Kvinden i Buret (2013)

Bovengemiddelde thriller, goed opgebouwd en met goed acteerwerk. De hoofdpersoon is echter wel vrij eendimensionaal, wat mijn sympathie voor hem niet bepaald bevorderd. Het slot is bevredigend, doch (wel erg) clichématig. Leuk kijkvoer.

IJzersterke Scandinavische psychologische thriller.

Wat worden we verwend, en waarom kunnen wij Nederlanders niet daarbij in de buurt komen?

Het acteerwerk is krachtig, verhaallijn heeft een aantal schoonheidsfoutjes.

Al met al een heerlijke belevenis. *4.0

Prima film.

Lijkt nogal op een lange aflevering van een tv-serie. Plot is vergezocht, maar wordt goed opgebouwd. De spanning zit er goed in, houdt de aandacht erbij. Het bekoelde, soms claustrofobische, sfeertje en het degelijke acteerwerk doen de rest.

Fijn tussendoortje (en een mooie poster!). 7/10*

Man man wat een matige film zeg, lijkt wel of ik een compleet andere film heb zitten kijken als ik de commentaren hierbvoven mag geloven. Werkelijk te cliché voor woorden allemaal, alles wat je verwacht van een politiethriller zit in de platte personages en het verhaaltje verwerkt, inclusief de chef die overal tegen is maar de agenten die stug doorgaan, ook zonder badge . De hele film dat soort slappe uitgekauwde onzin. Verder uiteraard met een plot van lik-me-vestje waarvan de grootste goedgelovige kijker niet in zou moeten trapen. Iemand wil een vrouw 5 jaar lang in een drukcabine opsluiten (niet gewoon vermoorden?) omdat.... let op.... ze als kind een auto-ongeluk heeft veroorzaakt. Ehh... Hoe die twee er in het begin ook achter komen dat dit verhaaltje stinkt. Er is nooit een lijk gevonden, er heeft nooit iemand die vrouw van de boot zien springen, er is geen enkele aanleiding te veronderstellen dat ze zelfmoord gepleegd heeft, maar tóch is het dossier op die manier afgesloten? Nu maakt de politie wel eens fouten, maar dit is toch wel redelijk absurd... En zo zit de hele film vol met bedachte en vergezichte elementen, met een hoop sensatie, sentiment en drama om er iets 'spannends' van te maken.

Twee kleine *

Behoorlijk standaard.

Onderhoudend en kijkt makkelijk weg, maar eigenlijk helemaal niet zo spannend. Er wordt maar een beetje door het verhaal gesjeesd. Gewoon een extra lange aflevering van 'Cold Case', maar dan met Nikolaj Lie Kaas. Die overigens veel beter kan.

Sluit me aan bij Montorsi en Number23: een standaard misdaadthriller die nergens echt in uitblinkt. Bij zo'n film draait het natuurlijk vooral om de clou en die wordt zwak uitgewerkt. Het acteerwerk is redelijk en die typische Scandinavische sfeer maakten het nog enigszins de moeite waard voor mij. Voor de rest niets bijzonders. Het had zomaar een aflevering kunnen zijn van een of andere misdaadserie op RTL4 (iets wat mij overigens ook vrij weinig doet). Jammer, met wat beter scriptwerk en dito opbouw had het best wat kunnen worden.

Een fijne Scandinavische thriller, die vooral wordt gedragen door het uitstekende duo.

Het verhaal is op zich ook wel interessant. Hier en daar is het lichtelijk vergezocht, maar desondanks blijft de film ten allen tijde zijn geloofwaardigheid behouden en dat is toch wel essentieel hier. Nikolaj Lie Kaas en Fares Fares vormen een op het oog wat vreemd duo, waarbij ik in het begin enige twijfel over had, maar blijken toch een sterk duo te vormen. Ze vullen elkaar goed aan, weten beiden een echt personage van vlees en bloed neer te zetten en hebben daarnaast nog eens een prima chemie met elkaar. Vooral Kaas is heerlijk op dreef met zijn eigenwijze opmerkingen, wat af en toe voor wat humor zorgt.

Ook de regie van Mikkel Nørgaard is best aardig. Vooral de flashback van het auto-ongeluk, is op een mooie manier gefilmd. Hetzelfde geldt voor de wijze waarop het heden en verleden soms met elkaar verweven worden. Richting het einde komt de nodige spanning nog eens om de hoek zetten en ondanks dat het daar nergens verrassend meer is, is het wel geslaagd te noemen.

Al met al een vermakelijke thriller en ook leuk om te zien dat hier een vervolg op gaat komen. Hopelijk kunnen ze dit niveau dan vasthouden.

3,5*

Een spannende film die het van mij moet hebben van de zeer goede eerste helft want na halverwege weet je onderhand waar het naar toe gaat. Niettemin goed amusement want je blijft ondanks de voorspelbaarheid wel gekluisterd op het puntje van de stoel zitten. Echter geen film om voor de tweede keer te gaan bekijken. Daarvoor is deze film te weinig verrassend. Op visueel vlak had deze film trouwens ook niet veel te bieden, met uitzondering van het auto ongeluk dan.
Het zou mij niet verbazen trouwens als de Amerikanen hier weer een re-make van gaan maken. Dat doen ze meestal van Scandinavische thrillers.

3,5*

Nadat ik alle boeken had gelezen heb ik dan ook de film gekeken. Persoonlijk moest ik even wennen aan Nikolaj Lie Kaas in de rol van Carl Mørck omdat hij natuurlijk bekend is van vele andere mooie Scandinavische films maar daar was ik snel overheen.

Boek is goed verfilmt, veel beter dan menig andere boekverfilming! Mooi filmwerk en natuurlijk weer dat typische Scandinavische donkere sfeertje. Ik ben dan ook zeer benieuwd naar het vervolg!

Waar komen al deze positieve reacties vandaan? De film kwam meer over als een gemiddelde aflevering uit een matige misdaadserie. Een aflevering Bron is spannender en origineler. Nee, dit stelde niks bijzonders voor.

Solide detective.

Voor een goede ervaring toch maar in de bios meegepakt en het is me niet tegengevallen moet ik zeggen.

Met het bronmateriaal ben ik niet bekend, maar de film lijkt op een uitgerekte aflevering van een - nieuwe - misdaadserie; het zou in ieder geval als pilot kunnen dienen. Daarbij komen de gebruikelijke clichés al gauw om de hoek kijken. Maar het deerde me niet echt, omdat het geheel prima in elkaar zit, ondanks dat sommige dingen lichtelijk vergezocht zijn. Hierbij vormen Nikolaj Lie Kaas en Fares Fares een prima duo dat tegen wil en dank samen moet werken.

Daarnaast is de sfeer geweldig te noemen. Het ziet er lekker duister uit met veel regenval en een bepaald gevoel van melancholie. Doordat de film verteld wordt d.m.v. heden en flashbacks die elkaar afwisselen, komt het beter over. Wat dat betreft is de flashback naar het auto-ongeluk uitstekend weergegeven.

Al met al een heerlijke thriller om in ondergedompeld te raken. Overigens las ik dat deel twee dit jaar nog moet verschijnen onder de titel 'Fasandræberne'. Ik kijk er naar uit.

3,5 Sterren.

Een onderhoudende film, goed acteerwerk, maar ik ben het eens met eerdere meningen, de film gaat veel te snel door het verhaal heen om goed te worden genoemd, het lijkt inderdaad meer op een lange aflevering van een misdaadserie. Dan is The Bridge om maar iets te noemen 3 klassen beter, zeker qua dialogen. Hij word ook wel voorspelbaar naarmate hij langer duurt. Beetje een gemiste kans vind ik.

Afdeling Q

Inderdaad een aangename verrassing deze Scandinavische film, én boekverfilming. Twee nogal stereotiepe flikken rakelen een oude verdwijning op en komen op het spoor van een killer. Kent zeker een aantal incoherenties die in de weg staan, lijkt vast en zeker meer op een aflevering van een misdaadserie maar toch bleef het voor mij spannend tot het einde en bleef alles to-the-point zonder nutteloze zijsprongen of plotcomplicaties. De film is van begin tot eind opgebouwd als een klassieke zoektocht naar een slachtoffer en poogt niet om origineel te zijn (wat ik hier als positief ervaar). Een kleine geslaagde thriller zonder pretenties, misschien met net iets te weinig ambitie want de aanpak was best goed. Hopelijk volgen nog zaken van afdeling Q...

Uitstekende verfilming van het eerste Afdeling Q-boek van schrijver Jussi Adler-Olsen. De plot steekt economisch maar vakkundig in elkaar en is erg spannend uitgewerkt, met Nikolaj Lie Kaas en Fares Fares prima in de hoofdrollen. Dit smaakt absoluut naar meer en gelukkig komt er ook meer: regisseur Mikkel Norgaard heeft inmiddels de verfilming van het tweede Afdeling Q-boek, De Fazantenmoordenaars, ingeblikt.

Scandinavië en de politiethrillers, alsof ze daar van de lopende band rollen. Als dat ook zo overkomt, is dat natuurlijk geen goed teken. Geen idee wat het boekje voorstelt, maar samengeperst in deze kleine anderhalf uur komt dit koude zaakje vrij karig over. Er is eigenlijk niets in dit verhaal te vinden dat een film rechtvaardigt en het is ook niet zo dat het bijster interessant wordt verteld en gebracht.

Kaas speelt de zoveelste gekraakte detective. Moeilijk verleden, moeizaam heden, het wordt er even rap doorheen gejast. Z'n norse, koppige houding lijkt per slot van rekening hoofdzakelijk bedoeld voor een simpel buddy effectje. Met Assad, die hij per ongeluk Hassan noemt. Zet er nog een dwarse politiechef bij en je weet hoe laat het is. Met de verdwijning van Merete zou het beter moeten gaan.

Maar ook dat zit niet zo stevig in elkaar, opvallend mager zelfs voor iets dat goeddeels leunt op z'n plot. Af en toe dat Nørgaard het de allure van een film probeert mee te geven. Kil sfeertje, beetje luguber in de cabine en wat mooidoenerij in een flashback, maar net daar zakt het in elkaar als het dossier wordt uitgelegd. Het slot is dan een verplicht nummertje, ook weer via enkele platgereden paadjes.

Als boekverfilming niet helemaal geslaagd. Daarvoor duurt Kvinden i Buret gewoonweg te kort. Van karakterontwikkeling is nauwelijks sprake en dat is juist wat De Vrouw in de Kooi zo'n fijn boek maakte. De strubbelingen op het bureau, de worstelingen van Mørk met zijn verleden en ook het gevangenschap van Merete, en het omgaan daarmee. Zonde, want dat doet het boek toch een stuk beter. Toch is het verhaal boeiend genoeg voor een film, dat blijkt ook wel achteraf. Maar het had allemaal een stuk beter en overigens ook spannender gekund.

3,0*

Binnenkort het tweede boek lezen, welke inmiddels ook verfilmd wordt.

Deze Deense film gebaseerd op de Serie Q van schrijver Adler-Olsen geregisseerd door Mikkel Nørgaard is op z'n minst gezegd een van de succesvolste Deense films ooit. Deze Europese thriller heeft een goed verhaal en uitstekend scenario dat gebruik maakt van flashbacks om de karakters en situatie uiteen te zetten. Het detective karakter van de film is uiterst sterk in beeld gebracht, waarbij de ontrafeling van het verhaal in alle eenvoud met plezier wordt gevolgd. Geen wilde actiescènes hoeven nodig te zijn, om toch een sterke film te maken. Dat is bij deze productie sowieso het geval.

Een hele sombere film.

Wel een goed verhaal

Q.

Het eerste deel. Jammer wel dat de introductie van het koppel smerissen wat weinig diepgang krijgt, en ook jammer dat het verhaal wat veel het geijkte patroon volgt - en via flashbacks eigenlijk al weggeeft hoe de vork in de steel zit voordat de film halverwege is. Onder andere daardoor toch wat erg sterk een televisiefilm.

Wel erg sterk qua sfeer, en Kaas en Fares zijn erg goed als het koppel.

Behoorlijke politiethriller, boeiend vooral omwille van de goede constructie met flashbacks, passend ingelast.

Het intrige rond de vermiste vrouw is akelig en lijkt mij toch wel extreem.

Komt inderdaad over als een TV-film of serieaflevering met een koppig, maar pienter en doorduwend hoofdpersonage, voor de kijker best aanvaardbaar en knap vertolkt door Nikolaj Lie Kaas.

Ook actrice Sonja Richter wist wat van haar werd verlangd.

Vermakelijke Deense misdaadthriller.

Het verhaal en de plotwendingen zijn soms nogal sterk aangezet, maar vooral dankzij het goede spel van Nikolaj Lie Kaas zeker de moeite waard.

De film werkt goed toe naar een climax. Het is wel een beetje voorspelbaar en niet heel origineel, maar toch een degelijke misdaadfilm.

Een goede misdaad/thriller/mysterie film...

Spannend verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

de vrouw in de kooi.

Er zijn wel erg veel belangrijke details,weg gelaten.maar ook betreft de karakters,van zowel het boek als zijn hoofdpersonen.

Dat is een klein minpuntje.moest blijkbaar want waar ze bij

Män Som Hatar Kvinnor (2009)

het boek een dikke twee en een half uur geven,moesten we het hier doen met krap anderhalf.

Hoe dan ook.het blijft een ijzersterk scandinavisch recherche verhaal,met een morbide gegeven.

Een rececheur die kamt met werk "demonen" die na dit incident word verplaatst naar een kelder om dosiers te ordenen.

Het is een koppige rechercheur die zich in een zaak vast bijt.

hij word hier in eerste instantie vergezeld door een (naar ik meen) marokaanse jonge man eveneens met eigenaardige eigenschappen.

ze liggen elkaar niet direct,maar ondanks dat word het een goed duo.

Het tempo ligt zoals gezegd hoog.en het verhaal is sterk.

Laat de rest van de q serie maar komen!

Maar meer als 3,5 ster kan ik hem niet geven.

Onderhoudende maar ook wat standaard film.

Het oogt allemaal vrij duister en grauw, het acteerwerk is prima maar echt verrassend of spannend wordt het niet.

Een wat verdere uitdieping van de op zich interessante personages had wellicht wat geholpen.

De gemiddelde aflevering van The Bridge of The Killing vind ik boeiender.

Bijzonder vermakelijke detective. Qua plot en wendingen nogal standaard, niet erg origineel en soms ietwat voorspelbaar, maar erg vakkundig gemaakt, waardoor dat helemaal niks uitmaakt allemaal. Nikolaj Lie Kaas speelt erg goed en vormt een goed koppel met Fares Fares. Vond de film bij vlagen behoorlijk meeslepend en spannend, vooral naar het einde toe. Klasse opbouw. Heb best genoten gisteravond.

Ik zat te kijken tussen de films die nu draaiden, en Fasandræberne (2014) klonk wel interessant. Die film bleek de tweede in een reeks te zijn, dus vanzelfsprekend wilde ik eerst deel een kijken.

Ik ging hier zonder veel verwachtingen in, en het eerste halfuur dacht ik dat het een lange zit ging worden, maar toen begon het eigenlijk steeds spannender te worden. Leuk als richting het einde de stukjes op hun plaats vallen.

De morbide sfeer vond ik iets minder, maar het verhaal zelf en de opbouw maakten veel goed. Veel mooie beelden (vooral in de flashbacks), een goede soundtrack en een vleugje humor hier en daar.

Ik ga binnenkort zeker deel twee kijken!

Lekker sfeertje,degelijk verhaal en twee politiemannen die me wel aanspreken.Kortom goede film die meer dan de moeite waard is,al ging het in de opbouw plotseling wel erg snel en had het daarom wel wat uitgebreider (met als positief gevolg een langere speelduur) mogen zijn.Kijk nu al uit naar Fasandræberne,kan wel eens een sterke serie films gaan worden.

Ik vond dit dus een hele spannende originele film. Zeker naar het einde toe werd de film en het verhaal beter en sterker. En erg prettig dat de film niet te lang duurde. Zo zat er vaart in en werd het geen één keer saai.

Vlotte politiefilm over een niet alledaags politieduo, die tot chagrijn van hun baas eigener beweging een voortijdig afgesloten onderzoek heropenen. Het toch wel spannende plot zit knap in elkaar en ook op het acteerwerk valt weinig aan te merken. Ik heb een tijdje terug het tweede deel uit deze reeks gezien. Dat maakt op zich niet veel uit, want het zijn los van elkaar staande verhalen.

Dit is het type verhaal van thrillerromans en crimiseries. Weinig verrassing op zich, maar altijd leuk om te zien hoe alles nu in elkaar vloeit. Maar dat wil zeker niet zeggen dat de film standaard is. De film is puur vakmanschap. Regisseur Mikkel Nørgaard weet de juiste sfeer neer te zetten en het duo Carl Mørck en Assad kunnen de film perfect dragen. Ook al weet je hoe het toch gaat uitdraaien, zat ik hier op het puntje van mijn stoel.

De film is onderdeel van een trilogie (voorlopig toch) met dit jaar het derde deel. (de boeken tellen 6 delen momenteel) Ik had eerder het tweede deel gezien met het bekende duo: Fasandræberne. Je kan de films perfect apart zien, maar het is leuk om de link met de personages te zien. Ben benieuwd naar het derde deel. Zeker als het niveau kan behouden blijven.