The Diary of a Teenage Girl (2015)

Deze film is best te pruimen, maar ik werd er niet echt koud of warm van. Het kijkt best aardig weg. Ik vind de actrice uit Bride Maids wel erg goed spelen. Alexander is een leuke man om te zien. Het meisje was wat irritant. Ik had er niet zoveel mee.

Een boeiende coming-of-age dat nog meer dan andere gelijkaardige films vanuit de jonge tiener spreekt. Terug naar de vrije jaren '70, wat aantoont dat dit thema van alle tijden is. De film is vrij creatief en ook al heb ik de graphic novel niet gelezen, kan ik me met de animatiebeelden er al iets van voorstellen. Het maakt de film dat ietsje meer. Het is algemeen mooi trouwens. Je waant je de hele tijd in de jaren '70. De film is wel niet iets te lang. Met hier en daar een betere montage had er wat meer dynamiek in gezeten. Tegelijk worden met enkele verhaallijnen (Tabatha, de vader, de zus) net iets te weinig gedaan en blijft het oppervlakkig.

Vanavond op Canvas. Let vooral op acteerwerk. Powell is een positieve verrassing, maar Kirsten Wigg even hilarisch.

Aardige film met enkele scherpe observaties, maar ook een film die wat weinig om het lijf heeft (ook letterlijk), over een onzeker pubermeisje in de jaren ’70 dat ernaar verlangd dat iemand van haar houdt en zich overgeeft aan seks en drugs. De film laat een ‘gelukkige’ tijd, die ver achter ons ligt, zien toen (in progressieve kringen) niemand problemen had met seks en drugs maar gelukkig wordt ons de huidige conservatieve moraal (seks en drugs leiden alleen maar tot prostitutie, verslaving en zelfvernietiging en op z’n minst verlies van werk, inkomsten en stabiele relaties) grotendeels bespaard; het meisje beseft dat ze ook zonder vrije seks en drugs kan wanneer ze haar onzekerheid verliest.

Geen gewoon coming-of-age-filmpje, waarin seks wel een bijzondere rol opeist maar ook de drang naar genegenheid en het zoeken naar een houvast in het leven van een tienermeisje.

Behoorlijk recht door zee waarmee het regiedebuut van Marielle Heller toch meerdere keren werd gewaardeerd.

Bel Powley zet op een verbluffende wijze haar rol neer.

Duurt iets te lang, maar erg heeft dat niet gestoord.

Best oké.

Apart dat een film anno 2015 teruggaat naar de 70s. Je zou denken dat ze 10 jaar te ver zijn teruggereisd. Maar gezien het onderwerp is de keuze al wat logischer, anderzijds is het dan wél weer vreemd om net nu een film over de wat vrijere liefde te maken. De geldende moraal in de US staat daar niet meteen voor open.

Gelukkig ook dat én het boek van een vrouw is, én de regie door een vrouw gedaan werd. Zo ben je ineens van die hele "creepy director" discussie verlost en kan het gewoon om de film gaan. Die dus best wel oké is, al ben ik dan niet zo'n liefhebber van het hele jaren '70 sfeertje.

Toch wordt het best aardig in beeld gebracht, vooral dankzij de animatie die her en der doorheen de film verwoven zit. Ook de personages en hun verwikkelingen zijn niet meteen alledaags, waardoor de film geregeld verrassend uit de hoek weet te komen.

Aardig acteerwerk ook, duurt niet te lang, maar écht bijzonder vond ik het nu ook weer niet. Daarvoor is het sfeertje misschien net iets te vrijblijvend? Beetje humor, beetje drama, beetje romantiek ... maar niet echt iets wat écht de overhand neemt.

3.0*

Ik vond dit toch wel een bijzondere film, met name omdat hij zo compromisloos vanuit het perspectief van het minderjarig meisje is gezien. In een tijd dat kindermisbruik en pedofilie (terecht) onder de loep liggen, was dit een verfrissende reminder dat het leven natuurlijk wel wat genuanceerder in elkaar zit.

De animaties werkten heel goed, juist omdat dit de kern van Minnies identiteit vormde. Formidabel gespeeld, door een actrice die toen toch al vooraan in de twintig moet zijn geweest.

De film miste misschien wel wat diepgang, maar het was dan ook een comedie. Het liep niet uit op een tienerzwangerschap (wat opmerkelijk is aangezien er niet één keer wordt gerept over anti-conceptie) en je vraagt je af wat tieners hiervan opsteken. Het is m.i. toch een film die leuk is om te zien als je ouder bent en niet zozeer als je zelf midden in die fase van je leven zit.

Mooie film. Mochten nog meer tekeningen tussen. Want die waren heel mooi en gaven de film extra feeling

Een tijdje geleden opgenomen van Canvas (de beste zender uit De Lage landen) en gisteren bekeken. Indrukwekkend en gewaagd (voor een Amerikaanse film) debuut. Een mooie balans tussen ernstig en en niet zo ernstig. Ik heb eigenlijk geen enkele negatieve opmerking. Alles zat goed. Met andere woorden, ik hoop dat ik de naam van deze regisseuse zal onthouden.

Leuke film. Hij kijkt erg vlot weg en het verhaal vond ik interessanter dan het mij in eerste instantie leek. Er zitten wat mij betreft geen saaie, langdradige stukken in. Heel leuk gedaan met de tekeningen. Die vind ik echt prachtig, en ze geven de film iets extra's en artistieks. Goed acteerwerk en een treffende jaren 70 sfeer. Seks is niet mijn favoriete onderwerp, dus dat vond ik soms iets too much, maar over het algemeen kan ik zeggen dat ik me vermaakt heb. 4*

Wat overdreven coming of age flick over een heel apart/artistiek meisje dat geestelijk gezien de dertigers in de film allang is gepasseerd, ook op seksueel vlak. De bijrollen waren wel grappig. Meisje zelf was wat storend. Een eerlijker beeld over tienerhell is (roffel roffel) fast times at ridgemont high!

Apart.

Weer een apart filmpje dit, wat met de poster en titel wat naar een jeugdfilm doet ruiken. Maar laat je niet misleiden, dit is totaal geen jeugdfilm, ondanks de jeugdige setting. Ook wat vreemd dat er als symbool 16+ voor drugs wordt gegeven, ik had eerder seks gegeven.

Sterke, overtuigende rol van Powley. Onvoorspelbaar karakter die ze zowat naadloos uit weet te voeren en weet daarmee enkele grote namen eruit te spelen en de film best te dragen. De rest doet het best prima, maar naast Powley blijven ze achter.

Het is allemaal vlot en entertaining, al leek er richting het einde eventjes geen einde aan te komen, De film lijkt nooit echt goed te weten wanneer hij het best kan eindigen en gooit dan vaak nog wat scenes erin die niet al te veel toevoegen.

Daarbij is de verhaallijn ook het gene wat misgaat. Vaak lijkt de film wat doelloos te vertellen, met wat voice-overs en wat gedichten maar een verhaal dat nergens naartoe lijkt de gaan behalve de vreemde en wat ongemakkelijke relatie tussen Powley en Skarsgard te promoten.

De switch naar cartoonscenes is goed en weet de film even wat charme te geven. Het is allemaal vlot en makkelijk uit te kijken, ondanks een aantal dipjes. Acteren dik in orde overigens, ik kan soms wel de geïrriteerde Amerikanen ruiken die zeuren over het seks van oude mannen met meerderjarigen.

Een film die voor mij persoonlijk zeer realistisch oogde, ik had trouwens ook echt niet verwacht dat de actrice die de jonge Minnie speelt 22 jaar was toen ze deze rol vertolkte. Begrijpelijk trouwens wel, aangezien meerdere scenes wel erg ver gaan.

The Diary of a Teenage Girl haalt ook het voordeel uit de tijd dat het verhaal zich afspeelt, de soundtrack zit boordevol fijne jaren 60 nummers en dat versterkt wat mij betreft zeker wel de sfeer.

Minnie is geen alledaags cliché personage en daardoor kon ik mij ook meer inleven in haar karakter.

Sommige personages(zoals bijvoorbeeld haar vriendin of de stiefvader) hadden wat dieper uitgewerkt mogen worden, maar afgezien van dat heb ik mij erg vermaakt met dit toch wel gewaagde coming of age filmpje.

4*

Na 10 minuten afgezet; geloofwaardigheid heeft zijn grenzen: een griet van zowat midden twintig die 15 moet voorstellen Ongelooflijk zoiets. Belachelijk

Fijne coming of age movie van een teenager die haar seksueel wil ontplooien en er niet beter op vindt dit uit te testen op het liefje van haar moeder. Leuke scènes, dialogen en ontwikkeling van het plot. Grappig, gênant en ontluikend bij momenten, wetende dat het vroeg of laat zal foutlopen.

Vooral genoten van het eerste gedeelte van de film. Vanaf het moment dat het kenbaar was bij de moeder - vreemde reactie trouwens van haar - mocht het van mij wel eindigen. Verder sterke rol van de dochter die op haar eigen "tienerniveau" zich vastklampt aan haar grote liefde, maar zelden of nooit de impact of de gevolgen kan inschatten, maar tegelijk begint te grienen als het niet loopt zoals ze het zelf wil.

Die animaties zijn tof, passend binnen de film en kaderend binnen een dagboek van een tiener. Weliswaar weinigzeggend of betekenis gevend, mocht dus van mij zeker nog nadrukkelijker naar voren komen.

Goede film. Enige wat volgens mij ontbreekt in de commentaren hierboven is het stukje waarin Minnie s stiefvader na drank en drugs plots huilend aan haar voeten ligt en (voor het eerst) uitschreeuwt dat hij van haar houdt. De reactie is kenschetsend. Plots verliest ze al haar bewondering en interesse in de man en loopt ervan weg. Hoe kan ze dan ook verliefd blijven op iemand die aan haar voeten ligt...

Eigenlijk had ik toch wat meer verwacht van deze film. De sfeer is goed en er wordt ook leuk geacteerd. De hoofdrolspeelster heeft wel uitstraling en een mooie en bijzondere blik in haar ogen. Verder is ook de vormgeving met de stripverhaaltjes erg leuk gedaan. Maar het verhaal is helaas toch wat te mager en richt zich mijns inziens teveel op seks. Dat is jammer. Lange tijd zat de film voor mij ook op 2.5 ster. Het einde was dan gelukkig weer wat sterker en daarmee werd de film voor mij toch een voldoende. Maar als ook het element van haar striptekening carrière wat beter was uitgewerkt en qua hoeveelheid meer in balans met de seks was geweest, had de film zeker hoger kunnen scoren. Zoveel was daar niet voor nodig.

Type film die je echt moet liggen anders is het helemaal niks. Mij kon het hele verhaal niet bijzonder boeien, maar wellicht dat vrouwen / tienermeisjes zich er meer in herkennen (?). Op zich goed acteerwerk van Bel Powley, dat zeker.

Het was wel een mooie film voor een keer.

Minnie Goetze [Bel Powley] is een doorsnee 15-jarige meisje uit San Francisco op zoek naar haar identiteit en daarbij hoort het verkennen van haar seksualiteit. Haar eerste seksuele ervaring heeft ze met de 34-jarige Monroe [Alexander Skarsgård], de vriend van haar moeder [Kristen Wiig] en het blijft niet bij een onenightstand. Minnie experimenteert ook met jongens van haar eigen leeftijd en dankzij Kimmie [Madeleine Waters] verkent ze de mogelijkheden die het nachtleven te bieden heeft op seksueel gebied. Speelt zich af in de jaren 70 waarin de seksuele moraal veel vrijer was dan nu, maar toch is dit een gewaagd komisch drama dat op knappe wijze enige inzicht geeft in de verwarring die de meeste tieners doormaken tijdens hun puberteit en seksuele ontdekkingsreis. Powley is ontwapenend in de hoofdrol en Heller maakt effectief gebruik van cartoons om Minnies gedachten en gevoelens te visualiseren. Logisch ook, want dit is een bewerking van een geïllustreerde roman van Phoebe Gloeckner.