Yeralti (2012)

Verbazingwekkend, klein en droog filmpje met een beetje humor.

*3.5

Vanaf 5 september in de bioscoop (De Filmfreak)

Dit film heeft me zo verrast, totaal niet verwacht dat het een meesterwerkje zou zijn.

Engin Günaydin was perfect in zijn rol in deze film als Muharrem en dat voor een acteur dat succesvol is geworden in het komedie genre.

KLASSE!

Trailer (YouTube)

Een film zo nihilistisch als Sombre en Aurora, over een 'nogal boze' mijnheer Muharrem. De bron van Dostojevski is zeer herkenbaar, maar Demirkubuz is er niet helemaal in geslaagd om ook de lagen die Dostojevski toevoegt (bijvoorbeeld de omgeving) te schetsen en zo zitten we met deze (zelf)destructieve mijnheer opgescheept wiens grillen we over ons heen moeten laten komen.

Dat levert overigens zeer fascinerende scènes op, bijvoorbeeld in het restaurant in Istanbul, de Alien-achtige grom scènes (let op die schaduwen!) en 'iets' met een aardappel. Maar hoewel het einde het enige juiste is, is het geheel dat er aan voorafgaat mij té verstikkend.

De eerdere Demirkubuz die ik zag was gebaseerd op Camus. Kan me er weinig tot niets van herinneren, maar nu ik dit terug zie kan ik me weer voorstellen waarom ik er niet totaal voor gevallen ben. Maar alledaags is stijl en inhoud zeker niet en daarom fijn om zoiets weer eens in de filmhuizen te zien.

Trouwens: opvallend dat er internationaal voor de Engelse titel "Inside" is gekozen, Yeralti betekent letterlijk ook ondergronds volgens mij, net als de titel van het boek.

Voor mij persoonlijk als West-Europeaan heeft deze Turkse "actualisering" geen enkele meerwaarde ten opzichte van het 150 jaar oude Russische origineel. Ik vond de film dan ook irritant en saai, maar kon niet anders dan hem bekijken met de schitterende roman van Dostojevski in het achterhoofd.

Opnieuw bekeken, bijna 3 jaar na de eerste keer en dus 3 jaar verder verwijderd van de roman van Dostojevski. Dat heeft de film anderhalve ster extra opgeleverd: van 2 naar 3,5.