Yeralti (2012)

Alternatieve titel: Inside

mijn stem
3,47
23 stemmen

Turkije
Drama
107 minuten

geregisseerd door Zeki Demirkubuz
met Engin Günaydin, Nihal Yalcin en Nergis Öztürk

Een moderne bewerking van Dostojevski's 'Aantekeningen uit het Ondergrondse'. De alleenstaande ambtenaar Muharrem uit Ankara wordt constant overmand door twijfel. Vol wantrouwen kijkt hij naar zijn vrienden. Hij overtuigt zichzelf dat iedereen hem haat en zondert zich steeds meer af. In zijn appartement kijkt hij onderuitgezakt naar natuurdocumentaires. Zijn enige intimiteit bestaat uit het oppikken van prostituees.

TRAILER

5 BERICHTEN2 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Movie-Addicted
3,5
0
geplaatst: 11 februari 2013, 18:15 uur [permalink]
Verbazingwekkend, klein en droog filmpje met een beetje humor.


*3.5

avatar van kappeuter
 
0
kappeuter (moderator)
geplaatst: 9 april 2013, 11:57 uur [permalink]
Vanaf 5 september in de bioscoop (De Filmfreak)

avatar van Bacoboy
4,5
0
geplaatst: 26 augustus 2013, 08:11 uur [permalink]
Dit film heeft me zo verrast, totaal niet verwacht dat het een meesterwerkje zou zijn.
Engin Günaydin was perfect in zijn rol in deze film als Muharrem en dat voor een acteur dat succesvol is geworden in het komedie genre.

KLASSE! 🙇

avatar van kappeuter
 
0
kappeuter (moderator)
geplaatst: 28 augustus 2013, 10:23 uur [permalink]

avatar van Mochizuki Rokuro
3,5
0
geplaatst: 15 september 2013, 09:14 uur [permalink]
Een film zo nihilistisch als Sombre en Aurora, over een 'nogal boze' mijnheer Muharrem. De bron van Dostojevski is zeer herkenbaar, maar Demirkubuz is er niet helemaal in geslaagd om ook de lagen die Dostojevski toevoegt (bijvoorbeeld de omgeving) te schetsen en zo zitten we met deze (zelf)destructieve mijnheer opgescheept wiens grillen we over ons heen moeten laten komen.

Dat levert overigens zeer fascinerende scènes op, bijvoorbeeld in het restaurant in Istanbul, de Alien-achtige grom scènes (let op die schaduwen!) en 'iets' met een aardappel. Maar hoewel het einde het enige juiste is, is het geheel dat er aan voorafgaat mij té verstikkend.

De eerdere Demirkubuz die ik zag was gebaseerd op Camus. Kan me er weinig tot niets van herinneren, maar nu ik dit terug zie kan ik me weer voorstellen waarom ik er niet totaal voor gevallen ben. Maar alledaags is stijl en inhoud zeker niet en daarom fijn om zoiets weer eens in de filmhuizen te zien.

Trouwens: opvallend dat er internationaal voor de Engelse titel "Inside" is gekozen, Yeralti betekent letterlijk ook ondergronds volgens mij, net als de titel van het boek.