Sin City: A Dame to Kill For (2014)

Begin van de film vind ik erg flitsend maar het hoofdverhaal 'A Dame to Kill For' vind ik niet zo sterk en duurt me ook wat te lang. Al met al een stuk minder dan deel I.

An atom bomb goes off between my legs.

8 jaar lang... naderhand dacht ik uiteindelijk van; laat maar, Sin City 2 komt toch niet, net zoals de zovele vervolgen van de Will Smith-films die inmiddels al jarenlang een kale pagina hebben op IMDB, maar wonder boven wonder leek het er toch wel aan te komen, maar come on... na pas 8 jaar... en dan staat deel 3 ook nog in de planning.

Maargoed, beter laat dan nooit, en in tegenstroom van de niet zulke denderende recensies heb ik me weer ouderwets weten te vermaken zoals ik in 2006 ook deed bij de eerste Sin City. Robert Rodriguez probeert weer al zijn krachten bij een te bundelen en een sterk vervolg te maken, wat hem ook weer aardig is gelukt. Maar dit keer zijn er nieuwe filmhelden aan de beurt om hun poëzie te verwerken in de donkere, kille en artistieke wereld van Sin City. We hebben nog de oude bekenden; Mickey Rourke gaat weer lekker vrolijk door als de grommende en agressieve Marv, en ook Bruce Willis zien we nog terug in de hersenschimmen van Nancy Callahan, die de dood van haar redder nog steeds niet kan verwerken, waarbij ze ook bereid is om wraak te nemen op de gestoorde Senetor Roark, de vader van "The Yellow Bastard". Maar we maken ook plaats voor nieuwelingen. De rol van Dwight wordt vervangen door Josh Brolin, die hier bijna even overtroffen en bad-ass over komt als Clive Owen, en Joseph Gordon Levith zet weer een hele nieuwe personage neer, de gladde goochelaar Johnny en Eva Green is erg overtroffen als "De Moordwijf". Moeten we nog even doorgaan: Powers Boothe als de zeer onprettige Senator Roark, en ook Gail is terug als soortevan Ninja-meisje en ook Manute was een hele grote gevaarlijke neger. A Dame to Kill For gaat deels verder waar Sin City is geëindigt, maar ondertussen worden er ook weer nieuwe wegen bewandeld, waar weer een hoop prima geplaatste macho-gedoe, twists (vooral die in het verhaal van Dwight) en sterke oneliners goed weten te werken, en opnieuw gaat de boel weer niet van zijn leië dakje en is het geweld en de grofheid weer heerlijk over de top, lomp, bloederig en soms lekker fout.

Wat mij betreft is ADTKF zeker geen slecht vervolg, eigenlijk gewoon net zo goed. Rodriguez heeft er echter nog wel wat meer kleuren in gegoten en het lijkt er ook soms op alsof deze met ietsje minder budget is gemaakt i.v.m deel 1, maar Robert heeft zijn best gedaan om er toch nog een hoop uit te halen om weer een levende stripboek neer te pennen met de stereo-type plaatjes en de knipogen naar de jaren 50/60, waar ik tot zover zeer over te spreken ben. De verhaallijnen zitten weer meeslepend en goed in elkaar en weet door het duistere sfeertje ook op een umheimliche manier de aandacht erbij te houden.

Ik ben er zeer te spreken over. Hopelijk laat deel 3 niet te lang op zich wachten.

4,0*

Om nou te zeggen dat dit vervolg wat toevoegt aan het origineel... nee. Maar desondanks is het wel een vermakelijk film. Alleen al vanwege Green is er reden genoeg deze film te kijken, maar daarnaast zitten er weer vermakelijke scenes in en zijn de verhaallijnen van ongeveer hetzelfde niveau (i.t.t. het origineel, waarbij het laatste deel toch wat minder was). Gordon-Levitt brengt wat vers bloed, wat goed werkt, al wordt dat verhaallijn wel wat afgeraffeld.

Heb me er prima mee vermaakt. Hoewel het grotendeels een herhalingsoefening is, vond ik dit deel niet eens gek veel minder dan zijn voorganger. Opvallend is wel dat het technisch gezien eerder zwakker is dan een verbetering en dat in 10 jaar. Eigenlijk bieden de verhalen meer potentieel, al komt dat er niet helemaal uit. Daarvoor is het toch te veel van hetzelfde. Afrekeningen en als het spannend wordt zetten we Marv in. Die maakt er wel korte metten mee (waar vind ik zo'n vriend). Maar nogmaals, veel vermakelijker komt het niet. Rodriguez is daar de ideale regisseur voor, al borduurt ie te vaak te lang op hetzelfde concept voort. Toch een kleine 4 sterren.

Deel 1 heb ik twee maal geprobeerd, maar beide malen liet hij me koud. Nu dan deel 2, meer van hetzelfde: visuele virtuositeit in dienst van bordkartonnen personages die niet-puntige one-liners bezigen in verhalen die maar niet interessant willen worden. Ik weet het wel, het is de verfilming van een stripverhaal, pardon, graphic novel en moet als zodanig in de juiste ironische frame of mind worden bekeken, maar aan mij is dit totaal niet besteed. Flauwe hap.

Na zeg maar bijna 10 jaar hebben we moeten wachten op het tweede luik van Sin City.

Origineel kon het natuurlijk niet meer zijn. We krijgen veel van hetzelfde voorgeschoteld. En je moet er van houden want als je deel 1 al niks vindt, zal deze film je ook niet kunnen bekoren. Maar als je open staat voor de wereld van Sin City is het volop genieten. Prachtige beelden met veel oog voor details en opvallend mooi kleurgebruik bij bepaalde personages. Het hoofdverhaal met Dwight en Eva is goed, maar de twee parallelverhaaltjes met o.a. Hartigan/Nancy en Johnny tegen Roark vond ik wat minder goed geslaagd. Heel dat gedoe met het pokeren en de wraak van Johnny vond ik zelfs zwak uitgewerkt. Maar goed, er valt heel wat te beleven. Marv, Roark en Dwight zijn overtuigende personages en qua femme fatales zal je als kijker niet te kort komen. Vooral Eva Green steelt de show met haar performance. Veel eye candy, vooral Rosario Dawson als Gail en Jessica Alba als Nancy mogen er wezen. Mooi vervolg, maar het overdondert heel wat minder als zijn voorganger. 7,5/10

Deze film maakt mijn verwachtingen gewoon meer dan waar. Maar een 6,6 op IMDB.. Hoe dan!

Het is gewoon weer een heerlijk actiefilmpje. Een fijne sfeer, sterke scenes. Heel vette hoofdrollen (vooral Alba, Green en Levitt stelen voor mij de show) maar ook de bijrollen (Powers Booth en de twee rechercheurs) zijn zeer goed gekozen.

Ook de verhaaltjes waren alleraardigst. Vond vooral Levitt zn verhaal vet. Dat einde, wow.

Lekker filmpje waar eigenlijk vrij weinig mis mee is.

Een matige misdaad thriller film...

Matige verhaal...

Matige acteerwerk...

Wel bekende acteurs Mickey Rourke, Josh Broli, Joseph Gordon-Levitt,

Bruce Willis, Powers Boothe, Dennis Haysbert en Ray Liotta....

Alleen zwart en wit beeld, super mooi HD kwaliteitbreedbeeld...

Prima camerabeweging...

Prima achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Niet te moeite waard, omdat beeld is niets (zwart-wit kleding)...

Komt nergens echt in de buurt van het eerste deel, maar vind dit toch helemaal geweldig. Ik weet niet wat het is in deze film wat me telkens mee krijgt. Komt het Door de voice overs, de prachtige visuals, de muziek, het geluid, de geweldige sfeer waardoor je helemaal getransporteerd wordt naar Basin City, of heb ik toch een te groot zwak voor Eva Green? Misschien wel allemaal.

dat zwart-wit brengt juist een bepaalde sfeer in de film, plus dat de comics waar de films op gebaseerd zijn ook voornamelijk in zwart-wit zijn.. Het zou juist een teleurstelling zijn als ze de comics in kleur verfilmd hadden, want dan is het geen sin city meer... maar goed, als je zwart-wit niet kan uitstaan dan is deze gewoon niet aan jou besteed , dat kan.

Ik vond deel 1 stukken beter, had bij dit deel het gevoel dat sommige verhaallijnen ineens snel afgeraffeld werden, terwijl ze eerst langzaam worden opgebouwd... vooral het segment over joseph gordon-levitt's personage had ik dat erg... maar zeker geen slechte film, alleen jammer dat we 10 jaar hebben moeten wachten, hopelijk komt er een deel 3, maar dan niet weer over 10 jaar pas

Enorm verschil met het origineel, waar dit zogenaamd een vervolg op is. Het verhaal in dat eerste deel was pakkend, de film was sfeervol, acteerwerk was uitstekend, kleur werd op de juiste momenten spaarzaam toegepast, een geweldige cast, en ga zo maar door. Deel 2 is het tegenovergestelde, er is nauwelijks sprake van verhaal, het is een aansluiting van gewelddadige lege scenes met veel blote borsten en wat gore, het acteerwerk en de cast komen niet in de buurt van het eerste deel, het kleurgebruik is kitsch. Alles wat in het origineel goed werkte, werkt in deze goedkope kopie voor geen meter, qua tempo is het ook niet vooruit te branden. Tijdverspilling. 1*

Why'd he call me "Bernie"?

Sin City, het blijft één van mijn favoriete cinema ervaringen tout court. Ik was al wel geïnteresseerd in de stijl van Rodriguez, maar hetgeen hij toen op het grote scherm toverde.. Het maakte me fan van de man en bij het zien van de rest van zijn oeuvre verbaasde het me eigenlijk niet dat hij dat niveau nooit heeft kunnen benaderen. Het was een unieke samenwerking van verschillende stijlen die perfect bij elkaar kwamen en ergens was ik wel benieuwd naar de sequel en tegelijkertijd toch ook weer niet. Het feit dat de film nogal negatief werd onthaald hielp niet, maar gisteren toch eens een kans gegeven.

Het is ondertussen al jaren (sinds 2009 om even specifiek te zijn) geleden dat ik de eerste Sin City nog eens heb herzien en misschien slaagt het visuele effect op mijn televisie thuis bij een herziening ook wat tegen, maar dat was voor mij de grootste tegenvaller aan dit tweede deel. De smeltkroes van zwart-wit (met hier en daar een tintje kleur), geweld en seks oogt in A Dame to Kill For nogal digitaal eigenlijk. In de bijna 10 jaar dat we hebben moeten wachten op de sequel is de technologie er een stuk op vooruit gegaan, maar dat resulteert in veel computernonsens en je wordt nooit zo meegesleurd in de sfeer zoals in de voorganger wel gebeurde. Betekent dat dan dat Rodriguez hier een serieuze misstap begaat? Nee, zeker en vast niet. Sin City 2 is verder een sterke voortzetting van wat we in het eerste deel al te zien kregen en sluit verhaaltechnisch goed aan op die verhalen. Beetje jammer wel dat Miller er voor opteert om twee nieuwe verhalen te schrijven (The Long Bad Night en Nancy's Last Dance) in plaats van de reeds bestaande verhaallijnen verder uit te werken.

Misschien een knieval naar Bruce Willis en Jessica Alba om die terug in het project te brengen? Die twee waren toch voor een groot deel het uithangbord voor het eerste deel, maar hebben in de reeds bestaande verhalen niet veel te zoeken. Alba doet het nog vrij goed als Nancy, maar de toevoeging van Willis voelt wat geforceerd aan. Nog een probleem dat Rodriguez ondervond vanwege de lange tijd tussen de twee delen is dat hij niet met eenzelfde cast kon werken. Michael Clarke Duncan overleed (krijgt nog wel een goede vervanger in de vorm van Dennis Haysbert), hetzelfde geldt voor Brittany Murphy (die wordt gewoon niet meer vermeld) en vanwege moeilijkheden rond planning is bijvoorbeeld Clive Owen niet kunnen terugkeren voor de rol van Dwight waardoor de evolutie van Brolin wat teniet wordt gedaan. Gelukkig is er nog altijd Mickey Rourke als Marv en hebben we met Joseph Gordon-Levitt, Eva Green en Powers Boothe een aantal uitstekende nieuwkomers.

Vermakelijke sequel, maar niet zo'n geweldige ervaring als de voorganger. Leek me al erg moeilijk en ik vind het op zich wel knap dat Rodriguez er dit nog van heeft kunnen maken. Ik vrees wel dat hij zijn vingers heeft verbrand aan dit project en dat we aan toekomstige Sin City projecten niet meer moeten rekenen.. Ach, we zullen wel zien. Moest het er toch nog van komen, ik ga kijken. Laat het alleen niet nog eens 9 jaar duren.

3.5*

Meer, maar feitelijk minder, van hetzelfde. En dat is jammer. Hier en daar een aardige visuele spitsvondigheid, maar voor de rest, niks dat echt tot de verbeelding spreekt. Dit flinterdunne vervolg is minder dan een lauwe schaduw naast 't origineel: een volslagen overbodige prul.

Herzien, dit keer in 2D wat stukken beter bevalt. Hoe het is opgenomen werkt gewoon beter in 2D. Bij mijn mening na afloop van de 3D kijkbeurt in de bioscoop klaagde ik over onscherpe beelden, die onnatuurlijk aanvoelen in 3D. Welnu, in 2D voelt dat juist natuurlijk aan om diepte te creëren. Een stuk minder ergernissen dan de vorige kijkbeurt dus; dat ik enkele geinige 3D effectjes misloop neem ik dan graag voor lief.

Bij gebrek aan ergernissen kan ik me ook wat meer laven aan de stijl. Ik blijf de stripboek-achtige stijl erg gaaf vinden met het zwart/wit, maar ook de onnatuurlijke manier waarop mensen uit auto's gegooid worden of de grond raken na een goede muilpeer. Onnatuurlijk, maar zo natuurlijk in een stripboek. Ook hier fijne kleur die ineens oplichten binnen de zwart/wit wereld, zoals de groene ogen en de rode lippen van Eva Green die ineens oplichten. Geeft het toch net iets extra's.

De inconsistenties met de vorige film kunnen me deze keer wat minder boeien, wat eigenlijk ook geldt voor het hele plot. De setting blijft een heerlijke poel des verderfs met rauwe kerels die nog niet neergaan als ze door tien kogels geraakt worden (Marv) en veel vrouwelijk schoon en bloot. Ook deze keer blijft de verhaallijn rondom Eva Green me het meest aanspreken. Zij kan gewoon zo ontzettend goed een femme fatale neerzetten, en hier doet ze dat op ultieme wijze. Alles klopt, de looks, het manipulatieve gedrag. Ik zou ook zo onverbiddelijk voor haar vallen. Ik hoop nooit zo iemand tegen te komen. Verder ook credits voor Powers Boothe die schittert als übercorrupte senator. Ook deze keer doet de verhaallijn rondom Alba depressief aan, en dat doet toch een beetje afbreuk aan de sfeer, en zorgt dat de film niet op gelijke hoogte met de voorganger komt. Maar evengoed een ster erbij: 3,5*.

“That right there is a dame to kill for...”

Prima tweede Sin City avontuur. De verhaallijnen zijn wat minder interessant en sommige acteurs hebben moeite met de dialogen, maar daar staat genoeg positiefs tegenover. Alba, Rourke, Willis, Boothe en Dawson zijn weer goed op dreef en Gordon-Levitt past ook prima in de donkere, criminele en corrupte wereld van Sin City. Maar Eva Green maakt toch wel de meeste indruk als gehaaide femme fatale die iedere man achter haar karretje weet te spannen. Fantastische actrice en ongelooflijk sexy. De animatie/film noir stijl is ook weer een lust voor het oog, en de stijlvolle wereld van Frank Miller komt echt tot leven.

Nog steeds niks.

Ik hoopte dat de CG wat beter was, dat alles iets meer als één geheel zou aanvoelen, maar daar slaagt deze film nog steeds niet in. Het is wat lastig te zeggen waar het nu net aan scheelt, maar de CG, de cartoony look en de echte acteurs komen nooit tot één visueel geheel samen.

Daarbij voelt het ook alsof de film erg serieus en stoer probeert te zijn, maar dat faalt compleet. Al die rokerige stemmen en ruige personages, maar de actie is lame, visueel oogt het slordig en het plotje is om te wenen. Wel willen maar niet kunnen dus.

Had het graag wat meer over the top gezien, visueel een stuk beter (met Volckman's Renaissance als referentie) en een betere cast had de film ook wel goed gedaan denk ik. Frank Miller op zichzelf als regisseur kan ik goed pruimen, in combinatie met Rodriguez is het een drama.

1.5*

Minder vervolg.

Veel minder zelfs, want deze film haalt het niveau bij lange na niet wat bij het origineel wel behaald werd. Het plot is minder aantrekkelijk, de magie van de karakters is er ook wel af zo. Jessica Alba viel het meest tegen, haar karakter is er niet beter op geworden.

De aanwezigheid van Willis sloeg ook bijna nergens op en had beter eruit gelaten kunnen worden. De scenes zijn nog steeds wel hard neergezet, maar maken eigenlijk gewoon minder indruk. Ook is het effect van de film noir er nu ook wel zo'n beetje af.

Minder geslaagd vervolg, dat eigenlijk ook niet gemaakt had moeten worden. Overbodig en onnodig, en je ziet dat het resultaat nu niet echt bepaald beter is geworden. Pluspunten voor enkele leuke actiescenes en redelijke cast.

De eerste Sin City zal altijd een speciaal plaatsje krijgen. De enige film die ik zowat 3 keer ben gaan kijken in de bioscoop. Nu nog kan ik de trailer volledig in m'n hoofd afspelen (met die knoeiharde elektrische gitaar), ik herinner me nog de recensie in m'n favoriete weekblad die het omschreef als een 'in gitzwart bloed geboren klassieker', de naam Dwight doet mij niet denken aan die ene van The Office of die Amerikaanse president, maar aan enorme coolerd Clive Owen in zwartleren jas als beschermer van de hoertjes in Old Town. En ja, in het ouderlijk huis hangt nog steeds Jessica Alba's Nancy Callahan boven mijn puberbed te pronken. Geen verder commentaar hierover.

Waarom dan zo lang gewacht met Sin City 2? Die knagende twijfel hé, het kon toch onmogelijk zo goed zijn als deel één? Clive Owen, Brittany Murphy en Benicio del Toro zouden immers niet meer verschijnen. De sequel mocht toch geen lelijke wrat worden op het goddelijke lichaam van dat eerste deel? Dan toch maar gisterenavond eens bekeken, zonder al te veel psychologische bijstand.

Welnu, het is niet zo goed als deel één. De cast is minder, en waar deel één nog de drie verhalen mooi spreidde over haar speelduur, lijkt het hier toch vooral Dwights verhaal te zijn dat het grote deel van de film inneemt met Levitts en Alba's verhalen als cursiefjes. De nadruk komt meer en meer op de actie te liggen, Bruce Willis komt zijn paycheck nog snel even halen, en het geeft mij niet meer dat gelukzalige gevoel van deel één. Toch ben ik verbaasd over de lage score? De fans van de eerste film moeten hier toch genoeg goeds inzien? De stijl blijft heerlijk, en Eva Green als the lady in blue doet menig hart sneller slaan. Als fan van film noir, kan je toch je hart ophalen in deze stad van de zonde, waar de verhalen, geschreven in rode lippenstift, dat pulpachtige blijven bewaren, en de eenzaten elkaar kruisen in de donkere steegjes. 3.5*

Een vervolg op het fantastische Sin City, en jammer genoeg valt de film best wel tegen.

De visuele stijl valt in het begin meteen weer op als mooi, maar heeft ook een aantal momenten dat het zijn hand overspeelt en waar de stijl vooral níet mooi is, en alles behalve Sin City of stripachtig aandoet. Op dat moment checkte ik zelfs nog even of dit wel een Rodriguez productie was.

In Sin City zijn de verhaallijnen en de karakters om te smullen en teert de film bijzonder goed op een simpele aanpak die duidelijk is maar niet verder dan nodig de diepte ingaat. Iets wat in A dame to kill for verre van lukt. Slechts Marv is redelijk op dreef en vermakelijk, de momenten met hem zijn dan ook erg prettig. De andere karakters komen totaal niet interessant over en de film lijkt sowieso meer om dialogen te draaien en een poging diepte aan karakters te geven terwijl het format overduidelijk veel meer gebaat is bij korte dialogen en snedige opmerkingen. Daarnaast pakte de keuze voor Brolin erg slecht uit, hoewel een betere acteur dan Owen, lijkt het niet te werken en wanneer hij met zijn verbouwde kop wederkeert wordt de aversie alleen maar groter want de poging hem op Clive Owen te laten lijken uit Sin City laat hem er juist uitzien als Jackie Boy. Erg jammer...

Aardig voor een keer, vermakelijk op zijn hoogst, mooie Eva Greene en minuscuul rolletje van de eveneens prachtige Emmy Robbin, leuke titelsong van Aerosmith, maar helaas haalt de film verre van het niveau van Sin City.

"Buddy, I don't mean to poke my nose in where it don't belong, but that there is a dame to kill for."


Sin City: A Dame to Kill For volgt 9 jaar na Sin City, maar als je de film kijkt, lijkt de tijd te hebben stilgestaan.

Vreemd genoeg heb ik deze moeten missen in de bios. Wat daar de exacte reden van was, kan ik me niet meer herinneren. Wat jammer is, want deze had ik eigenlijk graag willen zien op het grote doek. Gelukkig is de blu ray een aangename troost en prijkt dan ook in de kast naast de eerste film.

De film verrast natuurlijk niet meer zo als deel 1. En toch is dat niet erg, aangezien er weer genoeg te genieten valt.
De verhaallijnen spelen zich dit keer af tussen de diverse gebeurtenissen uit deel 1 en behalve wellicht wat kleine continuïteits-foutjes, is het gewoon een wederom erg vermakelijke en fijne film die ik bijna net zo kan pruimen als de eerste film.
De lompe bruutheid in combinatie met de stijlvolle manier van hoe e.e.a. gefilmd is, overtuigd wat mij betreft opnieuw. De combinatie van zwart/wit en kleuren is dit keer wat nadrukkelijker naar voren gebracht.

De meeste acteurs/actrices uit deel 1 maken wederom hun opwachting, alhoewel het karakter van Dwight nu gespeeld wordt door Josh Brolin, die dat dan ook verdienstelijk doet. Tevens is Michael Clarke Duncan vervangen door Dennis Haysbert als Manute. Devon Aoki moest vanwege haar zwangerschap de rol van Miho afstaan aan Jamie Chung.
Verder zien we Joseph Gordon Levitt zijn opwachting maken als über-coole jonge gokker die een verstoten zoon blijkt te zijn van senator Roark (Powers Boothe in één van zijn laatste rollen).
Meest opvallende verschijning is echter degene waar het het grootste deel van de film om draait (de subtitel zegt het immers al), namelijk de prachtige Eva Green als Ava Lord, oftewel de dame om een moord voor te doen! Het is wat mij betreft dan ook haar rol die de film nog even een extra zetje geeft. Want werkelijk elke scene waarin ze zit, weet ze alle aandacht naar zich toe te trekken. En haar rol als ijskoude en veraderlijke, maar bloedmooie femme fatale is dan ook op haar lijf geschreven!

Ook de verhaallijn rond Nancy wordt verder uitgewerkt en we zien haar veranderen in een verbitterde, aan alcohol verslaafde en op wraak beluste, getergde vrouw die nog een appeltje heeft te schillen met senator Roark, de pappie van Roark Junior. Haar verhaallijn zorgt voor een daverend slot van een film die mij bijna net zo weet te vermaken als het eerste deel.

Over de gehele linie niet zo goed als deel 1, maar ook deeltje 2 is voor mij een heerlijke pulpfilm die geen seconde verveelt. En onder de vertrouwde regie van Robert Rodriguez die opnieuw met Frank Miller samengewerkt heeft, is dit een movie to kill for! ³

Een typische sequel: wat minder dan de voorganger en het vernieuwende is eraf. Deze sequel vond ik nog best te pruimen. Soms onnodige verwijzingen naar de voorganger, soms een herhaling van zetten, maar toch ook wel weer mooie shots en goede scenes.

Opnieuw gooit Miller een aantal afgezaagde verhaallijnen op een hoop en gebruikt hij afgezaagde dialogen en voice-overs voor een knap gemaakte, maar holle en praatzieke film die zich afspeelt in Sin City. Verschillende personages uit Sin City keren terug (waaronder Powers Boothe als de corrupte senator Roark), Josh Brolin en Joseph Gordon-Levitt en Eva Green zijn de voornaamste nieuwkomers. De mannen zijn norse mannen die in de ban zijn van geïdealiseerde femme fatales. Je moet er van houden …