Philomena (2013)

Prachtige film met verrassend veel humor. Het onderwerp is zwaar en waargebeurd. Desondanks zit er veel humor in die niet de zwaarte van het onderwerp tekort doet. Er wordt door Steve Coogan erg goed een balans gehouden. Philomena is een prachtig mens met een wijsheid en kracht die haar bewonderenswaardig maakt.

Dit is natuurlijk een aanklacht tegen de nare, idiote katholieke kerk in Ierland die decennia lang jonge Ierse vrouwen als slaaf hield omdat ze zwanger waren geworden. Natuurlijk kon dit bestaan omdat de Ieren dit op zekere hoogte accepteerden maar ik vermoed sterk dat men zich niet bewust was van het onrecht wat deze vrouwen werd aangedaan. Dat de kerk nog dieper kon zinken wordt in deze film duidelijk en alhoewel dat goed naar voren komt kijk je ondanks je woede en frustratie ook met een traan en glimlach deze topfilm uit.

Mooie, onderkoeld komische en subtiele film over de zoektocht van een in een iers klooster opgegroeide moeder (Judi Dench) naar haar als peuter geadopteerde kind. De cynische journalist Steve Coogan staat haar bij gedurende de zoektocht. Regisseur Stephen Frears is niet altijd even betrouwbaar wanneer het op kwaliteit aankomt, maar dit is absoluut één van zijn betere films. Het script zit sterk in elkaar, de twee hoofdrolspelers zijn subliem en de film ziet er dankzij het fraaie camerawerk en de schitterende locaties prachtig uit.

Stephen Frears is een veelzijdig regisseur, die films aflevert die nogal verschillen niet alleen qua genre, maar ook qua kwaliteit. Zijn nieuwste is wellicht zijn beste. Het is het schokkende, waargebeurde verhaal over een Ierse vrouw, die bijna 50 jaar na dato op zoek gaat naar haar buitenechtelijke zoon, die op 3-jarige leeftijd door zusters voor veel geld verkocht is aan een Amerikaans echtpaar.

Het is vooral de film van Judi Dench. Zij is vrijwel altijd een genot om naar te kijken, maar bijna 80 jaar oud speelt ze in deze film werkelijk de sterren van de hemel. Formidabel.

In de commentaren hiervoor wordt terecht verwezen naar de film The Magdalene Sisters (2002), omdat ook in die film de genadeloze houding van Ierse nonnen t.o.v. jonge, ongehuwde moeders aan de kaak wordt gesteld. Het valt volgens mij aan te raden om eerst die film te zien en daarna deze. Dat is weliswaar geen vervolg –want het gaat over andere personages– maar het verhaal van Philomena begint daar waar The Magdalene Sisters ophoudt. Het zijn beide kwalitatief hoogstaande films met een verbijsterend verhaal over uitwassen binnen de katholieke kerk.

Mooie film, ontroerend waargebeurd verhaal.

Toch blijf ik na het kijken van de film zitten met een gevoel van onbegrip en woede, het was voor mij zelden komisch te noemen misschien dat één opmerking wat grappig was maar het is een echt drama, en niet een drama zoals bijvoorbeeld The Blind Side, maar dit is gewoon een echt dramatisch verhaal. Ik heb een aantal tranen gelaten (veel) en ben ontzettend kwaad, ik snap dan ook niet de rust en kalmte die Philomena kan opbrengen en de zuster kan vergeven, misschien omdat ze al zoveel pijn heeft gehad en het nu wil laten rusten en dat zij zelf snapt dat het haar zoon niet terug brengt, maar ik had die zuster toch ook echt uit die rolstoel gehaald zoals Martin in de scene zei

Maar goed, dat is het verhaal. Ik geef een 3,5, het verhaal is een 5 waard, zo indrukwekkend, maar het gaat hier om de film, de emotie wordt niet altijd goed overgebracht en ik had graag wat meer willen zien over de nonnen en de tijd die Philomena daar door bracht, het is allemaal vrij vlak gebleven voor wat toch zo'n indrukwekkend verhaal is.

Wat kan ik toch kwaad worden op 'de kerk' (even lekker over een kam scheren voor het gemak) door dit soort dingen.

Ik was erg onder de indruk, zowel van het acteerwerk als de regie. Frears lijkt de emoties niet uit te willen buiten en doorspekt het geheel met (soms licht absurde) humor. Op een vreemde manier blijft Philomena een luchtig filmpje, maar het is toch ook echt. En niet omdat het based on a true story is, maar door de manier waarop Frears het regisseert. Het zijn vaak de kleine momenten en karaktertrekjes die Philomena en Sixsmith karakters van vlees en bloed maken. Het is geen Shakespeare, maar dat ambieert Frears ook niet. De regisseur komt in onderstaande podcast ook behoorlijk nuchter en down to earth over.

Ook ik moest (zelfs meerdere keren een traantje laten maar dat kwam ook door het spel van Dench. Ik ben niet sentimenteel, maar dit emotioneerde me toch echt wel.

Overigens deed Coogan me soms erg aan mezelf denken, without the upper class Oxfordness that is. precies dezelfde insteek ten opzichte van rationeel denken, vooroordelen tegen bouquet- en Daily Mail lezers, maar ook bereid om die vooroordelen als zodanig te herkennen, en opzij te zetten wanneer je mens erachter leert kennen. En die Woede tegen (kerkelijk) machtsmisbruik waar je als individu bijna niet tegenop kunt vechten.

Frears bij BBC Film Programme

Dit leek me zo'n stoffige, oude tuttenfilm. Ik had om de een of andere reden Meryl Streep in gedachten bij het zien van de poster, en die vind ik nu eenmaal, de meeste tijd, niet zo geweldig als de rest van de planeet aarde, met vast wel een thema dat bij de oude mevr. Streep hoorde. Maar iets trok me toch over de streep. Wss het feit dat dit als film vertoond werd in het filmhuis.. weinig keus met maar èèn zaal.
Of misschien toch door mijn tante.

Judi Dench is Klasse, Steve Coogan als producent en scriptschrijver maakt geweldige scenes, de emoties schrijnen door tot in je ziel en zaligheid, het hele palet aan emoties die iemand maar kan voelen trekt in niet mis te verstane kunst voorbij. De bevalling was afschuwelijk. Ik ben nu heel blij dat me zoiets bespaard blijft, de intense pijn die je ervaart.. petje af voor alle vrouwen en moeders in spe die dit wel als hun taak zien, maar ik ben ziels blij dat deze beker voorbij wandelt zonder stil te staan.

Diep gevoeld, realisme snijd altijd, hoewel ik immens blij ben dat het minder rauw is als Heli en de Bosnische oorlogsfilm As if i'm not there. Waartoe ik dit nu weer aanhaal?? Die 2 films waren toch (redelijk) dicht bij de werkelijkheid, en die 2 hebben me oprecht in wat is het, 7 jaar? dat ik nu al loop te doen of ik interessante stukjes neertyp, het meest aangegrepen. En ja, dat zeg ik na 1738 stemmen. Philomena snijd namelijk ook erg diep, mede dankzij Judi. Oscar voor haar hele werkleven graag. *Buiging maakt.*

50 jaar nadat ze haar 4-jarige zoontje als tienermoeder heeft achtergelaten bij nonnen, zoekt Philomena (Judy Dench) de hulp in van onderzoeksjournalist Martin Sixsmith (Steve Coogan) in, enerzijds om zo het verhaal van verschillende tienermoeders in de jaren '50 te delen, maar ook in de hoop dat hij haar kan helpen haar zoon terug te vinden.

Klinkt als een ware-woensdag-avond-tranentrekker en het verhaal is inderdaad weinig verrassend. Maar Judy Dench en Steve Coogan maken van hun karakters unieke, genuanceerde, boeiende personages en hebben een bijzonder chemie, waardoor deze film dat niveau ruim ontstijgt. Dench toont eens temeer aan dat ze tot de besten in haar vaak behoort en Coogan bewijst hier zijn veelzijdigheid in een rol waarmee hij afrekent met zijn Alan Partridge-imago.

Hele leuke drama/feel-good/beetje komedie!

Film gaat over een oude vrouw die in haar jongere jaren non was en toen een kind heeft gekregen, maar die toen uit het oog is verloren.

Dan gaat ze samen met een journalist op zoek naar haar zoon... En dan...

Leuk verhaal en leuke karakters en karakter ontwikkeling,

echt een aanrader

3.5*

Dramatisch verhaal met een lichtvoetige toon, dat is heel knap. Uitstekende film.

Simpel, droog en klein filmpje met een niet-zo-bijzonder verhaal. Voor mij? ábsoluut geen hoogvlieger. Kijkt verders wel makkelijk weg.

*3.25

Judi Dench speelt het toch wel erg mooi. Interessante film en blijft boeien.

Gewoon aanrader voor een leuk avondje met je vrouw.

Wat kan die mevrouw Dench toch acteren, laat ik daarmee beginnen. Ongelooflijk wat voor blikken zij kan maken met haar gezicht en dat je dan toch precies weet wat ze ermee bedoelt. Ik heb net deze film gezien vanaf Blu Ray. Philomena is een prachtig drama wat met veel flair gebracht wordt en de acteerprestaties spatten van je scherm af. Het verhaal is lichtvoetig gehouden, misschien omdat zij als persoon ook zo is. Ik vond de film prachtig en daarom krijgt deze film van mij 4 sterren. 4 *

Philomena gaat over een mevrouw die vroeger in een klooster woonde en daar een kind gebaard heeft. Zij raakt dat kind kwijt en jaren later gaat ze samen met een journalist naar hem op zoek. Op een gegeven moment is het wat veel wat er allemaal met dat kind aan de hand is maar de film en Dench zijn heel charmant en hierdoor komen ze hiermee weg. Subtiele humor en een mooi verhaal.

Aanrader, een film die je vastpakt, maar door de subtiele humor die er in verweven zit, niet zwaarwichtig wordt. Knap acteerwerk van de twee hoofdrolspelers. Ondanks alle onrechtvaardigheid die de vrouw wordt aangedaan, weet ze toch haar waardigheid te behouden, met een onroerend mooie plotontwikkeling.

Philomena (2013) is ook een film over vergeving ik persoonlijk had dat nooit kunnen doen, de non in kwestie was te erbarmelijk voor woorden. Verder mooie rollen van de cast in dit best wel heftige en trieste waargebeurde verhaal.

Absoluut een topfilm, ben blij je reactie vooraf gelezen te hebben zodat ik het heb gehuurd. Een film die me lang bij zal blijven! Dat de film op waarheid is gebaseerd ben ik van overtuigd. Voor mijn moeder en haar moeder en de moeders voor hen was het leven toch wel heel anders dan voor ons.

Prachtige film, Judi Dench is subliem zoals atlijd, mooi camera werk, boeiend verhaal. wat wil je nog meer

Een prachtig en meeslepend verhaal dat door Frears op een prachtige manier wordt verfilmd.

Genoten van deze film waarin de pijn van Philomena bijna voelbaar wordt.

Wat een dijk van een acteerprestatie zet Judi Dench hier neer !!

Het randje humor in haar rol geeft de film nog net even wat meer glans.

Enige jammere vind ik dat de film wat gehaast begint, zodat Philomena en Martin wel heel snel op elkaars pad komen. De achtergrond van Martin had van mij iets verder uitgediept mogen worden.

Desalniettemin is dit een prachtige film die iedereen die van dit genre houdt zou moeten zien: 4 sterren

Prachtige film. Judi Dench is een grootheid. Zelfs met een simpele beweging als met haar ogen knipperen zet ze een gevoel neer. Het verhaal is verrassend, ontroerend en soms beklemmend.

Ik vind deze film een prachtig vervolg op The Magdalene Sisters, waarbij de laatste zelfs nog een tikkeltje meeslepender vind. Maar desondanks is Philomena een film van de bovenste plank.

Uitstekende film met een uitblinkende Dench over in het reine komen met je verleden, de kracht van vergeving en de menselijkheid van woede. Een mooi verhaal met een enkele onverwachte wending hij is al dood, hij is én homo én werkzaam voor rechtse politici plus het gegeven dat de film gebaseerd is op ware feiten. Soms zakt de film qua snelheid/aandacht wat in, maar dit wordt gecompenseerd met prachtige scènes met dito acteerprestaties waarbij de twee tegenpolen Dench en Coogan elkaar tegen komen en op het einde elkaar weten te vinden.
Een echte aanrader dus!

De wereld van nonnen en kloosters heeft me nooit echt geboeid dus net zoals bij Wonderbroeders (2014) begon ik te hopen dat er een of andere zijweg in werd geslagen. Dat gebeurde, want we bleven niet steken in het verleden maar gingen op een soort van speurtocht naar de verdwenen zoon. Ik kon op zich wel genieten van de droge reacties van Martin, die steeds op eenzelfde manier antwoordde als ikzelf ook zou doen. Maar verder was het veel van hetzelfde en zat er niet zoveel progressie in. Het gegeven dat Martin een soort van rechtstreeks verslag uitbracht via de telefoon om zo de interesse te wekken van zijn werkgever voor het borrelende verhaal vond ik ook niet echt geloofwaardig.

Prachtige film over een oude vrouw die samen met een journalist op zoek gaat naar haar ggeadopteerde zoon. Een mooi waargebeurd verhaal over een zoektocht met aardig wat wendingen. Onderhoudend, soms grappig en soms ontroerend. Twee mooie personages die hier uitstekend worden neergezet door Steve Coogan en vooral Judi Dench.

Prachtige film met twee sublieme acteurs. Steve Coogan is het Hamlet 2 sfeertje ontstegen en zet echt een goede rol neer. Je moet er toch niet aan denken dat een Amerikaan in dit verhaal had gespeeld. Je kunt tegen religie zijn, maar deze man doet dat in een personage dat ook daadwerkelijk kans zou hebben in de discussie. Geweldig om naar te kijken. Dench, ja daar hoef ik niets meer over te zeggen dan dat het een fantastische actrice is.

Een geweldige film met een ongelooflijk verhaal dat iedereen moet kennen. Enige dat me nog rest is de enorme frustratie die zich bij mij opbouwt als je naar die verstokte katholieken luistert. Vreselijk, religie, bah.

Zeer mooie, ontroerende film waarbij het serieuze thema toch met prima gedoseerde humor niet te zwaar wordt. Het verhaal is bijna te ongelooflijk om waar te zijn met een innemende Judi Dench. Ondanks alles wat haar is aangedaan kan zij nog ergens de kracht van vergeving vinden; hoe knap is dat? Het is inderdaad een soort "vervolg" van The Magdalene Sisters; ook een ijzersterke film die ik net iets hoger heb beoordeeld. Niettemin een aanrader.

Uitstekende film met een prachtig acterende Judi Dench en een eveneens prima spelende Steve Coogan. De man lijkt beter te worden met elke film die hij maakt.

Beide slagen ze er in om een gortdroge sfeer neer te zetten waarbij de contrasten tussen beide personages prima uit de verf komen. Van begin tot het einde weten ze dit vast te houden en worden tussendoor begeleid door een hoop mooie beelden en uitstekend camerawerk.

Een van de betere films van het afgelopen jaar.

Zeer goed.

Uitstekend drama en biopic film...

Een mooi verhaal...

Een waargebeurd verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende actrice Judi Dench speelt goed...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Een moeite waard...

Wat een prachtige film over een mooie vrouw en een intressante man en tragisch. Maar kan erg boos worden om mijn kerk als instituut ,het misbruik van deze nonnen en de pijn die bij deze nonnen zit namens het celibaat en de wraak die daar uit voorkomt

Op basis van de aanwezigheid van Steve Coogan had ik een film met Alan Partridge humor verwacht. Nadat ik me er over heen had gezet dat de film toch met name drama was toch zeer de moeite van het kijken waard.

Kort maar krachtig.

Leuke film om een keertje gezien te hebben.

Beide hoofdrolspelers spelen hun rol prima hoor.

maar een verhaaltje wat we kennen,niet dat dat niet erg was/is of zo.

leuk tussendoortje,niet meer niet minder.

Aangrijpend en indrukwekkend verhaal, schandalig..

Zeer goede cast, mooie film.