The Client (1994)

De film begon erg sterk, maar weet dit niveau jammer genoeg niet vol te houden. Het geheel zakt op een gegeven moment nogal in en wordt op bepaalde momenten zelfs behoorlijk langdradig. Maar goed, verder is dit een prima thriller. Spannend in elkaar gezet en goed acteerwerk van de hoofdrolspelers. Verder goede bijrollen van onder andere J.T. Walsh, Will Patton, William H. Macy en Ossie Davis. The Client is dan misschien niet al te bijzonder en is niet overal even sterk, als simpele rechtbankthriller is dit nog best vermakelijk.

Kleine 3,5 sterren.

Ietwat aan de lange kant, maar de films naar de boeken van Grisham weten toch meestal wel te boeien. 3*.

Op zich wel een aardige film om te zien, vooral die gast die Surandon inhuurt vond ik persoonlijk erg sterk overkomen. Waardoor ik des te meer verder wou kijken wat er zich nog meer zou kunnen ontrafelen gaandeweg de film.

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

Bijzonder vermakelijke film dat hier en daar wat last heeft van een zwakker moment. Typisch zo'n film dat weinig hoogstaand is maar dat geen moment weet te vervelen vanwege een boeiend verhaal, goed acteerwerk en een paar behoorlijk spannende momenten. Jammer dat het verhaal nogal ongeloofwaardig overkomt bij momenten en dat het einde weer wat aan de sentimentele kant was. Maar afgezien daarvan is dit wel een aangenaam wegkijkfilmpje..

3.0 sterren

Een aardige film die op een aantal punten wel wat anders is dan je vermoedt.

Om te beginnen heeft Tommy Lee Jones, die hier als eerste acteur staat genoemd, een bijrol. De hoofdrollen zijn voor Sarandon en dat jochie. Op zich jammer, want ik mag Tommy Lee Jones erg graag zien spelen.

Daarnaast is de hele opzet van de film natuurlijk vreselijk. Je vraagt je meteen af waarom die jongen niet gewoon alles vertelt, want een echte reden om het te verbergen had hij niet. Overigens klopt het predikaat "Mystery" bij deze film ook niet, want je weet van meet af aan wat er is gebeurd, de vraag is alleen welke uitwerking dit heeft op de diverse personages.

Het frappante is dan zelfs dat het is gebaseerd op een redelijk bekend boek van John Grisham (!).

Het jongetje irriteerde me ook steeds meer. Met zijn oorbel, redneck accent en jaren '90 matje. Een pak rammel moet dat joch hebben. Bah. Ik lees overigens net dat de acteur die hem speelt zichzelf heeft doodgespoten met heroïne. Nou ja dat is ook weer een beetje teveel straf, maar een draai om zijn oren had die blaag echt wel nodig.

Redelijk spannend, maar niet verrassend en vooral irritant.

2,5 sterren

Degelijk gemaakt.

The Client bevat toch wel enkele erg spannende scènes. De spanningsboog wordt in de scène erg strak gespannen om uiteindelijk een beetje met een anti climax te komen. Hadden ze het wat beter afgewerkt kon dit een bovengemiddelde thriller worden. Verhaal is onderhoudend, maar helaas worden de cliché's wat te veel uit de kast getrokken, en dat maakt dit een erg standaard werkje. Acteurs als Tommy Lee Jones en Susan Surrandon spelen op de automatische piloot. Kim Coates doet het als bad-guy erg leuk, amar krijgt helaas wat te weinig screentime. Renfro doet het ook meer dan aardig.

Onlangs heb ik de erg goede rechtbankthriller 'A Time to Kill' van Schumacher gezien en ik was daardoor nieuwsgierig geworden naar deze film.

Eveneens komt hier een rechtszaak aan de orde dus ik was hoopvol. Helaas kan ik achteraf concluderen dat deze film bij lange na niet het niveau van 'A Time to Kill' haalt, maar toch nog onderhoudend genoeg is.

Het verhaal is veel minder interessant en veel minder uitgediept. Eigenlijk blijft het allemaal heel klein en nergens vond ik het echt uit de verf komen.

Vond het acteerwerk van het jongetje ook een beetje tegenvallen, maar gelukkig trekken Tommy Lee Jones en vooral Susan Sarandon het weer recht.

De film was zo om dus het boeide wel, maar ik had er meer van verwacht eigenlijk!

Voldoende.

Een reactie hier: “Want hij heeft geen enkele reden om alles te verzwijgen tegenover de FBI!”

Kinderen reageren niet rationeel.

Als je verder ziet hoe zijn gezin door een nogal cynische agent (die de rest van de film ook cynisch blijft) direct in de allereerste scenes op een bepaalde ontactische manier wordt weggezet in de categorie van de "minvermogenden", zou je als puber voor minder gaan dwarsliggen … … daarbij komen dreigementen uit bepaalde hoek aan zijn adres.

De film heeft een aantal komische elementen. Jason, die hoe dan ook bij het clubje van Roy wil horen, maar met vragen als “You still want the donuts” en later een nieuwe haardracht en een nieuw accent zich niet al te populair maakt. Roy met zijn “I never liked that cow” over een omroepster en verder zijn verhouding met Reggie Love, om maar iets te noemen van zijn totale optreden in deze film. Barry “The Blade” Muldano, die een net iets te fraaie prestatie neerzet. Een acteur, bij een televisie in een ziekenhuis, die overacteert, hoe je in het bijzijn van een puber moet acteren dat je overacteert. Een maffialid, die de binnenkant van een koelkast mag inspecteren.

Een mystery is deze film niet, er zijn wel enige thriller-elementen. Het komische aspect wordt ten onrechte niet benoemd. Wel een voldoende voor deze film vanwege de uiteindelijk geboden ontspanning.

Zeer matig uitgewerkt scenario met toch wel onzuiverheden in het plot.

Als dat de tongval is, dáár in de States, dan is dat dan zo maar en vind ik niet storend, maar wat wel irritant overkwam waren de barslechte vertolkingen, inzonderheid van Tommy Lee Jones die flink wat naast zijn rol viel en was Susan Sarandon ook maar zus en zo.

Het begon nochtans veelbelovend...

Maar goed, Amerika kon zich weer verheugen over een superclevere youngster.

Zeer povere Schumacher.

Zelfs z'n mindere films weet hij meestal wel wat flair mee te geven, maar deze The Client is toch echt wel te droog. Sarandon is sowieso al niet echt een actrice waar ik warm voor loop, dat jonge ventje is niet te harden. In combinatie met het arme Zuiden levert dat een redelijk vervelende basis op.

De criminelen zijn ook redelijk belachelijk, veel dreigend gaat er allemaal niet van uit. Het leukste waren nog wat bekende gezichten bij de feds, waaronder een aantal echte 90s kopjes. Verder zijn er links en rechts wel wat scenes die een basisinteresse in de film bewaren, maar het is allemaal maar kantje boordje.

Zo vlak na Falling Down zou dit echt een enorme teleurstelling geweest zijn. Mnee, zo zie ik Schumacher liever niet aan het werk.

1.0*

Niet het eerste boek van Grisham dat verfilmd wordt en als je deze dan achter de vorige verfilmingen The Firm en The Pelican Brief zet, is dit toch een stap achteruit. Veel minder van verhaal en veel van de figuren zijn nogal karikaturaal. Susan Sarandon valt eigenlijk nog best mee. Het joch is een pak minder en Tommy Lee Jones, die toch als grote naam naar voor wordt geschoven ondanks z'n bijrol, is niet echt veel soeps. Verder weinig echte spanning. Nogal raar om zo'n hoop advocaten quasi machteloos te zien vechten tegen een kind. Zeker als de ouders (de moeder dan toch) niet de persoon is die als woordvoerder opkomt maar een advocate die als pro deo opkomt. Klinkt allemaal mooi, maar soms is het toch wat vergezocht. Het boek is beter en heeft veel meer te bieden. Er zit meer in dit verhaal, maar de film geraakt niet voorbij het gemiddelde.

Goeie film waarin een jongen getuige is van een zelfmoord van een advocaat van de maffia. Een legal-thriller gebaseerd op een boek van John Grisham. Onderhoudend over de volle lengte en een paar spannende momenten. Een prima cast met aardig wat bekende namen.

The Client

Een vrij aardige mysterie/thriller, die met vlagen iets minder presteert. Vooral het middenstuk is wat traag en langzaam, terwijl het begin en einde lekker vlot zijn. Ik ben deze film bij toeval op Netflix tegengekomen en heb hem opgezet, op een zaterdagavond waarop ik toch niets te doen had. Prima film voor zulk een setting.

De film houdt zich vooral staande met het mystieke gedeelte. Als thriller valt hij ietwat tegen. Het geheel begint goed met een relatief schokkende openingsscène, waarin een man onverwacht zelfmoord probeert te plegen. Daarna volgt de ene obscuriteit op de andere, mede door de vreemde keuzes die het jongetje maakt, maar ook het vreemde optreden van de FBI, dat elk protocol lijkt te schenden. Het is echter het gebrek aan inlevingsvermogen dat de film van een hogere score afhoudt. Het is vermakelijk, zeker, maar de keuzes die gemaakt worden creëren een behoorlijke ver-van-mijn-bed-show. Tegen het einde lijkt Schumacher de realiteitszin ook een beetje ontvallen te zijn, want hij zet een onwaarschijnlijk, doch redelijk vermakelijk slot neer.

Het is al vaker gezegd hier, maar het is jammer dat Tommy Lee Jones wat weinig speeltijd krijgt, ondanks dat hij hier als eerstgenoemde acteur staat. De scènes met hem zijn duidelijk van een hoger niveau dan die zonder hem. Hij zet dan ook een goede prestatie neer. Hij creëert een wat ondoorgrondelijk personage dat over lijken lijkt te willen gaan. Daarbij is hij goed intrigerend.

Susan Sarandon speelt ook aardig. Zij weet in combinatie met Jones goed uit de verf te komen. In combinatie met Brad Renfro weet ze het geheel staande te houden. Ik ben sowieso niet van kinderen in films, en ook Renfro weet vooral irritant, ongeloofwaardig en bovenal ontzettend dom te zijn. Groot minpunt in de film. Een volwassener type met dezelfde karaktertrekken was, in mijn optiek, een betere keuze geweest.

De sfeer zit er aardig in. Het povere zuiden van de Verenigde Staten geven een goede weerspiegeling van de realiteit. Ook de klassieke advocatenkantoren en mannen in strakke pakken geven een Amerikaans sfeertje. Visueel ziet het er dus ook prima uit, al geeft Schumacher je niet iets extra's om te snoepen. Jammer, want dat had zeker gekund.

The Client is een vermakelijk geheel worden dat beter had kunnen zijn. Leuk voor een zaterdagavond waarop je, zoals ik, niets te doen hebt

3*

Nogal gedateerde film die trouwens niks met mystery te maken heeft - dat hele lijk was nou een typische McGuffin en weinig boeiend- naar een boek van de in de jaren 90 gevierde misdaadauteur Grisham. Nou heb ik die boeken van hem nooit gelezen, maar de verfilmingen van zijn werk zijn toch verre van indrukwekkend.

The Client leidt onder het naargeestige white trash sfeertje, een oubollige aanpak en een hoop onwaarschijnlijkheden in het matige scenario. De rechtszaakscene was een ware anti-climax. Renfro zat de hele film tussen irritant wijsneuzerig en vervelend rotkereltje in. Sarandon en Jones maakten er het beste van maar hadden weinig om handen. Daarnaast waren de bad guys karikaturen en totaal niet serieus te nemen, en deed de cheesy soundtrack denken aan de mainstream filmmuziek van medio jaren 80- geen compliment.

The Client

Sterke rechtbankthriller. Het betere werk als het aankomt op films die gebaseerd zijn op een boek van John Grisham. Dat komt vooral door het sterke acteerwerk van Jones, Sarandon en de jonge Renfro. Renfro speelt Mark Sway, een jongen die getuige is van een zelfmoord en daarna zijn leven niet meer zeker is.

De maffia, de politie en de Officier van Justitie, allemaal willen ze wat van hem. Hij besluit een advocaat (Sarandon) in de arm te nemen om terug te vechten en voor zichzelf op te komen. Het verhaal zit goed in elkaar en regisseur Schumacher weet de vaart er goed in te houden. Met een achtervolging door een ziekenhuis als hoogtepunt. En zelfs wat humor van de altijd fantastische Sarandon.

Deze week nog een keer kunnen kijken, en ik heb het destijds goed gezien. Geen vervelende film, maar wel één van de zwakkere boekverfilmingen van Grisham. Echt spannend wil het maar niet worden, over de goede afloop hoef je nooit te twijfelen, en eerlijk gezegd is dit ook een van de mindere boeken van Grisham, dus veel eer viel er ook niet te halen. The Client wordt gered door de bijdragen van Jones en Sarandon, beiden een beetje op de automatische piloot, maar desondanks nog altijd bovengemiddeld positief aanwezig. Kan niet gezegd worden van de regie van Schumacher, die weer uitblinkt door een gebrek aan subtiliteit: boeven zijn hier bijvoorbeeld op kilometers afstand te herkennen en worden zonder nuancering neergezet door de talrijke bijrolspelers, idem geldt dit voor de vaak irritante goedzakken. En Renfo in feitelijk de echte hoofdrol zakt net niet voor dit examen, maar is anderzijds ook zichtbaar niet bepaald het meest getalenteerde kindsterretje ooit gezien. Geen wonder achteraf dat we weinig goeds meer van die knaap hebben gezien. De typisch jaren negentig aankleding is nog het meest grappige aan de film, en maakt het bijna nog absoluut waard om dit een keer te bekijken.

Vermakelijke thriller over een jongen uit een "trailer trash" milieu die betrokken raakt bij een mafiamoord op een senator. Het is wel een op en top Amerikaans werkje, met heel wat cliché-momentjes maar de A-list cast is een feest der herkenning en een levendig acterende Brad Renfro (tragisch overleden in 2008) zorgen er zeker voor dat de film uitsteekt boven de middelmoot. Voor een Grisham verfilming is het wel iets minder: de juridische kwinkslag die je meestal terugvindt in zijn verhalen blijft hier toch wat uit. Toch een kleine 3,5* wegens leuk om te volgen en om enkele goede scènes zoals de sterke intro.

Vermakelijk? Ja.

Geloofwaardig? Absoluut niet.

Maar je moet toch credits geven voor de jonge Brad Renfro die de film haast in zijn eentje weet te dragen. Benieuwd hoe ver hij was gekomen als hij nog had geleefd. *3.0

Goede film die me heel de speelduur wist te boeien. The Client zijn sterkte en misschien voor andere zijn zwakte is de hoofdrolspeler Brad Renfro. Persoonlijk vond ik dat hij het zeer goed deed. Hij kwam zeer eigenwijs over en dat was ook de bedoeling van zijn rol. Ook de advocate Reggie Love deed dat heel goed. Ik kan me niet direct voorstellen dat ik Susan Sarandon eerder zag acteren. Daaraan zie ik weer dat er nog heel wat te zien valt.

De soundtrack is van Howard Shore en hier legt hij precies de basis van een bekend nummer uit LOTR. En ook hier maakt hij de film beter. Het is misschien geen meesterwerk maar toch een fijn rechtbankdrama met behoorlijk wat spanning. Tijdens de film wordt wat teveel toegewerkt naar het sentimentele, maar lang verwachte einde.

Tegenvaller. Het begon veelbelovend, maar gaandeweg bleek dat de vaart die in het verhaal zat totaal afwezig was bij de karakters, die rechtstreeks uit het dunne papier van de boeketreeks geknipt leken. Zelfs Tommy Lee Jones kon geen potten breken in het keurslijf van een veel te sterk aangedikt cliché-beeld van een FBI-carrière-jager.

Helaas ontspoorde het verhaal tevens in een volslagen ongeloofwaardige reeks toevalligheden, waardoor het geheel ontaardde in nietszeggende bagger.

Kortom, deze film kan zo aan de Bassie&Adriaan-serie toegevoegd worden.

Typisch jaren '90 product in de lijn van andere advocatuur films als The Firm en The Pelican Brief. Destijds goede en degelijke thrillers, tegenwoordig niet meer van de standaard die gehanteerd wordt en in die zin verouderd en weinig spectaculair.

The Client laat zich dan nog herkennen door een vrij simpel verhaal rond getuige Mark die iets weet wat hij niet had moeten weten en het juridische getouwtrek om hem heen. Iets dat toch wel tot een paar aardige dialogen en scènes lleid. Waar de film echter het meeste onder lijd zijn de typetjes en overacting van verschillende acteurs, iets dat natuurlijk ook aan de regie en eventueel script ligt. Jones overtuigt niet als overdreven ijdeltuit met extravagante maniertjes, Patton heeft als aardige oom agent vreemde trekjes en Renfro overtuigd in eerste instantie als vroeg volwassenen en zelfredzaam jongetje, maar slaat later door naar onrealistisch dwars en obstinaat. Sarandon overtuigd echter wel in een hele degelijk rol, Parker zet haar rol als de niet al te snuggere trailertrash moeke ook aardig neer. Toch komen de meeste personages te gekunsteld over, zo ook bijvoorbeeld de aankleding van Muldone in altijd een colbertje en niets er onder. Te patserig, te stoer, kan ik meteen al niet serieus nemen...

The Client, niets gewonnen, niets gemist. Gewoon aardig voor een keer, maar meer ook niet.

Net zoals de Thriller / Drama film "A Time to Kill (1996)" van regisseur Joel Schumacher, is ook deze film gebaseerd op een boek van John Grisham.

Wanneer Mark (Brad Renfro) en zijn broertje Ricky (David Speck) in het bos aan het spelen zijn zien ze hoe een advocaat op het punt staat om zelfmoord te plegen. Ze proberen dat te voorkomen, maar de man ontdekt één van hen en vertelt hem dat hij informatie over een lijk heeft die een gevaarlijke crimineel lange tijd in de gevangenis zou kunnen laten belanden. Wanneer hij uiteindelijk toch zelfmoord pleegt raakt de jongste broer in shock en de ander, de veel te bijdehante 11-jarige Mark Sway wordt de centrale spil voor een rechtszaak. Zowel aanklager Roy Foltrigg (Tommy Lee Jones) als de mafia hebben het vermoeden dat hij misschien de informatie heeft die de zaak kan bepalen. Mark is in gevaar en zoekt hulp bij Regina “Reggie” Love (Susan Sarandon), een advocate die dieper betrokken raakt dan ze van plan was.

Net zoals "A Time to Kill" is dit ook best een aardige film, maar wel een iets mindere. De leden van de maffia zijn te overdreven slecht, waardoor ze als karikaturen aanvoelen. Hetzelfde is het geval met de aanklager. Alhoewel Tommy Lee Jones prima acteert, is z’n rol geschreven alsof zijn personage eigenlijk maar weinig goeds in z’n mars heeft. Brad Renfro is als Mark een karakter dat je op je zenuwen werkt en het is eigenlijk alleen Susan Sarandon die deze film draagt en waar je ook om geeft. Het verhaal heeft de nodige spannende momenten, maar ook deze voelen té gefabriceerd aan. Het maakt van "The Client" geen slechte film, maar het is zeker niet de top binnen het genre.

De cast mocht er best wezen met een aantal Hollywoodsterren zoals Susan Sarandon, Tommy Lee Jones en eigenlijk ook Mary-Louise Parker in de rol van moeder Dianne en ook de bijrollen mochten er wezen met o.a. William H. Macy en Ossie Davis.

Al met al rammelt deze Grisham-verfilming af en toe en loopt het op het eind ook een beetje uit de rails. Wie daar overheen stapt ziet een spannende en goedgemaakte thriller.

"The Client", gemaakt in 1994, bevat het soort verhaal dat kan gebeuren in het tempo van de huidige samenleving. Een jonge jongen en zijn nog jongere broer glippen weg van huis om zich over te geven aan jeugdige frivoliteiten en eindigen als getuigen van de zelfmoord van een maffia-advocaat. De gerechtelijke autoriteiten zijn in staat om de jongere op de plaats van het overlijden te plaatsen en ze vermoeden dat de advocaat enig bewijs heeft over een moord op een Amerikaanse senator die onopgelost is gebleven. De gangsters in de stad vermoeden dit ook en de jongen zit gevangen tussen de leugen en de waarheid, zich afvragend waar hij heen moet gaan om hulp te krijgen en om de criminele elementen die hem en zijn familie achtervolgen voor te blijven.

Susan Sarandon speelt de rol van een advocaat die bereid is haar carrière op het spel te zetten voor de jeugdige getuige Ricky Sway (David Speck) en Roy Foltrigg (Tommy Lee Jones) speelt een ambitieuze federale aanklager die erop gebrand is Ricky's getuigenis te gebruiken om zijn eigen carrière te bevorderen. Susan's personage neemt Ricky als het ware onder haar juridische beschermende vleugel en de twee gaan de strijd aan in een poging om de jonge cliënt bewijsmateriaal aan hen te laten overhandigen. Ricky is vastbesloten om zijn familie te beschermen voordat hij iets doet om de autoriteiten te helpen.

Het is een spannende thriller, gebaseerd op de gelijknamige roman van John Grisham en zowel Jones als Sarandon leveren geweldige acteerprestaties. De film profiteert ook van ondersteunende castleden zoals Ossie Davis, Anthony LaPaglia en, als "The Client", Brad Renfro. Renfro toont wat talent en je mocht hopen dat hij de kans op een goede carrière niet heeft laten liggen. Helaas dus wel want hij is op 25-jarige leeftijd verleden. (25 juli 1982 - Los Angeles (Californië), 15 januari 2008)

Hij heeft totaal in 22 films geacteerd en daar waren enkele bij die goed werden gewaardeerd door het filmpubliek, zoals Sleepers (Film, 1996) en The Jacket (Film, 2005)

Ik geef de film een ​​beoordeling van 7+. Voorgenoemde films lagen bij mij qua waardering hoger, zoals The Jacket met een 8!

Wel erg gezapige Schumacher deze The Client. Paar redelijke namen in de cast maar dat ventje is vooral enorm irritant. Verder gebeurd er nauwelijks iets en focust de film veel te veel op de niet boeiende zijkantjes van het plot. Na verloop van tijd pak je je mobiel in je handen en kan de afloop je eigenlijk gestolen worden.

2,0*

The Client is zo'n film die al een tijdje mijn aandacht had vanwege de imposante cast en de regisseur. Ik zal niet zeggen dat Joel Schumacher alleen maar meesterwerken heeft afgeleverd, maar met het gros van zijn werk kan ik goed overweg. Zeker aangezien A Time to Kill ook goed beviel, verwachtte ik iets dat in het verlengde zou liggen.

Deze thriller hangt helaas samen van toevalligheden en onwaarschijnlijkheden, waardoor van de kijker verwacht wordt dat het met een korreltje zout genomen wordt. De jonge Mark Sway krijgt namelijk wel heel veel in zijn uppie voor elkaar, maar ergens is dat niet eens zo verwonderlijk. De bad-guys lijken namelijk linea recta uit Bassie & Adriaan te zijn gewandeld en ook dat haalt soms de spanning wat uit de film.

Jammer, want de film weet verder best goed boeiend te blijven. Het verhaal houdt de aandacht vast, waardoor je tijdens het kijken constant ermee bezig blijft, en kent niet of nauwelijks momenten waarop het inzakt. Daarnaast een uitstekende prestatie van Susan Sarandon, want ze draagt de film. Brad Renfro vond ik wisselvallig (dan weer goed, dan weer wat minder) en Tommy Lee Jones heeft een tamelijk saaie rol, dus het komt vooral op Sarandon aan. Qua sfeer zit de film ook op het juiste spoor, want je voelt wel de last die op de schouders van Mark rust. Al met al vond ik het zeker een onderhoudende thriller, het zij eentje met enkele mankementen.

3*