Edge of Tomorrow (2014)

De meeste actiefilms die in de zomer uitkomen missen vaak iets, meestal een goed script. Soms is het idee wel goed, maar de uitwerking niet. Ook zijn er gelukkig nog films die het wél allemaal goed doen, Edge of Tomorrow is het perfecte voorbeeld voor hoe een sci-fi film zowel cool, origineel, spannend en grappig kan zijn terwijl de kijker zich ook kan verplaatsen in de hoofdpersonages. Een zeer sterke sci-fi film van regisseur Doug Liman die zichzelf hiermee weer op de kaart zet in kwalitatief opzicht, wat in mindere mate ook geldt voor Tom Cruise.

Edge of Tomorrow legt de lat voor blockbusters dit jaar zo hoog, dat ik niet denk dat er een film overheen kan komen. Een film die ik keer op keer opnieuw wil beleven.

‘Edge of Tomorrow’Review | Filmtakers

"I live the same day over and over again."

Vandaag in Imax 3D met hoge verwachtingen meegepakt, vanwege de vele positieve berichten. En ik moet zeggen dat deze gegrond zijn; dit is wederom een gedegen Sci-Fi blockbuster met Tom Cruise.

Qua opzet is het min of meer een mengelmoes van Groundhog Day (1993) en Starship Troopers (1997). Al begreep ik later van een vriend dat de film gebaseerd is op een Japanse light novel genaamd 'All You Need Is Kill'. Het is eigenlijk weinig vernieuwend, maar de uitwerking is gewoonweg solide te noemen.

Dat komt door de opbouw van het geheel en de strakke regie van Doug Liman. Wel vond ik het in het begin iets te langzaam voor mijn doen, maar gaandeweg de film vordert, wordt het beter. Er wordt namelijk uitstekend met het gegeven omgesprongen door bij elke 'reset' iets toe te voegen en te abstraheren. Hierbij helpt het sterke spel van Tom Cruise en Emily Blunt. Met name de rol van Cruise verbaasde mij, omdat hij in het begin neergezet wordt als een lafaard.

Eenmaal als 'Edge of Tomorrow' op gang is gekomen, dan gaat het ook echt goed los. Als gevolg van de vlotte pacing word je als kijker van het ene hoogtepunt naar het andere geslingerd; het is een dikke dosis actie met toffe CGI. Hoewel de vrijgegeven informatie over de 'Mimics' en hun beweegredenen nihil is, mag dat de pret niet drukken.

Al met al een geweldige Sci-Fi blockbuster die volledig tot zijn recht komt in Imax 3D. Wat mij betreft mag Cruise gerust doorgaan op deze ingeslagen weg.

4,0 Sterren.

De geschiedenis herhaalt zichzelf. Dat is iets wat de film lijkt te zeggen - niet voor niets is er weer een landing op de Normandische stranden- samen met zaken als dat iedereen een tweede kans krijgt. Die diepere lagen zitten er wel degelijk in, maar nergens wordt er in de film (het is tenslotte geen Tarkovski) echt diep op in gegaan. Nee, dit is een film puur voor vermaak, een kleine twee uur lang, en daar slaagt die heel behoorlijk in.

Het gegeven van het herbeleven van tijd is bekend, al lijkt dit zowaar eens echt op een videospel door de nadruk op actie (en alleen de actie) want menselijke interactie is nergens echt aanwezig, Maar dat maakt niet uit, want de actie is prima en redelijk in beeld gezet zonder hypermontage (die hype lijkt ook een beetje over gelukkig) met veel humor, een prima leading man en vooral een retestrakke regie die het tempo moordend houdt met snedige montage, nauwelijks overbodige scènes en genoeg afwisseling tussen humor, actie en rustige momenten zodat de film nooit dood slaat maar je ook nooit murw beukt. Dat laatste heeft dan weer als voordeel dat de actie dan ook echt knalt en je niet gapend naar het zoveelste CGI-effect zit te kijken.

Wel is de film nergens echt memorabel of echt goed (behalve de genoemde regie dan). Verder zitten er af en toe wel storende elementen (Cruise weet vaak de juiste dingen, als er even geen vijand gebruikt kan worden zit die er ook niet, hoe diep men ook Europa al in is, et cetera) in en je kan je vraagtekens soms zetten bij gedragingen van mensen, maar dat is kleine kritiek. Ook het einde is erg zwak gedaan.

Ik heb me dus prima vermaakt en dat is zeker één van de doelstellingen van film. Anderzijds ben ik nergens geraakt, of betoverd, of is er ook maar één shot dat me is bijgebleven. Iets dat ik ook graag zie in film. Een tussenweg dus: 3,0*.

Een erg leuke film met Tom Cruise die eens niet de zelfverzekerde superheld speelt. Zijn rol was verfrissend en combineer dat met een vrij origineel verhaal dat erg leuk uitgevoerd is (in script en in regie en editing), waardoor er een hoop humor bij komt kijken. De eerste twee aktes van deze film zijn absoluut heel erg tof en heb ik heel erg van genoten. De personages zijn goed en je geeft om ze, wat de film ook nog eens een goede dosis spanning meegeeft. In de laatste akte was het een goede keuze om Cage zijn krachten te laten verliezen, zodat we in spanning voor zijn leven zitten, maar het was ook het punt waar de film veranderde in een standaard Tom Cruise actiefilm. De actie was erg goed, mooie set-pieces en vette actie, maar het miste de 'fun' van de eerste twee aktes. Het einde vond ik ook niet heel erg logisch en voelde naar mijn idee een beetje geforceerd aan om beide leads (Cruise en Blunt) toch nog een goed einde te laten hebben. Verder een verrassend leuke blockbuster waar ik erg van genoten heb!

3,5 sterren

Hmmm, toch wel matige film uiteindelijk. De gimmick van de tijd is in het begin vreselijk irritant, helemaal als je voor de 8e keer achter elkaar hetzelfde stuk krijgt voorgeschoteld, maar hoe het uiteindelijk verweven is met het verhaal is best goed gedaan (beetje in de trant van een videogame. Beetje vergezocht weliswaar maar ok, daar is het een (blockbuster-)film voor.

Het einde is wel weer lekker clichematig Hollywood en als er zelfs dan nog wat romantiek aan te pas komt gaat deze film helemaal als een nachtkaars uit.

Zou hem geen 2e keer kijken, en zeker niet in de bioscoop voor 11 Euro.

Voor de film een 2,5, voor Tom Cruise nog een halfje erbij want hoe hij deze film ook weer draagt is toch wel weer bijzonder knap te noemen.

Fijne scifi/actieblockbuster die dat biedt wat je van zo'n film zou mogen verwachten (maar lang niet alle blockbusters ook daadwerkelijk leveren). Het verloop is lekker onderhoudend waardoor eventuele gebreken irrelevant blijven en niet ten koste gaan van het kijkplezier, ik heb ze in ieder geval nauwelijks opgemerkt.

Op een of andere manier werkt het 'deja vu-concept' best goed als uitgangspunt voor een film, zoals het ook goed werkte in films als Source Code (2011) en Deja Vu (2006).

3,5*

Een opluchting was het. Om de op middelbare leeftijd gekomen Tom Cruise tussen de actie door te ontdekken. Hij lijkt terug van weggeweest en houdt de film op een hoog niveau. Hoewel Edge of Tomorrow een verlenging lijkt van zijn eerdere film Oblivion – en hierbij Olga Kurylenko verruild werd voor de even charismatige Emily Blunt – heeft deze nieuwste prent meer om het lijf.

Deze laatste die de rol van Rita Vrataski en tevens Cages love interest voor haar rekening neemt, blijkt als harde tante een mens van vlees en bloed te zijn en de actrice heeft wel degelijk charme. Ook Bill Paxton is een leuke aanvulling op de cast. Ondanks zijn kleinere screentijd geeft hij de film een dimensie waarbij je zijn rol niet meteen vergeet.

William Cage, de protagonist, wordt met tegenzin toegevoegd aan J-squad, een team van soldaten waarmee hij de volgende ochtend de uitroeiing van de mensheid moet voorkomen. Het vaste vriendengroepje kan moeilijk je sympathie opwekken en het laat je dan ook koud wat er met de leden gebeurt. In een gevecht dat één en al ‘survival of the fittest’ uitademt, zijn zelfs de dapperste en meest ervaren soldaten niet opgewassen tegen de Mimics, de supersnelle aliens die op de aarde ronddartelen. Je stelt je dan ook vragen bij het loodzware metalen pak dat de personages met zich meesleuren. Snel en efficiënt lijkt dit harnas allerminst, maar Cage en Vrataski lijken er zich wonderwel mee uit de slag te trekken. Gaandeweg krijgt het groentje meer panache en geeft hij zijn ‘team’ het nakijken.

Iteratie na iteratie belandt Cage in dezelfde hel en steeds krijgt hij een herkansing. De tijdsloop die maar geen einde lijkt te hebben, verveelt niet - ondanks dezelfde handelingen en dialogen. Regisseur Doug Liman (The Bourne Identity en flops als Mr. & Mrs. Smith en Jumper) wist precies welke oninteressante scènes in de vuilbak moesten belanden.

De eerste ontmoetingen met de dood worden op een ietwat ludieke manier in beeld gebracht, waardoor je je niet schuldig hoeft te voelen als Cage telkens het loodje legt. Een mooie toevoeging aan de actie die (over)heerst. De eerste landing met Cage als groentje is sfeervol gebracht en de oorlog lijkt bij momenten op deze van Saving Private Ryan – hoewel hier natuurlijk geen sprake is van Duitsers.

Na Minority Report, Jack Reacher en de Mission Impossible-reeks lijkt Cruise zijn genre te hebben gevonden. Of deze ingeslagen weg na een tijd geen sleet met zich meebrengt, weten we binnen enkele jaren. Feit is dat hij er - voor het moment – mee wegkomt. Een eerste Oscar zal er dan wel niet meteen inzitten, hij zorgt ervoor dat missers als Rock of Ages door het collectief geheugen vergeten kunnen worden.

Meer dan uitstekende blockbuster, dat een hele fijne mix van actie, verhaal en humor kent. De film leent duidelijk qua concept van films als Groundhog Day (1993), Starship Troopers (1997) en Minority Report (2002), maar pakt wel de beste elementen uit die films en maakt er een overtuigend geheel van. Je volgt in het begin een laffe Cruise die niet wil vechten, maar dit toch zal moeten. Het hele proces van wakker worden gemaakt door zijn commandant tot aan zijn dood op het strand van Normandië gaat hij keer op keer meemaken, totdat hij beseft dat hij de toekomst kan veranderen door te leren van elke fout die hij maakt.

Het concept is niet nieuw, maar wel boeiend. De actie is goed, het plot blijft boeien (gelukkig versnellen ze zijn dag steeds meer zodat je niet steeds hetzelfde meer ziet) en de actie ziet er flitsend uit. Cruise is ook uitermate op zijn plek in dit soort sci-fi films. Het is niet zijn eerste in dit genre die echt weet te overtuigen. Emily Blunt, leuke meid overigens, doet het ook prima. De chemie tussen haar en Cruise is wel voldoende. Het knalt niet van het scherm af, maar het is oké. Wat ik wel weer een dikke plus vond is de humor. Toch leuk dat de bioscoopzaal regelmatig zat te lachen bij weer een bizarre dood van Cruise. Gelukkig kent hij genoeg zelfspot en blijft de film ondanks een serieus verhaal nog luchtig genoeg.

De film laat wel hier en daar wel dingen schieten. Zo weet Cruise wel altijd wat hij moet doen en is hij al snel weer die stoere held die het wel op gaat lossen. Het einde geeft weer de mogelijkheid tot een vervolg, maar of dat nou positief is? Eigenlijk is het verhaal wel helemaal verteld.

4*

Edge of Tomorrow is typisch zo'n verrassende film die er af en toe zo tussen glipt. Het plot is interessant, de actie is echt heel vet en de chemie tussen Cruise en Blunt is sterk aanwezig. Doug Liman weet je uiteindelijk bijna 2 uur te vermaken met deze heerlijke science fiction/oorlog knaller.

4,0*

Een film die oh zo goed begon, maar uiteindelijk naarmate de tijd verstrijkt niet heel veel meer is dan Groundhog Day in een sciencefiction jasje. Ik haat Tom Cruise als een persoon met zijn scientologycultus promotie, maar betrap mezelf er iedere keer op dat ik alsnog wel blijf genieten van hem als acteur. Bij Oblivion viel hij licht door de mand, maar hier komt hij weer prima weg met een erg sterk neergezette rol waardoor ik mezelf maar blijf vervloeken dat ik de man zo graag zie spelen, terwijl ik tegelijkertijd niets liever wil dan hem zien ophouden met in de spotlights te stappen. Fuck you Tom Cruise, waarom ben je zo'n verdomd goed acteur en zo'n idioot tegelijkertijd?

Goed, over naar de film zelf. Edge Of Tomorrow maakt een punt met betrekking tot Oblivion weer helemaal goed: er gebeurt veel. Serieus, Edge Of Tomorrow zorgt er constant voor dat je als kijker betrokken blijft bij de actie door middel van een vlotte montage, coole special effects en een flinke dosis humor die wonderbaarlijk goed werkte zonder de film een bepaalde gravitas te laten verliezen. Cruise werkt als sulletje die steeds stoerder wordt en Browning is zeer charismatisch. De kleine bijrollen van mensen als Paxton en Gleeson geven de film daarnaast net dat beetje extra acteergeweld dat ook nodig is om het gevoel te geven dat men ook echt aandacht in de casting heeft gestoken en de film niet puur en alleen laat draaien op zijn twee hoofdacteurs.

Na een krappe twee uur vol spektakel gaat toch een ding wringen: was deze film nu echt zo goed? Ik heb me wis en waarachtig geen moment verveeld en genoten van de Warhammer 40K achtige outfits en aliens, de vaak zeer geslaagde humor en het prima acteerwerk. Het belangrijkste punt voor een sciencefiction film, het script, is echter lang niet zo sterk als ik had gehoopt. Het hele concept van trial en error door middel van sterven en opnieuw proberen is zeer interessant, maar waar men dit op baseert is vrij duf te noemen en zorgt ervoor dat Edge Of Tomorrow helaas toch niet meer is dan een zeer vermakelijke en goed geproduceerde actiefilm met wat scifi elementen. Zeker de moeite waard om een keer te zien (zag er prima uit in IMAX 3D), maar in vergelijking met een recente topper als District 9 valt het toch net te mager uit.

Op het eerste gezicht lijkt Doug Limans Edge Of Tomorrow een verfrissende en vernieuwende science fiction-film, zoals het binnen dit genre altijd zou moeten zijn. De regisseur, die eerder de snel vergeten superheldenfilm Jumper met Hayden Christensen afleverde, is er dit maal met succes in geslaagd duizelingwekkende actiescènes te vatten in een goed gefundeerd futuristisch principe.

De protagonist, een Amerikaanse PR-officier gespeeld door Tom Cruise, wordt op onverklaarbare reden geronseld voor een grootscheepse aanval van de mensheid op de buitenaardse bezetters van Europa. Deze wezens (die een kruising zijn tussen Lord Of The Rings’ Balrog en de Sentinels uit de latere Matrix-films) liepen in een mum van tijd ons geliefde continent onder de voet. Bij Verdun – duidelijke parallellen met de wereldoorlogen in deze film – kwam het tot een keerpunt. Net als bij Pacific Rim van vorig jaar is de samensmelting tussen mens en machine (een klassiek sci-fi-element) de sleutel tot succes tegen de buitenaardsen. Hier gebeurt het in de vorm van Elysium-achtige mechanische pakken.

De overwinning bij de Franse stad is voor de enigmatische generaal van de mensheid, gespeeld door Brendan Gleeson, reden om een futuristische D-Day op gang te zetten, om Europa in één beweging vrij te waren van te buitenaardsen. Samen met een groepje soldaten die zo uit Aliens hadden kunnen stappen komt groentje Cruise in het strijdgewoel terecht. Daar word hij door doodsangst overmand en sterft. Vervolgens wordt onze protagonist wakker. Hij is weer terecht gekomen op de ochtend vóór de massale aanval. Cruise bezit echter nog wel de herinneringen van de voorgaande aanval. Een Groundhog Day-achtig game over-element. Net als Rhulad Sengar, ‘the emperor of Thousands Deaths’ uit Steven Eriksons fantasty epos The Malazan Book of the Fallen kan Cruise eindeloze keren opnieuw sterven, en kan dezelfde dag nog eens over doen. Als in een computerspel weet hij wat komen gaat en is iedere keer beter in staat de buitenaardsen het hoofd te bieden.

Het game over-element is een zeer interessant plotprincipe dat zich uitermate goed leent voor een eindeloze herhaling van actiescènes die gek genoeg nooit repetitief aanvoelen. Het hectische camerawerk voelt aan als een achtbaan die je maar niet wil verlaten. Af en toe kun je even naar adem happen. Dat zijn de momenten waarop Cruise’s acteerspel zeer goed uit de verf komt. Zijn personage maakt een grote karakterontwikkeling door. Aanvankelijk is hij een arrogante PR-officier, daarna een bange infanterist, vervolgens totaal hysterisch, vastberaden en tegen het einde bijna onverschillig. Cruise speelt al deze verschillende karakteraspecten met verve.

Net als bij Cruise’s sci fi-vehikel van vorig jaar, Oblivion, heeft hij een vrouwelijke tegenspeler. Ditmaal is het Emily Blunt, die een nukkige, gefocuste super soldaat speelt, die langzaam ontdooit en haar gevoelige kant aan Cruise toont. De begaafde Blunt zet in tegenstelling tot Olga Kurylenko in Oblivion een modernistische heldin neer die aanvankelijk overtuigd is zelf het klusje wel te kunnen klaren. Tijdens de Star Wars-achtige finale (zoals we het einde helaas ook al zagen bij Independence Day en recentelijk bij The Avengers en Pacific Rim) blijft de rol van Blunt essentieel in de strijd tegen de buitenaardsen.

Het verhaalprincipe is de origineel, de actie is weergaloos, het hectische camerawerk is fantastisch en het acteerspel is zeer dynamisch, maar de film lijdt onder het kopiëren van te veel herkenbare elementen uit soortgelijke films. Tevens zitten er zoals bij veel recente science fiction-films enkele zichtbare gaten in het plot. Dat alles maakt Edge Of Tomorrow, net als Oblivion een degelijke en onderhoudende science fiction-film voor de massa’s.

Tom Cruise speelt één van zijn beste rollen in jaren in deze duistere variant op Groundhog Day, waarin hij een stroman speelt die met gladde TV-praatjes de oorlog tegen de 'mimics' moet verkopen. Wanneer hij zelf het slagveld op wordt gestuurd probeert hij zich op allerlei manieren hier onderuit te wurmen, zonder succes. Op het slagveld wordt hij vlak voor zijn dood besmet door het bloed van een bijzondere mimic, waardoor hij weer tot leven komt en de dag zich herhaalt.

Cruise zet hier in het begin een mooi stukje zelfparodie neer: in vol militair ornaat verkoopt hij het TV-publiek mooie praatjes over het belang van de oorlog. Maar al snel ontdekken we dat hij slechts een reclame-adviseur zonder enige oorlogservaring. De manieren waarop hij probeert te ontsnappen aan het slagveld tonen al gauw aan dat we met een intelligent scenario [en dus een intelligente hoofdpersoon] te maken hebben. In plaats van eindeloos hetzelfde te proberen, gooit hij het regelmatig over een totaal andere, onverwachte boeg. In dat opzicht is zijn bezoek aan een Londens café een typisch voorbeeld. Emily Blunt is een waardige, formidabele tegenspeler en het is zeker ook aan haar sterke rol te danken dat de vele indrukwekkende special effects nooit het menselijke verhaal overschaduwen. Daardoor blijft dit boeiend tot het verbluffende einde en zijn de CGI-scènes een waardevolle, spectaculaire aanvulling op een spannend, verrassend, humoristisch, intelligent verhaal te brengen. Een SF-thriller zoals hij hoort te zijn.

Uitstekende bioscoopfilm met natuurlijk Tom Cruise op zijn best. Erg interessant concept dat ook gewoon goed te volgen is. Verder uitstekende CGI en actiescenes. Fijne humoristische momenten, leuke bijfiguren en een sexy Emily Blunt. En zoals gezegd dit is het genre waar Tom Cruise gewoon erg het meest in thuishoort.

4*

Wat een fijne film! Geen baanbrekend nieuw concept, maar het boek All You Need Is Kill is inmiddels alweer een kleine 10 jaar uit en toen was het concept incl. details iedere dag opnieuw beleven zodat jij het verschil kan maken tussen mens en alien wellicht vrij origineel! In Groundhog Day (1993) overkomt Bill Murray eigenlijk hetzelfde al heb ik werkelijk geen idee wat ervoor zorgt dat dit gebeurd. In EOT daarentegen wordt het ons haarfijn uitgelegd. Het verschil zit hem dus vooral in de details en Groundhog Day heeft geen details.

Tom Cruise is weer helemaal in zijn element en hij is wat mij betreft één van de allerbeste acteurs. Al heeft het wel lang geduurd voordat hij dit echt liet zien. Natuurlijk is hij op alle fronten al briljant in Magnolia en speelt hij iedereen van het scherm. Maar dat was nog niet genoeg. Met zijn rol in Tropic Thunder bewees hij definitief over komisch talent te beschikken en hoewel het een verschrikkelijke film is, wist hij mij ook weer positief te verrassen in Rock of Ages. En nu in EOT heb ik wederom helemaal niets op deze gek aan te merken. Tom Cruise is wie hij is en ik ben niet geïnteresseerd in zijn privéleven, ik ben geïnteresseerd in zijn beroep. Hetzelfde geldt voor muziek bands. In ben vooral geïnteresseerd in de muziek die zij maken, niet in de bandleden zelf. Al zijn er natuurlijk wel een aantal uitzonderingen.

Deze film doet veel goed. Een lekker tempo, een aantal overtuigende actie-scènes, naar mijn idee perfecte computereffecten en bij momenten is de film zelfs hilarisch. Dit humor is ook echt onderdeel van de film i.p.v. vaak die vervangbare typische humor. Maar hier, Cage die door een legertruck overreden wordt. Fan-tas-tisch! Cruise en Blunt vormen een uitstekend team en ik heb geen moment aan hun chemie getwijfeld. Maar er zijn ook minpunten. Klein minpunt: de muziek is mij niet bijgebleven. Nog een klein minpunt: Politiek correct. De film speelt sowieso enorm op safe in alle opzichten. Groot minpunt: het einde van de film. Dit is wel een teleurstelling, want het einde is maximaal happy-end. In tegenstelling tot het boek, maar daar ga ik niets over spoilen! Het is niet helemaal bevredigend dat beide karakters het overleven en één van hun zelfs weet wat eraan vooraf is gegaan. Dit is gewoon te mooi om waard te zijn. Van mij hadden ze beide of in elk geval één van de twee mogen sterven, maar Cage absorbeert toevallig weer wat bloed (dit keer van de Omega) en zo reset wederom de dag, alleen nu louter in het voordeel van de mensen. Alle aliens blijven dood terwijl de gesneuvelde mensen weer in leven zijn en Cage is de enige die weet wat er nou precies is gebeurd en dit zal hij ongetwijfeld weer delen met Vrataski en die Dr. Carter. De rest zal hem uiteraard voor gek verklaren.

Of er daadwerkelijk ergens een dikke fout in de film zit weet ik niet, maar dat maakt mij met terug-in-de-tijd-gaan-films niet zo heel veel uit. En ook van mijn kant nog een eervolle vermelding voor Bill Paxton!

4,0*

Redelijk.

Al is alle lof een beetje overdreven. Puur omdat er gesteld wordt dat Edge of Tomorrow zo 'fris' is terwijl de film vooral grossiert in clichematigheden en stereotyperingen. Ook ligt die hele Groundhog structuur me niet zo. Vooral het einde is afschuwelijk, ik vraag me af wat Liman in hemelsnaam bezielde.

Wat erg goed werkt is natuurlijk Cruise in de lead. Die met zijn charisma toch met gemak een film weet te dragen. Hier zelfs in zo'n mate dat het mij deed denken aan Cruise's prime dagen en dat doet de film veel goeds. Blunt en co kunnen zich daar prima mee op trekken.

Dat maakt het voorspelbare onoriginele plot toch net wat minder vervelend. Wel is Liman een erg kundige verteller waardoor de film toch wel vermaakt, ondanks dat het de zoveelste herhalingsoefening is voor het soort film. Edge of Tomorrow is erg hit or miss, en toch wel een tegenvaller in dit uitstekende blockbuster jaar.

If life were a video game..

Live, die, repeat. Simpelweg de basis van de meeste videogames, die nu vertaald wordt naar een actie knaller met Tom Cruise. Waar ik me vaak in dit soort films zo aan kan storen is dat de hoofdpersoon zonder enige moeite complete legers neermaait/slaat zonder dat hij zelf ook maar een schrammetje oploopt. Hoewel Cruise hier uiteindelijk hetzelfde doet, wordt het hier gerechtvaardigd doordat hij de desbetreffende dag al zo'n 100 keer eerder heeft meegemaakt, en je dus wel kunt stellen dat hij nu zo onderhand wel weet wat hij aan het doen is. Simpel gegeven, maar het zorgt er ook gelijk voor dat zijn acties een stuk geloofwaardiger worden om naar te kijken. We zien het personage van Cruise hier namelijk meerdere keren genadeloos op zijn bek gaan (lees voor de haaien gegooid worden, het loodje leggen etc.) wat gelijk al een stuk meer sympathie voor de held met zich meebrengt.

Wat vervolgens dus jammer is, is dat er op een bepaald punt in het verhaal voor gekozen wordt om Cage zijn kracht te laten verliezen. Vanaf dit punt lijkt Cage namelijk ook alles te zien aankomen en precies weten te ontwijken, waarbij er voorheen talloze mislukkingen aan vooraf gingen. de verklaring voor het neer maaien van complete legers buitenaardse wezens, verliest hierdoor veel meer zijn charme en ik had dan ook liever gezien dat er voor een andere aanpak was gekozen. Natuurlijk was dit nu gedaan om meer spanning te creëren en meer op het spel te laten staan, maar dit had men ook op een andere manier kunnen creëren, zoals bijvoorbeeld iets te doen met de naderende flashbacks, waar in het begin van de film over gesproken wordt. hierdoor boet de film in zijn tweede helft wel wat aan kracht in, ook omdat de humor die het eerste deel kenmerkt dan ook volledig buiten beschouwing wordt gelaten.

Dit alles laat Edge of tomorrow echter nog steeds een hele sterke titel zijn, met mooie effecten, een sterk verhaal, goed acteerwerk en spetterende actie. De beoordeling liegt er niet om, maar had simpelweg nog hoger kunnen worden als er voor een andere aanpak in de tweede helft gekozen was, en de charme uit het eerste deel van de film, behouden was gebleven. Voor de rest een van de betere titels van dit jaar tot nu toe, waardoor jij de disc in je dvd of Blu-Ray speler graag nog een keer op repeat wilt zetten.


4,0*

Vermakelijke actie / scifi film waar Cruise patent op heeft. Het verhaal doet natuurlijk sterk denken aan Groundhog day maar dat hindert dankzij de vlotte aanpak en overtuigende actiescenes niet. De karakters blijven erg oppervlakkig, het draait puur om de actie. Niets mis mee eigenlijk.

Best ok. Kan hier moeilijk lyrisch over zijn, maar het was niet onaardig.

Ben absoluut geen fan van Tom Cruise. In de meeste films paradeert hij als een soort Jezus-figuur door het beeld, voornamelijk erg verheerlijkt en vol van zichzelf te zijn, maar in een aantal rollen (o.a. Interview with a Vampire en Eyes Wide Shut) weet hij wel te overtuigen. In Edge of Tomorrow wiebelt zijn performance een beetje tussen beide extremen. Op momenten best te pruimen, op andere weer helemaal niet.

Wat de vervelende kantjes van Cruise’s performance deels weet te compenseren, is dat het plot interessant en vermakelijk blijft. Echt origineel is natuurlijk niet, het concept hebben we in Groundhog Day al (meerdere keren) gezien, maar het plot is bovenal behoorlijk strak: er zit weinig filler in. Daarnaast is het redelijk zorgvuldig: maar al te vaak verzanden dit soort plotjes in onlogisch geneuzel, maar dat is hier niet het geval. In dat opzicht steekt de film toch wel wat boven z’n sootgenoten uit. Zeker in het begin weet het plot ook nog genoeg vragen open te laten om je nieuwsgierig te maken naar het verdere verloop.

Dat verandert weer enigzins wanneer aan de hand van hologrammen even precies wordt uitgelegd hoe de vork in de steel zit. Vanaf dat moment zijn we volledig debriefed en wordt het plot meer een soort Mahlen nach Zahlen. Dat is zeker jammer, maar saai of onzinnig wordt het gelukkig nergens. Het blijft al bij al toch wel interessant.

De creature designs zijn overigens wel erg matig. Die gewelddadig rondvliegende tentakeldrolletjes maken vooral heel veel kabaal, maar hebben geen enkele uitstraling, om over de zoutloze designs van de Omegas maar te zwijgen. Jammer, want hierdoor staat er minder op het spel en wordt mijn interesse in de wereld van Edge of Tomorrow veel kleiner dan die had kunnen zijn.

De actie is redelijk immersive, niet echt subtiel in beeld gebracht en ook bepaald niet overzichtelijk, maar het houdt de aandacht absoluut goed vast.

Krappe 3,5*

Doug Liman weet met bombarie in actiefilms wel om te gaan en bewijst dit ook in 'Edge of Tomorrow'. Deze film gebaseerd op de Japanse roman 'All You Need Is Kill' zit qua actie en sciencefiction zeer solide in mekaar. Tom Cruise en Emily Blunt vullen elkaar naadloos aan en acteren hiermee zeer overtuigend. Persoonlijk vind ik het knap van Doug Liman dat de aliens esthetisch niet excessief aanwezig hoeven te zijn, om een sterke SF te creëren. Her en der wat 1 op 1 interactie had wel voor wat meer spanningsmomenten kunnen zorgen, maar dat is slechts een detail op een goed geheel.

Desondanks ik niet veel heb met Mr Cruise kan ik niets anders zeggen dat dit een goede SF film is en ik me goed mee vermaakt heb,de vaart zit lekker in de film en de actie en CGI is ook van goede kwaliteit....de humor in de film is soms ook leuk gevonden.

Dit alles te samen met een goed gevonden verhaal en een heerlijke Emily Blunt heb ik een fijne filmavond gehad.

Edge of Tomorrow.

Waar ik van het geheel van de film het meeste moeite mee heb is het idiote concept dat er onder ligt - de vijand die de tijd reset als een keyfiguur van zijn tegenstander het loodje legt. Of een van zijn eigen, als dat in het verhaal beter uitkomt. Spijt me, ik kan er echt niks van maken. En daarbovenop dan nog het hele idiote idee van het 'tijd resetten' zelf...

En toch levert het wel een vermakelijk verhaal op, ondanks dat er buiten wat ik al noem nog wel meer rammelt aan het geheel. Wel jammer dat de aliens zo karakterloos en leeg blijven, en ook jammer dat ze er niet bepaald indrukwekkend uitzien. Aan de andere kant leidt dat daardoor minder af van Emily Blunt, die weer eens een erg leuk rolletje speelt dat erg goed bij haar past, en waar ze het grootste deel van het visuele spektakel naar zich toe weet te trekken - tenminste, een krappe 24 uur na de film weet ik allang niet meer hoe de aliens er ook alweer uitzagen, maar zit Emily met haar krijgshaftige exoskeletje en zwaard me nog goed in m'n hoofd.

Tom Cruise komt in vergelijking niet verder dan de grunt die het verhaal op de goede momenten even een houvast geven mag - op zich doet hij het best goed, maar zijn rol had met hetzelfde gemak door tientallen andere acteurs gespeeld kunnen worden, en mij was het verschil echt niet opgevallen.

Opzich best leuk en vermakelijke. Leuke actie stukken, mooi verhaal en goeie specialeffecten. Verhaal af en toe beetje moeilijk te volgen. Maar na een tijdje snap je het wel. Echt een aanrader. 4.0* is die echt wel waard!

Had iets meer mogen zijn.

Of eigenlijk iets minder. Het concept van deze film zit de fun namelijk aardig in de weg. Het plotje met het steeds terugkeren is erg vervelend en wordt ook erg irritant toegepast. Niet eens zozeer de verklaring met de vijand die de tijd kan resetten. Het slaagt nergens op maar dat kan ik dan nog wel hebben in een film als dit, maar de manier waarop eigenlijk alle spanning weggenomen wordt doordat Cruise ad infinitum alles kan overdoen. Beetje lamzakkerige oplossing en niet bepaald leuk om volgen.

Had liever een wat lompere, straight-forward actiefilm gezien. Zo'n filmpje waar de tech en de aliens wat meer screentijd krijgen, want dat verdienden ze wel. Lekkere metalen pakjes die aardig aan elkaar gelast zijn, ook de aliens zien er best cool uit. Ideaal materiaal voor een semi-fetisch filmpje, maar het mocht niet baten.

Cruise is erg matig in z'n hoofdrol, Blunt loopt er ook maar een beetje bij alsof ze eigenlijk niet goed meer weet waarom ze toegezegd heeft in deze film mee te spelen. Weinig of geen chemie tussen beiden, maar dat geldt voor zowat elke relatie in deze film.

De actie is best leuk, de effecten zeker de moeite en de sci-fi styling mag er ook zijn, maar de rest van de film zit aardig in de weg van de fun. Schoenmaker blijf bij je leest, volgende keer weer een gewone domme blockbuster aub.

3.0*

Vermakelijke film.

Vooral het eerste deel is goed. Strak tempo, vermakelijk verhaaltje, best komisch ook. De rol onder de truck scene was comedy gold! Ook de actie was prima. Coole Aliens ook. Weinig problemen mee. Natuurlijk liggen de typische Hollywood plotholes op de loer. Maar de regie camoufleerde dat wel goed. En Cruise vertolkte de lead met verve. Mag de acteur altijd wel.

Rest van de cast wat bleekjes. Wel knap dat Paxton die er van de bijrollen misschien wel het minste in voor komt. Als enige bijrol is bijgebleven. Beetje magere casting op dat vlak. Ook geen fan van die Blunt. Echt weer zo een actrice die nu in allerlei films de female lead mag spelen, en over 5 jaar in een serie te zien is en amper meer in een film meespeelt. Hier had je toch wel meer een echte power lady moeten casten. Niet macho, maar wel eentje die van het scherm spat. Deze chick heb ik nou al in een paar films gezien maar telkens moet ik imdben om te weten welke zij ook alweer in zat.

Desalniettemin zet ik bij deze blockbuster vooral in op de vermaak factor. En dan ben ik toch niet teleurgesteld.

Net aan de 3.5 sterren.

Vind dit toch echt een gigantische overdreven onzinfilm. Eigenlijk een film die mijn aandacht kreeg voor de hoge waardering voor een actie/sf thriller maar alleen maar bevestigd hoe dood de films uit Hollywood wel niet zijn. De actie vind ik wel heel erg goed maar had voor meer gemogen, daar had de nadruk op moeten liggen. Het liefdesverhaal is weer ontzettend ongeloofwaardig moet ik zeggen en gewoon de hoeveelheid onzin die op je wordt afgevoerd is voor mij een ontzettend tegenvaller.

Doe mij maar een film zoals de THE SIGNAL die met een veel kleiner budget een veel boeiendere film levert.

Heerlijke, sterke actie SF film! Het idee achter het resetten van de tijd is echt heel leuk verzonnen. Bij oorlogvoering draait het om informatie dus een leger dat de tijd kan resetten zou oppermachtig zijn. Soort van computerspel waar je overnieuw kan beginnen als je sneuvelt. Ik heb me geen moment verveelt bij de film!

Sterke sci fi actiefilm. Het verhaal is niet altijd even logisch, maar best knap in beeld gebracht door Liman. Het herhalen verveelt niet en is iedere keer toch boeiend. Liman sleurt je echt mee in de film. Het tempo is erg hoog, voor het weet is het einde nabij. De special effects zijn goed, alleen de aliens lijken veel op het zwarte goedje uit spiderman 3 en de sentinels uit Matrix. Cruise acteert sterk en matcht goed met Blunt. Bijna topper.3.5/4.0

Groundhog Day meets Starship Troopers! Energieke, inventieve SF-film met een hoog tempo, een leuk plot en een verrassende rol van Tom Cruise. Grappig om te zien hoe hij gedurende de film evolueert van lafaard tot stoere aktieheld. De special effects zijn eersteklas en zijn subliem geïntegreerd in de vele opwindende aktiescenes. Fijn om weer eens een blockbuster te zien die beschikt over een aantal ideeën achter al het spektakel. Min of meer geflopt derhalve, dat spreekt voor zich.

Verrassend lollig filmpje. Vooral omdat de designs behoorlijk indrukwekkend zijn en dat de actie erg aangenaam in beeld wordt gebracht. Dat het verhaaltje verder niet altijd even logisch in elkaar is gedraaid, en niet bepaald origineel is, nemen we dan maar op de koop toe. Telkens wordt er net op tijd verder gegaan met de vertelling zodat je je niet hoeft te vervelen. 3.5*

“What do we do now?

I don’t know. We’ve never gotten this far.”

Eerlijk gezegd ben ik tot nu toe zwaar ontgoocheld over de films waar ik al zo lang naar uitkeek. Godzilla was te afwezig in de gelijknamige film “Godzilla”, “Transcendence” was te gewoon en nietszeggend, “Divergent” was het zoveelste SF Fantasy verhaal voor tienermeisjes, “300 Rise of an Empire” was “300”,”The Expendables 3” zijn opgebruikt en aan vervanging toe en “Pompeii” was een storm in een glas water. Alleen “Robocop”,”Guardians of the Galaxy”,”Maleficent” en “Captain America : Winter Soldier” konden me verrassen en bekoren. Van “Edge of tomorrow” verwachtte ik eigenlijk niet veel. Mede dankzij het feit dat Mr. Cruise er waarschijnlijk weer in volle glorie zal in schitteren. Dacht ik ! Wat heb ik me hier toch duchtig in vergist. “Edge of Tomorrow”, een film gebaseerd op het Japanse stripverhaal “All you need is kill” van Hiroshi Sakurazaka, is voor mij nu alvast dé blockbuster van deze zomer.

Lees de volledige recensie hier ...