The Diary of a Teenage Girl (2015)

Bijzonder leuke film door meisjes over meisjes, voor meisjes. En jongens.
Oorspronkelijke karakters in een seventies film waar de sfeer echt goed zit. Vooral de styling: geen überstylede Guccikleren en -decors, maar rommelige, vuile kleuren en vooral (ook al is de scène abstract gefantaseerd) heel veel, veel te grote kamerplanten!

Alexander Skargard ziet er lekker suffig uit, maar de film behoort Bel Powley toe. wat een casting! Heel ambigu als opgroeiende, (niet al té) onzekere tiener met zekere lelijke eendje allures, die op haar manier (en vooral dankzij haar grote, bolle, blauwe ogen) toch ook heel mooi en sexy kan wezen.

Onderhoudende film die je niets probeert op te solferen en waar alle personages hun waardigheid behouden. Het einde zou je té zoetsappig kunnen vinden, want de weg naar de afgrond lag toch écht wel wagewijd open, maar ja, het hoeft niet altijd treurnis te zijn.

Twee kleine spijkers op laag water: waarom moet er telkens wanneer er cocaïne gesnoven wordt in een film bérgen van het goedje op tafel liggen? En de tweede spijker: op het einde toch nog een offscreen besluit/levensles alsof ik naar een aflevering van (het overigens heerlijke) 'Modern Family' zit te kijken.

Een aanrader.

Vanaf 13 augustus in de bioscoop (Lumière)

Sluit me aan bij stefan dias, behalve dat ik het middenstuk veel te lang vond, waardoor het einde van de film ook veel te laat kwam (en in wezen heeft de film twee eindes, waarvan het tweede ook nog eens overbodig is voor de arc van het zeer aimabele hoofdpersonage). Heb me zitten vervelen. Jammer, had er ook graag 4 sterren aan gegeven, want die hadden er best in gezeten. Zonde dat Marielle Heller niet heeft durven schrappen in de montagekamer. En jammer dat de seksrelatie tussen het 15-jarige meisje en de 35-jarige man uiteindelijk toch door het script zelf als 'slecht' wordt bestempeld, terwijl het oordeel daarvoor steeds aan de kijker zelf wordt overgelaten.

Bijzondere film. Wist van tevoren niet echt waar het over ging dus ik was toch wel enigszins verbaasd toen de relatie tussen Minnie en Monroe begon. Voor een Amerikaanse film toch opvallend veel bloot/seks scenes van de 15-jarige Minnie (al weet ik dat de actrice zelf al wat ouder is). Op zich mag voor mij het genre komedie ook wel erbij gezet worden, want de film is bij vlagen erg grappig. Vooral door Minnie's karakter. De situaties zijn erg bizar en zouden in deze tijd natuurlijk zeker niet kunnen. Hele sterke performances van de cast. Allereerst van Bel Powley, niet de mooiste en dat wordt ook erg duidelijk gemaakt in de film, maar wel heel sterk. En ik vind het altijd fijn om Kristen Wiig in een wat serieuzere rol te zien, kan ze heel goed aan. Alexander Skarsgård heb ik eerlijk gezegd nooit eerder in iets gezien, maar ook hij was erg goed. Verder ziet de film er prachtig uit en zijn de animaties ook een leuke toevoeging.

4*

Geen onaardige film maar ik had er gezien de lovende reacties in de Nederlandse filmpers er wel iets meer van verwacht. Dat ligt zeker niet aan Bel Powley die het verwarde tienermeisje Minnie uitstekend neerzet. De film begon ook sterk maar eindigde bij mij toch een beetje in mineur. Ik vond het achteraf gezien nogal voorspelbaar. Met het bloot en seks in deze film vind ik het wel meevallen trouwens. Voor Amerikaanse begrippen misschien veel maar zeker niet voor Europese begrippen, dit met duidelijke verwijzing naar Lars von Trier's "Nymphomaniac". De animaties - zeer komisch bovendien - zie ik als een zeer leuke toevoeging. Die tilde de film voor mij net over het gemiddelde heen.

3,5*

Aan het begin van deze zich in de jaren '70 afspelende zwarte komedie, meldt de 15-jarige Mitzie dat ze seks heeft gehad... met de vriend van haar alcoholistische, cokesnuivende moeder. En het bevalt haar dusdanig dat het niet bij één keer blijft en ook niet bij één sekspartner! Seks is lekker, maar onvermijdelijk leidt het uiteindelijk tot verwarring en onbegrip.

Diary of a Teenage Girl is uitstekend gespeeld en de look van de jaren ´70 is prima gereconstrueerd, evenals de mores van die periode, waarin het gebruik van drank en drugs [ook bij jongeren] niet of nauwelijks werd afgewezen. Het blijft echter lastig om begrip en sympathie op te brengen voor Mitzie, ook al zijn haar keuzes mede ingegeven door haar directe omgeving. Regisseur Heller heeft in ieder geval wel het lef gehad om het leven van een tienermeisje op een bijzonder verfrissende manier neer te zetten en dat maakt deze film de moeite van het kijken zeker waard.

Ik kan hier weinig slechts over zeggen. Leuk verhaal, fijne setting, mooie aankleding en prima spel met een ontwapende rol van Powley. Grappig ook hoe vrij men is in deze film. Niet alleen het geaccepteerde coke- en drankgebruik, maar ook dat als eenmaal uitkomt dat stiefpa en stiefdochter seks hebben hij niet wordt opgesloten, of dat moeder hem een viezerik vindt. Nee, het kan niet omdat moeders zelf al een relatie had. Geinig. Maar ook vond ik het als geheel nogal gezapig waardoor ik ondanks de korte lengte toch soms wel even op m'n klokje wilde kijken hoe lang het nog zou duren. Het middenstuk vertoont weinig ontwikkeling en ook het einde wordt te veel gerekt. 3,0*.

Fish Tank kijken voor de dramatische impact, deze voor de ontdekking van Bel Powley

Leuke komedie in de sfeer van de lossere jaren zeventig. Drank en drugs worden getolereerd. De dromen van een tienermeisje worden toevertrouwd aan een cassettespeler.

Naaktscènes zijn ondanks hun veelvuldigheid niet gênant.

De hippe moeder heeft nauwelijks impact op haar dochter.

Misschien komt ooit nog wel eens de liefde langs.

Een aparte pluim voor de inkleding en de vele prachtige tekeningen en cartoons.

'Minnie' heeft talent. het is met die talenten dat je verder aan de slag moet ...

Seks en drugs in de seventies. Minnie Goetz denkt alleen maar aan seks en experimenteert er nogal losbandig op los maar hoe leuk het allemaal is om met haar eigen "stiefvader" de koffer in te duiken, er zijn onvermijdelijk consequenties. Leuk en fris gebracht, zeker met die animaties ertussen en de seventies inkleuring. De stijl sprak me nu eens meer aan dan de inhoud. Ik was toch wat ontgoocheld over de kloterige soundtrack en een hoofdpersonage die door haar gedrag eigenlijk te weinig sympathie opwekt en nogal als een slet afgeschilderd wordt wanneer ze met haar vriendin 5 dollar vraagt bij twee jongens om hen te mogen pijpen . Ik miste de hele film door een meisje met een meer romantische ingesteldheid, ze was tenslotte toch "maar" 15, en dat leek me de hele film aartsmoeilijk te geloven.

Een vrije, grappige (tragikomisch) en zeker ontroerende coming-of-age film over een te dik, onzeker (zij voelde zich in de steek gelaten en niet aantrekkelijk genoeg) vijftienjarig meisje, die de veel oudere vriend van haar moeder (een derderangs oplichter) manipuleerde om seks met haar te hebben. Het verhaal is gebaseerd op het leven van de scenarioschrijfster Phoebe Gloeckner. De gebruikte animaties moesten het verhaal versterken, maar ik ben niet zeker of ik dat wel zo geslaagd vond. Ook vond ik dat de hoofdpersoon aan de oppervlakkige kant werd neergezet; iets meer diepgang was welkom geweest. De fleurige kleuren, de muziek en de kleding gaven de tijdsgeest, eind jaar zeventig, prima weer.

Doordacht en gedurfd filmpje. Soms dreigt de manier waarop de film zijn boodschap en personages brengt gemaakt te worden, maar dat is het uiteindelijk toch nooit helemaal. Omdat de personages zo geloofwaardig blijven denk ik. Je hebt echt het gevoel dat je daadwerkelijk Minnie volgt terwijl ze volwassen wordt, zich ontwikkelt als persoon. Prekerig gedoe of echte waardeoordelen blijven fijn achterwege. Zeer fraai dromerig sfeertje ook. Je waant je ook helemaal in de jaren zeventig. De tekeningen zijn ook een fraaie toevoeging.

De film is eigenlijk ook nog onverwacht grappig en ik had me amper een betere Minnie dan Powley voor kunnen stellen. Ze is perfect gecast zo'n beetje. Niet alleen sterk met haar spel maar ook het juiste type qua uiterlijk en uitstraling. Scènes voelen vaak lekker traag, maar ondanks de niet al te lange speelduur mocht het bij vlagen toch ook wel net wat sneller. Het einde is wel echt heel mooi gedaan. Wiig trouwens ook een grote verrassing als Minnies moeder. Heller haalt echt het maximale uit haar acteurs. 4.0*.

Deze op een boek gebaseerde film wordt verteld vanuit de zienswijze van Minnie, een eenzaam 15-jarig meisje die onder het juk van haar moeder(die een bohemien bestaan leidt) opgroeit. Ze houdt van tekenen en doorstaat een ware seksuele revolutie. Haar overgang van adolescentie naar volwassenheid is tastbaar en schitterend geportretteerd. De cartoon intermezzo's als metafoor van haar zelfreflectie vond ik een sterke aanvulling binnen haar verhaal. Een echte aanrader!

Bel Powley ziet er totaal geen 15 meer uit, beetje belachelijk dus om haar als 15-jarige te casten...

Dus is de film dan maar 2.5 sterren waard? Ik vind haar goed door kunnen gaan als 15-jarig meisje. Meisjes van deze tijd worden snel volwassen en schat je daarom vaak ouder in, dan dat ze in werkelijkheid zijn. Dus m.a.w. valt het nauwelijks op.

Ik weet niet waarom je deze conclusie trekt. Mijn opmerking stond los van de 2.5 sterren die ik voor de film gegeven heb. Ook als Bel Powley er wél 15 uitzag, had ik de film nog 2,5 sterren gegeven hoor

Ik trek geen conclusies op grond van jouw commentaar, maar ik vind het wel apart dat mensen deze film maar een 2.5 ranking geven. Dan had ik daar wel wat meer bij willen zien, dan alleen de notitie over Bel Powley's leeftijd, haha!!

“I had sex today… Holy shit.”

Ik heb een beetje een dubbel gevoel bij deze film. Het verhaal begint aardig met de 15- jarige Minnie die aangeeft seks te hebben gehad. Met wie blijft nog even geheim en we maken eerst kennis de verschillende personages. Minnie is een beetje een muurbloemetje en valt niet erg op. Ze houdt van cartoons tekenen en wanneer ze seksueel actief wordt loopt het al snel uit de hand.

Het begin met Minnie en Monroe (de vriend van haar moeder) die seks hebben is vermakelijk maar daarna komt de film maar moeizaam op gang. De film kabbelt rustig voort met de seksueel erg actieve Minnie en haar vriendin die allemaal spannende seksavonturen beleven maar op een gegeven moment weet je het wel en hoop je dat het verhaal een nieuwe wending neemt. Dat komt maar niet en het middendeel is daardoor erg saai en je wacht eigenlijk totdat de moeder erachter komt. Dat gebeurd maar als je denkt dat de film dan ontploft heb je het mis. Er is even ruzie maar de moeder gaat er verbazingwekkend goed mee om en van razernij ten opzichte van Monroe is al helemaal geen sprake. Regisseuse Marielle Heller heeft een aantal leuke vondsten zoals tekeningen die overal in de film opdoemen en de jaren 70 sfeer komt echt tot leven. Bel Powley is erg goed en ondanks haar wat sullige en kleurloze uiterlijk weet ze je toch in te pakken. Dat kan jammer genoeg niet gezegd worden van The Diary of a Teenage Girl die in de seksscènes lef toont maar voor de rest te vlak, langdradig en emotieloos blijft om echt indruk te maken.

Dat vond ik dus ook. Ik denk dat het komt door haar mooie grote kijkers. Die pakken je helemaal in.

Ja, ze was geweldig. Ik vind het ook echt jammer dat de film me niet zo gepakt heeft zoals het bij jou duidelijk wel gedaan heeft. Maar goed, niet iedere film kan een home run zijn .

Geweldige rol van Bel Powley. Heerlijk 70's sfeertje, met die wat verkleurde tint. Minnie pakte me beet en liet me genieten, van begin tot het einde.

Uitstekende Dramafilm. Het verhaal zit goed ineen, visueel oogt het onderhoudend, en er word met inleving geacteerd door de cast. Sterke hoofdrol van Powley. 3,5 Ster.

Goeie film waarin een meisje een relatie krijgt met haar stiefvader. Een prima coming-of-age drama over de ontluikende seksualiteit van een tienermeisje. De film gaat vrij met het onderwerp om (het speelt zich dan ook af midden jaren '70). Niet te luchtig en ook niet te zwaar. Bel Powley zet een mooie rol neer. Met gemak 3.5 sterren.

Prima coming-of-age filmpje over een meisje dat de seksualiteit ontdekt, nota bene met haar moeder's vriend! Daarnaast wordt er flink op los geëxperimenteerd met drugs en gaat het meisje helemaal los. Geen tuttig verhaal in ieder geval zoals de meeste coming-of-age films. Er hangt een fijne sfeer, er wordt prima gespeeld en het gevoel van de jaren 70 wordt prima weergegeven. Powley is ondanks haar niet heel aantrekkelijke uiterlijk toch een aparte verschijning waardoor ze je aandacht weet vast te houden. Prima!

Verrassend sterke film over een getalenteerde tiener met een negatief zelfbeeld. In de slipstream van de seksuele revolutie en de flower power beweging ontdekt zij metterdaad te midden van blowende en zuipende volwassenen enerzijds haar seksualiteit en anderzijds dat de wereld van de volwassenen, waar ze zo snel mogelijk bij wil horen, aan alle kanten rammelt.

Met een prima verhaal en dito camerawerk weet regisseur Marielle Heller een treffend beeld te schetsen van de boeiende jaren ’70. Bel Powley is zonder meer een revelatie.

Liefhebbers van deze film kan ik Fish Tank (2009) aanbevelen.

Aangename verrassing deze film. Wat er naast de prima acteerprestaties uitspringt zijn de bij vlagen prachtige weergave van de seventies-tijdgeest, het originele gebruik van animatie, en niet te vergeten de fantastische soundtrack, (the Stooges, Velvet Underground, T Rex exc. )

Oh ja dat laatste stukje van de omschrijving .... 16 jaar en ouder, ook al over heen gekeken .... ik zat me net even in te stellen op een hele brave meisjesfilm .... in de jaren 70 was het ook niet zo sjiek, maar kon je de relatie van je 15-jarige dochter met een 20 jaar oudere man nog wel in het openbaar bespreken.
Goed de jaren zeventig dus zo rond 1976-1977 en dus zien of horen we ook Patty Hearst, Iggy Pop, Rocky Horror, underground comics, cocaïne, Television, quaaludes en Heart voorbij komen.
Onderhoudend filmpje, fantastische hoofdrolspeelster, jammer van dat soft focus filter de hele film door.

Lekker tussendoortje, waar ik me prima mee heb vermaakt, over een meisje dat in de jaren zestig/zeventig haar seksualiteit en de wereld van de volwassenen ontdekt. Een ondernemende tante, die niet in een donker hoekje gaat zitten afwachten. Mooi tijdsbeeld ook van de seventies in waar het allemaal begon: San Francisco. Maar ook wel een beetje het bekende clichébeeld van zuipende, blowende en snuivende volwassenen die uit hun dak gaan. Daarmee is het ook allemaal wel een beetje voorspelbaar.

Maar wat voor een Amerikaanse film wel bijzonder is: genoeg bloot en seks om geloofwaardig te zijn, zonder dat het wordt overdreven. Uitstekende rol van Bel Powley als Minnie, een schitterende score en die animaties vond ik een creatieve vondst. Maar ja, die Amerikaanse humor hè....brrrr.

Een redelijk drama/romantiek film...

Matige verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Redelijk achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Goed HD breedbeeld...

Geen top film...

Dit was een erg gedurfde film. Puberende dochter gaat relatie aan met nieuwe vriend van moeder. De film voelt heel verfrissend aan, ik heb zelf zo'n soort film nog nooit gezien.

Het is niet alleen een nieuwe kijk op het genre, daarnaast is dit gewoon een puike film. Acteerprestaties zijn goed en hun emoties voelen echt aan. Je vertrouwt ze en je gaat erin mee. Daarnaast is het eerder genoemde plot ruim voldoende om de aandacht van de kijker vast te houden.