menu

La Marseillaise (1938)

mijn stem
3,12 (12)
12 stemmen

Frankrijk
Drama
135 minuten

geregisseerd door Jean Renoir
met Pierre Renoir, Lise Delamare en Louis Jouvet

Het schaamteloos rijke leven van koning Louis XVI wordt omvergegooid door het arme volk dat ten strijde trekt en de monarchie omverwerpt in 1789. Het verhaal volgt twee strijders in een groot vrijwilligerslegioen dat de revolutionairen helpt.

zoeken in:
Zo'n beetje het enige werk van Renoir dat je als epos zou kunnen kwalificeren.Ja,ook deze film heeft weer een politieke jaren 30 achtergrond:gesponsord door de vakbond en niet geheel toevallig spelend tijdens de Pruisische invasie van 1792.Oftewel:het "français,encore un effort" van Renoir.
Zoals gebruikelijk bij onze vriend is het allemaal theatraal opgezet en onderverdeeld in een soort actes,wat minder storend is dan de ronkende oldschool theaterretoriek van de meeste acteurs( Jouvet heeft helaas slechts een bijrol).De filmtitel slaat dus niet alleen op het befaamde volkslied,maar de film speelt ook voor een groot deel in Marseille waar die hymne aan zijn triomfmars begon ( maar niet werd geschreven).
Naar het schijnt had Renoir zich uitvoerig gedocumenteerd,en met zijn weinig verrassende voorkeur voor de kleine man tegen de achtergrond van grote gebeurtenissen kun je hem zien als een voorloper van de meer "demokratiese" tendensen in de geschiedschrijving.
Historisch verantwoord of niet:deze film is imho volstrekt partijdig en subjectief,aangezien de POV 90% van de tijd bij de revolutionairen ligt.Het ancien régime wordt vertegenwoordigd door wat feodale struikrovers en klaplopers,alsmede de koninklijke familie rond het sulletje Lodewijk 16( Pierre Renoir).Over de terreur wordt met geen woord gerept, Robespierre en Marat( geen van beiden in beeld) worden positief besproken.
Best jammer dat die Renoir niet meer epische stof heeft verfilmd, want de bestorming van de Tuileries is prima in beeld gebracht en de massachoreografieen zijn doorheen de hele film in orde.Zoals we van de regisseur mogen verwachten is op de visuals sowieso weinig aan te merken.
Hoewel aan de lange kant en wat gedateerd,heb ik me hier veel meer mee vermaakt dan met het bakvisjes drama c.q. slaapmiddel Marie-Antoinette.
De hoofdmoot van de muzikale omlijsting wordt verzorgd door-hou je vast-de Marseillaise,al komt het "ça ira" ook nog langs.
De film eindigt op de ochtend voor de slag bij Valmy,en heeft als onvermijdelijke epiloog de woorden van de ouwe( 43 ) Goethe:
Von hier und heute geht eine neue Epoche der Weltgeschichte aus,und ihr könnt sagen,ihr seid dabei gewesen.

avatar van The One Ring
3,0
Een epos in de stijl van Renoir en hij is wellicht niet de beste man om zo'n film te maken. De personages worden vaak zo sympathiek mogelijk afgebeeld, zelfs 'schurken' als Louis XVI komen er gewoonlijk slechter vanaf. Hij is hier hoogstens wat sullig, maar niet echt een slechte man. Dat is op zich een pluspunt, het maakt de film minder eenzijdig en aangezien er hier voor gekozen is om het verhaal vanuit meerdere standpunten te vertellen (iets wat in die tijd toch niet echt gewoon was) is het ook wel een pre, maar soms verzandt de film te veel in gezelligheden. Ik was er niet bij, maar ik had toch wel iets meer ruwheid verwacht tijdens de Franse revolutie. Voor minstens anderhalf uur kijken we echter naar een opvallend gemoedelijke film, waarbij er niet alleen nauwelijks doden of gewonden vallen, maar waar we niet eens echt de woede voelen. Daarvoor wordt de revolutie iets teveel getoond als een jongensavontuur die mooi kan dienen als een onderonsje voor echte mannen. Confrontaties bestaan vaak uit minimaal geweld en vooral veel gepraat tussen de tegenstanders over de morele verantwoording van de revolutie. Nogmaals, ik was er niet bij en ben geen specialist op het gebied van de Franse revolutie, maar mijn indruk was altijd dat het om zeer roerige tijden ging. Het zit in zekere zin wel in de film, maar het wordt niet voelbaar gemaakt. Dat belangrijke figuren in de revolutie als Robbespierre vaak genoemd worden maar nooit te zien zijn is ook een zwaktebod.

La Marseillaise wordt dan ook voor het grootste deel gered door Renoirs oog voor karakters en enkele meeslepende momenten, waarbij ik het ontstaan van het titellied extra leuk vond. Renoirs films van die tijd barsten altijd van de levenslust en hoewel dat misschien niet het beste past bij dit onderwerp en deze film, werkt het soms aanstekelijk. Het is echter pas in het laatste half uur dat de film écht goed wordt. Vooral de handelingen in en rond het paleis zijn sterk en de aanval die de climax vormt mist zijn kracht ook niet. De eerder gemiste ruwheid komt eindelijk wat meer naar voren. Vooral goed was het moment waarop Louis XVI de wacht ging inspecteren en merkte waar hun loyaliteit lag. Dit soort scènes had de hele film nodig. Renoir is beter als hij zich richt op persoonlijke verhalen dan als hij een epos wil creëren. Wellicht was één perspectief in dit geval dan ook beter geweest.
3*

Gast
geplaatst: vandaag om 17:15 uur

geplaatst: vandaag om 17:15 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.