Love Me Tonight (1932)

Leuk filmpje in het musicalgenre, dat destijds zijn tijd behoorlijk vooruit was.

Vooral de openingsscène, waarbij je de dagelijkse werkzaamheden van diverse mensen in Parijs ziet, mag er zijn. Die is erg mooi gefilmd en laat tevens zien dat Mamoulian een regisseur is, die goed weet hoe je sfeer moet scheppen en kan zorgen voor een degelijke regie.

Het verhaaltje zelf is wat vergezocht, maar dat neem je hier graag voor lief. Het tempo is zeer hoog en de grappen en muzikale intermezzo’s volgen elkaar in een rap tempo op. Ik vond niet alle nummers even geslaagd, maar de vrolijke sfeer zorgt ervoor, dat van verveling nooit sprake kan zijn. Het acteerwerk is hier en daar wat over the top, maar Maurice Chevalier maakt dat goed door zijn grote charisma.

Verder weinig op aan te merken. Als ik vermaakt wordt door een musical is dat al een groot pluspunt en dat is Love Me Tonight in ieder geval gelukt.

3,0*

De films met Maurice Chevalier met zijn vette Franse tongval kunnen mij niet echt bekoren (m.u.v. het mooie Gigi, want daar kon hij weinig aan bederven). Ook deze film valt weer tegen. Het verhaaltje en de liedjes zijn maar zozo. Daar kan ook Jeanette MacDonald met haar mooie sopraanstem weinig aan veranderen. Helaas heeft de gevatte Myrna Loy niet meer dan een nietig bijrolletje.

Drie berichtjes slechts, dat valt me tegen voor een toch wel gelauwerde film als deze. En dat de vierde dan van mij moet komen, niet eens een musicalliefhebber bij uitstek. Wonderlijk

Het is vermoedelijk mijn eerste film met Maurice Chevalier, ik geloof niet dat ik ooit iets van hem gezien heb. Maar het is schijnbaar mijn vierde film van Rouben Mamoulian, na Applause, Dr. Jekyll and Mr. Hyde (aanrader), als we zijn werk aan Cleopatra meerekenen (hij werd vervangen door Mankiewicz). Persoonlijk ben ik veel meer van zo'n beginscène dan een Isn't it romantic scène, en ik hoopte dat dit net zo'n fijne pre-code als Gold Diggers of 1933 (1933) zou zijn. Wat een fijne musical was dat. Dat niveau haalt Love Me Tonight niet, maar het zag er nochtans behoorlijk goed uit, zodra ik een fatsoenlijke versie in de krochten van het internet opgedoken had, althans. Wellicht verklaart dat het gebrek aan stemmen?

Toch, naarmate de film vordert, blijkt Mamoulian wel wat van de pre-code sassyness van Jekyll meegenomen te hebben (the doctor's eye is satisfied), en experimenteert hij zeker naar het einde toe wat met de mogelijkheden van het medium. Het verhaaltje blijft dun, Chevaliers accent ligt misschien niet iedereen (ik had er weinig last van), maar dat hij de overgang van silent naar talkies wél goed gemaakt heeft, is op zich al interessant.

Viel mij dus niet tegen, maar ik had wellicht minder verwachtingen. Leuk.

3,5*

Heel geestige muzikale komedie. Wie houdt van Ernst Lubitsch en René Clair moet dit zeker gezien hebben. Stokoud beestje maar met een perfect ritme van sound, montage en humor. Ook nog eens een leuk en origineel script, wat niet vanzelfsprekend is voor vele musicals. Maurice Chevalier speelt de rol die hem op het lijf geschreven is met Jeanette MacDonald als tegenspeler, een topmatch die ook bewezen werd in One Hour with You (1932) in hetzelfde jaar. Misschien nog het briljante begin vermelden waarbij de alledaagse geluiden van het ontwakende Parijs uitmonden in een coherente muzikale passage. Inventief en grappig, en dat gaat zomaar door tot het einde.