The Book Thief (2013)

Doordat de film eigenlijk 2 uur van hetzelfde is en een kwartier iets heel anders is het een veel te lange film geworden met daarin goede momenten tussen de familie die zeer goed gespeeld wordt door Watson, Rush en Nélisse. En ook de momenten met Max zijn zeker wel voldoende, ondanks alle cliché’s die naar voren komen. Waarom en hoe hij daar is gekomen voelt dan wat plichtmatig aan, zijn tijd binnen de familie zeker niet. Het blijft echter een 13 in een dozijn film die maar niet op gang wil komen, hoe schattig de hoofdrolspeelster ook is. Had er een échte kinderfilm van gemaakt, dan had de film misschien wél gewerkt.

‘The Book Thief’ Review | Filmtakers

Erg leuke film. fijn dat hij zo lang duurde, werd goed uitgediept wat erg prettig was in deze film. Dat ze engels spraken vond ik zelf erg prettig. Ja dat is niet realistisch maar who cares , het is een film geen documentaire.

Prima.

leuk dat er veel hun visie op de film loslaten maar voor mij als gewoone doorsnee kijker die gewoon naar bios gaat en de film over zich heen laat komen zoals ie is , zonder op van alles te leten . vond ik het een mooi en leuk film . en voor de engels taal ik sluit me bij johnhendrikos aan .

Ik word hier dus een beetje moe van, zoals ik bijvoorbeeld al eerder zei ligt de ''fout'' natuurlijk niet bij de Amerikaanse acteurs maar bij de makers voor de keuze om Duitsers te laten vertolken door niet-Duitsers. Hoe moeilijk is het om gewoon een film te maken als Amerikaan of Brit over Duitsers met Duitsers en voor mijn part ook nog eens in Duitsland op te nemen. De opmerking over de Duitse afkomst en WWII-films slaat natuurlijk nergens op. De keuze van de maker/producent is puur vanuit een commercieel oogpunt gemaakt. Dat rechtvaardigt voor mij allerminst de ''wanproducten'' die er in de afgelopen decennia tot stand zijn gekomen. Elke film die dit doet beoordeel ik sowieso met een onvoldoende ongeacht hoe goed het ausiovisueel of verhaaltechnisch in elkaar zit. Alleen wanneer het om welke reden dan ook praktisch niet mogelijk is om de originele taal spreken kan ik het waarderen.

Overigens heb ik tientallen Duitstalige films gezien.

Willy Wartaal, je bent het toch wel met me eens dat zo goed als geen enkele Amerikaan naar een Duits gesproken film gaat? Dan kun je toch niet verwachten dat Amerikanen Duitstalige films gaan maken? En natuurlijk gaan Amerikanen ook geen Duitsers inhuren om Duitsers te spelen.

Je zegt zelf dat het nergens op slaat om mensen van Duitse afkomst te nemen, maar je klaagt omdat ze gekozen hebben om "Duitsers te laten vertolken door niet-Duitsers"

Een fantastisch boek, overigens in het Engels geschreven door Marcus Zusak: het boek heeft ook die mengeling van Engels en Duits, maar in de geschreven tekst stoort het (mij) helemaal niet.

Zou dit dan de eerste film worden waarbij je gaat verlangen naar de Duits nagesynchroniseerde versie... ?

arno74, tuurlijk is dat waar, daarom ben ik ook van mening dat je als niet-Amerikaan deze film eigenlijk zou moeten overslaan. Moet eerlijk toegeven dat ik deze alleen heb gekeken om erover mee te kunnen praten en hem vervolgens af te kraken, excuses daarvoor. Had het misschien wat anders kunnen verwoorden maar ik bedoelde juist dat jouw opmerking nergens op sloeg, ''of erger, dat men alleen van Duitse afkomst mag zijn om een film over W.O. II te maken.... ''. Ik bedoel absoluut niet dat je Duits moet zijn om films over de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog te maken.

Het punt wat ik probeer te maken is dat ik graag zou willen dat filmmakers juist wel doen wat jij zegt dat ze toch niet zullen doen. Waarom kan ik niet verwachten dat ze Duitstalige films gaan maken? En waarom kunnen ze geen Duitsers inhuren? Het kan gewoon wel, dat is mijn punt. Dat ze het niet doen begrijp ik natuurlijk donders goed maar daar heb ik geen respect voor. Er zijn vast wel een aantal filmmakers die het wel ''goed'' doen maar die kan ik zo snel niet noemen. Maar neem bijvoorbeeld Tarantino, hij heeft toch ook Fransen, Duitsers en Italianen gebruikt in Inglourious Basterds.

Toch wel een prachtige film moet ik zeggen, sommige zeggen veel te lang. De film had misschien wat korter kunnen zijn dat klopt. Ik vond met name de acteerprestatie van Sophie Nelisse erg goed. Het verhaal is wat mij betreft boeiend genoeg, een aanrader als je van drama houdt!

Misschien is `t wel heel simpel een casting kwestie. Als de regisseur voor een bepaald karakter een specifieke (Engelstalige) acteur op het oog heeft, zou ie er misschien niet eens aan willen denken om een Duitser voor die rol te zoeken. Ik persoonlijk zie het Duitse Engels in deze film meer als een soort experiment. Eerlijk gezegd vond ik het, als alternatief voor puur Duits, helemaal zo gek nog niet. Ik ben in ieder geval blij dat ik deze film, als niet-Amerikaan, toch gezien heb.

Beste Willy Wartaal, je opmerking dat ik als "niet-Amerikaan" deze film niet moet bekijken is volstrekte onzin, ga ik niet op in. Je moet zelf weten waarom je een film bekijkt, deze heb je bekeken op voorhand om het af te kraken, en achteraf kraak je het af zoals het je bedoeling was. Ieder zijn ding, ik bekijk graag films die mij interesseren om er van te kunnen genieten. Je verbiedt je van tevoren om van deze film te genieten zodat je het lekker kunt afkraken, dat is zonde wat mij betreft, en in alle eerlijkheid heeft je oordeel over deze film voor anderen dan niet zoveel waarde, want al bleek het de beste film aller tijden, van tevoren had je al vastgesteld dat je het ging afkraken.

Waarom Hollywood geen Duitstalige films maakt begrijp je dus ook (zo'n film levert niet genoeg op aan de kassa, dan krijg je de financiering ook niet rond, dus komt zo'n film niet tot stand), maar waarom dan zo'n film afstraffen? Taal is een communicatiemiddel om een boodschap over te brengen, niet om iets te begrenzen, zoals de mogelijkheden van de regisseur om zo'n film te maken, het bemoeilijken ervan (het niet verstaan van de dialogen, communicatieproblemen met de acteurs, etc.), of zijn creativiteit limiteren (een scene mag dan niet als het niet in de oorspronkelijke taal wordt opgenomen).

Laat de regisseurs lekker een film maken in de taal die ze beheersen en met de acteurs die ze willen, dan levert dat het beste resultaat op. Er zijn een aantal meertalige regisseurs, Haneke bijvoorbeeld, die films in het Duits, Frans en Engels weet af te leveren. Daar heb ik alleen waardering voor, maar ik ga datzelfde niet van regisseurs vragen die geen meertalige achtergrond hebben, en 99,9% van Hollywood heeft zo'n meertalige achtergrond niet.

Het enige wat ik wou aangeven is dat dit een trend is, of zelfs iets dat al decennia gaande is, en we daar mee zullen moeten leven. Ik zie het daarom Arnhemmer niet als experiment. Het is niet de eerste en het zal zeker niet de laatste film zijn die personages de taal van de makers laat spreken. The Grey Zone (2001) is ook zo'n (goede) film, mag Willy ook meteen een 1 geven en meedoen met de anderen die zich mateloos ergeren aan het taalgebruik. Die (zware en roetzwarte) film speelt zich af in de gaskamers en crematoria van Ausschwitz, en men spreekt... Engels! En er zijn ook daar mensen die zich eraan ergeren omdat het niet in het Pools, Hongaars en Duits is opgenomen terwijl de personages wel uit die landen komen... Wederom is mijn mening dat als er alleen Pools, Hongaars en Duits werd gesproken diezelfde mensen nooit die film zouden zijn gaan bekijken, en wederom geen kassa, geen film. Wel even een waarschuwing voor potentiële kijkers van die film: zo lief en feel-good als The Book Thief is, zo roetzwart, medogenloos hard, schokkend, realistisch (waargebeurd) en deprimerend is The Grey Zone. Dus niet voor elke kijker geschikt.

Zoals ik zei, ieder zijn ding, maar deze manier van omgaan met taal door Hollywood is blijvend. Er zijn tal van films die ook door niet Engelstalige landen in het Engels worden opgenomen, puur vanwege het commerciële aspect. Mijn goedbedoeld advies is om je daaraan niet te ergeren omdat dat ten koste gaat van het kijkplezier, maar dat moet iedereen natuurlijk zelf weten.

Heb geen zin om hierover verder in discussie te gaan, ik blijf uiteraard bij mijn mening of je het nu volstrekte onzin vindt of niet. Als je wilt weten wat ik van de film zelf vind dan heeft iemand dat hier prima voor mij verwoord.

Wat ik zo vreemd vind: Emily Watson zegt dat Duits praten niet commercieel genoeg is, dat het een te beperkte doelgroep aanspreekt. En wat gebeurde er dan in Inglorious Basterds? Ik heb Duits, Frans en Engels gehoord en de film was een groot succes.

Risicoloze Rush.

Formulewerk is helemaal niet erg. Zeker niet met Geoffrey Rush aan het acteerroer. Toch weet The Book Thief, ondanks de gegarandeerde ingrediënten tot succes, weinig te beklijven. Op de en of andere manier komt de film nooit echt van de grond en wordt er amper ontroerd, ondanks het heftige verhaal. Risicoloos en afgebakend voltrekt het schouwspel zich aan de kijker, die zich bijna schuldig voelt vanwege het gebrek aan empathie.

Redelijk.

De film was misschien beter geweest als ie in het Duits was geweest , ondanks ik echt niets heb met die taal.

Zeker geen must see movie , maar toch best een mooie film .

3 sterren waard.

Ik had me nog zo voorgenomen om me niet aan de taal te gaan ergeren. Ik dacht: ik weet het nu, ik stel me er op in, ik ga gewoon mee in wat vast een indrukwekkend en aangrijpend verhaal is.

Twintig minuten en tientallen zinnen in een beetje basis Duits en verder Engels met Duits accent later was er van mijn goede voornemen al niets meer over. Wat zeker niet meehielp was dat ik het verhaal, tegen de verwachting in, helemaal niet indrukwekkend en aangrijpend begon te vinden.

Waar het hem precies in zit weet ik niet, maar alles leek iets uit te ademen van: Dit Is Heel Treurig. En Ontroerend. En Heftig. Waardoor het van alles werd, maar juist niet dat. Eentonig, gepolijst en zelfs saai zijn woorden die eerder bij me opkomen, hoezeer de film ook zijn best leek te doen om me te laten geloven dat ik naar een bijzonder verhaal zat te kijken.

Wat me zo aansprak in een film als Oorlogswinter (2008) was dat je daar de oorlog meebeleefde door de ogen van een kind. The Book Thief gaat wel over een kind in de oorlog, maar haar ontsnapping aan de realiteit door middel van boeken en spannende bezoekjes aan de onderduiker zijn zoals een volwassene het aanschouwt; nergens had ik het gevoel dat ik het verhaal van het meisje zelf echt meebeleefde. Het leek me een fantasievol kind, maar in de vertelling of het beeld kwam dit totaal niet tot uiting. Als hier wat meer mee was gedaan had ik de storende elementen wellicht buiten beschouwing gelaten, maar doordat het verhaal me niet in zijn greep kreeg had ik automatisch veel meer oog voor alles wat me niet aansprak. En dat was, op het acteerwerk na, eigenlijk best veel helaas.

Zeer goede film, het kwam wat traag op gang maar na een tijd zat ik aan het scerm gekluisterd, ik vond h'm helemaal niet te lang, zoals velen hier zeggen. Een verhaal zoals dit heeft die extra tijd nodig om de personages goed uit te diepen, wat hier zeer goed geslaagd is. Verder vond ik de chemie tussen de pleegouders fantastisch, prachtig gedaan van zowel Emily Watson als Cpt. Barbossa. Minpuntje is het engels, Duiters zie ik nog altijd liever door Duitsers vertolkt, dat komt gewoon geloofwaardiger over. En ook stoorde ik mij aan het franse accent van de hoofdrolactrice Sophie Nélisse. Neemt niet weg dat ik helemaal in het verhaal werd gezogen en dat lijkt me nog altijd de kunst van cinema. Toch net goed voor 4*.

The Book Thief blijft een hele mooie oorlogsfilm, ondanks dat het verhaal op den duur zijn focus verliest. De eerste twee derden zijn behoorlijk sterk. Er zijn een hoop schattige scenes die de film van flink wat humor voorzien, dit is een mooi balans tegen de onvermijdelijke drama die daarna komt. Het verhaal had misschien beter gewerkt als het (grotendeels) was versimpeld naar: ‘meisje steelt verboden boeken tijdens dictatuur’. Daarmee zouden wel een hoop passages uit het roman sneuvelen, maar dit bewijst nogmaals hoe moeilijk het is om een populair boek te verfilmen. Misschien moeten we net als Liesel gewoon meer gaan lezen, aangezien in onze maatschappij nu weer een verbod op downloaden geldt.

Recensie The Book Thief (Sandro Algra Barradas) - Filmhoek.nl

Mooie film! (Het boek niet gelezen..)

In wezen een zeer degelijk, weloverwogen drama met uitgekiende lichtinvallen, zorgzame camerabewegingen en een aanvaardbare ondersteuning van de muziek. Casting was ook sterk en het geheel wordt passend aangekleed. Echter vormen deze onderdelen niet meteen iets interessants en ik bleef me dan ook de hele tijd afvragen wat er nu zo bijzonder was aan een meisje dat er van houd om boeken te lezen, al dan niet in tijden van WO II. Liesel speelt af en toe met haar vriendje Ruby, kletst voordat ze gaat slapen nog even met de onbekende jood en brengt de volgende dag weer de was naar het huis van de burgemeester. Ondertussen staat Emily Watson de chagrijn uit te hangen in de keuken. Nu stel ik eigenlijk nooit zo'n hoge eisen aan verhaal en inhoud, maar als het gepresenteerd wordt als iets legendarisch duiken er toch allerlei mankementen op en blijf ik achter met een lichte teleurstelling.

Ieder z'n meug zeg ik altijd... Voor mij echter een waar MEESTERWERK!!!

Ik hou er van...

"You're stealing books? Why?"

Bij gebrek aan iets beters, toch maar een kans gegeven in de bios. Helaas valt het vies tegen. Met het bronmateriaal ben ik overigens niet bekend, maar ik ga er vanuit dat het boek vele malen beter is.

Op zich begint het wel aardig, ondanks dat de voice-over van 'de dood' de plank volledig misslaat. Gelukkig is deze niet overmatig aanwezig. Het verloop is luchtig en kabbelt lekker voort, ongeacht de troosteloze situatie. Op momenten komt het zelfs over als een verkapte kinderfilm; de nodige serieuze toon ontbreekt. Wel helpt het dat Geoffrey Rush een geweldige, warme rol neerzet en Sophie Nélisse heeft zo haar aandoenlijkheid.

Alleen jammer dat het geheel op den duur te veel van hetzelfde is en niet op gang lijkt te komen. Dit komt o.a. naar voren doordat er tussen neus en lippen verteld wordt dat er opeens twee jaar voorbij zijn zonder iets wezenlijk gezien te hebben. Hierdoor verzandt 'The Book Thief' in goedkoop sentimenteel geneuzel, waarbij de empathie ver te zoeken is.

Zoals eerder gezegd, is de keus voor Engels met een Duits accent misplaatst te noemen. Het werkt voor geen meter, omdat er steeds Duitse (stop)woorden ertussendoor worden gebruikt. Naast het feit dat een paar dialogen volledig in het Duits zijn; het kan dus wel. Hier had een duidelijkere keus in gemaakt moeten worden.

Al met al matig formulewerk waarin niets bijzonders gebeurt. Trouwens haat aan Apple vanwege hun product placement, bah.

2,0 Sterren.

Goeie film, maar duurde allemaal wel wat lang.

Ook had ik wat meer het oorlog aspect willen voelen... het kabbelde allemaal maar wat.

Acteerwerk daarintegen was geweldig! Rush en het meisje deden het super goed!

Al met al best aardig al had er wel wat meer spanning/drama in gemogen.

3*

Redelijk.

Inderdaad genoeg op aan te merken op deze film. Allereerst uiteraard de dialogen. De mix van Engels en Duits is gewoon een aanfluiting. Het zal mij verroesten of het commerciëler is of niet, ik vond er helemaal niks aan. Rush en Watson waren trouwens ook weer niet zo onmisbaar dat ze niet gewoon een paar Duitsers als vervangen hadden kunnen vinden.

Nélisse doet het wel goed en draagt de film. Deels dan toch, want verder mist de film vooral wat richting. Je hebt de voice-over van de dood, die voor een wat magischer sfeertje zorgt, maar buiten het begin en het einde komt die nergens terug. Het lijkt dan te veranderen in een film over het meisje en haar boeken, maar eigenlijk is dat ook maar een dikkere voetnoot.

Eigenlijk gaat het dan toch over een Jood die onderduikt, maar al bij al is zijn verhaal ook maar wat opvulling. De enige echte constante is Liesel, maar haar personage krijgt veel te weinig ruimte door alle zijverhaaltjes die afgelopen worden.

Vond het visueel wel aangenaam, zeker de buitenscenes zijn erg mooi. Binnen is het iets minder, ook de nachtscenes hadden wel iets mooier gekund. Soundtrack is wat aan de melige kant, maar echt storen doet het nergens.

En zo had er best meer ingezeten. Niet mijn soort film, maar Percival weet er toch een sfeervolle draai aan te geven, jammer dat de film zelf wat richting mist.

2.5*

Bijna niet doorheen te komen deze film, ik heb het idee dat deze wel 3 weken duurt. Er gebeurt niks en wanneer er dan eindelijk wel iets lijkt voor te vallen, ja toen was mijn oordeel al gemaakt.

Wanneer Hitler aan de macht komt, stuurt Liesels moeder haar naar een pleegfamilie. De vader [Geoffrey Rush] lost een ereschuld uit WOI door de Joodse Max [Ben Schnetzer] bij hun te laten onderduiken. Er ontstaat een bijzondere band tussen Max en Liesel [Sophie Nélisse].

Hoewel deze film zich afspeelt tijdens de oorlog, draait deze film vooral om de onderlinge relaties tussen de karakters en de manier waarop zij elkaar inspireren. Liesel is aan het begin van de film - analfabeet, maar door de omstandigheden groeit zij uit tot een inspirerende verhalenverteller, ondanks het feit dat de Nazi's boeken verbranden. Dat blijkt ook uiteindelijk een belangrijke rol in het verdere verloop van haar leven te hebben. De boodschap is eenvoudig, de karakters zijn redelijk oppervlakkig geschetst, waardoor dit zeker geen taboedoorbrekend oorlogsdrama is, maar wel ééntje die geschikt is voor een nieuwe generatie die nog geen kennis heeft genomen van het leven tijdens WO II in Duitsland.

Mooie ,onderhoudende film. prima acteerwerk !

Ik vond dit een hele goede film, ik hou niet zo van kinderen in films maar het hele verhaal is wel boeiend tot de laatste scene.

5.0

De film heeft een heel mooi verhaal, dat goed wordt uitgewerkt. Het is best sfeervol (ik bleef geboeid), maar dan toch nét niet genoeg om me echt uitermate te kunnen inleven en om mee te leven. Verder had ik meer rustpunten gewild, het geheel is dat tikkeltje te druk.