menu

Cleopatra (1934)

mijn stem
3,38 (29)
29 stemmen

Verenigde Staten
Drama
102 minuten

geregisseerd door Cecil B. DeMille
met Claudette Colbert, Henry Wilcoxon en Warren William

In het jaar 48 voor Christus ziet Cleopatra, koningin van Egypte en Sirene van de Nijl, een opstand in haar rijk opkomen. Ze weet op een vakkundige manier de krijgsheren Julius Caesar en Marcus Antonius tegen elkaar uit te spelen voor haar eigen voordeel.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=Dhz00dsSrMk

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
rick@themovies
1934, de Production Code is net formeel ingevoerd. Cecil B. Demille laat zich echter niet uit het veld slaan. De film opent met het goedkeuringsstempel, waarna DeMille doodleuk begint met het tonen van een welgevormd en tactisch belicht vrouwenlichaam dat de fantasie van de kijker tot het uiterste prikkelt.
Als vervolgens Claudette Colbert (Cleopatra) verschijnt in weinig meer dan een strategisch geplaatste sjaal is duidelijk dat de Hays commissie echt nog moet wennen aan haar taken.

Dit is de voorbode van een zinnenprikkelend schouwspel waar het oude Rome en Egypte voor DeMille vooral een excuus lijken te zijn om op het gebied van decor en aankleding geweldig uit te pakken.

Helaas wordt dit af en toe onderbroken door nogal onzinnige dialogen, en heeft DeMille ook nogal last van een verhaal dat verteld moet worden. Daar moet deze film het dan ook niet van hebben. De statische verhaalgerelateerde scenes halen de vaart er behoorlijk uit. Maar wie daar doorheen kijkt wordt beloond met een opmerkelijk viseel spektakel waarin lijf en leden van zowel de vrouwelijke als de mannelijke cast in volle glorie worden getoond.

Hoogtepunt daarbij is de verleidingsscene van Marcus Antonius door Cleopatra. Haar dienaressen kronkelen wellustig over de grond omring door exotische flora en fauna. Vooral de in een miniscule leather-outfit gestoken, met een zweep knallende man is een opmerkelijk gezicht in deze uitzinnige scene.

Ook opvallend is de toch nog vrij bloederige veldslag op het einde, waarin vooral de snelle montage voor spanning zorgt.

Ik kan me voorstellen dat historici hier met plaatsvervangende schaamte naar kijken, maar voor iedereen die interesse heeft in een exotisch stukje Hollywood filmgeschiedenis is deze Cleopatra een feest voor de ogen.

avatar van trebremmit
2,0
Visueel zaten er inderdaad mooie stukjes in, toch vond ik het teveel op een toneelstuk lijken. De dialogen waren langdradig en saai en halen inderdaad de vaart eruit waardoor deze film mij absoluut niet kon boeien. Van alle films van DeMille die ik gezien heb vond ik deze de slechtste.


avatar van BBarbie
2,5
Bombastische film over Cleopatra en haar relaties met Julius Caesar en Marcus Antonius. Zoals zo vaak bij DeMille is het voornaamste slachtoffer van diens flamboyante aanpak het verhaal, dat net als het acteerwerk nauwelijks iets voorstelt. Gezien de aankleding (sic) van Claudette Colbert en haar hofdames is het DeMille volgens mij in de eerste plaats te doen om prikkelende beelden, die destijds nog net door de mazen van de Hays Code konden glippen. Een film om gauw te vergeten.

Dick2008
Het is dat Claudette Colbert erin speelt anders niet eens gezien. Een film die in die tijd misschien heel spectaculair was. Groots opgezet net als die musicals, maar bombastisch en toneelmatig. Lijkt me alleen (nog) leuk voor liefhebbers van oude Hollywood kostuumdrama's. 2.0

De film was in 6 weken geschoten lees ik bij IMDb en Adolphe Menjou, een misschien beter keus was ook de rol aangeboden van Ceasar, gespeeld door Warren William.

avatar van Film Pegasus
2,5
Film Pegasus (moderator)
Een klassieker met een dubbel gevoel. Actrice Claudette Colbert kan de film perfect dragen en steelt de show als Cleopatra. Regisseur Cecil B. DeMille kent dit genre vrij goed en maakt er een epische film van. Tegelijk is het nogal cliché en voelt de film al snel verouderd aan. We zijn ondertussen een paar jaar verder en dit is een film die duidelijk verbeterd is met de jaren. Het kan nog grootser, met meer drama, beter acteerwerk en historische iets correcter. En zonder Colbert in deze film en het feit dat Cleopatra wel bekend is, had dit in de vergeethoek geraakt.

avatar van Biosguru
4,0
rick@themovies vat het wat mij betreft erg goed samen. Het idee achter Cleopatra lijkt te zijn een stoffig verhaal sexy te maken voor een modern publiek. Dat verder niet zoveel om exacte geschiedenis geeft. Ik vindt dat trouwens prima, er zit veel te veel kolder in deze film, om ook maar een moment te overwegen de film serieus te nemen. Ik vermoed dat een publiek uit die tijd, hier ook eerder met een "Galaxy of the Guardians" glimlach naar zit te kijken, dan dat het denkt iets op te steken over Egypte of Rome.

Mooie Femme Fatale rol van Colbert. De film is duidelijk met plezier gemaakt. Grappig om te zien dat men net als nu, niet al te beste special effects en actiescenes opleukt door super snel te monteren. Die truc is dus ook al zo oud als de weg naar Rome.

Zoals al vermeld is dit een van de eerste films die onder de Hays code valt. No.80 om precies te zijn zelfs. Dat is toch wel erg apart. Want ik zou hem zelf absoluut als pre-code indelen. Ik ben niet direct een pre-code expert. Maar van wat ik zie valt me een bepaalde zwierige cheekiness op in het acteren en de presentatie. Het is allemaal niet zo serieus.

avatar van Flavio
3,5
Flavio (moderator)
Claudette Colbert is misschien qua uiterlijk niet de ideale Cleopatra, maar ze slaat zich er toch goed doorheen. Henry Wilcoxon was ook prima als Marcus Antonius. Verhaaltechnisch is Cleopatra enigszins belemmerd omdat DeMille te veel wil vertellen, maar de weelderige sets en al even weelderige hofdames maken er toch wel een behoorlijk spektakel van.

Al genoemd is de verleidingsscène, dat vond ik ook het absolute hoogtepunt, bizar en groots tegelijk, die bovendien eindigt met een spectaculaire zoom-out. De oorlogsscènes waren helaas wat minder indrukwekkend, was een beetje vlees noch vis, en een paar scènes (die met de Egyptische strijdwagens) leken te komen uit DeMilles Ten Commandments uit 1923.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:25 uur

geplaatst: vandaag om 14:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.