Braddock: Missing in Action III (1988)

Derde deel in de trilogie en gelukkig ook het laatste. Het eerste deel was al slecht en het tweede deel was helemaal waardeloos en dit deel ligt ergens ertussen in. Het verhaal was weer lekker standaard en zeer voorspelbaar en de acteer prestaties waren om te huilen. 101 minuten pure ellende.

Snap nog altijd niet hoe ik vroeger naar deze rotzooi heb kunnen kijken. Waarschijnlijk zit er in de films van Chuck Norris een verborgen boodschap waardoor je hersenen worden aangetast om nog meer films van Chuck Norris te kijken.

Ben blij dat de Chuck Norris ontwenning kliniek me geholpen heeft van deze kwaal. Mijn god wat is die Chuck Norris toch een waardeloze acteur en regisseur. Gelukkig komen er hedendaags geen films meer van hem uit. Misschien zijn zijn films een succes op een andere planeet maar op de aarde moet er een verbod komen op Chuck Norris films.

Snap eigenlijk niet waarom al zijn films niet staan bij de Flop 100. Want daar horen de meesten toch echt in thuis. Vooral de Missing in Action zooi.

Cannon-meuk.

Ook deze typische Golan & Globus-rommel met Chuck en zijn baard, is amper de moeite waard. Tenzij je wilt lachen natuurlijk. De acteerprestaties zijn zo slecht dat deze bijna moeilijk blijkt af te kijken. De actie wordt slecht in beeld gebracht, met name de vechtscenes. Het verhaal is behalve voorspelbaar, vol van goofs. Neen, op het kitscherige nummer " Freedom" na, valt hier weinig te genieten.

Slecht.

Met Braddock: Missing in Action 3 is de trilogie compleet. En wat voor een trilogie. Deze reeks Vietnam films (opgenomen in de Fillipijnen) is het perfecte voorbeeld hoe goed b-films kunnen zijn. Erg goed dus!

Chuck Norris is (alweer) perfect als Jim Braddock, die als eenmans leger steeds maar weer mensen moet bevrijden uit gevangeniskamoen. Dit keer geen soldaten, maar kinderen. En dat doet hij met grof geschut, zonder om te kijken naar een dode meer of minder.

Dit zijn de films waar de Cannon studio bekend mee werd, en terecht... want het is gewoon pure entertainment.

4*

Erg vermakelijke actie film van Cannon. De film heeft onwijs leuke actie en is zeker te genieten. Chuck Norris zet zijn stoere personage James Braddock weer erg cool neer. Realistisch is het absoluut niet, maar als zo'n film vermaakt vind ik het altijd best. Goede actie film. 3,5.

Ahh.. heerlijk.

Chuck Norris redt de kinderen van de boze dictators en bouwt een prachtige band op met zijn zoon. Daarbij worden zoveel mogelijk zwak begaafde soldaten gedood en auto's/helicopters opgeblazen. Totaal niet spannend natuurlijk maar wel cheap-entertainment en daarbij dus een aardige comedy

Al vond ik de martelscéne best spannend! Dacht even dat Chuck Norris zich hier niet uit ging redden... Ach ik had beter moeten weten...

Iets minder dan het geweldige Invasion U.S.A.

*3,0

Het derde en gelukkig laatste deel in de reeks, behorend tot één van de slechtste trilogieën, die ik ken.

Chuck Norris speelt hier wederom de stoïcijnse Braddock, die zich als een zombie gedraagt en totaal geen emotie kent. Geen emotie als hij zijn zoontje voor het eerst ziet, en ook geen enkele emotie als zijn vrouw sterft. Petje af, je moet het maar kunnen. Verder is het vooral verrassend dat in zo’n hersenloze film als deze de actie en het doden van de Vietnamezen pas halverwege lijkt te beginnen. Daarbij moet wel gezegd worden, dat Chuck een fikse inhaalslag maakt richting het einde.

Ik ben persoonlijk verbaasd over de hoge score. Ik vind het zelf erg slecht, en zelfs met het verstand op nul maar een weinig genietbare actiefilm. Het heeft totaal niets nieuws meer te bieden en past qua niveau gemakkelijk in de reeks, want niveau lijkt er niet of nauwelijks te zijn.

1,0*

Vreemd dat ik niet eens op MIA 3 heb gestemd, maar juist deze film herinner ik me het beste van vroeger, met Braddock zijn vrouw en kind. De film is zoals de hele reeks niet zo best, maar nog best geinig. Chuck Norris is weer lekker op dreef, nu om kindertjes te redden. Daar hoort ook zijn zoon bij die hij eindelijk terug vond, terwijl zijn vrouw weer voor zijn gezicht vermoord is. Wel wat lomp dat Chuck nauwelijks geëmotioneerd is bij 2 van zulke ingrijpende gebeurtenissen, maar ach. Het levert wel weer een paar lekkere actiemomenten op. De marteling, de ontspanning met zijn zoon en de clash op het einde bij de brug. Toch vond ik deel 2 net iets leuker. Maar een heel, heel kleine voldoende kan er nog net vanaf.

3*

Samen met deel 1 en 2 afgelopen week herzien.

Waar bij de eerste delen de regie en het camerawerk afschuwelijk is, heeft deze film wat meer fantasie in de regie. Een meebewegende camera, kortere shots, het voelt allemaal frisser aan dan de saaie regie van de eerste twee delen.

Dat kan niet alle slechte punten verbergen maar het maakt dit deel wel tot het minst oogpijnigende deel van de trilogie. Als je je even niet ergert aan het bizar slechte acteerwerk van de zoon van Braddock maar goed.

3 sterren, dat is 0,5 meer dan de beide eerste delen.

I don't step on toes, Littlejohn, I step on necks

Met deze derde Missing in Action ben ik aan de laatste van mijn voorraadje Chuck Norris films aangekomen. Een aantal jaar geleden, ten tijde van de Expendables rage, me eens laten verleiden tot een aantal van zijn films aan te schaffen en wat bleek? Op zo'n 10 (volwaardige Chuck Norris) films was er welgeteld één die een voldoende kreeg. Hellbound was met zijn 3* een aangename verrassing en ik hoopte de lijn verder te trekken met deze Braddock.

De reden dat dit altijd links was blijven liggen was dat ik de twee voorgangers niet in mijn bezit had. Ik heb echter ondertussen geen zin om nog actief op zoek te gaan naar films van de man met de baard en uiteindelijk dan maar gehoopt dat het niet nodig was om de eerste twee delen te zien. Naar het schijnt is Braddock qua chronologie met zijn voorgangers om van te huilen dus veel heb ik niet gemist denk ik. Wat overblijft is een film met een vermakelijke opening aan het consulaat (alleen die soundtrack was abominabel) en eentje die rustig voortkabbelt terwijl Braddock himself regelmatig is iemand op een vuist trakteert. Niet noodzakelijk een slecht concept, maar de uitwerking is nogal tam te noemen. Hier en daar eens een ontploffing, Braddock die wat cool met één of ander geweer staat te zwaaien en een slechterik wiens vocabulaire enkel en alleen lijkt te bestaan uit het roepen van Braddock's naam. Ondertussen moet er nog een vader-zoon momentje passeren en tegen dan loopt de aftiteling over het scherm.

Hetgeen me eigenlijk nog het meest aantrekt in dit soort films, is de de aanwezigheid van Cannon. Bizar eigenlijk, want zo uit mijn hoofd geef ik de productiemaatschappij geen hoog gemiddelde en toch.. Het is iets waar een zekere status vanuit gaat. Hoewel ik me heb voorgenomen om geen Norris films meer te gaan kijken (van Chuck én van Aaron), wil ik voor een Cannon film nog wel een uitzondering maken. Het is in ieder geval ondertussen duidelijk geworden dat Norris interessant is voor een klein bijrolletje maar dat hij geen volledige film kan dragen. Een compleet gebrek aan emotie, een gebrek aan one-liners (al is die toes quote aan het begin van de film wel heerlijk) en vooral een gebrek aan uitstraling zorgen ervoor dat dit soort films op den duur verzandt in de lagere regionen van een gemiddelde score.

Betekent dat dat Missing in Action III niets voorstelt? Wel, er zijn jammer genoeg nog slechtere Norris films te vinden. Aki Aleong schmiert er nog wel leuk op los als Quoc en verder is de climax best nog wel leuk gedaan. Had misschien nog beter geweest als Braddock effectief het loodje had gelegd, maar bon: "You can't always get what you want" zoals de Stones zeggen.

Kleine 2*

Dit blijft toch een fantastische actie film.

De beste film van Chuck Norris!

ik ben namelijk een Chuck Norris fan

en kenner heb al zijn films gezien en op DVD

en ja dit is toch de beste.

Ik kijk liever naar deze film

dan naar de Titanic!

als ik die film zie lig ik binnen

2 minuten te slapen.

Nee maar serieus

ik hou ook gewoon van dit genre

en ik geef ook eerlijk aan

de vorige Missing in action

film vond ik het minste deel

van deze trilogie.

Zei ik beste actie film

van Chuck Norris?

jazeker want mij bevalt

het verhaal en

vele actie in deze film wel.

Dit soort films viste ik vroeger

goedkoop uit bij de Wibra

Deze neergesabelde actiefilm begint met een vrij overtuigende reconstructie van de val van Saigon. De paniek rondom de Amerikaanse ambassade en de onrust in de stad is vrij overtuigend in beeld gebracht onder de regie van Chuck broer Aaron Norris. Maar dan worden we getrakteerd op het tenenkrommende liedje "Freedom Again" van Ron Bloom en weten we dat het beste eraf is. Colonel Braddock [Chuck Norris] is één van de passagiers van die roemruchte laatste vlucht uit Saigon en is in afwachting van zijn Vietnamese vrouw [Miki Kim]. Hoewel ze is ontsnapt aan een bomaanslag op haar appartement, is ze haar papieren kwijt geraakt en daardoor moet Braddock zijn vrouw achterlaten. Aangezien Braddock te horen krijgt dat zijn vrouw is omgekomen, is hij nooit teruggekeerd. Maar wanneer hij hoort dat zijn vrouw nog leeft, keert hij terug naar Communistisch Noord-Vietnam en is hij vastberaden zijn vrouw te vinden en haar mee te nemen naar de VS. Een hoop pief-paf-poef afgewisseld met sentimenteel gedoe maakt duidelijk dat Chuck Norris, die meewerkte aan het scenario, net zo goed kan schrijven als acteren. En hoe kan het dat Steven Williams (wiens karakter David Nester omkwam in Missing In Action II: The Beginning) hier levend en wel de ambassade bewaakt? Het beantwoorden van die vraag is net zo min de moeite waard als deze dwaze, soms ronduit wrede actiefilm.