Begin Again (2013)

Een echte muzikantenfilm.

Aardig verhaal wat gelukkig niet uitdraaide op een zoetsappig liefdesverhaal waar ik even bang voor was.

De film vond ik vrij traag en werd voor mij wat langdradig op een gegeven moment.

Overigens mooie uitvoering van het liedje Lost Stars door Adam Levine op het einde.

Leuk filmpje.

Vind de film vooral goed door de stadse sfeer die het de hele tijd uitstraalt. De muziek vind ik ook goed te behappen maar dat komt vooral omdat ze dan in een steeg in New York een clip opnemen of op een dak van een flatgebouw. De film is misschien wel wollig en voorspelbaar maar omzeilt dat in mijn ogen behoorlijk omdat het aardig gefilmd is en dat afwisselt met aardige muziek.

Vind het niet perse een meidenfilm zoals hierboven vernoemt maar wel een ontspannen film om met je vriendin of vriend te kijken en eerlijk is eerlijk soms kan ik romantische films wel waarderen als ze net wat meer hun best doen om een eigenzinnige film te produceren. Keira Knightley en Mark Ruffalo spelen hun rollen allebei behoorlijk goed en Mos Def heeft ook nog een kleine rol wat leuk is als je hem van zijn muziek kent. De sfeer is goed, de muziek is aardig, hier en daar valt er wat te lachen en ja wel een aanrader voor de zondagavond om de rest van de week weer te verdragen.

Op naar The Notebook

Keira kan zingen!

Even tussendoor als reactie op de berichten die ik lees, ik vind het absoluut geen meidenfilm. Dat de hoofdpersoon dan een meisje gaat (ahem, een jonge vrouw moet je dat tegenwoordig geloof ik noemen) maakt daar geen moer (ahem, een oude vrouw noemden we zo vroeger) voor uit.

Wat de film geeft is een optimistische en vrolijke kijk op het leven van een wat eigenzinnige en eigengereide artiest in de muziekwereld, die een even eigenzinnige producent tegenkomt. En samen komt dat tot wat moois - muziek. Waar veel vergelijkbare films daarmee de mist ingaan is de flauw-voorspelbare zucht naar box office hits voor de nummers die in het verhaal een rol spelen - maar hier herken ik dat niet echt. Misschien omdat ik afgehaakt ben van de top-40, maar evengoed lijkt er toch niet enkel commercieel georiënteerd gekwezel langs te komen. Des te beter, want de soundtrack vult het verhaal leuk aan en is op zich ook interessant. En niet alleen omdat Keira zingt.

Kom ik terug op Keira. Een stukkie ouder dan in haar eerste films, de kalender is daar heel duidelijk over. Echt zichtbaar is dat verder niet, haar haar zit wat anders en het babyvet is verdwenen - en vervangen door misschien iets te weinig volwassen vet hoor ik wel zeggen, maar mij stoort het niet. Knappe meid met karakter. Maar waar ik heen wou, en veel belangrijker voor deze film, valt me op hoe volstrekt geloofwaardig en overtuigend ze speelt, zonder de maniertjes en trekjes die uit het begin van haar carriere zo opvallend waren - en stoorden. Echt een fijne leuke meid speelt ze hier, en in alle opzichten overtuigend. Was me al eerder opgevallen dat ze echt beter geworden is, gegroeid is - niet meer een of ander leuk koppie, maar echt talent - waarbij dat misschien vooral uitkomt in kleinere producties zoals deze.

Waarmee ik eigenlijk de rest van de cast dan te kort doe - die zijn er tenslotte ook nog en leveren erg goed werk. Catherine Keener - altijd goed eigenlijk, en een fijn klein rolletje voor Hailee Steinfeld, om maar eens te noemen wat ik in de andere recensies niet teruglees. Mooi geheel, goeie cast die op topniveau bezig is. Goeie regisseur kennelijk - staat me niet bij dat ik eerder iets van hem gezien heb.

Als enige kritiekpuntje eigenlijk, de montage van het einde is lelijk. Maar dat doet niet echt af aan het warme feelgood gevoel waarmee je uit de film komt.

Ik ga al heel wat jaren mee, maar dit is toch de eerste keer dat ik als zombie gekwalificeerd word. Ach, ja...

Ik was destijds blij verrast door Carney’s low budget film Once (2006) over twee muzikanten in de straten van Dublin. Blijkbaar heeft deze regisseur een voorkeur voor muziek maken in de openlucht, want ook nu zijn veel opnames op diverse locaties kriskras in Manhattan gemaakt. Het eindresultaat is mij goed bevallen. Het is een feel good film geworden zonder krampachtig einde en met een hoofdrol van mooie muziek. Bovendien zijn Keira Knightley en Mark Ruffalo perfect gecast. Smaakt naar meer, want erg aangenaam.

Leuke film, met een helemaal niet onverdienstelijk zingende Keira Knightley. Mark Ruffalo als uitgerangeerde producent, wanhopig op zoek naar een comeback, is tevens goed op dreef. Het verhaaltje is soms iets te zoetsappig en vergezocht, maar de sfeer is zo raak getroffen, de personages zo sympathiek en de muziek zo lekker dat de film uiteindelijk geen kwaad kan doen. Maroon 5 zanger Adam Levine heeft een belangrijke bijrol. Ook hij doet het lang niet slecht.

Lekker luchtig filmpje. Het verhaal is eenvoudig en wordt vlot verteld. De sfeer is goed en geeft je een goed gevoel mee. Alles klopt op een of andere manier. De muziek is best aardig en de samenwerking tussen de bandleden is leuk om te zien, hoewel de stem van Knightley wat zoetjes is. De chemie tussen de hoofdrolspelers is erg goed. Ruffalo zet een zeer sterke rol neer. 3.5/4.0

Echt een heel lekkere film. De moeite waard om te kijken. Als je Keira de eerste keet haar liedje hoort zingen denk je van " nou, een beetje dunnetjes". Als je dan door de ogen en oren van de producer kijkt, die allerlei instrumenten toevoegt dan denk je "ja, dat klinkt lekker." Tof ook hoe hun min of meer gebroken levens bij elkaar komen en hoe Gretta dochter Violet een beetje op sleeptouw neemt.

Mooi intieme productie over een simpel idee en het creatieve proces daarachter.

Wanneer mensen van verschillende achtergronden bij elkaar komen dan kunnen er mooie dingen ontstaan. Het begint met een kleine opmerking,een idee wat vervolgens een concept wordt. Als dan blijkt dat er weinig of geen middelen ter beschikking staan, blijkt maar weer hoe ongelooflijk inventief de mens kan zijn. Heb echt het gevoel dat het tot stand komen van deze film en de hoofdthema van Begin Again, synoniem met elkaar lopen.

Een echte acteurs film waar New York warempel een personage is. De scenes waar Mark en Keira door de stad lopen zijn geen figuranten gebruikt maar doodnormale mensen die daar toevallig waren. Het lijkt wel of er met een goedkoop klein camera is gefilmd wat authenticiteit en improvisatie suggereert. Niet dat het zo hoef te zijn maar zo komt het over.

Tussen al de superhero's, special effects en blockbuster geweld komt een film waar acteurs centraal staan en waar creativiteit naar toe kan leiden. Naar een heerlijke film !

"Are you really an A & R man? You look more like a homeless man."

“Begin Again”. Een modern sprookje waarbij individuen op het punt staan een nieuw start te nemen in hun leven en (hoe toevallig) opnieuw van vooraf aan moeten beginnen : een nieuwe carrière, een nieuwe relatie, een nieuw imago of gewoonweg een nieuw persoonlijk leven. De reeks films met personen die aan de rand van de afgrond staan in een uitzichtloze situatie en die dan door een speling van het lot weer het heft handen nemen, zijn legio. Zo ook in deze muzikaal ondersteunde feel-good film. Alleen de keuze van prinses in dit sprookje vind ik persoonlijk niet zo geslaagd. Geen slecht woord over de acteerkwaliteiten van Keira Knightley, maar de momenten dat ze lacht lopen de rillingen over mijn ruggengraat. En ze lacht nogal wat af in deze film. De keuze voor Mark Ruffalo als de in onmin geraakte muziekproducent en aan de lopende band alcohol drinkende toekomstige clochard staat dan weer in schril contrast hiermee. Een aandoenlijke en schitterende vertolking. Gelukkig sloeg hij niet groen uit tijdens woedeaanvallen.

Het hele relaas begint met een intiem klinkend en fragiel optreden van Gretta (Keira Knightley) in een groezelige pub. Ze heeft net gebroken met haar vriend, de opkomende ster Dave Kohl (Adam Levine) die aan de verleidingen van zijn sterrendom niet kan weerstaan en zijn artistieke wederhelft laat staan voor de vrouwelijke producer Mim. Gretta is een songwriter die bij momenten flarden tekst en muziek op papier zet en daarbij haar diepere gevoelens tracht te kanaliseren in poppy klinkende romantische deuntjes. Tegelijkertijd is er de producer Dan (Mark Ruffalo) die zijn eigen privéproblemen probeert te verwerken en al enige tijd zijn magic touch kwijt is waardoor hij geen aankomend talent meer ontdekt en hij zijn toevlucht zoekt in het nuttigen van sloten drank. Als gevolg wordt hij door zijn partner en medeoprichter van het platenlabel de laan uitgestuurd. Toevallig zit Dan aan de toog in de aangehaalde pub en raakt hij in vervoering door het amateuristisch gebrachte liedje van Gretta. Omgeven door een ongeïnteresseerd publiek is hij de enige die het potentieel inziet van het ontroerend riedeltje. En dat is dan het begin van het sprookje.

Ik heb ook ooit in een band gespeeld en fantaseerde ook over de roem en faam die ons zou overvallen. De aandacht, onnoemelijk veel mensen die naar je muziek luisteren en noot voor noot meezingen, de schare fans die je onvoorwaardelijk volgen, de gevoelens die je losmaakt bij totale onbekenden en het geld dat we er massaal mee zouden verdienen. Spijtig genoeg bleef het bij een fantasie want we hadden twee nadelen : het was niet bepaald commerciële muziek en we woonden niet in de V.S., het land waar je dromen kunnen uitkomen en waar een arme sukkelaar tot megaster kan uitgroeien. Zo ook in “Begin Again”. Het moment dat Dan het nummer van Greta voor het eerst hoort en aangegrepen wordt door de onschuld en eenvoud, is hij de enige die zich kan voorstellen hoe door ondersteuning van een volwaardig orkest dat uitgekiende arrangementen speelt, dit ongetwijfeld een enorme hit kan zijn. Voor mij was dit ook het meest geslaagde en tot de verbeelding sprekende scene. Het toonde aan wat een goede muziekproducent groots maakt. De manier van inleven en de gave bezitten om een simpel muziekstuk te projecteren naar iets grootser en overweldigend. Dat de muziek, een naar mijn oordeel ruwe mix van Suzan Vega en Birdy, niet bepaald mijn favoriete genre is, doet er weinig toe. Het is een heerlijke laid-back film waar je ontspannen va kan genieten.

Spijtig genoeg is het dan weer zo’n film waarvan het verloop zo evident is als dat Paasmaandag op een maandag zal vallen. Naarmate de dominosteentjes beginnen te vallen, kan je voorspellen welke richting het uitgaat en wat de uiteindelijke uitkomst zal zijn. De muziekcarrière van Gretta verloopt zoals voorzien, de personages die elkaar ergens kwijtgespeeld zijn, keren onomstotelijk terug naar elkaar en de beslissingen die genomen worden liggen in de lijn van de verwachtingen. Geen verbazingwekkende ontwikkelingen of verrassende ontknopingen. Een simpele film waar je een goed gevoel van krijgt en die een positieve boodschap bevat. Maar misschien is het omdat mijn liefde voor muziek ook zo groot is en omdat ik het wel eens ben met de subtiel verborgen aanklacht tegen de huidige muziekindustrie, waardoor ik deze film apprecieerde. Tegenwoordig geldt alleen het commerciële aspect en minder het gevoelsmatige. Gretta verwoorde het al in het begin van de film als volgt : Sorry, what does beauty got to do with anything? I actually just think that music is about ears not eyes”.

Daarnaast heb ik ook bewondering voor Knightley die schijnbaar de soundtrack zelf heeft ingezongen en dat op een verdienstelijke manier doet. Ze kan, ook al zat ze er op een paar plaatsen een kwarttoon langs, nog altijd een zangcarrière beginnen, moest Hollywood haar de rug toe keren. Maar het waren vooral de bijrollen die uitzonderlijk geslaagd waren. James Corden als de hulpvaardige Steve die talentrijk is op muzikaal vlak, alhoewel zijn straatoptredens niet aan te horen zijn (de ballade via voice mail was eigenlijk het muzikaal hoogtepunt in deze film). Een aandoenlijke rol die schitterend vertolkt werd door Corden. Hailee Steinfeld als Dan’s dochter Violet die er op het eerste moment redelijk rebels bijloopt en haar ontevredenheid over de houding van haar vader duidelijk laat merken. Twee keer raden tot wat ze uitgroeit ! Ceeloo Green als de reddende engel Troublegum zorgde voor de vrolijke noot. Maar vooral was ik verrast door Adam Levine,de frontman van Maroon 5 ( Niet dat ik dat wist want het is ook niet mijn type muziek en ik veronderstel redelijk commercieel). De praktische ervaringen die hij heeft opgedaan in het muziek circuit zullen handig zijn geweest. Ik vroeg me alleen af of de naam Dave Kohl geen parodie was op die van de frontman van Foo Fighters. De combinatie van de zanger met weinig acteerervaring en de actrice met weinig zangervaring werkte echter. Het enige waar ik zeker van ben is dat waarschijnlijke (en wie ervaring heeft met klankopnames kan dat beamen) de opnames voor de demo redelijk belabberd zullen klinken als je ziet wat voor amateuristisch materiaal men daarvoor gebruikte in een lawaaierige metropool als New York. Voor de rest was dit een sympathieke muzikale film met de veelzijdige en kleurrijke stad New York als achtergrond.

3,5*

Je kan ook i.p.v. Alleen maar commentaar te geven ook naar de goede dingen kijken. Het is dat ik hem kog moet zien want je kraakt hem af en doordrukt je mening zo dat je het voor een ander verpest

Verrassend prettig filmpje om te zien, zonder enige diepgang of echte conflicten, maar wel met een lekker kabbelend tempo en puur sang feel good. Leuk zomers sfeertje ook, zoals de hele sfeer van het stadse leven. Aantal fijne personages met acteurs die er duidelijk zin in hebben en waar het plezier vanaf straalt. Knightley vind ik sowieso een fijne actrice vanwege haar rustieke uitstraling, maar iedereen past hier prima. Dat het af en toe mierzoet wordt doet daar niets aan af. Verder heel aardige muziek al is het soms net te veel, een leuke bijrol van zanger Levine van Maroon 5 en het proces rond het maken van deze plaat (in de film) is best geinig. Lijkt me sowieso leuk, als echt die cd (dus niet de score van de film waar veel liedjes ook op staan) zou worden uitgebracht. Zou terecht zijn als deze een Oscar wint, niet eens omdat de muziek nu zo goed is, maar het is een film die je het gunt. 3,5*.

Een goed drama/muziek film...

Goed verhaal...

Goed acteerwerk...

Bekende acteur Mark Ruffalo en ook een

bekende actrice Keira Knightley spelen wel

goed...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooie film! Qua verhaal niet zo speciaal, zit m meer in de kleine dingen. Zoals de scene dat de hoofdrolspelers samen naar een nummer op een discman luisteren al dansend op de dansvloer in een club, rest hoort iets anders. En zo waren er veel meer kleine subtiele blikken en handelingen in deze film die ervoor zorgen dat dit echt een mooie film is. Natuurlijk ook een super cast met Keira en Mark. En niet te vergeten: prima soundtrack!

Verrassend goede film. De cinematografie van NYC doet bij vlagen denken aan een '70s Scorsese. Boeiende en fraai geframede achtergrond voor een op papier weinig bijzonder plot. Beeld, geluid en acteerprestaties zijn van hoge kwaliteit en het geheel is een feel good movie die ook voor vermijders van dat genre (zoals ik) zeer aangenaam wegkijkt.

4*

Deze meegebracht en toch wel aangenaam verrast. 'k had dus geen verwachtingen, maar 'k vond het wel een goeie film. Het verhaal is eenvoudig, maar daarom niet minder de moeite waard. Ook de cast deed het zeker niet slecht, maar de film moet het toch vooral van de liedjes hebben, die gelukkig wel goed waren. Ook wel verrast door Keira, die zelf ook zong.

De film vliegt ook voorbij, 'k heb me geen moment verveeld.

De moeite om te bekijken en te luisteren.

Goeie film waarin een singer-songwriter wordt ontdekt door een producer die aan de grond zit. Een vergelijking met 'Once' is niet onontkoombaar. Daarmee vergeleken minder authentiek en meer gepolijst. Desalniettemin kijkt deze feelgood-movie gemakkelijk weg. Twee mooie rollen van Keira Knightley en Mark Rufallo, en een aantal mooie nummers. Met gemak 3.5 sterren (4 als je Once niet gezien hebt).

Fris filmpje over liefdesrelaties en muziek die ze moet helpen lijmen.

Geen denderend verhaal maar het camerawerk is wel pittig en er zitten een paar gevatte scènes in, zoals die met de ingebeelde muziekinstrumenten.

Mark Ruffalo zit gevat in de rol van de wat verlopen producent en Keira is energiek en keurig, weg van haar klassieke kostuum-drama-films.

Behoorlijk tijdje geleden dat ik 'Once' zag, maar voor zover ik me kan herinneren creëerde regisseur Carney een zeer fijn filmpje daar. Vond dit maar matig. Veel tenenkrommende scenes, sowieso weinig inspiratievol, maar Keira Knightley maakt het allemaal nog wat erger. Vind haar echt helemaal niks. Elke keer weer vreselijk als ze begint te zingen. Naar het einde toe wordt het alsmaar zoeter en fouter. En Levine is geen acteur. Is ook persoonlijk verantwoordelijk voor een aantal tenenkrommende scenes. Jammer dit.

“You can tell a lot about a person by what’s on their playlist.”

Begin Again is een mooie, intieme acteursfilm met geweldige rollen van Keira Knightley en Mark Ruffalo. New York is de locatie maar ook zelf bijna een karakter in de film.

Gretta (Knightley) is een zangeres die de hoop op doorbreken eigenlijk heeft opgegeven en haar relatie met een bekende zanger, Dave (Adam Levine), zit in een diep dal. Dan (Ruffalo) is een producer die al jaren geen band of zanger(es) meer heeft gecontracteerd en hij heeft een partner die hem liever kwijt dan rijk is. Met zijn ex-vrouw en dochter gaat het niet veel beter. Op één van zijn vele dronken bartochten hoort hij Gretta zingen en hoort iets wat niemand anders hoort, een fantastische zangeres met ongekende potentie. Wat volgt is een reis door New York om nummers op te nemen. Niet in een studio maar gewoon op straat. Deze scènes maar ook de eerste ontmoeting tussen Gretta en Dan, het moment dat Gretta ontdekt dat haar vriend vreemdgaat door alleen naar zijn nieuwe nummer te luisteren, de scene tussen Gretta en Dan die door New York lopen luisterend naar hun favoriete muziek en natuurlijk de fantastische laatste scene waarbij het kippenvel op je arm staat maken van Begin Again een klein pareltje.

Begin Again is creatief en origineel en regisseur John Carney heeft na Once weer een voltreffer gemaakt. Het resultaat is een sprankelende, bijna sprookjesachtige film met heerlijke muziek, geweldige acteerprestaties en New York in volle glorie. Een regelrechte aanrader!

Na een kwartier bijna afgezet omdat Ruffalo zo'n zak moet spelen en Knightley niet mijn favoriete actrice is (om het maar eens voorzichtig te zeggen), maar uiteindelijk toch wel blij dat ik de film heb uitgezeten, want ondanks de voorspelbaarheid kon ik hier toch wel vrolijk van worden. De veelgeprezen liedjes vond ik helaas vrij matig, en dat Knightley ze zelf zong is natuurlijk leuk, maar het was nog leuker geweest als ze ze ook goed had gezongen. Maar goed, ik herinner me een discussie op een IMDb-message-board waarbij een kritisch iemand van een andere gebruiker (geslacht en leeftijd laten zich raden) het commentaar kreeg: "You're all just jealous of Keira because she's so beautiful and talented!!" Dus ik doe er verder maar het zwijgen toe, behalve dan om nog even het fraaie gebruik van New York toe te juichen. Aardige film, en dat terwijl hij al met een achterstand begon omdat ik bij deze titel altijd meteen aan een nummer van Spinal Tap moet denken – en dan nog wel een duet met Cher!

Eindelijk Begin Again ook kunnen zien, Zwolle84. Once, een aantal jaar geleden, en Sing Street dit jaar, vallen beide in mijn rijtje met beste muziekfilms ooit gemaakt. Begin Again haalt dat niveau voor mij helaas niet. Het heeft zijn charme, maar maakte weinig indruk op me, in tegenstelling tot die andere films.

De echtheid van Once, waarbij je soms niet meer kunt zien waar de fictie eindigt, ontbreekt hier. Dat is niet persé een probleem, want Sing Street heeft dat ook niet, maar voelde voor mij alsnog echter aan. Oprechter ook. Dat in beide andere films de muziek me een stuk beter ligt, valt Begin Again natuurlijk niet zozeer aan te rekenen, maar maakt onmiskenbaar veel verschil bij dit soort films. Ik kan Adam Levine's stem ook niet goed uitstaan, merkte ik weer. Die kopstem laat mijn mond vertrekken. Kan niet in de schaduw staan van een Glen Hansard, wat mij betreft.

Alsnog zitten er een aantal mooie, lieve en soms catchy liedjes in de film en verbaast Knightley met haar zangstem. Maar het is niet genoeg om boven het zeventje uit te stijgen en na die twee andere Carneys is dat toch ietwat teleurstellend. Iets te gepolijst, zoals Scorsese erboven opmerkte. Helaas, voor mij in het rijtje duidelijk de mindere. Des te benieuwder word ik wat jij van Sing Street gaat vinden, Zwolle.

3,5*

"That's some song you got there. I promise you it could be a big hit. Plus you're beautiful."

Deze titel van John Carney had ik eerder willen zien, maar toen kwam 'Sing Street' op mijn pad. Met het nieuwe jaar leek me dit dus een uitstekende gelegenheid om de film te bekijken.

Als kijker volg je een uitgerangeerde muziekproducer die na een dag vol ongeluk in een bar beland waar hij - als enige - ingenomen wordt door een verlegen singer-songwriter. Hij bedenkt in zijn hoofd een compleet arrangement ter ondersteuning; dit illustreert ook gelijk het verloop van de film. De ontvouwing van deze muzikale samenwerking is zonder twijfel geweldig om te zien.

De meeste tijd wordt besteed aan het opnemen van de demo, die nota bene in de straten van New York wordt opgenomen. De verscheidene plekken waar de nummers worden opgenomen zorgen voor een ontspannen sfeertje waar de beelden goed aansluiten op de soundtrack. Daarbij is de aanstekelijke chemie tussen Mark Ruffalo en Keira Knightley leuk om te zien.

Het is alleen jammer dat de authenticiteit die Carney met 'Begin Again' wil bewerkstelligen niet helemaal uit de verf komt. Daarvoor voelt het geheel te gelikt aan, bovendien wordt de diepgang en elke vorm van conflict op een handige wijze omzeild. De mate van voorspelbaarheid spreekt voor zichzelf.

Al met al een fijne feel-good film die op zijn eigen manier ongedwongen overkomt.

3,5 Sterren.

Matig.

Het gekunstelde begin helpt de film niet echt vooruit. De twee loopjes die doorlopen worden alvorens het echte verhaal kan beginnen zijn nogal zeikerig, waarbij vooral Ruffalo's personage nogal onsympathiek overkomt. Beetje raar, want daarna wordt er niet echt meer volop op drama ingezet.

In de plaats een feel-good film over semi-hipster figuren die gezellig, tegen de industrie in, een popalbumpje gaan opnemen. Een gebeuren waarin eigenlijk alles goed verloopt. Ze vinden enthusiaste artiesten die voor weinig of niks hun baan opgeven om mee te doen, de niet-getalenteerde dochter blijkt toch een talentje te zijn, de rapper-van-vroeger financieert het album want goedaardig ... ach ja, het is dan ook feelgood.

Wel een beetje jammer dat op het einde snel wat relaties opgelost moeten worden. Iets te laat aan begonnen blijkbaar, want zelfs tijdens de credits blijven ze nog even verdergaan. Meer jammer is dat de muziek flauw en smaakloos is. Leuk hoor, die artiesten die zich afzetten tegen commerciële pop en dan ... commerciële pop gaan maken. Ruffalo als producer ... no thanks. 'k Zou er geen dollar aan gegeven hebben.

Ach, de feelgood in het tweede deel werkt nog wel redelijk. De gezellige sfeer bij de opnames geeft de film nog een beetje extras, maar veel meer dan een simpel filmpje met povere muziek en ééndimensionale personages is het niet geworden.

2.5*

Eerlijk is eerlijk. Ik deze film in eerste instantie omdat Keira Knightley er in speelde. Ik weet overigens zeker dat ik niet de enige ben . De titel is namelijk echter niet zeer aantrekkelijk naar mijn idee.
De film zelf vond ik heel goed. Wat ik een verschrikkelijk goede scene vond was de scene in de keuken toen Gretta kon zien dat baardmans (weet zijn naam niet meer) was vreemdgegaan, zeer goed acteerwerk ook. Toen we tegen het einde aanliepen kreeg ik steeds meer het idee dat Gretta gevoelens voor Dan kreeg. Dat zag je duidelijk toen ze in de club waren. Ik dacht meteen ''niet doen want leeftijd''. In Laggies (ja, ook deze heb ik gekeken) Papte Knightley's karakter ook niet bepaald aan met een leeftijdsgenoot, maar dit geheel terzijde. Maar teruggaan naar haar ex kon ook niet want die kerel was vreemdgegaan.

Dus ik deed me vier opties voor: of ze eindigde met Dan, wat mij de film 2 sterren zou hebben gegeven. Optie 2 was dat zij met Dave zou eindigen (weet de naam weer), dan zou ik deze film belonen met 1,5 ster. Optie 3 was dat ze zelfmoord zou plegen of om een één of andere reden om het leven zou komen. Het zou dan een verschrikkelijke afsluiting zijn van een feel good movie, toch zou het wat hebben (3,5 ster). Optie 4, de beste optie, is dat ze singel bleef. Gelukkig ook de gekozen optie. In deze film die overgoten werd door muziek en drama's was geen plaats voor nóg een liefdesverhaallijn.

Ter conclusie, 4 sterren.

Een geslaagde romantische Drama / Muziek film met geloofwaardige personages, waarbij regisseur John Carney het luchtig houdt en hij legt de accenten op het positieve.

Mark Ruffalo speelt in dit verhaal Dan, een pas gescheiden muziekproducent die is ontslagen omdat hij maar geen nieuw talent kan vinden. Dan loopt hij toevallig Gretta (Keira Knightley) tegen het lijf, een talentvolle singer-songwriter die zijn loopbaan nieuw leven kan inblazen, ook al wil ze eerst niets weten van een carrière in de muziek.

De film is pretentieloos, waarbij de cast perfect gecast (vooral natuurlijk de twee hoofdrolspelers Keira Knightley en Mark Ruffalo ) is en ze acteren daarbij ook nog eens prettig en bovendien is het hele verhaal doorspekt met aanstekelijke liedjes. Daarbij zingt de mooie Keira Knightley ook zelf (hoewel ze nog nooit een noot gezongen heeft) en dat doet ze heel aardig, al klinken ze wel behoorlijk standaard "meisje met gitaar". De film kreeg een Oscarnominatie voor het nummer "Lost Stars" en bevat nog meer fijne luisterliedjes, zoals de meezinger "Internal Bleeding".

Al met al inderdaad een feelgoodfilm volgens het boekje.

Niet zo echt mijn muziek moet ik na de film bekennen. Nu slecht vind ik het ook niet maar het straalde allemaal wat minder oprechtheid en authenticiteit uit dan Sing Street. Vroeger kon ik beter overweg met de muziek van Maroon 5. Tegenwoordig vind ik hun muziek niet meer zo fijn, eigenlijk is het vooral de stem van Levine die mij niet meer zo aanspreekt.

Er zit ook niet direct een echt goede acteur in Begin Again, maar ik had ooit eens op de radio gehoord dat dit een leuke film was en dat was ook rond de kerstperiode. Met Sing Street in het achterhoofd had ik misschien wat te hoge verwachtingen. Vond het een wat abrupt einde ook. Liet mij alleszinds wat verbaast achter.

Mooie film. Natuurlijk acteerwerk en een verhaal dat mij boeide. De muziek en de optredens vind ik een leuk aspect en de film is sfeervol en het bevat romantiek, zonder zoetsappig te worden. Heerlijk. 4*

Het is in het begin even inkomen in de film. De personages voelen een beetje gekunsteld en vooral Ruffalo komt erg onsympathiek over.

Wanneer de aanloop naar de desbetreffende avond is afgelopen en het verhaal ook verder kan gaan, beland je in een lekker niemandalletje met een positieve en vrolijke vibe. Het gaat nergens de diepgang in, zodat het wel aan de oppervlakte blijft borrelen en ik waarschijnlijk over 3 jaar weer bij deze film op MovieMeter beland en eigenlijk was vergeten dat ik deze film heb gezien.

3,0*

Verrassend leuk.

Ik verwachtte een tussendoor romcommetje met wat muziek (oke ik had niet op de regisseur gelet), maar dit is een heel oprechte film die vrijwel alles goed doet en daarom eigenlijk heel de tijd sympathiek aanvoelt. Goddank krijgen Gretta en Dan zelf geen romance, en komt ze op het einde ook niet terug bij Adam Levine.

En er zijn veel films die zich afspelen in New York, maar ik zie niet vaak films die dat op zo’n naturelle maar toch mooi filmische manier weten te doen. Het is niet per se ‘kijk deze stad eens’, maar het weet qua cinematografie soms best te imponeren op een subtiele manier.

De muziek zelf vond ik niet erg boeiend, dat is met zulke liedjes wellicht een kwestie van vaker horen, maar de opnames buiten leveren wel leuke scènes op, zoals met die kinderen die mogen meedoen, en die scène op het dak van het gebouw als de dochter een gitaarsolo speelt. Vond ik wel oprechte feelgood, en dat zie ik eigenlijk niet zo vaak.

Prima cast verder ook. Ik vind Mark Ruffalo altijd al een fijn acteur. Keira Knightly normaal gesproken helemaal niet, maar in deze film is ze prima te doen en zelfs James Corden doet het voor zijn doen erg goed en is op zijn plek.

Het deed me in het begin qua structuur enzo in de verte wat aan La La Land denken trouwens.

4*

Een prachtig staaltje van een muzikale film.

Genieten en met fantastische hoofdrol spelers

Een feel good movie boordevol fijne muziek.

Begin Again is een lekkere drama film met weinig verrassingen maar wat vooral in alle simpelheid weet uit te blinken. De sfeer en het acteerwerk zijn vooral de zaken die deze film mooi maakt. Met wat subplotjes word je lekker vermaakt. Prima film.

Zanger en liedjesschrijver Gretta [Keira Knightley] is met tegenzin door haar goede vriend Steve [James Corden] overgehaald om mee te gaan naar een muziekcafé en weet haar zelfs over te halen om een van haar liedjes ten gehore te brengen. Eén van de aanwezigen is Dan Muligan [Mark Ruffalo], een producer bij een vooraanstaande platenmaatschappij die door zijn mede door drankgebruik tegenvallende prestaties zijn baan dreigt te verliezen. Hij bloeit in alle opzichten op wanneer hij Gretta hoort en biedt haar onmiddellijk de kans aan om een album op te nemen. In flashbacks ontdekken we geleidelijk waardoor Gretta tot dat moment in de put zat. De rest van de film toont de heilzame werking van samen muziek maken, ook voor Dan, die op het punt staat te scheiden van zijn vrouw [Catherine Keener] en nauwelijks nog een band heeft met zijn dochter [Hailee Steinfeld]. Knightley en Ruffalo zijn een prachtig ‘odd couple’ en onconventionele opnameproces levert vermakelijke momenten op. Gregg Alexander en Danielle Brisebois kregen o.a. een Oscarnominatie voor het liedje ‘Lost Stars’, dus ook de muziek is van hoog niveau. Gemaakt voor $ 8.000.000 en leverde het tienvoudige op. Genoeg redenen om hier een avondje voor te gaan zitten dus.

Ik heb op zich wel een zwak voor films over (beginnende) muzikanten. Waarschijnlijk omdat ik zelf ook muziek maak. Maar als film zijn er eigenlijk maar weinig die ik kan onthouden. Ze lijken ook allemaal best veel op elkaar. Zo ook deze film weer. Het is allemaal niets nieuws onder de zon ook al heeft hij best een sympathieke uitstraling. Een leuk filmpje. Maar net als al die anderen ga ik deze waarschijnlijk ook weer snel vergeten.