Steekspel (2012)

Steekspel dus, het bekendere broertje van Lotgenoten (2013) , en ook wel wat minder.

Waar Brenninkmeijer aan Lotgenoten een heel eigen smoel gaf met een donker sfeertje is deze versie van Verhoeven meer eender welke aflevering van Flikken. Het oogt wat killer, minder geïnspireerd en is niet per se heel slecht, maar heeft ook nergens een punt dat erbovenuit steekt. Af en toe is er best een mooi shot (Remco gefilmd vanachter de ruiten rond zijn kantoor, ik houd van die shots) en ook de belichting in de woonkamer op het feestje kan mij bekoren, maar verder oogt het allemaal wat goedkoop en lelijk. Ook de muziek lijkt zo uit de Tros-studio's te komen. En die steiger en Google Streetview kunnen echt niet!

Het script is verder even goed of slecht (er zit echt soms verschil in per scène) en verder gelijk aan Lotgenoten op een kleine nuance na soms, en de acteurs doen hun best. Peter Blok weet toch sympathie op te wekken, Koole is prima als 'vrouw van' en Gaite Jansen en Carolien Spoor weten redelijk te overtuigen als vriendinnen (al zijn ook zij afhankelijk van soms brakke teksten). Alleen Robert de Hoog kan ik gewoon niet uitstaan. Zijn hele kop en air: ik krijg daar spontaan nare kriebels van. Een vervelend hoofd heeft hij vooral, maar is ook vies - hij moet nodig eens dat haar op zijn kin en bovenlip (een baard en snor kan ik het niet noemen) afscheren. Dit is gewoon niet prettig om naar te kijken.

Al met al kan ik net aan een voldoende geven, omdat het best nog wel als een hele film aanvoelt, en voor de rest: kijk die van Brenninkmeijer. 2,5*.

Vermakelijk, vlot filmpje, tot stand gekomen volgens een apart initiatief: Kim van Kooten schreef de eerste drie minuten van de film, voor de rest liet regisseur Verhoeven zich leiden door filmliefhebbers op allerlei gebieden, van scenario tot muziek. Het resultaat is niet hoogdravend, maar de mengeling van drama en thriller werkt aanstekelijk. Verhoeven kan goed uit de voeten met het voor zijn doen lichtvoetige materiaal en hij beschikt over een leuke cast. Vooral de mooie Gaite Jansen is een talent om in de gaten te houden, wat mij betreft.

Een gezellige TV-film waaraan je heel wat vervolgen kunt breien.

De cast is al prima. Alleen het verhaal nog wat alledaagser maken en vooral allemaal vreemd gaan. Want blijkbaar gaat niemand vrij uit.

Allemaal klaar voor de groepsfoto?

Kortom een film van 2013 mag zakelijk privaat wel even uit de band spring.

Alleen de punten nog. Ik heb gezellig genoten en meegefloten.

2,5* hedendaags.

Eigenlijk best wel een leuke korte Nederlandse film waarbij het Nederlandse handelskenmerk in een film (oftewel bloot) al na 7 minuten te zien is middels bewerkte foto's van Gaite Jansen en direct daarna gaat Gaite Jansen zelf ook nog eens topless (overigens wel een zeer mooie vrouw). Later overigens nog een paar keren. Opzicht was dit wel een zeer leuke scene en zeker m.b.t. het commentaar van Gaite Jansen erna (nadat ze haar borsten heeft laten fotograferen door Robert de Hoog) "zo, nu hoef je niet meer te fotoshoppen en kun je toch lekker rukkken"

Het verhaal en de uitvoering (inclusief het hele kleine beetje "Rammstein" muziek) zat ook wel leuk en aardig in elkaar en ook de cast deed het leuk. Met name dan Gaite Jansen (misschien wel de nieuwe "Carice van Houten"), maar ook Robert de Hoog. Dat er buiten Gaite Jansen nog een paar andere fraaie Nederlandse vrouwen in meespeelden zoals Sallie Harmsen en de al op leeftijd komende Ricky Koole, was natuurlijk mooi meegenomen.

Omdat de film maar iets van 50 minuten duurt, kijkt hij best lekker weg en verveeld hij ook nergens.

P.S. de kotsscene was lekker onsmakelijk.

Redelijke film waarin een makelaar voor het blok wordt gezet door twee van zijn medewerkers. Misschien als experiment van Paul Verhoeven niet geslaagd, het levert wel een vermakelijke film op. Een luchtige thriller waarin genoeg gebeurd en met een prima cast. Het steekspel zelf vormt een leuke scene. Voor 3.5 sterren heeft het allemaal net iets te weinig om het lijf.

Mooi inititiatief maar had van tevoren aardig mijn twijfels of het wel zou gaan werken, al werden die diezelfde twijfels al bij de openingscene van tafel geveegd, heerlijk! Zal later deze week die van Brenninkmeijer ook eens proberen, aangezien de meeste die nog beter lijken te vinden.

Het is allemaal zo luchtig en fout als het goedkoopste bakje chocomousse van de Aldi maar smaakt echt niet veel minder lekker als die veel duurdere van de AH supermarkt. Heel serieus nemen kon ik het verder niet maar had ook geen moment het idee dat dat ergens echt de bedoeling was. gewoon prima spelregie en vlotte, gevatte dialogen. Leuk ook om na zo'n lange tijd weer eens wat van Verhoeven te vernemen. Voor zijn doen wat simplistisch van aard maar alle elementen (seks, machtspelletjes en Rammstein) zijn weer aanwezig, niewaar? Snap zowiezo niet waarom ze die man, met zijn kundigheid en staat van dienst, niet op meer projecten zetten. Of is dat eigenwijsheid van zijn kant? Hopelijk is dit niet zijn laatste.

Oh, en er zijn bijna geen woorden om te omschrijven wat voor een babe of dat Gaite Jansen is. Werd bijna verlegen van die topless scene. En dan kom je ook nog met Sallie Harmsen aanzetten. Verhoeven is dan wel dik over de 70, maar weet de boel nog aardig naar zijn hand te zetten.

Heb verder geen idee of dit bij een langere speelduur de mist in was gegaan of juist beter was geworden maar zou graag nog een paar van dit soort filmpjes zien verschijnen. Misschien iets voor op jaarlijkse basis, naast de Telefilm en One Night Stand's? Of is dat financieel niet te doen? Zo duur zag dit er niet uit? (3*)

Steekspelletje.

De korte speelduur werkt goed, het verhaal is leuk over the top, en er zit een erg mooie scene in die verwijst naar de titel. De cast is goed en leuk bezig, met een kleine uitzondering in Robert de Hoog die wat irriteert. Maar dat kan aan mij liggen.

Combo docu + film is een godsgeschenk.

Beetje moeilijk te beoordelen dan, maar ik bekijk het maar als totaalproject. Afzonderlijk zijn de film en docu in ieder geval geen bal waard, maar de combinatie geeft gelukkig wel een aantal interessante kijk in het falen van sommige films.

De docu heeft vooral het probleem dat het hele project compleet mislukt is, maar dat niet zo naar het publiek mag gecommuniceerd worden. Je blijft dus met een hoop vaagheden zitten, zaken waar snel overheen wordt gegaan (na het 4de deel zegt Verhoeven bijvoorbeeld dat hij het script terug in handen heeft genomen, maar wat bedoelde hij daarmee?) en die zorgen voor een erg onvolledig verhaal. Ook die blije conclusie van Verhoeven achteraf slaat helemaal nergens op.

De film zelf is geen haar beter. Het oogt goedkoop, dialogen zijn vaak om te huilen, het script zo voorspelbaar als wat en de toon schiet ook echt alle kanten op. Dieptepunt is toch echt wel de laatste onthulling, echt getelefoneerd. Alsof je naar een erg slechte pilot van één of andere nationale TV-reeks zit te kijken.

Wat gelukkig wel boeit is hoe je in de docu kan zien hoe bepaalde dingen fout gaan en ik wat voor brakke cinema dat dan resulteert. Dat Verhoeven de opzet onderschat heeft mag duidelijk zijn. Hij is ook al een iets oudere man, dus niet geheel verrassend allicht, maar als je het internet vraagt verder te schrijven op een verhaal van 4 minuten dan moet je vooral niét hopen op coherentie maar nét die wilde sprongen omarmen. Verhoeven zat daar jammer genoeg niet op te wachten en heeft vanuit 700 scripts (voor het tweede deel) alsnog iets coherents proberen destilleren. Onbegonnen werk uiteraard, en dat merk je dan ook overduidelijk. Veel van de twists zijn saai, opzichtig en cliché, maar dat heb je als je vasthoudt aan klassieke filmovertuigingen.

Ander interessant moment is wanneer Verhoeven het heeft over het verschil tussen theater en cinema. De ogen die een ander verhaal vertellen als de dialoog. Op die moment was ik nog wel geïnteresseerd, klonk best subtiel hoe hij het vertelde. In de film zelf lijkt het meer alsof je naar De Kampioenen zit te kijken, van subtiel acteerwerk is er absoluut geen sprake. Alles ligt er vingerdik bovenop, je ziet ze nog net niet knipogen.

Nee, Verhoeven was duidelijk niet de man voor dit project. Het internet/de massa ingaan, vragen om creativiteit om daarna star vast te houden aan stoffige structuren is geen sleutel tot succes. De film is dan ook één of ander vaag mutantje van twee strekkingen die hard in tegengestelde richtingen trekken. De docu erbij probeert star de mislukking te verbloemen, maar maakt het alleen maar tragischer. Maar nét dat openlijke falen en opzichtige maskeren maakt dat het als "project" nog wel grappig om kijken.

Edit: wél een pluimpje voor Robert de Hoog, de enige die iets interessants wist te doen in de gehele film.

2.0*

Op de keper beschouwd levert dit experiment van Paul Verhoeven niet meer op dan een tv-soap, die de middelmaat amper ontstijgt. Het acteerwerk is niet slecht, maar het verhaaltje laat teveel doorschemeren dat het een vergaarbak is van allerlei losse ideetjes. Ik heb begrepen dat Verhoeven niet erg tevreden was over de uitkomst. Daar kan ik mij wel wat bij voorstellen.