Marmaduke (2010)

Marmaduke

Vergeleken met andere 'pratende dieren' films is Marmaduke een redelijk bovengemiddelde film. Altijd leuk om het eens niet vanuit het perspectief van een baasje te zien maar vanuit die van het huisdier. Dat zou inderdaad leuk zijn, maar begin dan alsjeblieft niet met surfende en dansende honden. De film oogt , in tegestelling tot mijn verwachting, niet als een B-film en brengt de dieren die gespeelt worden door bekende namen (Sutherland, Wilson etc.) tot op zekere hoogte realistish in beeld. Duidelijk een kinderfilm , en dus eigenlijk niet aan mij besteedt.

2,0*

Tja dit is allemaal maar weinig bijzonder en marmaduke is gewoon een behoorlijk matige film. Vanaf de eerste minuut kun je perfect uittekenen hoe alles zal aflopen en zo gebeurd het uiteindelijk ook.

Tussendoor krijgen we het meest standdaardverhaaltje voorgeschoten dat je je maar kunt voorstellen, barstensvol cliché's en vooral flauwe voorspelbare niet leuke grappen. Er worden daarnaast de laatste jaren behoorlijk wat films gemaakt met pratende dieren en deze springt daar zeker niet bovenuit.

Een positief punt is dan nog wel dat de stemacteurs fijn gekozen zijn. Een Wilson heeft bijvoorbeeld wel de perfecte stem voor een hond van het soort Marmaduke. desondanks is het allemaal veel te mager om zelfs maar in de buurt van een voldoende te komen.

1,5*

Voor kinderen een leuke film om naar te kijken. Voor volwassenen is het best leuk om ook mee te kijken want Marmaduke is een grappige en aandoenelijke hond om naar te kijken. Ook ik ben geen fan van sprekende dieren in een film maar mijn dochter heeft genoten. Dus als kinderfilm was is het zeker geslaagd.

Normaal kijk ik dit soort films altijd in de originele, Engelstalige versie. Marmaduke is een uitzondering. Enerzijds omdat ik Ruben van der Meer een hele prettige, grappige stem vind hebben, maar ook omdat ik de film keek op mijn werk en er dus jongere kinderen bijwaren die de Engelse taal niet (goed) beheersen. Het Nederlands was in tegenstelling tot bij andere films (wel eens de NL versie van Harry Potter gezien, bijvoorbeeld?) niet storend. Ruben weer goede dingen met zijn stem te doen en laat Marmaduke hierdoor echt tot leven komen. Toch moet ik over een tijdje de originele versie eens herzien. Ik denk dat Owen Wilson, Kiefer Sutherland en Sam Elliott ook wel echte stemtalenten zijn.

Voor een film vol flauwe voorspelbare humor is ie nog goed te pruimen. De CGI spat van het scherm af. Het gezin is cliché en niet goed uitgewerkt. Is dat een vereiste bij een film over de stommiteiten van een Deense Dog? Nee, daar zal de doelgroep niet van wakker liggen. Voor een middagje onschuldig vermaak is dit een prima film, mits je je niet gaat irriteren aan constant pratende, surfende, dansende honden in beeld en het feit dat er hier en daar nog een morele levensles door je strot wordt gedouwd.

Niet al te best.

Niet dat ik hier veel van verwachtte, maar met Owen Wilson en Macy (wat is er met jou gebeurd) op de acteurslijst had ik toch nog op misschien ietsjes meer gehoopt? Had eerst de Nederlandse dub vast, aan zulke zooi begin ik echter liever niet. Uiteindelijk dus toch maar weer de originele versie genomen.

Familie- en/of kinderfilm in de meest enge zin van het woord. Allemaal uberbraaf, uitermate gelikt en verantwoord. In het begin is het nog wel draaglijk. Warm kleurrijk in beeld gebracht en de voice over van Wilson is ook nog best leuk, maar na een half uurtje begint het allemaal wat te vervelen.

Verhaaltje is om te huilen, dik moraliserend en dansende honden zijn nu niet bepaald mijn idee van geweldig entertainment. Grappig wil het ook niet echt worden, het blijft een grote makke boel.

Wilson sleept de film er eigenlijk nog redelijk doorheen, volgens mij was het zonder hem een welgevallen 0.5* geweest, nu kan er nog een sterretje bij.

1.5*

Een redelijke komedie/familie film...

Is echt leuk voor kinderen...

Wel grappig voor de pratende dieren...

Mooi achtergrond muziek (Dolby)...

Redelijk acteerwerk...

Geen moeite waard...

De doelgroep voor deze film zijn natuurlijk kinderen. Als volwassen (tenzij je zelf honden hebt) valt er echter weinig te genieten m.u.v. af en toe een leuk moment, zoals die hond die bewust plast in een drinkbeker en de reactie van de man daarna als hij het drinkt. Het verhaal is kinderachtig, cliché en erg voorspelbaar en de humor is vaak flauw. Het enige waar ik enigszins van kon genieten in deze film was Judy Greer. Maar ja omdat de doelgroep voor deze film kinderen zijn zal ik mijn hand over het hart strijken met het geven van een punt.

Erg leuke film met schattige hondjes en een koddig scenario. Emma Stone, Owen Wilson, Sam Elliot, Fergie en Kiefer Sutherland zijn stuk voor stuk erg overtuigend.

Ik heb genoten.

Boven gemiddeld.

That's What I Like About You!

Marmaduke is een luchtige en fijne komedie voor kinderen. Er zijn niet echt veel grappige momenten in de film. Komaan, zeg: Dansende honden . Het verhaal is ook niet echt voor te zeggen goed en het is ook zeer cliché. Iets wat ik stilaan beu word. Sommig delen waarin ze honden hebben geanimeerd zien er echt slecht uit. Enkel een klein kind zou denken dat het echt was. Mindere film. 2.5*

Ik ben van de generatie die opgroeide met een ruime keuze aan films over pratende en/of intelligente dieren, zoals de Dr. Dolittle, Babe en Beethoven films.
Mede daardoor was deze film dan ook weinig verassend. Een nogal voorspelbaar plot en veel grappen waar ik niet om kon lachen (al vond ik Chupadogbra toch wel erg leuk gevonden) maakten het kijkplezier er niet beter op.
Men had het geld dat ze aan de hele rits bekende mensen die de honden inspraken beter kunnen besteden aan de special fx, want die zien er bij tijd en wijlen er wel heel erg computer geanimeerd uit.
Misschien leuk als luchtig kijkvoer voor de kids, maar ik vind hem behoorlijk matig.

Deze komedie over pratende dieren en de perikelen rondom de mensen bij wie ze wonen heeft niets nieuws te bieden. Marmaduke is vooral schatplichtig aan Beethoven (1992) en is dan ook vooral gericht op kinderen, gezien de vele weinig verrassende slapstick-momenten. Maar Marmaduke is een grappige verschijning en hoewel Owen Wilson niet direct de meest logische keuze is als de stem van de verlegen deense dog, geeft hij toch een prima stemvertolking weg. Voor volwassenen valt er wellicht wat extra plezier te behalen uit een spelletje 'raad-de-stem'. Niet saai, maar zeker ook niet origineel.