Kvinden i Buret (2013)

Sfeervolle film met een rauw randje en een prima cast. Het verhaal is weinig origineel maar weet toch te boeien. De climax is niet heel sterk en gemakzuchtig, waarmee de film zichzelf eigenlijk tekort doet.

De Fazantenmoordenaars ( The Absent One 2014 ) die eigenlijk de tweede film is van dit drieluik is, had ik eerst gezien. Gelukkig vervolgt het niet en staat iedere film apart qua verhaal. Carl en Assad vormen wel steeds samen het politieduo dat onopgeloste zaken van jaren geleden gaan onderzoeken. En ze doen dat prima. Goed acteerwerk en samen een goed duo. Het verhaal zelf is boeiend tot het einde zonder dat er veel gebeurt. De film moet het meer hebben van de sfeer, verhaal en spanning. Prima film, maar het tweede deel vond ik beter. 7/10

Eerste deel in de reeks films rondom Department Q. Het duo Mørck en Assad wordt goed geïntroduceerd. Het zijn twee sympathieke personages. Het plot is gedegen, maar ook weer niet hoogstaand of erg memorabel. De film beschikt over dat typisch Scandinavische thrillersfeertje en dat maakt het wel de moeite waard.

Afgezien van een beetje sfeer weinig bijzonders gezien.

Norgaard wil duidelijk op spanning spelen. Op zich logisch als je een politiethriller maakt, maar om dan zo'n beetje halverwege al uit de doeken te doen wie er achter de daad zit is een keuze die juist averechts werkt. De motivatie van de dader laat daarna niet lang op zich wachten. Begint het net een beetje spannend te worden, draai je de spanning weer finaal de nek om. Onlogische keuze.

Gelukkig zit het sfeertje wel goed. Kil en ietwat grijzig zoals wel vaker in Scandinavische films. Gaat best wat dreiging vanuit. Jammer genoeg krijgt het niet altijd de ruimte, we zien namelijk ook behoorlijk veel scènes binnenshuis die jammer genoeg een stuk minder imponeren.

Acteerwerk is verder degelijk. Fares is een beetje een grijze muis, al zat dat ook aan zijn wat saaie personage liggen. Lie Kaas is zo onderhand een zekerheidje.

Zo zitten er best wat goede aspecten aan deze Kvinden i Buret. Maar echte spanning, iets wat je wel mag verwachten van een film als deze, ontbreekt grotendeels.

Dan verwacht ik toch het meest van het derde(?) deel van Christoffer Boe. Verwacht dat hij er toch meer van weet te maken. Al zal het geen typische Boe film geworden zijn. Eerst maar eens deel 2.

2,5* voor deze.

Matige film waarin een agent komt te werken op een afdeling die zich specialiseert in cold cases. Op zich een prima plot dat onderhoudend genoeg is en hier een oerdegelijke, maar ook te veilige, film oplevert. Weinig verrassingen en spannend wil het ook niet echt worden. De twee hoofdpersonages zijn maar matig uitgewerkt en hierdoor niet echt boeiend. Net geen 3.0 sterren.

Een anti-sociale getormenteerde Columbo.

Nooit zin in gehad om ze te bekijken maar de afgelopen dagen de 4 films over Department Q een kans gegeven en ik moet zeggen, het is me eigenlijk prima bevallen. Leuke moorden die aan de hand van flashbacks alsnog na jaren tot een oplossing komen. Het is spannend en de aandacht blijft bij het verhaal.

In het begin kom je niet veel te weten over de detectives en ligt de focus, gelukkig, op de opsporing.

Heerlijke film met goed verhaal. Prima zoals die mannen spelen. rest wil ik ook zien.

Blij dat ik deze spannende reeks ben tegengekomen! Ze zijn erg goed!

Ik ben verder niet bekend met de boeken, of laat staan deze filmreeks dus ik kon lekker onbevooroordeeld in de eerste film van de reeks gaan op Netflix. De film voelt een beetje aan als een down to earth versie van the X-files, waar een agent vanuit de kelder ongewenst met een aantal onopgeloste zaken aan de slag gaat. Dit tegen het zere been van zijn leidinggevenden, die hem met een andere reden naar de kelder hebben gestuurd.

De vrouw in de kooi is verder een stabiele Scandinavische detective waarin er degelijk geacteerd wordt en een script gebruikt dat goed in elkaar steekt en op een mooie manier via flashbacks het verleden met het heden verbindt. Dit zorgt ervoor dat je continu meer wil weten en nieuwsgieriger wordt naar wat er is gebeurd. Nergens doet de film wereldschokkende dingen, maar soms is het ook gewoon fijn om een degelijke film te kijken. Misschien dat de spanning iets langer vastgehouden had kunnen worden, want de onthulling komt net iets te vroeg. Ook zijn de twee heren in de hoofdrol misschien een beetje oppervlakkig, maar dat zal gaandeweg de filmreeks waarschijnlijk beetje bij beetje verder ontwikkeld. Voordeel hierbij is wel dat er een goede vaart in de film zit.

De vrouw in de kooi is een prima eerste film in de reeks met een goede focus op het verhaal en die zich niet teveel laat afleiden door onnodige zijplotjes..

3,5*

Degelijke vlotte detectivethriller van Deense makkelijke naar de gelijknamige boekenreeks. Vrij korte speelduur waardoor het tempo hoog ligt en er niet te veel poespas is. Geen verkeerde sporen of twijfels. Een vijf jaar eerder gesloten zaak wordt vrij snel geanalyseerd en in de juiste plooi gelegd. Op dat vlak wordt het iets te makkelijk weggezet.

Maar de uitvoering is wel prima. Er is met het verleden en heden een duidelijke link waardoor er ineens een motief is. Ook het politieduo past wel bij elkaar. Niet het olijke duo, maar dan wat ernstiger, zeker bij Karl, maar het gaat hen/hem goed af. Wel perfect binnen de lijntjes allemaal, idem met de koppige eigenzinnige houding om tegen de schenen van de blinde bazen te schoppen. Zeer nipte 3,5*.

Een overgeplaatste moordrechercheur mag alleen nog maar coldcasemoordzaken onderzoeken en sorteren. Maar hij kiest er één uit waarvan hij het idee heeft dat die nog op te lossen is. Best een spannend verhaal en een boeiende film. Al kakt de film halverwege wel wat in en krijg je het idee dat het tijd wordt dat het verhaal toch wat meer en sneller mag ontwikkelen. En dat gebeurt tegen het einde gelukkig ook. En daarmee is het een goede film in zijn genre.

Opstart van een tetralogie, waarbij dit 1e deel nog wat zoekerig is. De schakelingen doorheen de tijd maken het geheel tot een goede thriller.