The Diary of a Teenage Girl (2015)

Sluit me aan bij stefan dias, behalve dat ik het middenstuk veel te lang vond, waardoor het einde van de film ook veel te laat kwam (en in wezen heeft de film twee eindes, waarvan het tweede ook nog eens overbodig is voor de arc van het zeer aimabele hoofdpersonage). Heb me zitten vervelen. Jammer, had er ook graag 4 sterren aan gegeven, want die hadden er best in gezeten. Zonde dat Marielle Heller niet heeft durven schrappen in de montagekamer. En jammer dat de seksrelatie tussen het 15-jarige meisje en de 35-jarige man uiteindelijk toch door het script zelf als 'slecht' wordt bestempeld, terwijl het oordeel daarvoor steeds aan de kijker zelf wordt overgelaten.

Bijzondere film. Wist van tevoren niet echt waar het over ging dus ik was toch wel enigszins verbaasd toen de relatie tussen Minnie en Monroe begon. Voor een Amerikaanse film toch opvallend veel bloot/seks scenes van de 15-jarige Minnie (al weet ik dat de actrice zelf al wat ouder is). Op zich mag voor mij het genre komedie ook wel erbij gezet worden, want de film is bij vlagen erg grappig. Vooral door Minnie's karakter. De situaties zijn erg bizar en zouden in deze tijd natuurlijk zeker niet kunnen. Hele sterke performances van de cast. Allereerst van Bel Powley, niet de mooiste en dat wordt ook erg duidelijk gemaakt in de film, maar wel heel sterk. En ik vind het altijd fijn om Kristen Wiig in een wat serieuzere rol te zien, kan ze heel goed aan. Alexander Skarsgård heb ik eerlijk gezegd nooit eerder in iets gezien, maar ook hij was erg goed. Verder ziet de film er prachtig uit en zijn de animaties ook een leuke toevoeging.

4*

Geen onaardige film maar ik had er gezien de lovende reacties in de Nederlandse filmpers er wel iets meer van verwacht. Dat ligt zeker niet aan Bel Powley die het verwarde tienermeisje Minnie uitstekend neerzet. De film begon ook sterk maar eindigde bij mij toch een beetje in mineur. Ik vond het achteraf gezien nogal voorspelbaar. Met het bloot en seks in deze film vind ik het wel meevallen trouwens. Voor Amerikaanse begrippen misschien veel maar zeker niet voor Europese begrippen, dit met duidelijke verwijzing naar Lars von Trier's "Nymphomaniac". De animaties - zeer komisch bovendien - zie ik als een zeer leuke toevoeging. Die tilde de film voor mij net over het gemiddelde heen.

3,5*

Ik kan hier weinig slechts over zeggen. Leuk verhaal, fijne setting, mooie aankleding en prima spel met een ontwapende rol van Powley. Grappig ook hoe vrij men is in deze film. Niet alleen het geaccepteerde coke- en drankgebruik, maar ook dat als eenmaal uitkomt dat stiefpa en stiefdochter seks hebben hij niet wordt opgesloten, of dat moeder hem een viezerik vindt. Nee, het kan niet omdat moeders zelf al een relatie had. Geinig. Maar ook vond ik het als geheel nogal gezapig waardoor ik ondanks de korte lengte toch soms wel even op m'n klokje wilde kijken hoe lang het nog zou duren. Het middenstuk vertoont weinig ontwikkeling en ook het einde wordt te veel gerekt. 3,0*.

Seks en drugs in de seventies. Minnie Goetz denkt alleen maar aan seks en experimenteert er nogal losbandig op los maar hoe leuk het allemaal is om met haar eigen "stiefvader" de koffer in te duiken, er zijn onvermijdelijk consequenties. Leuk en fris gebracht, zeker met die animaties ertussen en de seventies inkleuring. De stijl sprak me nu eens meer aan dan de inhoud. Ik was toch wat ontgoocheld over de kloterige soundtrack en een hoofdpersonage die door haar gedrag eigenlijk te weinig sympathie opwekt en nogal als een slet afgeschilderd wordt wanneer ze met haar vriendin 5 dollar vraagt bij twee jongens om hen te mogen pijpen . Ik miste de hele film door een meisje met een meer romantische ingesteldheid, ze was tenslotte toch "maar" 15, en dat leek me de hele film aartsmoeilijk te geloven.

Deze op een boek gebaseerde film wordt verteld vanuit de zienswijze van Minnie, een eenzaam 15-jarig meisje die onder het juk van haar moeder(die een bohemien bestaan leidt) opgroeit. Ze houdt van tekenen en doorstaat een ware seksuele revolutie. Haar overgang van adolescentie naar volwassenheid is tastbaar en schitterend geportretteerd. De cartoon intermezzo's als metafoor van haar zelfreflectie vond ik een sterke aanvulling binnen haar verhaal. Een echte aanrader!

“I had sex today… Holy shit.”

Ik heb een beetje een dubbel gevoel bij deze film. Het verhaal begint aardig met de 15- jarige Minnie die aangeeft seks te hebben gehad. Met wie blijft nog even geheim en we maken eerst kennis de verschillende personages. Minnie is een beetje een muurbloemetje en valt niet erg op. Ze houdt van cartoons tekenen en wanneer ze seksueel actief wordt loopt het al snel uit de hand.

Het begin met Minnie en Monroe (de vriend van haar moeder) die seks hebben is vermakelijk maar daarna komt de film maar moeizaam op gang. De film kabbelt rustig voort met de seksueel erg actieve Minnie en haar vriendin die allemaal spannende seksavonturen beleven maar op een gegeven moment weet je het wel en hoop je dat het verhaal een nieuwe wending neemt. Dat komt maar niet en het middendeel is daardoor erg saai en je wacht eigenlijk totdat de moeder erachter komt. Dat gebeurd maar als je denkt dat de film dan ontploft heb je het mis. Er is even ruzie maar de moeder gaat er verbazingwekkend goed mee om en van razernij ten opzichte van Monroe is al helemaal geen sprake. Regisseuse Marielle Heller heeft een aantal leuke vondsten zoals tekeningen die overal in de film opdoemen en de jaren 70 sfeer komt echt tot leven. Bel Powley is erg goed en ondanks haar wat sullige en kleurloze uiterlijk weet ze je toch in te pakken. Dat kan jammer genoeg niet gezegd worden van The Diary of a Teenage Girl die in de seksscènes lef toont maar voor de rest te vlak, langdradig en emotieloos blijft om echt indruk te maken.

Goeie film waarin een meisje een relatie krijgt met haar stiefvader. Een prima coming-of-age drama over de ontluikende seksualiteit van een tienermeisje. De film gaat vrij met het onderwerp om (het speelt zich dan ook af midden jaren '70). Niet te luchtig en ook niet te zwaar. Bel Powley zet een mooie rol neer. Met gemak 3.5 sterren.

Verrassend sterke film over een getalenteerde tiener met een negatief zelfbeeld. In de slipstream van de seksuele revolutie en de flower power beweging ontdekt zij metterdaad te midden van blowende en zuipende volwassenen enerzijds haar seksualiteit en anderzijds dat de wereld van de volwassenen, waar ze zo snel mogelijk bij wil horen, aan alle kanten rammelt.

Met een prima verhaal en dito camerawerk weet regisseur Marielle Heller een treffend beeld te schetsen van de boeiende jaren ’70. Bel Powley is zonder meer een revelatie.

Liefhebbers van deze film kan ik Fish Tank (2009) aanbevelen.

Oh ja dat laatste stukje van de omschrijving .... 16 jaar en ouder, ook al over heen gekeken .... ik zat me net even in te stellen op een hele brave meisjesfilm .... in de jaren 70 was het ook niet zo sjiek, maar kon je de relatie van je 15-jarige dochter met een 20 jaar oudere man nog wel in het openbaar bespreken.
Goed de jaren zeventig dus zo rond 1976-1977 en dus zien of horen we ook Patty Hearst, Iggy Pop, Rocky Horror, underground comics, cocaïne, Television, quaaludes en Heart voorbij komen.
Onderhoudend filmpje, fantastische hoofdrolspeelster, jammer van dat soft focus filter de hele film door.

Een redelijk drama/romantiek film...

Matige verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Redelijk achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Goed HD breedbeeld...

Geen top film...

Dit was een erg gedurfde film. Puberende dochter gaat relatie aan met nieuwe vriend van moeder. De film voelt heel verfrissend aan, ik heb zelf zo'n soort film nog nooit gezien.

Het is niet alleen een nieuwe kijk op het genre, daarnaast is dit gewoon een puike film. Acteerprestaties zijn goed en hun emoties voelen echt aan. Je vertrouwt ze en je gaat erin mee. Daarnaast is het eerder genoemde plot ruim voldoende om de aandacht van de kijker vast te houden.

Deze film is best te pruimen, maar ik werd er niet echt koud of warm van. Het kijkt best aardig weg. Ik vind de actrice uit Bride Maids wel erg goed spelen. Alexander is een leuke man om te zien. Het meisje was wat irritant. Ik had er niet zoveel mee.

Een boeiende coming-of-age dat nog meer dan andere gelijkaardige films vanuit de jonge tiener spreekt. Terug naar de vrije jaren '70, wat aantoont dat dit thema van alle tijden is. De film is vrij creatief en ook al heb ik de graphic novel niet gelezen, kan ik me met de animatiebeelden er al iets van voorstellen. Het maakt de film dat ietsje meer. Het is algemeen mooi trouwens. Je waant je de hele tijd in de jaren '70. De film is wel niet iets te lang. Met hier en daar een betere montage had er wat meer dynamiek in gezeten. Tegelijk worden met enkele verhaallijnen (Tabatha, de vader, de zus) net iets te weinig gedaan en blijft het oppervlakkig.

Aardige film met enkele scherpe observaties, maar ook een film die wat weinig om het lijf heeft (ook letterlijk), over een onzeker pubermeisje in de jaren ’70 dat ernaar verlangd dat iemand van haar houdt en zich overgeeft aan seks en drugs. De film laat een ‘gelukkige’ tijd, die ver achter ons ligt, zien toen (in progressieve kringen) niemand problemen had met seks en drugs maar gelukkig wordt ons de huidige conservatieve moraal (seks en drugs leiden alleen maar tot prostitutie, verslaving en zelfvernietiging en op z’n minst verlies van werk, inkomsten en stabiele relaties) grotendeels bespaard; het meisje beseft dat ze ook zonder vrije seks en drugs kan wanneer ze haar onzekerheid verliest.

Geen gewoon coming-of-age-filmpje, waarin seks wel een bijzondere rol opeist maar ook de drang naar genegenheid en het zoeken naar een houvast in het leven van een tienermeisje.

Behoorlijk recht door zee waarmee het regiedebuut van Marielle Heller toch meerdere keren werd gewaardeerd.

Bel Powley zet op een verbluffende wijze haar rol neer.

Duurt iets te lang, maar erg heeft dat niet gestoord.

Best oké.

Apart dat een film anno 2015 teruggaat naar de 70s. Je zou denken dat ze 10 jaar te ver zijn teruggereisd. Maar gezien het onderwerp is de keuze al wat logischer, anderzijds is het dan wél weer vreemd om net nu een film over de wat vrijere liefde te maken. De geldende moraal in de US staat daar niet meteen voor open.

Gelukkig ook dat én het boek van een vrouw is, én de regie door een vrouw gedaan werd. Zo ben je ineens van die hele "creepy director" discussie verlost en kan het gewoon om de film gaan. Die dus best wel oké is, al ben ik dan niet zo'n liefhebber van het hele jaren '70 sfeertje.

Toch wordt het best aardig in beeld gebracht, vooral dankzij de animatie die her en der doorheen de film verwoven zit. Ook de personages en hun verwikkelingen zijn niet meteen alledaags, waardoor de film geregeld verrassend uit de hoek weet te komen.

Aardig acteerwerk ook, duurt niet te lang, maar écht bijzonder vond ik het nu ook weer niet. Daarvoor is het sfeertje misschien net iets te vrijblijvend? Beetje humor, beetje drama, beetje romantiek ... maar niet echt iets wat écht de overhand neemt.

3.0*

Leuke film. Hij kijkt erg vlot weg en het verhaal vond ik interessanter dan het mij in eerste instantie leek. Er zitten wat mij betreft geen saaie, langdradige stukken in. Heel leuk gedaan met de tekeningen. Die vind ik echt prachtig, en ze geven de film iets extra's en artistieks. Goed acteerwerk en een treffende jaren 70 sfeer. Seks is niet mijn favoriete onderwerp, dus dat vond ik soms iets too much, maar over het algemeen kan ik zeggen dat ik me vermaakt heb. 4*

Apart.

Weer een apart filmpje dit, wat met de poster en titel wat naar een jeugdfilm doet ruiken. Maar laat je niet misleiden, dit is totaal geen jeugdfilm, ondanks de jeugdige setting. Ook wat vreemd dat er als symbool 16+ voor drugs wordt gegeven, ik had eerder seks gegeven.

Sterke, overtuigende rol van Powley. Onvoorspelbaar karakter die ze zowat naadloos uit weet te voeren en weet daarmee enkele grote namen eruit te spelen en de film best te dragen. De rest doet het best prima, maar naast Powley blijven ze achter.

Het is allemaal vlot en entertaining, al leek er richting het einde eventjes geen einde aan te komen, De film lijkt nooit echt goed te weten wanneer hij het best kan eindigen en gooit dan vaak nog wat scenes erin die niet al te veel toevoegen.

Daarbij is de verhaallijn ook het gene wat misgaat. Vaak lijkt de film wat doelloos te vertellen, met wat voice-overs en wat gedichten maar een verhaal dat nergens naartoe lijkt de gaan behalve de vreemde en wat ongemakkelijke relatie tussen Powley en Skarsgard te promoten.

De switch naar cartoonscenes is goed en weet de film even wat charme te geven. Het is allemaal vlot en makkelijk uit te kijken, ondanks een aantal dipjes. Acteren dik in orde overigens, ik kan soms wel de geïrriteerde Amerikanen ruiken die zeuren over het seks van oude mannen met meerderjarigen.

Een film die voor mij persoonlijk zeer realistisch oogde, ik had trouwens ook echt niet verwacht dat de actrice die de jonge Minnie speelt 22 jaar was toen ze deze rol vertolkte. Begrijpelijk trouwens wel, aangezien meerdere scenes wel erg ver gaan.

The Diary of a Teenage Girl haalt ook het voordeel uit de tijd dat het verhaal zich afspeelt, de soundtrack zit boordevol fijne jaren 60 nummers en dat versterkt wat mij betreft zeker wel de sfeer.

Minnie is geen alledaags cliché personage en daardoor kon ik mij ook meer inleven in haar karakter.

Sommige personages(zoals bijvoorbeeld haar vriendin of de stiefvader) hadden wat dieper uitgewerkt mogen worden, maar afgezien van dat heb ik mij erg vermaakt met dit toch wel gewaagde coming of age filmpje.

4*

Fijne coming of age movie van een teenager die haar seksueel wil ontplooien en er niet beter op vindt dit uit te testen op het liefje van haar moeder. Leuke scènes, dialogen en ontwikkeling van het plot. Grappig, gênant en ontluikend bij momenten, wetende dat het vroeg of laat zal foutlopen.

Vooral genoten van het eerste gedeelte van de film. Vanaf het moment dat het kenbaar was bij de moeder - vreemde reactie trouwens van haar - mocht het van mij wel eindigen. Verder sterke rol van de dochter die op haar eigen "tienerniveau" zich vastklampt aan haar grote liefde, maar zelden of nooit de impact of de gevolgen kan inschatten, maar tegelijk begint te grienen als het niet loopt zoals ze het zelf wil.

Die animaties zijn tof, passend binnen de film en kaderend binnen een dagboek van een tiener. Weliswaar weinigzeggend of betekenis gevend, mocht dus van mij zeker nog nadrukkelijker naar voren komen.

Eigenlijk had ik toch wat meer verwacht van deze film. De sfeer is goed en er wordt ook leuk geacteerd. De hoofdrolspeelster heeft wel uitstraling en een mooie en bijzondere blik in haar ogen. Verder is ook de vormgeving met de stripverhaaltjes erg leuk gedaan. Maar het verhaal is helaas toch wat te mager en richt zich mijns inziens teveel op seks. Dat is jammer. Lange tijd zat de film voor mij ook op 2.5 ster. Het einde was dan gelukkig weer wat sterker en daarmee werd de film voor mij toch een voldoende. Maar als ook het element van haar striptekening carrière wat beter was uitgewerkt en qua hoeveelheid meer in balans met de seks was geweest, had de film zeker hoger kunnen scoren. Zoveel was daar niet voor nodig.

Minnie Goetze [Bel Powley] is een doorsnee 15-jarige meisje uit San Francisco op zoek naar haar identiteit en daarbij hoort het verkennen van haar seksualiteit. Haar eerste seksuele ervaring heeft ze met de 34-jarige Monroe [Alexander Skarsgård], de vriend van haar moeder [Kristen Wiig] en het blijft niet bij een onenightstand. Minnie experimenteert ook met jongens van haar eigen leeftijd en dankzij Kimmie [Madeleine Waters] verkent ze de mogelijkheden die het nachtleven te bieden heeft op seksueel gebied. Speelt zich af in de jaren 70 waarin de seksuele moraal veel vrijer was dan nu, maar toch is dit een gewaagd komisch drama dat op knappe wijze enige inzicht geeft in de verwarring die de meeste tieners doormaken tijdens hun puberteit en seksuele ontdekkingsreis. Powley is ontwapenend in de hoofdrol en Heller maakt effectief gebruik van cartoons om Minnies gedachten en gevoelens te visualiseren. Logisch ook, want dit is een bewerking van een geïllustreerde roman van Phoebe Gloeckner.