht vanaf komt.

Acteerwerk lag er wat mij betreft ook te dik op. Personages zijn irritant, maar dat wil nog niet zeggen dat alle performances dat ook moeten zijn. Vooral Moore had best een aantal versnellingen lager gekund. Wasikowska was de enige die zich een beetje staande wist te houden.

Eigenzinnig is het wel, daarvoor is het dan wel weer Cronenberg. En ik zag de goede ideeën soms nog wel doorheen de matige uitvoering, maar als film vond ik het toch vooral mislukt. Zowel als drama, comedy of satire gewoon niet scherp genoeg.

2.0*

avatar van scorsese
3,5
Goeie film over een aantal bekende Hollywood-sterren die allemaal hun eigen problemen hebben. Als verhaal doet het soms wat rommelig aan. Maar dit wordt zeker goedgemaakt door de lekker, verknipte personages en de manier waarop Hollywood hier wordt neergezet (en dat is niet bepaald fijnzinnig). Het ligt er wellicht wat dik bovenop, maar mede door de uitstekende cast werkt het wel.

avatar van eRCee
2,5
Weinigzeggende film, die wat mij betreft zéker niet scherp is, waarin het personage van Wasikowska (die hier een soort Sia-impressie doet?) nota bene nog het meest normaal overkomt. Ik ben geen kenner van het werk van Cronenberg maar vind zijn films Eastern promises en A history of violence veel meer diepgang hebben, terwijl het rauwe randje dat van Maps to the stars iets bijzonders zou moeten maken vooral lusteloos lijkt (met uitzondering van het moment waarop Moore wordt neergeslagen, de uitvoering hiervan is sterk).

avatar van Baboesjka
2,5
Ik vind het een erg vage film. Het boeide mij weinig en ik kon het moeilijk volgen. Ik houd van aparte films, maar dit kwam erg rommelig en richtingloos op mij over. Het feit dat ik het idee wel origineel vind, het acteerwerk prima vind en de film mede door een zekere nieuwsgierigheid wel af wilde kijken, zorgt ervoor dat ik qua score op een middenweg kom. 2,5*

avatar van IH88
3,5
“On the stairs of Death I write your name, Liberty.”

Sterke film van Cronenberg. A History of Violence, The Fly, Videodrome en nu Maps to the Stars, alle films van Cronenberg hebben een heerlijk onheilspellend en surrealistisch sfeertje waarbij het geweld nooit ver weg is, en waar we vaak het slechtste in de mens te zien krijgen.

Geen vrolijke kost, maar meestal wel steengoed. Maps to the Stars is een ontnuchterend, gruwelijk, maar soms ook hilarisch inkijkje in de wereld van Hollywood. Dit zijn mensen die eigenlijk al niet meer leven, of niet meer weten wat het "echte" leven inhoudt, en door opvoeding, sterrenverering, mommy issues, psychische problemen en drugsgebruik de hele tijd in een schaduwgebied opereren tussen leven en dood. Met geweldig acteerwerk van onder andere Moore, Wasikowska, Pattinson, Cusack en Gadon.

avatar van Shadowed
3,0
Ok.

Cronenberg die een andere richting opgaat in zijn carrière als horrorregisseur. Dit keer slaat hij dus meer de satire op, die soms wel neigingen heeft naar horror maar in het algemeen in de drama en komedie blijft hangen met een dikke laag satire.

Het lijkt wel alsof het meeste budget in de cast zelf is gegaan, want visueel gaat er weleens wat mis. Het vuur op het einde was het dieptepunt. Cronenberg probeert er soms wat sfeer in te pompen maar de sfeer komt er eigenlijk nooit echt optimaal uit.

Acteurs en actrices die de film in het eerste deel echt redden van de ondergang zijn Wasikowska en de jonge Bird. Geweldige prestaties van beide. Voor de rest zijn acteurs zoals Cusack en Pattinson best onzichtbaar en voegen niet veel toe. Dan heb je nog Moore, die zichzelf eigenlijk vooral voor paal zet. Had best een paar tandjes terug mogen doen.

Cameragebruik is soms aardig knap, had wel wat opvallender gemogen maar in het algemeen heb ik er weinig tegen. Sets zijn ook knap, de echte sets dan. Huizen zijn mooi en de Amerikaanse Hollywood sfeer is er overduidelijk aanwezig. Dit soort dingen helpen de film omhoog.

Samen met een aantal sterke scenes die voelbaar zijn tilt het de film nog omhoog naar een voldoende. Vond het wel jammer dat de effecten tegenvallen en de "dromerige" scenes door de mand vallen. Cronenberg gooit er alleen een dik aangezette soundtrack overheen maar het lijkt nooit alsof ze echt hallucinaties hebben of dromen. De sfeer komt nooit uit de verf daar.

Wat de satire betreft, soms is dat wel gelukt, toegegeven. Maar de cast overdrijf net iets te veel waardoor het er allemaal net iets te dik overheen hangt. Maar een onvoldoende kan ik het eigenlijk ook niet geven.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:41 uur

geplaatst: vandaag om 07:41 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.