menu

White Bird in a Blizzard (2014)

Alternatieve titel: White Bird

mijn stem
3,06 (223)
223 stemmen

Frankrijk / Verenigde Staten
Drama / Thriller
91 minuten

geregisseerd door Gregg Araki
met Shailene Woodley, Christopher Meloni en Eva Green

Kat Connors is 17 jaar wanneer haar moeder Eve - een mooie, enigmatische maar gekwelde vrouw - verdwijnt, net in de periode dat Kat haar eigen seksualiteit ontdekt. Omdat ze zo lang in een verstikkend en emotioneel onderdrukt huishouden heeft geleefd merkt ze de afwezigheid van haar moeder maar amper op. Ze verwijt haar vader Brock, een echte pantoffelheld, het verlies van haar moeder ook absoluut niet. Maar gaandeweg dringt de verdwijning van Eve door en wanneer Kat tijdens een schoolvakantie terug naar huis keert wordt ze geconfronteerd met de waarheid over het vertrek van haar moeder en haar eigen ontkenning van de gebeurtenissen die dit met zich meebrengt...

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=dy6mvNP8jt8

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Inland Rabbit
2,5
Ik ben geen fan van Araki's subtielere drama kant, heb hier dus ook niet zo'n zin in.

avatar van Naomi Watts
Erg veel zin in. Araki met Woodley. Nuff said!

avatar van Seam
Jammer, Woodley vind ik juist een afschuwelijk overschatte actrice. Araki ken ik alleen van Mysterious Skin. Plot klinkt wel erg sterk en de teaser is best tof. Ik ga hem in de gaten houden. Misschien dat Woodley eindelijk wat meer kan laten zien dan dezelfde rol die ze keer op keer speelt.

avatar van Inland Rabbit
2,5
Is al op VOD verschenen sinds een paar dagen.

Enigszins een meevaller, aangezien het niet t serieuze drama is waar ik bang voor was. Araki gaat deels verder waar hij gebleven was; het maken van een coming of age film. Al zijn typische elementen zitten er weer in: veel soundtrack, nadrukkelijke focus op kleuren (wit en groen in dit geval) en veel verkenning van seks.

Toch werkt het niet. deels komt dit door het acteerwerk; Woodley is gewoon niet geschikt voor de rol en heeft niet hetgeen een Araki hoofdpersoon meestal uitstraalt. Meestal is dat een combinatie tussen verveeldheid, cynisme, een grote dosis zelfbewustheid en wat sex appeal.Met die verveeldheid zit het bij Woodley wel goed, ze loopt als een emotieloos rotwijf door de hele film heen. Pogingen tot cynisme slaan volledig dood en op de momenten dat er sprake is van zelfbewustheid, werkt het niet. Tsjah en sex appeal; ja er zit genoeg seks in de film, maar echt erotisch was het niet. Persoonlijke voorkeur, denk ik. Wie had er in deze rol gepast? Mae Whitman, Alexis Bledel, toch weer Juno Temple? De rest van de cast is matig tot zeer slecht. Eva Green mag weer gestoord doen en komt daar nog het best mee weg.

Plot-technisch is het ook slecht. Een boekverfilming, maar Araki hamert op een paar aspecten die het 1 en ander al snel duidelijk maken voor de kijker. De film leunt op 2 "verhaaltjes" en halverwege de film is 1 van die verhaaltjes al niet interessant meer. Enig inzicht en voorkennis van David Lynch en dan met name Twin Peaks helpt daar wel heel erg bij. Araki knipoogt zelfs nog even naar de kijker en laat Sheryl Lee, de actrice die Laura Palmer speelde ook nog even zien. Helemaal des Araki's is er ook een twist, geheel in lijn met zijn "genre" Keek er niet van op. Helemaal, omdat de rest van het whodunnit verhaaltje eigenlijk al duidelijk was, bleef alleen het "waarom" nog over.Leuk staaltje misleiding, maar kom op het is Araki.....

Jammer. Met Woodley vervangen denk ik dat ik veel minder op het plot gefocust was en meer op sfeer en acteerwerk. Nu werkte het gewoon niet, op meerdere vlakken.

avatar van mjk87
3,0
Araki, ik ken hem alleen van Kaboom, een film die weliswaar nergens over gaat, maar daardoor zeer komisch en ook wel lichtjes geniaal is.

Deze White Bird is anders, serieuzer van toon en de humor die erin zit is veel subtieler. De film leunt meer op drama, maar dat lukt veel minder en daardoor is de film ook minder. Ergens is dit een coming of age-film met een vleugje mysterie. En je merkt aan alle losse scènes dat Araki ook echt wel de ontwikkeling en de leefwereld van de jonge Woodley centraal zet, maar het blijft teveel een collage van losse segmenten. Alsof ik iets miste, gewoon een kwartier aan extra scènes tussendoor waar die ontwikkeling meer naar voren komt, dat de film meer een geheel maakt, haar relatie met haar vader meer naar voren brengt. Vooral in het tweede deel gaat dat allemaal wat wringen en lijkt de film iets vervliegends te hebben. Alleen de flash backs naar haar relatie met haar moeder zijn wel weer voldoende aanwezig en werken dus goed en tonen wat de film had kunnen zijn, want de potentie is er.

Blijft wel staan dat de film er schitterend uitziet, over elk beeld lijkt nagedacht en de kleuren die langskomen, de heerlijke soundtrack en het algemene tempo maken ook wel veel goed. Daarnaast is Eva Green altijd een genot en ook deze rol past haar prima. Woodley is dan wel een sterk actrice, maar lijkt iets minder op haar gemak. Cynisme gaat haar sowieso niet goed af, en juist doordat de film op dramatisch vlak tekort schiet krijgt ze niet de kans te excelleren. Wel vind ik haar iets donkerder haar bijzonder aantrekkelijk. 3,0*.

avatar van Lefgozer
En paradeert mevrouw Green nog naakt rond in deze film? Af en toe lijkt het wel of ze daarop haar rollen kiest, of dat ze eist dat het script wordt herschreven. Ik vind dat niet erg trouwens hoor.

avatar van mjk87
3,0
Lefgozer schreef:
En paradeert mevrouw Green nog naakt rond in deze film? Af en toe lijkt het wel of ze daarop haar rollen kiest, of dat ze eist dat het script wordt herschreven. Ik vind dat niet erg trouwens hoor.


Neen, Woodley overigens wel.

avatar van Thomas83
3,0
Dit is na Mysterious Skin pas mijn tweede film van Araki, en ik herken een hoop van die film hier ook in terug. De mix van mysterie, coming of age en drama, het loodzware onderwerp, de jaren tachtig-setting (stuk minder geloofwaardig hier), de maffe personages, de ongemakkelijke momenten en het dromerige sfeertje, het zit er allemaal weer in. Het deja vu-gevoel is zelfs wel heel erg groot.

Aanvankelijk vond ik het maar een vage film overigens. Het is al vrij snel duidelijk dat het niet zozeer draait om twists en meer om weer een hoofdpersoon bij wie alles langzaam naar boven komt, maar tot alles mooi op zijn plaats begint te vallen is de film me vaak wat al te maf. Al die teksten ook die vooral Kat uitkraamt.

De cast stelde me ook een beetje teleur. Meloni is nog wel aardig, maar Green vond ik duidelijk wat minder en Woodley speelt hier haar minste rol van wat ik heb gezien van haar. Is Green ook niet veel te jong om haar moeder te kunnen spelen?

Vond het einde overigens nog wel sterk. Net als Mysterious Skin voelt de toon nog wel oprecht, en hoewel bijna alles wel liep zoals ik had verwachte had ik er dan weer totaal geen rekening mee gehouden dat Kats vader en vriendje degenen met een affaire zouden zijn. Daar was ik wel even echt verbluft. Maar als ik dan terugdenk aan hoeveel ik uit Mysterious Skin herken doet dat toch wel echt een beetje afbreuk aan de film. 3.0*.

3,5
Mooi zwart gallige drama, heerlijke sfeer.

avatar van gauke
2,5
Mijn achtste productie van Gregg Araki en deze bittere, surrealistische, ontwrichtend bedoelde coming-of-age film over een disfunctionele familie, tienerangst en hun seksuele verlangens, stelde me teleur. Eerlijk gezegd vond ik 'm te pretentieus, zeker onevenwichtig en enigszins smakeloos. Het verhaal werd geen moment diepzinnig en pas naar het einde toe was er sprake van wat emotie en spanning en ook de droomscènes stelden teleur. Wel speelde de cast uiterst sterk en was de muziek zorgvuldig gekozen.

avatar van joolstein
3,0
Ging deze film kijken voor Eva Green en Shailene Woodley omdat het allebei vrij nieuwe sterren aan het filmfront zijn. En daarnaast ze in interessante films spelen. Maar deze valt helaas wat tegen.Volgens vele een coming-of-age film, nu mistte ik teveel de worsteling van opgroeien zonder moeder.Dit komt niet echt uit de verf. Het kan er allemaal net mee door. Veel tienerangsten heb ik niet kunnen ontdekken. Seksuele verlangens, dat dan weer wel Beelden met een blote Shailene Woodley zijn er veelvuldig. Niets mis met een paar mooie borsten (of vrouwen lichaam) maar bij deze film ben ik van mening dat less is more. De gesprekken bij de pshy lijken er bijna tussen geplakt. Aan het eind als je denkt dat het allemaal heel voorspelbaar is, toch nog een kleine verrassing! De soundtrack was voor mij nogal vet aangezien ik half die tijd heb meegemaakt. (en zeer waardeer)

avatar van blurp194
3,0
Shailene Woodley rekent af met haar brave/stoere meisjesrollen.

Verder een wat onevenwichtige film, vond ik. Coming of age, maar dan met het gedoe rond haar moeder daar wat vreemd tussendoor gevlochten - dat neemt de overhand, maar lijkt dan weer niet heel erg een rol te spelen in het coming of age gebeuren. Twee thema's door elkaar gevlochten, zo komt het meer over, en dan allebei net niet helemaal raak. En het begin is veelbelovend en sterk, maar met uitzondering van de verrassing aan het einde - die ik echt niet aan zag komen - is de tweede helft wat tam.

Araki als regisseur was me nog niet bekend, en ik weet nog niet zo goed wat ik van deze film vinden moet. Visueel zit het allemaal erg sterk in elkaar, en de acteurs lijken ook erg goed in hun rol te zitten - nou zijn het niet de minste, tenminste de dames, maar de hand van de regisseur zal daar ook in dit geval echt wel een deel van uitmaken. Maar het verhaal niet een duidelijk gelukkige keuze, en de uitwerking ervan ook niet.

avatar van bjerik76
3,0
Mooie sfeervolle kleurrijke beelden, maar echt heel spannend word het ook weer niet om het een thriller te noemen.
Op een gegeven moment ook wel wat voorspelbaar.
maar vanwege de mooi geschoten scenes toch de moeite waard wel te gaan kijken.

avatar van SanderPuntCom
4,0
Je kan wel zeggen dat ik van Gregg Araki's stijl hou. Lekker veel passende en an sich gave muziek/tonen die scènes ondersteunen en kracht meegeven én altijd veel dromerige momenten met een combinatie van die muziek en opmerkelijk kleurgebruik. Zo typisch aan hem. Van mijn part mag hij er nog zo'n paar maken, want ook in deze White Bird in a Blizzard die ik al een tijdje wou bekijken (beleven), werken die twee elementen.

Het verhaal speelt zich af in de jaren 1980. Niet storend, maar buiten die ene scène in de dancing wordt er niet meer profijt uit dat gegeven gehaald (voor zover ik me nog herinner natuurlijk). Over het verhaal zelf kun je zeggen dat het wel een beetje voorspelbaar en niet zo heel speciaal is, al wordt er zo mee gespeeld dat constant boeiend blijft. Wat betreft Shailene Woodley dan, die vind ik in tegenstelling tot een paar mensen niet volledig voor de ultieme Araki-film geschikt, maar wel voor deze White Bird. Je moet een echte 'white girl' krijgen, en dat krijg je ook.

Echt iets voor mij dus, hopelijk blijft meneer Araki actief bezig.

avatar van scorsese
3,0
Aardige film waarin de moeder van een 17 jarig meisje van de ene op de andere dag verdwijnt. Mede door het mysterie en de opbouw redelijk onderhoudend. Het plot komt hier en daar wel wat geforceerd over ondanks de prima ontknoping. De film ziet er verder goed uit en ook het acteerwerk is zeker wel goed.

avatar van Film Pegasus
2,5
Film Pegasus (moderator)
Tja, deze film heeft alles in huis voor een goeie film, maar kan het helaas niet waarmaken. Er is het coming-to-age verhaal dat schijnbaar het belangrijkste is met actrice Shailene Woodley in de hoofdrol. Maar er is ook de verdwijning van de moeder. Beide verhaallijnen zijn best wel goed, maar de focus ligt totaal verkeerd. Op het einde komt het plot van de verdwijning echt boven, maar komt dat niet echt hard aan omdat je eerder bezig bent met de verhaallijn rond de dochter Kat. En dat verhaal loopt wat dood omdat de schrijvers hoofdzakelijk rekening hielden met de verdwijning...

Er is wel wat potentie in de film en wekt af en toe. Het loopt vooral mis met de dromen die vrij lelijk gemaakt zijn. Ook dat gepraat met de psycholoog doet de film niet veel goed. En Woodley en Green kunnen veel meer dan dit. Ik mis hier een goeie regisseur die meer uit hen kan halen. Een gemiste kans eigenlijk. Met de thriller op de voorgrond en de coming-to-age daarnaast kan dit veel beter worden.

avatar van alfie
3,5
heb deze film bekeken en moet zeggen dat het een onvoorstelbaar einde heeft. dit had ik totaal niet verwacht ... voor mij dik 3 sterren

4,5
Een dromige film die nooit slaperig wordt. Elke shot is om van te snoepen en de settings, de soundtrack, de haren en de outfits zijn nagenoeg perfect. Er heerst een surrealistisch sfeertje dat belichaamd wordt door het personage van Eva Green die zich helemaal geeft. Maar eigenlijk doet iedereen het goed. De film bouwt spanning op, verrast en eindigt met een ware ontknoping die je niet verwacht.

4,5/5

avatar van wendyvortex
2,0
Van Gregg Araki kan je een hoop verwachten, maar hier doet hij wat we nou niet zagen aankomen: een dramafilm voor meisjes die net de Tina ontgroeid zijn.
Nee sorry, veel meer valt er niet van te maken en als dat zijn doel was is het redelijk geslaagd te noemen. Er zit natuurlijk nog één typische Araki-wending in, maar die tilt de film ook niet naar grotere hoogten. Wat mij betreft liever iets als Mysterious Skin, toen zat hij echt even op topniveau.

avatar van 93.9
2,0
Wat een ontzettende pulp is dit...
Zo'n onuitstaanbare Amerikaans trutje en dan dat verhaal.... Nou nou wat shocking op het eind zeg.
Past totaal niet in de film.

avatar van Zeriel
2,0
Rustig voortkabbelende film met een beetje eenbelachelijke ontknoping, wat voor mijn gevoel helemaal niet klopt en niet bij de film past. Zoals 93.9 al zegt.

avatar van Collins
3,0
Film met een wat dromerige en surrealistische uitstraling. Wel aangenaam.
In de film zijn het moederpersonage en haar verdwijning de rode draad. Zij zijn de trigger en de sleutel.
De verdwijning van de moeder sluimert door de film heen. Het feit is aanwezig maar het feit bivakkeert altijd ergens in de schaduw. Het geeft het verhaal een prettig mysterieuze lading.
In flashbacks wordt de kijker een goed beeld gegeven van de karakters en de onderlinge verstandhoudingen binnen het disfunctionele gezin. De relatie moeder/dochter staat daarin het meest centraal. Op zich boeiend gefilmd met gebruikmaking van afwisselend flets en helder beeld- en kleurgebruik.
De focus van de film ligt echter op de dochter. Een egocentrisch en zielloos persoon. Het matige acteertalent van Woodley gecombineerd met het niet heel boeiende leventje van haar personage, maakt dat de film nergens heftige emoties oproept. De hoofdpersoon heeft gewoon niet genoeg body om het verhaal, waarin zij het belangrijkste personage is, interessant te houden.
Een verrassend twistje op het einde zorgt nog voor wat gegniffel.

avatar van IH88
3,0
White Bird in a Blizzard

Een beetje dromerige en warrige film. Dat is in het geval van White Bird in a Blizzard zowel een sterk als een zwak punt. De film heeft een aangenaam tempo en kabbelt eigenlijk rustig voort. De vermissing van de moeder van Kat Connor (Good girl turns bad Shailene Woodley) speelt op de achtergrond een grote rol maar eigenlijk gaat het meer over Kat en hoe zij ermee omgaat. Het is vreemd om Woodley te zien vloeken en naakt te zien gaan en ik kan niet zeggen dat het haar natuurlijk afgaat. Eva Green speelt de moeder Eve Connor en ik kan nog steeds niet zeggen of ze goed of slecht acteert want de rol is zo apart en Green vult het ook op een erg “freaky” manier in. Feit is wel dat ik het moeilijk vond om iets te geven om haar vermissing omdat ze zo’n vreemd en warrig personage is. De andere rollen worden goed ingevuld door onder andere Christopher Meloni, Angela Basset, Shiloh Fernandez en Thomas Jane. Probleem is wel dat de scènes met Kat en haar therapeut (Basset) er tussen geplakt lijken en de verhaallijn rond Kat en de politieagent (Jane) nergens op slaat en totaal geen weerwaarde heeft voor het verhaal.

Het einde met de ontknoping van de vermissing van Eve Connor wordt eigenlijk terloops genoemd en maakt weinig indruk op de kijker. Dit sterkt mij in de gedachte dat regisseur Gregg Araki op de eerste plaats een film wilde maken over het opgroeien in de jaren 80 onder moeilijke omstandigheden (vermissing moeder en afwezige vader). Dit is voor mij maar half geslaagd omdat je maar moeilijk kan meeleven met Kat, Eve en zeker de andere karakters. Dikke plus voor de heerlijk soundtrack. Met onder andere The Cure kan je het nooit fout doen.

avatar van Decec
3,0
Een goede drama/mysterie/thriller film...
Goed verhaal....
Goed acteerwerk...
Bekende actrice Shailene Woodley...
Prima achtergrond geluid/muziek
(Dolby Digital)...
Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

avatar van Theunissen
3,5
Best wel een aardige en vermakelijke Drama / Thriller film die vooral visueel van het scherm spat vanwege de vele kleurrijke beelden en natuurlijk ook vanwege de twee fraaie actrices Eva Green en Shailene Woodley (deze zelfs een aantal keren topless is te bewonderen met haar fraaie lichaam) die qua leeftijd circa 10 jaar verschillen maar in deze film moeder en dochter spelen. Het verhaal speelt zich af eind jaren 80 en begin jaren 90 en ook die periode spat van het scherm af met o.a. de kleurrijke aankleding en de muziek van die tijd en ook de gadgets van die tijd worden zichtbaar in beeld gebracht zoals de spelcomputer en vooral de walkman.

Het verhaal wist mij in ieder geval te boeien en te vermaken en draait om de mysterieuze verdwijning van Eve Connors (aardig gespeeld door Eva Green), die niet gelukkig is met in haar ogen saaie leven en die ook een hekel heeft aan haar man Brock Connors (leuk gespeeld door Christopher Meloni) die zei maar een saaie sukkel vindt. Ondanks dat ze samen wonen in een huis als gezin met hun bijna 18 jarige dochter Katrina Connors (goed gespeeld door Shailene Woodley), die zij bewust zo heeft genoemd omdat ze altijd graag een huisdier wilde hebben en zij haar dan ook steeds "Kat" noemt, leven ze volkomen geïsoleerd van elkaar en hebben ze ook geen seksleven met elkaar (hij masturbeert zich daarom maar in de kelder op bank aan de hand van erotische tijdschriften). Zij haat en walgt zo erg van hem, dat ze hem ook totaal negeert, uitlacht en aan de drank geraakt. Ook is ze enigszins jaloers op haar dochter Katrina, die wel in haar ogen een leuk leven lijdt en ook een seksleven heeft (neuken is letterlijk en figuurlijk een soort hobby voor Katrina). Zij flirt, door zich sexy aan te kleden, dan ook opzichtig met Phil (aardig gespeeld door Shiloh Fernandez), die de buurjongen en vriendje is van Katrina en die een blinde moeder heeft.

Dan verdwijnt (als je een beetje oplet op de details, dan weet je al snel hoe de vork in de steel zit) opeens, eigenlijk al heel snel maar de achtergrond van de personages wordt uitgediept, Eve Connors uit het leven van de aangeslagen Brock Connors en Katrina Connors die haar eigenlijk niet eens mist (mede ook vanwege het rare gedraag van haar moeder de laatste tijd) en over deze verdwijning draait dan eigenlijk ook het verhaal. Daarbij komt ook een een detective genaamd Theo Scieziesciez (aardig gespeeld door Scieziesciez) in het verhaal voor waar Katrina een oogje op heeft en waar ze ook vrij snel mee gaat neuken, ondanks het behoorlijke leeftijdsverschil van ruim 20 jaren Die Theo Scieziesciez vertelt aan Katrina op een gegeven moment zijn mening achter de verdwijning van Eve, maar zij gelooft hem in eerste instantie niet en wordt ook boos op hem en verlaat hem daardoor ook. Het verhaal kabbelt zich eigenlijk rustig door naar het einde, welke best bizar (die ontknoping zag ik niet aankomen hoewel het wel duidelijk was wie er achter zat) is en zeker ook verrassend. Maar eerlijk gezegd vond ik het wel goed gevonden en moest ik er net zoals Eve Connors ook hartelijk om lachen (gezien het uiterlijk van Brock Connors paste het ook wel). Voor haar kwam het lachen wel duur te staan, maar ze vond het waarschijnlijk niet erg omdat ze toch walgde van haar leven en haar man.

Al met al gewoon een vermakelijke Drama / Thriller film die visueel van het scherm spat en waarvan het mysterieuze verhaal omtrent de verwijding van Eve Connors wist te boeien tot de laatste minuut. Omdat de film ook maar circa 90 minuten duurt, kijkt de film zich als geheel ook lekker weg.

avatar van leatherhead
3,5
Eerste Araki, kan niet zeggen dat het tegenvalt.

Eigenlijk is White Bird in a Blizzard op papier niet zo mijn film, toch werkt het drama hier tot op zekere hoogte wel voor me. Het plot is ogenschijnlijk voorspelbaar, maar dat ligt voornamelijk aan de tendens die de film uitgaat, niet aan de uiteindelijke ontknoping. Die vond ik, in tegenstelling tot velen hier blijkbaar, wel redelijk gevonden. Niet alleen zozeer het moment waarop vader en vriendje met elkaar liggen te friemelen, vooral de scene waarin de ogenschijnlijk gesoigneerde vader toch aan het moorden geslagen bleek te zijn.

Anyway, waar ik het meest over te spreken ben is het (lichtelijk) surrealistische sausje. Dromerige soundtrack en bij wijlen mooi kleurenwerk. Helaas manifesteren deze momenten zich niet met heel veel punch en werden ze wat vlug afgekapt, maar ze zorgen wel voor de nodige alternantie binnen de film. Acteerwerk van Woodley is wel aardig, dat van haar familieleden eveneens. Enkel haar nogal flamboyante vrienden dissoneerde.

Echt heel apart of groots is het allemaal niet; daarvoor blijft de film (oa) plotgewijs net wat teveel in doorsnee trivialiteit hangen, maar slecht was het evenmin. 3,0*, ruim.

avatar van Noodless
3,5
Laten we beginnen met Shailene Woodley, en Eva Green. Deze actrices zijn gewoon leuk : ze hebben een bepaalde uitstraling en weten hun rol overtuigend neer te zetten. Het verhaal maakt de kijker alsmaar nieuwsgieriger naarmate het verhaal vordert. Zo blijft het geheel boeiend tot het verrassende, verpletterende slot wat de film toch meer glans geeft. Prima film; 7/10

avatar van Popcorntales
3,0
Acteerprestaties zijn naar mijn inziens goed. Eva Green is oerdegelijk, maar persoonlijk vind ik Shailene Woodley de ster van de film. Ze bezit een natuurlijke flair om het personage gestalte te geven. Echter zijn de personages (en het verhaal) te weinig uitgediept om echt te kunnen beklijven. Tijdens het kijken is het allemaal wel leuk, je kan mee puzzelen met Kat en zo blijft het allemaal spannend en onderhoudend. Het is echter aan het einde van de film dat je het gevoel krijgt dat het uiteindelijk toch niet allemaal veel om het lijf had. Jammer, want er zat zeker meer in. Volledige recensie: Recensie: White Bird in a Blizzard – Popcorn Tales - popcorntales.com

avatar van Sergio Leone
2,5
Matig.

Slecht is het allemaal niet, maar na afloop kon ik toch alleen maar bedenken dat het te zweverig is gebracht. Alsof er getracht werd het groter te maken dan het feitelijk is.
Van die coming-of-age films zoals dit verwacht ik enige lichtheid, die is hier niet te vinden.

Acteerprestaties zijn verder wel degelijk. Shailene Woodley, Eva Green, noem ze allemaal maar op; uitschieters zijn er niet, geen van hen zal ooit één van mijn favoriete acteurs worden, maar het gaat wel.

Gregg Araki, die ik nog niet kende, houdt de film gelukkig binnen de perken qua speelduur. Het zorgt ervoor dat het nooit verveelt, maar iets frivoler mocht wel, zowel qua inhoud als qua vorm.

2,5

avatar van sinterklaas
5,0
Ik moet hier toch weer even gul zijn.

Na een paar geweldige titels van Araki heb ik deze over het hoofd gezien. Misschien wel vanwege de lelijke uitgave van Lumiere. Toch van de week de dvd meegepikt bij de kringloopwinkel waar ik vrijwillig werk (dvd's en boeken prijzen) en weer een erg fijne wederzien met Araki mogen ervaren.

De film wist me al meteen mee te slepen in de melancholische sfeer, aangevuld met een soundtrack van Cocteau Twins en de observatie van de eigenwijze maar dromerige zeventienjarige Kat. Iemand waar ik door de bovengenoemde situaties meteen van ben gaan houden. Wanneer ze van school thuiskomt confronteert haar vader haar met het vermoeden dat haar moeder wel eens vermist kan zijn... en op langere termijn lijkt er ook geen nieuws over haar te komen. Echter maakt Kat zich meer druk om haar adolescentie dan om haar moeder, want de afstandelijkheid lijkt de situatie niet anders doen aanvoelen en zoveel warmte heeft ze niet van haar gekregen. Van haar vader worden we ook niet wijzer en deze man laat bij de kijker ook continu een hoop vragen achter. Er wordt wel veelal gebruik gemaakt van flashbacks waarin we, naast haar prille liefdeservaringen die ze opdoet met haar vriend Phil, de kinderjaren van Kat, en ook die hilarische momenten tussen haar vader en haar moeder (met name de kijk op hun beroerde seksleven) ook steeds meer te weten komen over haar obsessieve en vaak haast wel enge moeder. Kat's dromen over haar moeder zijn erg mooi gevonden en veelal sprookjesachtig, maar soms liepen de rillingen wel over mijn rug.

Er veranderd dan ook wel wat; Aan Phil zit geen smaak dus zoekt ze haar intimiteit bij een 20 jaar oudere politieagent die zich met de vermissing bezig houdt, duikt ze in de studie en zo zijn we drie jaar verder en woont ze in L.A, heeft haar vader ook weer een nieuwe vriendin en lijkt het leven gewoon nog door te gaan.... maar uiteindelijk blijven de dingen niet waterdicht. En dan die twist... waarbij ik bijna kan zeggen dat de film de horrorkant opgaat en die ik ook niet aan zag komen... Erg sterk.

Heel veel goede films gezien de laatste maanden en dit was er zeker een van. Araki was erg creatief geweest en weet de boekverfilming op een fraaie wijze te doorspekken met een dromerig tintje, de gebruikelijke coming of age dingetjes, kleuren en dan ook met name de soundtrack; bestaand uit een van de sterkere en perfect gekozen jaren 80 nummers/artiesten.... Ook verrassend dat Ulrich Schnauss hier een bijdrage aan heeft geleverd.

Araki heeft nog niks verleerd.

5,0*

avatar van BBarbie
2,5
Na Kaboom mijn tweede Araki film en andermaal ben ik niet erg onder de indruk. Het mysterie weet door de afstandelijke benadering amper te boeien. Bovendien komt de ontknoping niet echt als een verrassing. Al met al een rustig voortkabbelende film, waar ik niet warm of koud van werd.

avatar van gizzegiz
4,0
Pracht drama ! Absolute aanrader!

Gast
geplaatst: vandaag om 14:32 uur

geplaatst: vandaag om 14:32 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.