Welp (2014)

Mijn eerste recensie in lange tijd.

'Welp' is wellicht de eerste goede poging om Vlaamse horror te tonen of zelfs te laten bestaan. En daar is misschien al meteen mijn conclusie over dit debuut van Jonas Govaerts...Het is helaas niet meer dan een goede poging.

Wat niet wil zeggen dat er niets te genieten valt. Begrijp me niet verkeerd, de 3 sterren die er staan zijn dubbel en dik verdiend!

Zo staat de sfeer als een huis zoals het in een goede ouderwetse slasher hoort te zijn. Aangevuld door fantastische muziek waarvan je zeker weet dat de makers het genre begrepen hebben.

Daarbij is het ook nog eens leuk dat we er een Vlaams laagje over krijgen met het hele scouts-gedoe. Dit brengt ongetwijfeld heel veel herkenbare herinneringen naar boven bij iedereen die ooit bij een jeugdbeweging heeft gezeten.

Dus in die zin brengt de film iets fris tov van het genre. Ook de Vlaamse stempel is daarmee wel gezet. En zeker in de zin van dat het slachtvee in deze film een groep jongetjes bevat. In Amerika hadden ze dat voorheen nooit aangedurfd.

Het concept was van begin af aan dan ook zeer teasend: 'scoutsjongetjes die afgeslacht worden'. En daarmee belooft de film erg veel. (Want wie staat er nu niet te springen om welp te zien?) Helaas komt de film wel wat te kort op vlak van verwachtingen inlossen...

Ik kan gelukkig zeggen dat het niet helemaal braaf is geweest. Er zitten behoorlijk gewelddadige stukken in die de slasherliefhebbers zeker kunnen smaken. Maar ik persoonlijk miste ik toch net wat meer dat genadeloze. Waar ik nog iets meer moeite mee had is het feit dat de film mooi geschoten is over de hele lijn, maar als er dan iets gebeurde dat leek op een kill was het vrij onoverzichtelijk en makkelijk in beeld gebracht. Dus dat heeft de film precies ook wel beetje geërfd van de 80's slashers. Toen had dat zijn charmes. Nu zorgt het voor verlies in intensiteit en geeft het meer een goedkoop effect...

Verder vond ik niet alle keuzes even verstandig van de makers. Zo waren er scènes die op papier heel gaaf en spectaculair waren, maar in de film zichtbaar gemaakt waren met te weinig middelen en vakkundigheid. Bv. de keuze om een digitale explosie erin te verwerken ipv een echte op locatie. Dat kan in 2014 echt niet meer hoor. Ook niet in Vlaanderen! Laat het er dan gewoon uit en zoek iets creatiever. Er zijn in het verleden trouwens ook creatievere en goordere kills gemaakt. De 'hidden traps' in het bos waren dan wel weer cool. Maar die waren dan weer veel te precies. Niemand kan zo goed plannen dat bij de vallen het slachtoffer exact op dat plaatsje gaat staan. Dat snijdt wel een beetje in de geloofwaardigheid. Als dat nog niet genoeg geklaag is, de climax is nogal voorspelbaar. Ik appreciëer het wel dat ze verhaal iets diepgaander willen maken dan de gemiddelde slasher maar het komt voor mij niet uit de verf. Een half uur in de film zou je al kunnen raden waar het naartoe gaat...

Om af te ronden wil ik het wel nog over wat positieve dingen hebben. Zo is de opbouw niet alleen heel lang, maar ook zeer onderhouden en suspensevol. Hier is de vakkundigheid absoluut aanwezig. Daar waar de opbouw vaak in andere horror's totaal niet interessant blijkt te zijn, is het eerste uur hier meteen het beste dus dat is zeker inbegrepen bij mijn punt. Ook zijn de kindacteurs nergens echt sterk maar ze werkten absoluut niet op de zenuwen. De cast van de scouts-leiding doet het verder behoorlijk goed.

Dus 'Welp' voldoet niet helemaal aan zijn verwachtingen, of eerder mijn verwachtingen. Het staat nog (letterlijk) in zijn kinderschoenen. Maar door deze film zie ik zeker meer kansen voor horror van Vlaamse bodem. Als het aan mij ligt weer met Govaerts aan het roer want hij toont duidelijk zijn liefde en bekwaamheid voor het genre.

hele hele dikke 3

Je komt toch met een redelijk onvoldaan gevoel de bioscoopzaal uitgewandeld na het zien van dit niet weinig memorabel Vlaams genrewerkje. De suspense, het angstgevoel en de gruwel schieten telkens net te kort, waardoor je nooit echt voldoende meegesleurd wordt. Het grijpt je nooit echt, laat staan dat het je ook kan meesleuren. Deze film heeft het gewoon niet echt. Te weinig, te flauw.

Fijn!

Vlaanderen's eerste slasher. Of het nu de eerste Vlaamse horror is laat ik maar in het midden, maar dit soort genrefilm hebben we hier toch nog niet echt gezien. Govaerts begeeft zich op lastig terrein, maar slaagt met verve.

De bekende elementen zitten er allemaal in, daarom is het ook een genre film. Maar kleine zaken zorgen ervoor dat deze film zich weet te onderscheiden van de rest. Het coole masker, de focus op kinderen en de traps zijn best origineel, gezien de setting en de toon van de film.

Niet echt goor, ook niet echt spannend. Wel erg sfeervol. Visueel zeker de moeite (Karakatsanis is een held) en de belangrijkste acteurs (De Voogdt en Luyten) vervullen hun rol met verve. Een slasher zoals een goeie slasher hoort te zijn. Niet mis voor Govaerts' eerste film.

4.0* en een uitgebreide review

Ook deze eens meegepikt in de bios (dank u Humo) en 'k vond het een prima horrorfilm. Eindelijk eens een goeie Vlaamse/Nederlandstalige horrorfilm.
'k vond het nog een spannende film met toch wel enkele schrikmomenten. Er zat ook één erg leuke kill in met bomen.
De cast deed het prima al zaten er wel redelijk wat clichés in, al waren ze niet echt storend.
Het einde vond 'k wel iets minder. 'k denk wel dat Sam niet Kai is, maar z'n plaats inneemt, anders is de film toch totaal niet logisch, maar echt duidelijk wordt het toch niet.
Al bij al toch wel de moeite om te bekijken. Het is zeker geen meesterwerk, maar voor Belgische normen zeker niet slecht en 'k heb het me zeker niet beklaagd.

Dankzij Humo heb ik deze gratis in de bios gezien .
Goeie horror nie het ergste van het ergste maar wel Zeer goed met een paar leuke kills . de film kwam ook traag op gang maar toen het begon werd het als maar leuker ook was de film niet altijd even Realistisch op de momenten dat het dat moest zijn B.v. Zijn dat niet wat weinig kinderen en weinig begeleiding voor een Jeugdbeweging of gingen enkel de welpen op kamp en de rest van de scouts niet . Ook een paar dingen die niet helemaal duidelijk waren zoals Bestaat Kai het bos kind nu echt of is hij een ingebeelde vriend van Sam of zo iets of is het Sam zijn 2 Lings broer en op het einde was dat nu Sam of Kai ? .
Ook Het acteer werk was goed Luyten acteerde goed ik hoop dat we hem in de toekomst nog wel is een paar keer tegen zullen komen in films of in series b.v. In een Aflevering Van Vermist daar zou hij nog in passen .

Van mij mag hier wel nog een Sequel Of Prequel op komen en hopelijk worden dan mij vragen beantwoord

Een horrorfilm in Vlaanderen waren we nog niet gewoon. Ok, we hadden Linkeroever, maar dan was het toch al zoeken om nog een titel te vinden met wat niveau. En ik had het idee dat Welp te braaf ging zijn om een echte topper te worden in het genre. Ik ben zelf opgegroeid bij de scouts en dan is zo'n film extra leuk natuurlijk. Bij de opening is het dan nog eens toevallig, als het vertrek van het kamp gefilmd is bij de scoutslokalen waar ik zelf bij de scouts ben geweest: de zeescoutsbasis aan Linkeroever (Antwerpen).

De film is duidelijk een film in het slashergenre. En Jonas Govaert zet een film neer waar we van kunnen houden. De bekende elementen zijn aanwezig, maar evengoed een eigen karakter (geen blowende kids, wulpse tieners en geile koppeltjes) maar wel scouts die op kamp zijn. Helaas zeer herkenbaar die 2 kerels op de kampplaats. Gelukkig niet op die manier, maar ooit wel eens last gehad op een kamp van enkele jongeren waar je niet veel aan kan doen. De leiders acteren best wel goed en het is leuk om het normaal standaard tienergroepje hier uitgebreid te zien met een bende jongeren en een hond.

De setting is ideaal met een horrorverhaal. En we zien dan wel snel het dreigende gevaar, toch blijft er een vorm van mysterie. In tegenstelling tot de Amerikaanse films in dit genre, is het niet altijd zo expliciet uitgelegd of met een happy ending. Het kan alle kanten uit. En dat doet het ook. Daardoor blijft de film, ondanks het voorspelbare genre, toch nog verrassend.

Welp is één van de hardere Vlaamse films. In Vlaanderen was er de discussie of de film wel geschikt was voor jongeren. Jonas Govaert zei zelf van niet, en ik denk wel dat hij gelijk heeft. Ik kan hier heus wel tegen en heb al harder films gezien. Maar ik ben dan ook geen 10 jaar meer.

Nog als afsluiter een leuk weetje is dat de film in première ging in het Openluchttheater Rivierenhof te Deurne (bij Antwerpen) waar ik woon. Het publiek bestond vooral uit scoutsgroepen die speciaal uitgenodigd waren gezien het onderwerp van de film. Ik was er zelf niet bij, maar als bestuurslid van de Cultuurraad in Deurne ben ik toch wel blij met deze keuze.

Aardige thriller/horror vanuit het buurland...ik kijk eigenlijk nooit films uit belgië,ik heb deze opgezet omdat ik een horrorfan ben en in deze cathogorie kan deze film ook geplaatst worden.

Van originaliteit kan je niet echt spreken bij deze film want ik is een ratjetoe van allemaal andere horrorfilms door de jaren heen.

Wel moet ik zeggen dat het goed uitgevoerd is en een prima sfeer ademt.

Van mij had wel het eerste uur wat pittiger gemogen...dat vond ik hier en daar een beetje saai en kwa horror vond ik het ook een beetje kinderspel.

Naar de film komt goed terug en brengt een intressant einde

De belgische/vlaamse-taal/accent moet ik altijd even aan wennen....raar omdat het op het nederlands lijkt!

Ik weet ook niet waarom dat er bij mij wat moeilijker in gaat...maar het belemmert de sterren voor mij niet,dat zou oneerlijk zijn.

3,5 ster......Met wat meer brutaliteit en horror was ik zeker op 4* uitgekomen.

Eindelijk gezien dan deze Welp, Vlaanderens eerste slasher-film en toch iets waar ik naar uit keek.

Om te beginnen had ik het toch braver verwacht dan wat ik voorgeschoteld kreeg, al mocht het toch nog niveautje heftiger zijn. Ergens wel jammer, al is dat geen groot verlies, want Welp draait meer om sfeer. Van begin tot eind hangt er duistere spanning in de lucht die er wel goed werkt om het geheel kracht mee te geven en de film niet te laten inzakken. Verder heb me toch wel wat geërgerd aan de stereotypen, en dan heb ik niet op de walen, maar op de scoutsmensen (of is het nu chiro? ) die soms vervelend zijn, maar ach het blijft een leuk project.

Overigens heeft Welp ook een goed verloop qua verhaal, al moet je daar volgens mij niet teveel achter beginnen zoeken. Wat mij betreft neemt Sam de rol van Kai gewoon over, dat is gaaf genoeg voor mij.

Braaf slasher horror werkje uit België . Michael Myers en Jason Voorhees hebben er een Belgisch broertje bij! Waarbij de eerste natuurlijk genre- klassiekers zijn. En deze vooral een goede genre stijl- genoot. Het is braaf in de zin van dat er een stel kinderen zijn en dat er geen één (maar ook geen één) in beeld wordt gekilld Dit is natuurlijk omdat het controversioneel is. En waarschijnlijk de rating ook hoger werd. Al met al is het allemaal zeer mooi gefilmd en doet het niet onder voor Hollywood producties. Een half sterretje meer omdat het een vlaamse film was.

Leuk om eens een geslaagde horrorfilm uit België te zien. Net als Nederland maakt België in mijn ogen weinig van dit soort films. Je zou Welp een slasher kunnen noemen, maar daar geef je de film te weinig credits mee. Zeker richting het einde wordt de film nog best weird, in goede zin. Ik lees niet voor niets in dit topic al de nodige discussie over hoe het nou is geëindigd. Het concept van een groep scouts in de bossen is een prima idee voor een horrorfilm. Er wordt wel wat mee gedaan, al had het enger gemogen. En bloederiger. De kills waren prima, maar wel schaars. Het wordt nooit grof. Zo wordt de groep kinderen doodgereden, maar wel vanaf afstand. Horrorfilms durven het toch nauwelijks nog aan om zoiets wat interessanter te tonen. Daardoor voelt Welp te braaf aan. Ik heb me er wel prima mee vermaakt, absoluut een voldoende en een aanradertje voor de fans van het genre.

3*

Strak filmpje. Vindt het slasher genre niet opnieuw uit, maar poogt dat ook helemaal niet te doen. Slaagt er echter wel in om een paar leuke draaien te geven aan de verwachting van de kijker en dat gaat gepaard met een goed gedoseerde hoeveelheid smerigheid. Met name richting het einde zitten een aantal heerlijk groezelige locaties. Als je kinderen in close-up platgereden wilt zien worden, met hun inhoud al spuitend over de grond, dan raad ik je aan om het in een andere hoek te zoeken (Troma). Binnen de geloofwaardigheid van Welp is het een méér dan logische keuze dat ze het af en toe op de suggestie gooien. Waarvoor alle lof aan Govaerts!

Goede slasher van onze zuiderburen, dat moet gezegd worden.

Toen ik het verhaal las, dacht ik aanvankelijk dat de film weleens te kinderachtig zou kunnen gaan worden, maar daar is gelukkig geen sprake van. Govaerts kiest voor de weg der geleidelijkheid en heeft goed begrepen, dat in dit genre overdaad juist schaadt.

Hij gooit het hier vooral op sfeer en dat lijkt de juiste aanpak te zijn. Het is zeker sfeervol, waarbij het prima camerawerk ook niet onvermeld mag blijven. Hoewel er misschien her en der wat geleend is uit gelijksoortige films, is de aanpak met die kinderen in ieder geval best origineel te noemen. Als er een kill plaatsvond, was het in ieder geval best origineel.

Het wordt alleen nooit echt spannend, maar das een kleine smet op een verder erg aangename slasher. Met veel gevoel gemaakt en uitgevoerd. Hier en daar is er wat ruimte voor kleine verbeterpunten, maar Govaerts heeft zeker talent, dat is zeker.

3,5*

Niet al te best natuurlijk, al verdient Govaerts wel lof voor het feit dat hij - ondanks de jonge doelgroep - grafische scènes niet schuwt, maar uiteindelijk zal blijken dat werken met kindacteurs enorm beperkend is. Protagonist (Sam) en antagonist (Kaï) stellen niets voor en van chemie tussen beide is geen sprake. Kan ook niet, als beide een motief mankeren. Govaerts doet een poging om de Amerikaanse formule te kopiëren en faalt daarin omdat de verplichte scènes (ik noem de voorbode waarin men met de lokale bevolking "kennismaakt") nauwelijks slagkracht bevatten en slechts plichtmatig opvulsel lijken. De locatie is in principe goed gescout (pun intended), al had ik de indruk dat ze vrij eenzijdig in beeld werd gebracht. Ik kreeg alleszins nooit het gevoel dat er enige dreiging vanuit ging. Eerste Vlaamse horrorfilm? Zal best, maar dat is geen maatstaf voor kwaliteit.

Een verrassend aardige slasher. Wat al snel in positieve zin opvalt, is het sinistere sounddesign en het uiterlijk van de film. Vooral in het donker erg fraai. Niet verbazend dat daar een bekende naam achter schuil gaat. Verder profiteert het van z'n Belgische setting en alles wat daarbij komt kijken. Het is toch net even iets anders dan anders. Net als deze padvinders. Op het vlak van grafische horror weet het ook nog een aantal keren te scoren. Leuk, die boobytraps, dat met die truck is ook niet verkeerd en het pakt allemaal best smerig en grimmig uit. Bondig en puntig, dit debuut.

Aardige slasher.

Welp is geen film die je van je sokken zal blazen omwille van zijn originaliteit, noch van zijn durf. Ook het script verdient geen lauwerkrans; zelfs de flauwe 'twist' viel makkelijk te profeteren. Bij nader inzien snap ik ook niet zo goed waarom sommige horrorliefhebbers hier zó in extase van raken. Govaerts levert weliswaar een redelijk sfeervol en prima te verhapstukken geheel af, maar écht de doorsnee ontstijgen doet het nimmer.

Maar alle 'negativiteit' terzijde geschoven; Welp is op zich zeker een aardige film. Het volgt natuurlijk een klassieke formule, waarin ditmaal scoutingsleiders van bedenkelijk allooi en bijbehorende welpen het slachtvee vormen. Karakatsanis staat weer in voor een handjevol sfeervolle plaatjes, al zat ik doorgaans toch met het idee dat er meer te puren viel uit de fraaie, beboste setting. De soundtrack is het speerpunt van de film: de grommende, sinistere klanken geven de film - voornamelijk dan tegen het einde aan - een hoop sfeer mee.

Passende speelduur ook gelukkig. Amusant, bij vlagen sfeervol horrortje dus, maar kan mijns inziens niet opboksen tegen de grotere jongens uit het genre. Kleine 3,0*.

Hele sympatieke Belgische horror, vind het ook nog wel redelijk origineel eerlijk gezegd, al is het alleen maar vanwege de Belgische insteek. Amerikaanse scoutfilms komen toch heel anders over. De scène met die dikke vallende boom is geweldig, maar zo zijn er wel meer die bijzonder waren. Vind het eerlijk gezegd ook goed gebalanceerd wat betreft humor, scares, kills, verrassingen, enz. De frisse wind die door de film waait wist het alleen niet tot het einde vol te houden, maar toch een leuke horror. Ruim 3*, richting 3,5*

Redelijk.

Vrij vlot horrorfilmpje, zoals ik het graag heb. Het mysterie van Kai wordt niet lang in stand gehouden en die rechttoe-rechtaan aanpak is te prijzen. Het zorgt ervoor dat Welp nooit pretentieus wordt en prima vermaak biedt gedurende de hele speelduur.

De cast is niet meteen het belangrijkste maar op uitzondering van Stef Aerts na best oké voor wat het acteren ook moge voorstellen.

Regisseur Jonas Govaerts kiest met z'n einde ook voor het enige gepaste einde. Ik vreesde heel eventjes dat Sam toch nog een bocht zou maken, maar dit 'rauwe' einde is prima. Dat Govaerts ook de 'gruwelijkheden' deftig in beeld brengt is meegenomen. Klinkt logisch maar deze film zijnde geadverteerd als 'eerste Vlaamse horror' wist ik toch niet echt wat te verwachten.

3

Vergeet Linkeroever niet...

Zeer onderhoudende Vlaamse horror. Had begrepen dat deze is gemaakt door de gitarist van The Hickey Underground, waarvan ik bepaalde clips ook lekker weird en obscuur vind. Het bewijst opnieuw weer dat de Belgen weer beter kunnen prestreren dan de Hollanders met hun tergende RTL/SBS randje en geforceerd acteerwerk die ze overal aan willen vastplakken.

De film zou eigenlijk zo voorspelbaar moeten zijn, maar grappig genoeg wist ik pas ver na de aftiteling wat er nou precies aan de hand was. We volgen een groepje padvinders dat word begeleid door twee van die maloten die zich jong willen voelen met de kinderen en daardoor soms ook iets dommer lijken over te komen dan het hele jeugdteam bij elkaar. De locatie is uiteraard cliché; een groot bos in de Ardennen en je kan al verwachten dat de hele ploeg weer in de val gaat lopen door "iets". Ditmaal een jongetje dat word gedomineerd door een psychopatische vader. De film verloopt nog best wel eenvoudig en draait het voornamelijk om de boobytraps en hoe de dreiging steeds dichterbij komt en de hele ploeg in de val komt te zitten. Amussant natuurlijk... En de ontknoping, had ik die nou aan moeten zien komen of niet?

Voor mij een erg knap experimentje van onze zuiderburen. Het acteerwerk, en dan ook vooral onder de kind-sterretjes was erg knap gedaan en de Ardennen vormde een toepasselijk achtergrond. De diepgang is echter niet zo heel erg diep, maar voor een slasher met een twist is deze vehikel niet misplaatst.

4,0*

Gij me uwe janettenjudo

Ik heb er altijd spijt van gehad dat ik indertijd mijn gratis ticket voor Welp niet heb kunnen verzilveren. De exacte reden waarom weet ik niet meer, ik vermoed iets met tijdsgebrek, en het begon toch erg te kriebelen om de film te kijken nadat ik Forgotten Scares, een documentaire rond de geschiedenis van Vlaamse horror, had gezien. Gisteren dus maar eens aangeschaft en uiteraard meteen opgezet.

Tijdens de promotie van Welp was er vooral verstomming dat er werd besloten dat de film een kinderen toegelaten rating kreeg. Vreemde keuze, want dit is en blijft toch een horrorfilm en het is niet omdat er kinderen in meespelen, dat dit automatisch een ideale film is voor kinderen. Al moet ik toegeven dat ik in het eerste gedeelte dan ook wat op mijn honger bleef zitten en me begon af te vragen of Welp effectief maar een welpje in het genre was in plaats van de leeuw die ze er van maakten. Het duurt dan ook even vooraleer de film wat in gang schiet, maar regisseur Jonas Govaerts gaat helemaal los nadat Sam Jasmijn en Baloo betrapt in een innig onderonsje. Een nogal brute scène met de hond van Baloo, wat kan ik daar toch slecht tegen, en een aantal leuke kills. Beetje jammer dat de film opent met Jasmijn die vlucht naar de autosnelweg (en dat je bovendien al ziet dat dat eigenlijk ook een val is), want dat zorgt wat voor een vals begin. Verder een film die een groot blik met clichés opendoet en toch werkt het op de een of andere manier wel. Zelfs zo'n ouderwetse twist waaruit blijkt dat Sam ondertussen het masker opheeft is voorspelbaar, maar storen doet het niet.

Omdat dit vooral qua setting wel leuk is. De combinatie Vlamingen - Walen doet het altijd wel goed en nadien wordt er natuurlijk gekampeerd in een verlaten stukje bos waar uiteraard in het verleden een aantal lugubere dingen zijn gebeurd. Een paar amusante kills dus, maar vooral ook een goede cast. Titus De Voogdt kan nu werkelijk nooit eens iets verkeerd doen en ook Stef Aerts is op dreef als de sadistische leider van het groepje. Ondertussen heb ik ook al een enorm zwak ontwikkeld voor Evelien Bosmans en die staat haar mannetje wel tussen de twee boys. Altijd gevaarlijk om met een grote groep kinderen te werken en hoewel Maurice Luijten als Sam wat kleurloos aanvoelt, past het wel in zijn rol. De rest van de kinderen is van een niveau dat je kunt verwachten. Bij vlagen irritant en vooral kanonnenvlees voor de moordenaar. Beetje jammer wel dat hun einde niet wat explicieter in beeld wordt gebracht, maar dat zal net een brug te ver zijn geweest voor Govaerts vermoed ik.

Ik denk dat dit je misschien nog net iets leuker vind wanneer je zelf in een jeugdbeweging hebt gezeten. Bij mij was het Chiro in plaats van de Scouts, maar toch erg herkenbaar. Tot op zekere hoogte natuurlijk, want ik heb bij mijn weten nooit een psychopaat in een bos achter mij gehad.. Ben benieuwd wat Govaerts zijn volgende project gaat zijn, hopelijk gaat hij in dezelfde richting verder.

4*

Heel erg fijn filmpje van Belgische makelij. Niet helemaal zonder gebreken maar wel bijzonder charmant. Mag gerust meer zijn van dit voor mij persoonlijk in plaats van het Tweede Gelaat bv die voor de x ste maal een doorsnee politiedrama op ons loslaat. Casting zat goed (één van dé personages was voor mij nog de Waalse agent met een stevige portie overgewicht die zijn brommertje van niks keer op keer martelt), bepaalde subtiele zaken waren erg goed gevonden. Beelden zijn erg goed geschoten, film schiet ook lekker op. Beginscène vond ik erg geslaagd. En vooral de sfeer zat wat mij betreft veel vaker goed dan fout, iets waar een horrorfilm (voor mij) toch grotendeels om draait.

Heeft me extra benieuwd gemaakt naar Tabula Rasa, een nieuwe serie waarin Govaerts mee regisseert en met onder andere Veerle Baetens in een hoofdrol.

Moeilijk te beoordelen horrorfilm van Vlaamse makelij.
Beginnen doe ik met het positieve: het camerawerk is zeer degelijk, de "sfeer" wordt goed geschept zo ergens halverwege, een carpenter-achtige tune, enkele rauwe beelden van een dode hond, en een twist die je ergens wel verwacht maar toch geschokt laat.
Helaas zijn er ook veel mindere kantjes aan de film. Het hoe en waarom van de seriemoordenaar ontgaat me volledig. Sommige personages worden ook geïntroduceerd en vervolgens volledig vergeten. Verhalen worden (te?) weinig uitgediept en van een geleidelijke overgang is al helemaal geen sprake. Je wordt van een kampvuursfeer het laatste half uur heen en weer geslingerd zonder verdere uitleg. Was het hele verhaal gewoon imaginair in het hoofd van Sam, en is het een "kom op tegen pesten" of iets à la Ben x? Of is het een meedogenloze slasher zoals Hostel of Saw?
Feit is dat er goed naar andere horrorfilms is gekeken, en tegelijkertijd heeft het net iets te weinig originaliteit en diepgang om het helemaal te maken. Daarom een verdienstelijke, maar toch ietwat teleurstellende 3*

Meer van verwacht.

Een scouting horror, daar ben ik altijd wel klaar voor. Weinig van dit soort films voorbij zien komen, dus was ik wel nieuwsgierig. Met een cast vol kinderen kan je niet bepaald heel veel verwachtten maar gelukkig zaten er weinig echt irritante bij.

De film is qua horror wat flauw. Dat Kai ventje is meer bloedirritant en totaal niet dreigend. Leek soms wel naar kinderhorror te neigen, maar wanneer de finale aanbreekt is het allemaal wat donkerder. De film kent minder genade en daarmee is het dus wat beter.

De killers / schurken zijn nogal dom en komen zwak over. De kills zijn af en toe wel leuk, maar in het algemeen ook vrij slordig uitgewerkt. De scene waarbij de kinderen in de tent overreden worden had wel wat lomper gemogen eigenlijk en komt de film soms zelfs amateuristisch over.

Aan het acteerwerk ligt het zeker niet, wel aan de spanning en dreiging. Het had allemaal wat beter kunnen zijn, en daarmee schiet de film dus op een aantal vlakken wat tekort. Voor de rest is het wel prima te doen.

Niet echt onder de indruk van deze Welp. Pluspunt is duidelijk de setting waar wordt gekampeerd. Jammer is dan ook dat de film erg traag begint en de film qua horror ook wat laat op gang komt. Personages zijn ronduit irritant en het acteerwerk viel me dus ook vies tegen. Op het gebied van horror wel sterker, met onder meer de 'valstrikken' en minimale gore, maar vooral de sfeer houdt de film nog enigszins op de been.

Crowdfunding is een middel om onafhankelijk van de regeldruk van bovenaf een film te kunnen maken. Een middel om een filmproject van de grond te krijgen zonder vervelende inmenging van de mensen die het (beter) weten. Aan Welp kon het publiek ook meebetalen, maar de makers van Welp hadden blijkbaar weinig last van inmenging en zetten de geldelijke bijdragen op geheel eigen wijze in.

De sponsoring kwam heel ludiek ten goede aan de totstandkoming van allerhande gemechaniseerde valstrikken die in de film worden gebruikt om personages te slachtofferen. Een goed doel dus. Blijkbaar is er veel geld binnen gekomen. In de film worden indrukwekkende apparaten en mechanismen succesvol ingezet om van de personages af te komen.

De film is een degelijke film, die door de bosrijke setting, een beetje mysterie en de score heel vaak het goede horrorsfeertje produceert. Onheilspellend, dreigend en raadselachtig. De film doet niet aan duidelijke verklaringen, maar geeft aanzetjes. Zo wordt er soms gehint naar kindermisbruik, jaagt een deel van de bossige streek de bewoners onbegrijpelijke angst aan en zijn de contouren van een gesloten fabriek om de zoveel tijd aandachttrekkend zichtbaar. Dingen die onheilspellend werken maar waarvan de waarheidsgetrouwheid of de precieze werking niet wordt verduidelijkt.

Het gevolg is dat er van inzicht weinig sprake is. Veel in de film blijft rudimentair en onderontwikkeld. De achtergrond blijft vaag. Antwoorden zijn er weinig. Onbeantwoorde vragen des te meer. De eigen fantasie wordt aan het werk gezet. Ik hou daar wel van. Vooral als meer inzichten in personages en omstandigheden geen uitermate boeiende aanvullingen lijken te zijn, zoals in deze film.

Het is allemaal wel ok. De setting van een afgelegen stuk bos doet het vooral in de nachtelijke uren erg goed. En de personages zijn dan wel wat vlak, maar krijgen net genoeg persoonlijkheid mee, om met gretige instemming van de kijker geofferd te worden.

Met de killer zit het ook wel goed. Hij bedient zich heel adequaat van de vallen die met particuliere gelden werden gefinancieerd. De routine van de killer is dan wel wat voorspelbaar, maar geen val is dezelfde en de manier waarop het einde van een leven wordt ingeluid, is steeds een verrassing.

Welp is geen wereldschokkende noviteit op horrorgebied, maar is absoluut leuk kijkwerk.

Geen slechte film en wanneer een Belgische productie het slasher-horror genre wenst op te zoeken, mogen we dat gerust promoten. Leuk debuut voor een langspeelfilm voor Jonas Govaerts, vooral bij het grote publiek bekend voor de uitstekende Vlaamse serie Tabula rasa.

Grootste pluspunt is inderdaad de setting van de afgelegen bossen en de zweem van mysterie dat er hangt van de mythe van een ronddolend moordlustig kind. Echt eng is het nooit geweest, een beetje mysterieus dat wel. Ook geen echte scare jumps. Op dat vlak blijft het allemaal vrij braaf. Hier en daar een beetje goor, maar ook dat blijft expliciet binnen de perken. Wanneer het hek helemaal van de dam is vallen de doden bij bosjes. Weinig betrokkenheid ook met de personages. Bij momenten ook stroef geacteerd door vooral Devoogdt hoewel ik hem in andere producties (bvb serie De dag of Ben X) wel meer dan uitstekend vond. Hetzelfde geldt eigenlijk voor Stef Aerts: uitstekend in onder meer Adem, maar hier toch net niet.

De booby traps zijn wel fijn, maar wel vergezocht. Ook allemaal iets te toevallig alsof het bos platgelopen wordt door ongewenste indringers die verdreven (of uitgemoord) moeten worden. Behoorlijk allemaal, maar vrij inspiratieloos of origineel te noemen. Iets meer diepgang in het plot of personages had een absolute meerwaarde geweest.

Gisteren nog eens gezien en ik blijf erbij: dit is samen met Yummy en Prooi de beste Nederlandstalige horrorfilm aller tijden.

Van Welp had ik niet zo'n grote verwachtingen. Een horrorfilm van Belgische bodem leek me nogal standaard en ik wist dat ze niet echt ver kunnen gaan qua gore of shockfactor. Jammer genoeg had ik helemaal gelijk. Welp is zeker niet slecht maar doet nergens iets origineels of simpelweg spannends. Nergens had ik het gevoel in de film gezogen te zijn of waren er verrassende elementen. Ook zijn er te weinig kills om het wat amusant te maken.

Toch merk je dat dit een groot passieproject is. De liefde voor het genre spat van het scherm. Van kindacteurs verwacht ik niet veel maar hoofdrolspeler Maurice Luijten deed een verdienstelijke job. Zeker als je ziet wat er allemaal van hem gevraagd wordt. Evelien Bosmans is extreem likeable en er zijn een paar goede practical effects. De weinige kills die er waren kwamen creatief en kwalitatief over.

Jammer genoeg heeft de film iets teveel valkuilen voor zijn eigen goed. Enkele B-plotlijnen worden helemaal niet afgewerkt en de film laat je met een ietwat verwarde blik achter. Aan de andere kant heb ik me dan weer geen enkel moment verveeld. Vreemde kwestie, dit.

Een 3* voor nu.

Verdienstelijke, sfeervolle belgische horrorfilm over een groep jonge padvinders die in de Ardennen stuiten op duistere zaken. Plot en akteerwerk zijn niet bijzonder, maar visueel heeft regisseur Jonas Govaerts de zaakjes goed voor elkaar en de film kent een prima opbouw. De langzaam escalerende gebeurtenissen resulteren uiteindelijk in een spectaculaire en bevredigende finale, waarin de boel heerlijk losgaat.