Iron Man 3 (2013)

Deze gisteren bekeken, na hem tot nu toe compleet te hebben genegeerd.
Na het verschrikkelijke tweede deel, was deze poging ietsje beter, maar nog altijd een schim van het frisse, leuke eerste deel.

Feitelijk een erg zwakke, rommelig in elkaar gezette, uiterst fragmentarische film, die weliswaar hier en daar vermakelijk is, maar nergens echt kan boeien en vooral een van losse scenes achterelkaar geplakt zooitje lijkt te zijn.

Kingsleys schurkenrol kent halverwege een geweldige twist, zeker voor een blockbuster film als deze, die je niet aan ziet komen, maar uiteindelijk toch ook uitermate zonde en teleurstellend is.

Dan heb ik het nog niet eens gehad over de aanwezigheid van een acteur als Cheadle, wiens talent totaal niet wordt gebruikt, met een waardeloos flutrolletje.

Goede SFX en de gebruikelijke Marvel actie,
maar ik snap echt niet wat hier nu beter aan zou zijn, dan aan DC verfilmingen als Justice League en BvsS.

Een vier, ofwel twee sterren.

Lekkere entertainment. Je houdt ervan of niet.

Tja.

Gek genoeg heb ik deze ooit eens meegekeken bij een feest, dus heb de voorgaande delen nog niet gezien. Ik kon het overigens prima volgen allemaal, wat inhoud dat de film niet een al te geweldig verhaal meedraagt maar vooral leuk is door de effecten.

Downey Junior is bijvoorbeeld prima als de Iron-Man. Er zitten enkele lekker komische scenes in en visueel is het allemaal met zo'n budget natuurlijk dik in orde. De held zelf lijkt wel een beetje uitgemolken te zijn en 130 minuten zijn lang, maar het is best genietbaar allemaal.

Ik heb me wel vermaakt, ik ga de delen 1 en 2 nog weleens zien. Ik ben er wel benieuwd naar, al die Marvel films. Al komen ze nooit echt met iets heel origineels en lijkt alles een beetje op elkaar.

Iron Man en Iron Man 2 waren eigenlijk de enige Marvelfilms tot nu toe (samen met de Avengers) die ik een voldoende waard vond. Wat leuker van toon vooral dan de andere films, en daarom best kijkbaar.

Met deze film kon ik daarentegen vrijwel niets, vooral door het belachelijk vergezochte verhaal. Het kan aan mij liggen (ik had rond de helft al weinig zin meer om erin te investeren), maar op het einde wist ik nog steeds niet wat Guy Pierce nu eigenlijk wilde. En dan al die vermoeiende zijtakjes heel de tijd, zoals Stark die met zo'n ventje optrekt. Pff, bij veel scènes denk je echt 'waar in godsnaam kijk ik naar'. Geldt overigens ook voor de actie die ik gewoon niet interessant of leuk kon vinden.

De film heeft dan nog één redelijk groot pluspunt en dat is dat er hier en daar oprecht wel wat te lachen valt. Maakt de film eigenlijk best een rare kijkervaring; je ligt apatisch en vermoeid te roepen 'duurt deze onzin nog lang?!?!", terwijl je ook soms wel weer echt moet lachen. Dat stukje met de Mandarin die een aan lager wal geraakte acteur blijkt te zijn is (hoewel dat ook wel weer zo'n 'waar kijk ik naar' momentje is) toch ook wel weer grappig.

Ach ja. 2*, en ik ga maar eens kijken welke Marvels ik nog wil zien, want heb het er stilaan echt mee gehad.

Ik heb nog nooit zo'n onzinverhaal gezien als in Iron Man 3. Was deel 2 met Whiplash al op het belachelijke af, deel 3 neemt met het Mandarin/Extremis-verhaal groteske vormen aan waarvan ik echt niet begrijp hoe bioscoopbezoekers dit uberhaupt volhielden. Het is een vreemde mix van Iron Man personages vs. Terminator/Buffy the Vampire Slayer-achtige morphende bad guys. Is het de bedoeling dat ik dit supervet en meeslepend moet vinden?

Spannend wordt het namelijk nergens. Ook al zijn er honderd vechtpartijen vol allesvernietigende explosies, als niemand écht dood kan gaan, hoe moet ik dan op het puntje van mijn stoel zitten? Dikke plot armor doet elke poging tot spanning of drama teniet. Tony Stark overleeft met gemak honderd explosies en valpartijen en zelfs Pepper overleeft uiteindelijk alle geweld zonder één schrammetje. Wat heeft het dan nog voor zin om te kijken?

Dan heb je nog tal van vervelende bijrollen, zoals dat kutkind waar Tony veel te lang mee optrekt voor ja, wat eigenlijk? Op sommige punten leek het wel een belegen buddy-kerstfilm uit de jaren '90.

Dan hoop je nog ergens dat tongue-in-cheek humor en een flinke dosis zelfspot de boel nog kan redden, maar ook dat viel tegen. De echt leuke grappen zijn uiterst spaarzaam waardoor het allemaal vlees noch vis is.

Och, Iron Man... Zonder hem was ik nooit aan dat hele MCU begonnen. Nu zit ik vast in een langzaam vorderend Marvelfilms-op-'volgorde'-project. Tot nu toe zijn alle films herzieningen, en van de zeven films die ik herzien heb blijven die met Iron Man (inclusief The Avengers) het best overeind.

Dat is voor het grootste deel te danken aan Robert Downey Jr. Hij zet in elke film zijn personage nét weer iets anders neer, al blijft hij altijd zowel onuitstaanbaar als onweerstaanbaar (wat ik geloof ik al vaker heb gezegd). In deze film ondergaat Tony Stark weer eens een kleine existentiële crisis, die overigens niet altijd even goed uitgewerkt is - maar dat is niet aan RDJ te wijten. Uiteindelijk komt het erop neer dat Stark door zijn eigen domme schuld onderuit gaat, zichzelf weer terugvindt en sterker dan ooit er weer bovenop komt. Dat proces is doorgaans een stuk interessanter dan de snode plannen van de grote bad guy.

De schurk van dienst stelt eigenlijk weinig voor. Ik meen me te herinneren dat men toen deze film net draaide nogal verontwaardigd was dat The Mandarin nep bleek maar ik vond het toen al een goede zet, en bij een tweede kijkbeurt zelfs een nog betere. De film heeft verder geen enkel interessant idee dat goed is uitgewerkt - EXTREMIS bijvoorbeeld blijft supervaag en de rol van Rebecca Hall is te beperkt om iets toe te voegen. Guy Pearce en al die opvlammende supermensen konden mij eigenlijk niets schelen. Wat ik ook jammer vond: te weinig scènes waarin Tony Stark kibbelt met Pepper Potts. Alsof de makers beseffen dat ze haar tekort doen wordt ze op het eind nog even op een podium geplaatst dat haar eigenlijk niet past. Haar superkracht is dat ze Stark in het gareel weet te houden, dat heeft niets te maken met een vaag serum. Sowieso vond ik de ontknoping iets te veel van het goede, maar het is nu eenmaal zo dat elke ontknoping grootser moet zijn dan de vorige.

Een sterk punt van de Iron Man-films blijft de humor. Ik vond de interactie met de jongeman waar Tony tegenaan loopt juist wel geslaagd; het is leuk om te zien hoe snel het duidelijk wordt wie hier het échte kind is. En hoewel de actie me op het eind iets te veel was, vond ik het eerder in de film juist erg geslaagd. Hoe tijdens de aanval op zijn huis Tony ervoor zorgt dat zijn pak zich om Pepper vormt in plaats van om zichzelf, en hoe hij zichzelf even later aan zijn eigen arm omhoog trekt vond ik bijvoorbeeld leuk gevonden. Ook de muziek voegde echt wat toe aan de film.

Al met al genoeg voor een welverdiende 3.5 sterren. Stiekem vind ik het ook wel wat jammer dat dit de laatste film is met Iron Man in de hoofdrol. Gelukkig mag hij in nog wat andere films opdraven.

Eigenlijk heeft deze film alles wat ik in een Marvelfilm wil zien: goede actie, vaart, humor, een paar fraaie twists (de ware aard van Ben Kingsley, het dubbelspel van Rebecca Hall, de manier waarop Tony het leven van Pepper redt tijdens de aanval op zijn huis), een uitstekende schurk en superbe FX – de sekwens waarin Tony's huis aan gort wordt geschoten is wat mij betreft één van de best vormgegeven CG-scènes die ik ooit heb gezien.

Verder met mijn MCU-kijk-en-herkijksessie. Opnieuw een film die ik nog niet eerder gezien had, en de films hiervoor waren een wisselend succes, maar het blijkt dat Iron Man een stabiele factor is. Net als de eerste twee films met Tony Stark was ook deze best leuk; de actiescenes vind ik wat minder boeiend, maar Robert Downey Jr. is vermakelijk als Iron Man en het soort setting waarin de Iron Mans opereren staat me wel aan. Meer dan de Thors, bijvoorbeeld. Het is wel wat overdreven lang en zoals ik al zei vind ik de actie niet zo interessant, maar desalniettemin weer een solide bijdrage aan het Marvel-universum.

En dan eindelijk deel 3 aan de beurt en de reeks compleet. Een film waar ik wel naar uit keek omdat de eerste me erg verrast had en de tweede ook goed in smaak viel. Deel drie maakt de reeks meer dan prima af, en hoewel wat dingetjes hier en daar, is ook dit derde deel weer een uitermate vermakelijke film.

Veel anders dan de eerste twee delen lijkt er niet onder de zon, Stark als altijd de excentriekeling, Pepper die tegen beter weten blijft, een groots plot tegen de mensheid en een gevaarlijke bad guy. Het is toch altijd maar weer een kunst om zoiets aansprekend te brengen, iets waar men toch wel weer behoorlijk in slaagt. Stark uiteraard met problemen te over, dit keer niet fysiek maar geestelijk, en heel wat balletjes om in de lucht te houden. Ook deze film valt weer op met zijn geslaagde mix van actie en humor en een toefje kwetsbaarheid van Stark's kant. Sterk is de knokpartij met Brandt in de keuken en de redding van de vallende mensen. Qua acteurs is Downey Jr. op de automatische piloot bezig, is Badge Dale een fraai lefgozertje, Pearce is altijd een toevoeging, maar Ben Kingsley als The Manderin steelt natuurlijk de show in de scene waar Tony hem thuis overvalt. Kostelijk dat Engelse accent.

Minpuntjes zijn de overdaad. Hoe Stark's villa wordt geleveld is eigenlijk wel zo zo. Net als de overdaad aan pakken in de eindscene, zit Stark eindelijk in een lastig parket en dan tovert hij dat nog uit zijn mouw, tsja...en sommige gevechten gaan iets te lang door. Tevens is me niet helemaal duidelijk wat er nu precies ontwikkelt is voor dat volk dat opgloeit en vind ik het vermoeiend hoe ze dan soort van die kracht moeten gebruiken om iemand uit te schakelen. Savin had Stark in dat dorpje na Brandt allang kunnen pakken maar moet dan iets doen met die watertoren dat ik denk doe niet zo ingewikkeld sla er gewoon op. Maar dit doet allemaal niet zoveel afbreuk, Iron Man 3 is net als zijn voorgangers een uitstekende en vermakelijke film hoewel hij misschien een fractie minder is. Lullig doen we echter niet en ik trek de streep dan ook door, alle drie vier sterren.

Tony Stark [Robert Downey Jr.] krijgt het deze keer aan de stok met Aldrich Killian [Guy Pearce] die zich verraden voelt na een kortstondige ontmoeting in de jaren ’90. Bovendien boezemt een geheimzinnige, niet te lokaliseren terrorist [(Osama?) Ben Kingsley] zich aan om de toch al breekbare verhouding tussen de VS en het Midden-Oosten nog eens onder druk te zetten. Pepper Potts [Gwyneth Paltrow] heeft een beter uitgewerkte rol, evenals Don Cheadle, en Shane Black weet deze keer de juiste balans tussen actie, humor en een vleugje romantiek te hervinden in dit sterke vervolg met een meer kwetsbare Stark, de introductie van supercomputer JARVIS [Paul Bettany] en een verrassende bijrol van Kingsley.

De herzieningen van de Iron Man films bevallen me wel. Sowieso is het m'n favoriete Marvel superheld dankzij een altijd fantastische Robert Downey jr.

In Iron Man 3 krijgt de breekbare maar briljante Tony Stark te maken met een vijand wiens bereik geen grenzen kent. Dat levert een aantal sterke scènes op, vooral de aanval op z'n huis is heftig maar ook de slotscène is goed, groots opgezet en spannend.

Helaas kent de film wel een aantal dipjes en duurt het soms een tijdje voordat de schwung er weer in zit. Het valt ook niet mee om een superheldenfilm te maken na het grootse en geweldige 'the Avengers', het is logisch dat alles dan kleinschaliger aanvoelt. Ook z'n angstaanvallen kwamen een beetje uit de lucht vallen en kwamen niet echt overtuigend over.

Iron Man is in deze film verrassend weinig met pak aan te zien. Gelukkig bezit Downey jr. wel de gave om met veel humor en spitse dialogen het grotendeels leuk te houden voor de kijker. Ook de wat grotere rol van Gwyneth Paltrow komt goed uit de verf, evenals de leuke rol van Guy Pearce.

Prima film, na herziening halfje erbij. 3.5*

Een van de eerste echt grote teleurstellingen in het marvel universum , de Mandarin is hier niet eens een echt superschurk personage en we moeten het doen met een stompzinnig terroristen plot .