Robin and the 7 Hoods (1964)

De Rat Pack stapt zo maar uit hun dagelijks gedoe en amuseert zich te pletter in een film waarin ze zich levensecht thuis voelen (zingen en dansen, gokken en drinken, vrouwen versieren en keet schoppen en niet bang van "even" de wet te omzeilen.)

Wat stupide vermaak, maar enkele goede songs ("My kind of Town" werd een hit) te danken aan het duo Sammy Cahn en Jimmy Van Heusen die voor Sinatra vele songs componeerde.

Peter Falk is wel echt overtuigend als chef met maffia-allures.

Wel grappig.

De Rat Pack in een soort van Ritchie gangster comedy avant la lettre. Goofy criminelen die gezellig hun gangetje gaan, maar dan wat softer uiteraard. En met liedjes, want daarvoor het je The Rat Pack natuurlijk (+ Bing Crosby).

Alleen vond ik de laatste 30 minuten er wat teveel aan. Er worden dan nog een paar extra running jokes opgezet, het plot neemt nog een afslagje of drie en de film lag toen al iets te lang in dezelfde plooi, waardoor dat extra half uur niet veel meer wist toe te voegen. Wat mij betreft hadden ze kunnen afsluiten na het booze nummer.

Neemt niet weg dat de eerste 90 minuten best te genieten zijn. Frankie en vrienden hebben er duidelijk zin in, Falk speelt een makkelijk te haten crimineel zonder vervelend te zijn en links en recht zitten er een aantal verrassende grapjes in. En een leuke lompe rol van Hank Henry, ligt er wel heel dik op maar dat past best in deze film.

Die twee uur grens leek eerder iets wat vooraf opgesteld was, vond het onnodig en het haalt het tempo en het losse sfeertje uit de film. Maar heel vervelend was het verder niet.

2.0*

Jaren-20-gangsters hebben sowieso niet echt mijn warme belangstelling op celluloid, en als het dan ook nog een parodie betreft... Maar, eerlijk is eerlijk, dit is een aardige muzikale komedie, gladjes en rijk geproduceerd met fraaie kostuums, lekkere muziek, chique kostuums en een geweldig set-design (de nachtclub die opeens in een revival meeting-ruimte verandert!). Producent en hoofdrolspeler Sinatra is de nominale ster, maar zoals wel vaker heeft hij zich omringd met scene stealers die de beste momenten voor zijn neus wegkapen, zoals Dean Martin die hem inmaakt met een spelletje pool, Bing Crosby met zijn extreme welbespraaktheid en vooral Sammy Davis Jr met zijn geweldig explosieve Bang! Bang!-choreografie. Ook Peter Falk zou hierbij genoemd kunnen worden, maar persoonlijk vind ik zijn onleuke Italiaanse-gangster-act zó overdreven dat zijn scènes (en dat zijn er nogal wat) bijna niet om dóór te komen zijn. Een vrij lullig einde ook, met dat trio Kerstmannen, maar ja, het mag überhaupt een klein wonder heten dat de film nog zo gepolijst de bioscopen heeft gehaald, gezien de getroebleerde produktie (tijdens de opnameperiode werd eerst JFK vermoord en daarna Frank junior gekidnapt). Mooie heldere DVD-transfer met aardig audiocommentaar van diezelfde Frank junior.
        Ik weet trouwens nog dat er jaren geleden veel ophef was over de billboard-reclame van een pizzabakker waarbij een (uiteraard vrouwelijk) model een pizzadoos strategisch voor haar ontblote lijf hield, met daaronder de tekst "De lekkerste doos van Nederland!". Wat dan wel niet te denken van Dean Martin die van een serveerster het zoveelste goedgevulde blikje vol geld voor liefdadigheid krijgt en haar dan toevoegt: “Honey, you do have the busiest can in the place” ?

Leuk om al deze grote namen bij elkaar te zien, de nummers die gezongen zijn in deze film(In het bijzonder voor mij Bang Bang en natuurlijk Mr Booze) zijn eigenlijk allemaal wel fatsoenlijk uitgevoerd en dragen hun steentje bij aan de feel-good sfeer die deze film uitademt.

Minpuntje is wel dat het verhaal eigenlijk een beetje te dun was om 2 uur en 3 minuten mee te vullen, een half uurtje minder had het geheel wel wat beter gedaan in mijn optiek.

Dean Martin begint wel een soort van held voor mij te worden, hij komt eigenlijk altijd wel over als een zeer relaxte vent waar ik graag een drankje mee had willen drinken(no homo )

Niet alle grappen werken even goed, maar gelukkig ook genoeg wel. Somebody open a window!

Omdat de film helaas wat te lang duurt kom ik net niet op een 3,5 uit, alhoewel ik wel erg close zit. Over een jaartje of zo maar eens her kijken.

De film werd gemaakt ten tijde van de Kennedy moord, schijnbaar was de sfeer op de filmset hierdoor nogal grimmig, iets wat totaal niet te merken is in de film trouwens.