Sin City: A Dame to Kill For (2014)

Zo. Dat was weer een heerlijke diarree aan geweld zo op een doordeweekse dinsdag.

Ik kan de stripfilm stijl nog steeds waarderen. Visueel blijf ik het sfeervol vinden. Zwart wit met hier een daar een spatje expressieve kleur. Sin City 1 kan ik me niet meer zo goed herinneren, snel weer eens herkijken, maar ik kan me herinneren dat ik het destijds ook erg mooi vond.

Het verhaal heb ik door de veelheid aan personages niet helemaal goed kunnen volgen en sukkelde maar wat door, maar goed, het ging vooral om wraak, stoere mannen, sexy vrouwen, mooie Mustang en choppers.

Benieuwd of er een deel 3 komt.

Een zeer onderhoudend vervolg op het prima eerste deel, dat vooral door het 3D element visueel weet te overdonderen. Wel zijn de verhaallijnen iets minder doordacht, waardoor enkel het verhaallijn van Eva Green mij echt volledig wist te bekoren. Jammer dat die van Joseph Gordon Levitt erg flut eindigt. Zo krijgt ook het vervolg te kampen met het euvel uit het eerste deel: niet alle verhaallijnen weten te overtuigen. Het gedoe met Alba liet me volledig koud en zo zijn er meerdere personages die uiteindelijk hebben gefungeerd als opvulling voor de film.

Visueel overdonderend, maar ook wel een tikkeltje traag en niet altijd even interessant. Ik wil er wel bij vermelden dat ik het fijn vind dat er gelukkig nog wel prenten als dit in de bios verschijnen die zich onderscheiden van de rest.

3,0*

Hierboven was een korte discussie tussen kos en Ajax&Litmanen1 gaande. Voor ik de film zag, met die plot in het achterhoofd, zou ik Kos gelijk geven. Na het zien van de film blijkt A&L's gevoel te kloppen.

Sin City vond ik een fantastische film, met als enig nadeel dat de losse sequenties zo duidelijk geschieden waren. Je keek in feite naar vier kortfilms, vier episodes van een serie. Deze nieuwste film kent weer een aantal losse stukjes -dus niet enkel het verhaal uit de plot-, die weliswaar minder gescheiden zijn, maar toch ook niet helemaal bij elkaar horen. Dat euvel is dus niet verholpen.

En de film is gewoon minder goed dan deel één. Dat heeft een aantal redenen. Natuurlijk is het verrassingseffect weg, maar ook lijkt de stijl iets minder gestileerd, zowel inhoudelijk als visueel is het meer een normale actiefilm in een Sin City-jasje. Daarnaast zijn de verhalen minder interessant en gaat die korte speelduur wringen. Want uiteindelijk krijgen de losse verhalen te weinig tijd nu, waardoor er zeker twee nogal afgeraffeld aanvoelen, maar ook de finale met Eva Green is nogal snel klaar. Dat maakt ook dat de stad zelf nooit gaat leven, iets wat deel één zo sterk maakte. Die echte sfeer komt, behoudens momenten, nooit tevoorschijn. Eigenlijk is dit een heel matige film die dan gered wordt door het visuele.

Maar goed, uiteindelijk vermaakte zeker het eerste uur nog wel, Eva Green is weer fantastisch als Feeks (na haar rol in 300) en ze is ook gemaakt voor dit soort noir: stijlvol, sexy, met lang donker haar en constant lippen onder een laag rode lipstick - ik ben echt fan van dat soort donkere lippen, en er zijn maar weinig vrouwen die rode lippenstift kunnen hebben maar Green is er één van. Verder ziet het er nog best fraai uit allemaal, speelt ook Rourke weer leuk (net als de meesten die precies weten in wat voor film ze zitten) en is het leuk Juno Temple nog in een klein rolletje te zien. Ook de sfeer komt met momenten naar voren, vooral door de locaties en de mooie score.

2,5* dan maar, voor enkele mooie stukken en Eva Green, maar eigenlijk is er niets memorabels.

p.s. Overigens vond ik dit totaal geen bioscoopfilm, maar meer één voor thuis en een fles sterke drank ernaast.

Waar het eerste deel mij heeft doen overdonderen, heeft het tweede deel mij net zo teleurgesteld. Hoge verwachtingen I guess?

Sin City, A Dame to Kill for bestaat meer uit losse verhalen die eigenlijk niks toevoegen aan het geheel. Er waren wel hele mooie shots. Sommige helaas iets te langzaam.

Ik heb het meest genoten van Mickey Roarke, Josh Brolin en Rosario Dawson. De enige personages die in mijn ogen Sin City tot hun recht deden. (Ray Liotta bracht me terug naar Goodfellas, wat een geweldig egoïstische man).

Jessica Alba had in het eerste deel een wat bijna legendarisch is geworden scène, met haar cowboy outfit. In deel twee is ze bijna continue bezig, wat een beetje het leuke ervan af haalt. Wel kostelijk vermaak voor het mannelijk publiek. De super sexy outfits weet ik als vrouw te kunnen waarderen. Dat ze veranderd in een Emo, vooruit dan maar.

Vind het erg jammer dat Devon Aoki niet weer was gecast als Miho. The replacement kon ik niet serieus nemen en dezelfde waardering geven, helaas.

Joseph Gordon-levitt heeft zijn best gedaan. Helaas moest hij een plot volgen wat zijn personage tekort schoot.

Eva green als Ava. Het verhaal deerde me niet zo. Ze heeft het wel goed gedaan. Maar heb nu iets te vaak haar borsten gezien (in al haar glorie, super mooi zicht). Maar het lijkt alsof ze te 'ruig' wilt doen, net als in 300: Rise of an Empire.

Christopher Lloyd die zijn comeback maakt als crazy doctor, was een cadeautje.

Sin city had een supercast met grootheden en verhaallijnen die waren verweven met elkaar wat leidde tot een knallende eind. Sin City, a Dame to Kill for heeft dat niet.

Puur om het mooie beeldmateriaal en de kleine dingen waar ik wel van heb kunnen genieten: klein zesje.

3*

"Death is just like life in Sin City. It always wins."

Het is onmiskenbaar dat men te lang heeft gewacht met dit vervolg, waardoor het hedendaags nogal flauwtjes overkomt. Ongeveer hetzelfde wat ik eerder ervoer met 300: Rise of an Empire (2014), waarin eveneens Eva Green speelt en haar twee pluspunten laat zien.

Qua opzet bestaat de film uit vier (mini)verhaaltjes die weinig overlap met elkaar hebben. Het is te merken dat deze niet al te interessant zijn, naast het feit dat sommige hiervan er vrij bekaaid van afkomen. Met name die van Joseph Gordon-Levitt eindigt met een sof. Het is dan ook duidelijk dat het beste materiaal in het eerste deel is verwerkt en we hier met restmateriaal te maken hebben.

Wat wel enigszins overeind is gebleven, is het film noir stijltje. Het blijft genieten hoe er met het zwart-wit contrast gewerkt wordt waarin af en toe een enkele kleur doorschemert. Gooi hier wat clichématige voice-overs tegen om een bepaald - wannabe - grimmig sfeertje te creëren en het plaatje is compleet zou je zeggen. Helaas voelt het toch minder aan; de verrassing is eraf. Hierbij zijn de actiescènes net iets te tam voor mijn doen.

Al met al een teleurstellend vervolg dat het bij lange na niet haalt bij Sin City (2005). Wat mij betreft hoeft er geen vervolg te komen, maar gezien de opbrengsten tot nu toe lijkt me dat een gepasseerd station.

Kleine 3,0 sterren.

That right there is a dame to kill for...

Ik ben dit weekend ook rap naar de bioscoop gegaan om het vervolg op 1 van mijn favoriete films te bekijken. Het is natuurlijk bijna niet te doen om een film van dat zelfde niveau te maken, maar dat had ik ook niet verwacht. De reviews in de media waren ook vrij kritisch, dus ik hield wel rekening met een teleurstelling. Maar gelukkig viel het reuze mee en heb ik me geweldig vermaakt met een waardig vervolg.

Zeker, Sin City 2 brengt niks nieuws. Het is meer van hetzelfde. De stijl van de film kennen we al, de meeste personages kennen we al, het soort over de top gaande actie kennen we al...maar het werkt! En waarom zou je iets aanpassen als het werkt? Ik heb erg van de film genoten. Mickey Rourke heeft de grootste rol en dat is een uitstekende zet geweest, want zijn personage Marv is gewoon geweldig cool. Dat was hij in deel 1 al, maar nu is hij minstens zo sterk. En zo vond ik meerdere personages erg goed. Powers Boothe's vertolking van Senator Roark is top, zo heerlijk kwaadaardig als hij is. Eva Green vond ik ook erg op dreef als femme fatale. En pfff, wat is ze ongelofelijk sexy zeg. Bepaald geen probleem om haar constant topless in beeld te zien. Maar buiten dat was haar rol ook boeiend. Dennis Haysbert is nieuw in deel 2 met zijn rol als Manute, de tegenhanger van Marv. Ik kende hem al van 24, waar hij een sublieme rol speelde, maar in Sin City is hij ook erg op zijn plaats. En zo kunnen we nog wel meer namen bespreken, maar de meeste rollen vond ik prima. Alleen Bruce Willis viel me tegen, maar meer omdat zijn verhaal in deel 2 niet lekker liep.

Dat is wel een zwakte van de film waar ik vooraf al wat voor vreesde. De film is met 100 minuten een stuk korter dan de voorganger. Dat merkte ik vooral in de afronding van de verhalen. Lang niet elke verhaallijn krijgt een even sterk einde. Zo vond ik het slot van het Nancy-Hartigan verhaal wel erg abrupt. Ook Joseph Gordon-Levitt zijn verhaal had iets beter mogen eindigen. De makers hebben wel hun best gedaan om iedereen uit 1 een nieuw verhaal te geven, maar daardoor was het ook niet altijd even origineel. Iets meer creativiteit had de film goed gedaan, ook al heb ik tot het einde toe wel geboeid gekeken.

Ik twijfel tussen 3,5* en 4*, maar hou het op het eerste. Ik hoop dat ik Sin City 2 nog net zo kan waarderen bij een herziening ooit. Wie weet zit er dan wel meer in. De sfeer, het kleurgebruik en de actie blijven gewoon erg goed.

3,5*

PS: Dat deze film in 3D werd aangeboden sloeg weer helemaal nergens op. Er werd weer heel weinig mee gedaan en was weer vooral om het bioscoopkaartje duurder te maken. Stop eens met deze vervelende gimmick.

Jammer van ie Alba weer, ie wederom weer de zwakste schakel uit een imposante samenstelling blijkt te zijn; 9 jaar later nochtans. Dat haar segment - de zwakste van de drie - tevens de film mag afsluiten sleept de film naar 't randje van een onvoldoende. Maar goed, hopelijk dat Rodriguez weer zo'n deftige recut samenstelt voor de Blu-ray waar elk segment apart op staat, zet ik 'm wel vroegtijdig af.

Levitt's en Brolin's verhaallijnen waren namelijk wel goed, 't hoofdsegment natuurlijk grotendeels dankzij Green's prachtige aanwezigheid; ie net als in Rise of an Empire elke scène compleet weet te domineren. Ironisch ook dat ondanks dat Alba de 'ervaren stripper' is 't Green is ie enkel uit de kleren gaat. Snap niet hoe dat mens nog aan werk komt; totaal geen teamspeler. 3*

Het verbaasd me toch wel dat dit vervolg zo enorm veel slechter is ontvangen dan deel 1. Natuurlijk is de verrassing er vanaf en ik geef ook meteen toe dat de kwaliteit ietsjes lager ligt. Niettemin zou je zeggen dat op zijn minst voor liefhebbers van het eerste deel hier genoeg moois in moet zitten.

Vooral het titelverhaal, met Josh Brolin en Eva Green, is gewoon ijzersterk. Ik ga zelfs zo ver dat ik dit verhaal over Dwight verkies boven het Dwightsegment van deel 1 en dat het na Marv's verhaallijn in de voorganger het misschien zelfs mijn favoriete Sin City-segment is. Het hele femme-fatale-gegeven krijgt hier de perfecte Sin-City-bewerking, heerlijk pulpy en extreem stijlvol. Eva Green steelt weer eens de show en lijkt echt op te leven in dit soort dingen. Haar entree deed denken aan de beroemde opkomst van Jane Greer in Out of the Past en het is geen suffe imitatie. Dit deel van de film heeft genoeg stijl, humor en Frank-Miller-type melancholie om een kijkbeurt voor iedere liefhebber op zijn minst essentieel te maken.

Als alles zo goed was had dit vervolg makkelijk deel 1 kunnen evenaren. Helaas zijn de andere drie verhalen niet geniaal. De proloog met Marv is zelfs vrij slecht, een soort grap die niet uit de verf komt. De andere twee zijn vooral aardig. Joseph Gordon-Levitt en Powers Booth spelen leuk en hun verhaal is fijn fatalistisch, maar het is vooral meer van hetzelfde. Ik kan daar moeilijk over vallen, maar het is verder geen specifieke reden om dit te gaan zien. Nancy Callahan's verhaal is ditmaal niet zo sterk als in deel 1. Alba is de actrice niet om een verhaal over psychologische aftakeling te geven, maar toch werkt dit segment enigszins doordat de expressionistische kant van de stijl wat verder doorgevoerd wordt, waardoor dit het meest gestileerde deel van de reeks wordt. Zeer fraai om naar te kijken, al is het verhaal verder nauwelijks uitgewerkt. Wel jammer trouwens dat de toevoeging van Marv hier niet werkt in de continuïteit van deel 1. Hij kon nooit nog in leven zijn, hier, omdat Roark zijn executie in werk heeft gesteld en hij vlak voor zijn arrestatie nog bij Nancy zonder littekens langsging. Beetje slordig.

Ik zag na deze deel 1 weer eens en die staat nog compleet als een huis en wordt geen seconde vervelend. Fijne nieuwe kennismaking. A Dame to Kill For heeft wel momenten dat het inzakt, maar ze zijn schaars en enkele momenten zijn gewoon vol raak. Voor mij is dit toch wel een gevalletje waar de critici er echt naast zaten en ik het moeilijk vind om aan te wijzen waar het vandaan komt dat deze zo'n gigantische terugslag heeft gekregen.
3,5*

Visueel weer fantastisch, verhaal ietwat rommelig maar nog steeds boeiend en natuurlijk is de film sexy as hell. En ondanks de aanwezigheid van Jessica Alba en Eva Green viel ik vooral voor Julia Garner. Lekker weer gruwelijke actie, fijne muziek en humor.

4*

Magnifiek vervolg die de typerende eigenschappen (grote kleurcontrasten, animaties, grauwe gezichten, verheerlijking van geweld, de kalme voice-over) in stand houd. Als totaalpakket is het weer om van te smullen en ik waardeer de eigenzinnigheid.

Ziet er lekker uit, dat wel weer. Verder een film met genoeg irritante trekjes. Het eeuwige narrative op monotone stem (jaja film noir), de verhalen die eigenlijk niets met elkaar te maken hebben afgezien van af en toe eenzelfde karakter... Het is leuk om te kijken, en ik ben fan van de zwart/wit stijl van Frank Miller, maar daar houdt het wel mee op. 3 sterren.

Deze film gisteren in Antwerpen gaan zien.

Tot mijn verbazing bleek het in 3-D te zijn en kreeg ik een bril in mijn hand gedrukt en ook nog een gratis opgerolde poster (met Eva Green er op afgebeeld).

Begrijp alle slechte kritieken op deze film niet echt goed, misschien is het originele en frisse van het eerste deel er nu na negen jaar wel af, maar het is zeker geen slechte film.

De verhaallijnen zijn wellicht iets minder en het is ook een fout om het waarschijnlijk meest populaire personage van het eerste deel, Rourke als Marv, geen eigen verhaal meer te geven, maar –op de melige intro scene na- nog louter op te laten treden in andermans verhaal (Brolin en later bij Alba). Dat is toch beetje een domper!

Levitt was goed (normaal kan ik hem niet uitstaan), maar hij had een wat beter verhaaltje verdient, vooral de afloop was wel erg abrupt en teleurstellend.

Alba was weer ontzettend lekker en cool, maar zij is niet de ster van de film. De show werd gestolen door Eva Green, die hier werkelijk een fenomenale femme fatale neerzet, die je normaal nog alleen in oude films aantreft (denk bv aan Rita Hayworth in Gilda, 1946). Zij beheerste werkelijk iedere scene, waar ze in zat, een goed acterende Brolin ten spijt.

De 3-D was eindelijk eens behoorlijk goed te noemen en voor een film als deze zeer doeltreffend.

De F/X waren uitstekend en dat geldt ook voor de hele look van deze prent.

Kortom: niet zo overweldigend als het origineel, maar nog altijd veel vermaak.

Een acht, ofwel vier sterren.

Jammer dat een vervolg op het eerste deel zo lang heeft moeten wachten, maar niettemin een heerlijke film voor de liefhebber. De originele cast heeft(vooral door omstandigheden) flink plaats moeten maken voor nieuwe gezichten. Enkele zijn hierbij een aanvulling en met andere van deze gezichten moet simpelweg genoegen worden genomen. De verhaallijnen zijn nog zeker even smaakvol en in een zelfde stijl als het eerste deel. Dat de verhaallijnen wellicht niet zo krachtig in mekaar zitten en moeilijker een geheel lijken te vormen, dat kan helaas geen enkel mens ontkennen. Visueel is het wederom een behoorlijke streling voor het oog. De scherpe paletkleuren op een grauwe achtergrond met schimmige personages met veelal echte karakterkoppen het is er allemaal weer. Voor mij werkt het nog steeds, maar het blijft jammer dat het vervolg zo lang op zich heeft laten wachten. Hierdoor lijkt het alsof Frank Miller en Robert Rodriguez de vibe -omtrent Sin City- wat weten te ontkrachten.

Sin City 2 roept vooral de vergelijking op met 300: Rise of an Empire. Ook die film is het tweede deel van een geniaal eerste deel, maar haalt dat niveau nergens. Ook die film wordt nog enigszins opgeleukt door de aanwezigheid van Eva Green.

In vergelijking met het eerste deel mis ik vooral de rauwheid van het verhaal, de inktzwarte slechtheid van de bad guys, en de grafische pracht van de beelden. Het is er op zich wel allemaal, maar net een tandje te weinig. Jammer.

Prima vervolg, wel iets minder dan deel 1. De film bevat in hoofdlijnen twee verhalen, welke wel wat vlakjes zijn. Verder heeft de film een hoog tempo, echter na drie kwart volgt er een kleine dip, maar dat stoort verder niet. Ook dit deel ziet er weer fraai uit en sleurt je mee in de strip zelf. Verder prima rollen voor Rourke, Boothe en Green.

Sterk, maar niet zo memorabel als het eerste deel. 3.5/4.0

Weer een vervolg dat teleurstelt......

4 verhaallijnen met als hoofdthema, wraak. Na minuut 1 weet je het al ' er gaan koppen rollen' en als je zoals ik de lijken aan het tellen bent is dat geen goed teken.

Grootste minpunt is de voice-over. Het kauwt je letterlijk alles voor waardoor elk personage zijn/haar mysterie verliest en geen ruimte is voor je eigen fantasie. Ze worden eendimensionaal, wat goed werkt als comic maar niet als film.

2 lichtpuntjes, de linker en rechter borst van Eva vandaar de 2 sterren

Sin City: A Dame to Kill For

Na een voor mij ietwat vaag deel 1 (die ik nog steeds niet volledig begrijp overigens) mij toch gewoon maar aan deel 2 gewaagd. De keuze van kleuren snap ik ook na het zien van dit deel niet. Ondanks de vage kleurkeuze is het niveau van Sin City 2 niet heel erg hoog...

In plaats van die geheel afzonderlijke verhalen is er nu een combinatie van vier verhalen die tot op zekere hoogte met elkaar verweven zijn. Ik moet zeggen dat dat voor het begrip van de film, zeker als je geheel zonder voorkennis de bios in stapt, zeker beter is. Dat zegt dan nog niets over het niveau van de verhalen, die in mijn ogen met name bedacht zijn om wat bloed op het scherm te kunnen laten spatten. Van intrigantes tot hooggeplaatste senatoren en van bruine cafés tot erotische slaapkamers: Sin City 2 bevat het allemaal. Ondanks dat komt het op mij over als een krampachtige poging om de sfeer van het sterkere deel 1 te imiteren en niet een geheel eigen sfeer te creëren.

Om alle acteurs afzonderlijk te behandelen heb ik nog een paar A4´tjes nodig. Dat laat ik dus ook achterwege. Over het algemeen ligt het niveau niet heel hoog. De meeste acteurs willen voor hun testosteron of volle boezem tentoon spreiden. Toch is er tussen het woud van tieten en spieren ook wat goeds te ontdekken. Levitt is tussen het geweld der spierbundels een welkome afwisseling door met charme en intelligentie mensen eens een hak te zetten.

Over het uiterlijk van de film is lastig te oordelen. Dat het geheel echter sfeerloos is lijkt me vrij duidelijk. De sinistere sfeer uit deel 1 ontbreekt. Ook is de grote originaliteitsfactor natuurlijk niet meer van toepassing. De enkele kleuren die er in voorkomen zijn vrij geforceerd. Daarnaast zijn bepaalde special effects, met name de slachtingen, bijzonder apart verwerkt. Haast cartoon-achtig. Het kon mij niet bekoren.

Veel matiger dan deel 1. Toch kijkt het soepel weg (ondanks de vele kritieken die ik hier tentoon spreid). Als fan van de reeks mag je de film wel gezien hebben.

2.5*

Sin City deel 2 viel best wel tegen en dat kwam vooral dat het slecht uitgewerkte verhaal. Eigenlijk zijn het meerdere verhaallijnen, maar het blijven eigenlijk vooral losse eindjes en het verhaal heeft eigenlijk maar weinig om het lijf.

Het beste aan Sin City blijft de stripverhaal stijl en bekende acteurs die ruige personages spelen. Vooral Powers Boothe was erg goed als bad guy, maar ik geef deel 2 van Sin City maar 3 sterren door het gebrek aan een pakkend verhaal.

Hoewel er zeker genoeg te genieten valt van het visuele aspect, de actie en het geweld, bepaalde figuren en de fraaie vrouwen viel dit vervolg me toch tegen.

Het verhaal is dit keer niet opgebouwd rond verschillende verhalen, maar bestaat nu eigenlijk nog maar uit twee verhalen met hier en daar een subplot (o.a. met Joseph Gordon-Levitt). Hoewel deze beide verhalen opzicht best interessant waren, zijn ze helaas niet echt boeiend laat staan spannend. Ook is dit vervolg niet bepaald origineel of echt vernieuwend want veel figuranten uit het vorige deel spelen nu ook weer mee en velen eisen ook weer een hoofdrol op. Opzicht is dat niet heel erg want van Mickey Rourke (uiteraard weer in de rol van Marv) heb ik weer genoten en hij zorgde ook voor de komische noot. Hetzelfde geldt in iets mindere maten voor Powers Boothe als de smerige senator Roark. Het enige echte vernieuwende in deze film was het verhaal omtrent Josh Brolin (in de rol van Dwight) en de fraaie Eva Green (in de rol van Ava). Met name Eva Green spat in dit verhaal (welke circa 40 minuten duurt) van het scherm en ze is ook zeer regelmatig bloot te zien en dat is best genieten want ze heeft zeer fraaie borsten.

Ik weet niet of het een gebrek aan inspiratie is van regisseur Robert Rodriguez, maar dit vervolg was met circa 95 minuten behoorlijk aan de korte kant (het vorige deel duurde bijna 2 uren). Misschien was dat ook wel goed want op een gegeven moment begon ik het allemaal wat flauw en saai vinden en zeker de laatste circa 15 minuten omtrent Nancy (gespeeld door Jessica Alba die er weer fraai uitzag) en senator Roark. De cast doet het in zijn algemeen best aardig, maar niet iedereen speelde echt sprankelend of overtuigend. Over het visuele aspect heb ik geen opmerkingen, want het zag er wederom allemaal fraai uit.

Al met al is dit vervolg me dus wat tegengevallen, maar is hij wel nog goed te doen. Ik neig om deze film 3 sterren te geven, maar vanwege Eva Green geef ik er nog een halve ster bij want zij was echt een genot om naar te kijken. Ik hoop wel dat de volgende film van regisseur Robert Rodriguez weer eens origineel, verrassend en vernieuwend is want zijn laatste films zijn dat bepaald niet.

Na alle afkeurende geluiden viel het mij mee, moet ik zeggen. De ziel en bevlogenheid van de eerste film ontbreken weliswaar, en ook de evenwichtigheid legt het af tegen Rodriguez' eerdere film. Het verhaal lijkt soms wat warrig en de bizar lange pauze tussen de twee films doet een aantal karakters ook geen goed.

Maar zeker voor de visueel ingestelde kijker valt er genoeg te genieten, of dit nu de noir, comic-achtige composities zijn of tittilating shots van het veelvuldig naakte, vrouwelijk schoon. Waar deel 1 echt indruk maakte en nog steeds een speciaal plekje heeft, is de opvolger slecht een leuke manier om de tijd te verdoen.

Ik vrees dat het juist dát contrast tussen de twee is, dat voor de extra lage waarderingen zorgt.

Als je fan bent van het origineel valt er veel te genieten aan deze tweede Sin City, maar 9 jaar is wel erg lang om te wachten op een vervolgfilm, en de verhalen zijn een stuk minder interessant dan in het eerste deel.

Om maar met de pluspunten te beginnen: visueel is Sin City 2 net zo geweldig als deel één. Rodriguez en consorten weten de look van de graphic novels weer perfect te vertalen naar het witte doek. Het geweld is wederom lekker dik aangezet, en het gestileerde bloed vloeit rijkelijk. Het verhaal heeft weer een prachtig noir gevoel, en vooral de vaak eufemistische monologen zijn fraai geschreven en gebracht.

De film bevat erg stoere mannen en adembenemende vrouwen. Mickey Rourke's geweldige personage is weer terug, hoewel hij er meer is om andere personages uit de brand te helpen dan dat hij echt zelf een verhaallijn heeft. Verder is iedereen erg goed in hun rol. Hoewel het jammer is dat Clive Owen niet terugkeert als Dwight valt Josh Brolin goed in; het haalde me helaas wel uit de film, maar na zijn transformatie viel dat niet zo erg meer op. Willis heeft een klein en vrij ondankbaar rolletje, maar het is aardig om hem terug te zien keren, en Gordon Levitt doet het goed, hoewel ik hem als acteur een beetje zat aan het worden ben.

Als ik trouwens één reden zou moeten geven voor het kijken van Sin City 2 zijn het de werkelijk beeldschone dames. Ik weet niet wie ik mooier vind: Rosario Dawson is fraai met die geweldige look en dat wilde haar, en ze acteerde lekker vrijuit, vooral als ze als airhead een lijfwacht verleid. Jessica Alba is nooit mijn favoriete actrice geweest, maar hier bestaat haar screentime vaak uit dansen op het podium, in de meest uiteenlopende, vaak weinig verhullende kostuums. Verder vervult Jamie Chung Miho's rol, hoewel ze een stuk minder overtuigend is dan Devon Aoki.

En oh oh, Eva Green, wat is het verademend om een actrice te zien die haar lichaam in de strijd wil gooien als het goed is voor de film: na het vervolg op 300 is dit al de tweede film dit jaar waarin ze in 3D op het scherm te zien is. De poster waarop ze in een doorschijnende outfit staat was erg controversieel, maar dat is nog niks als je ziet wat ze aan heeft in de film: bijna niks namelijk. Ze is echt een prachtige vrouw en trekt alle aandacht naar zich toe als ze in beeld is; ze speelt een geboren verleidster en speelt die rol met verve en een vrijheid die je niet vaak ziet in films van dit kaliber.

Maar waar alles visueel erg goed is, is het verhaal gewoon niet boeiend genoeg: alle echt goede verhalen zaten al in deel één. Dit is voor het grootste gedeelte trouwens een prequel, dus veel verrassende dingen gebeurde er niet in de film. In de meeste verhalen kon ik wel raden hoe het af zou lopen en dat is jammer: spannend werd het nergens. Wel vet om te zien hoe sommige personages aan hun littekens kwamen, en het spotten van gastoptredens en cameo's was ook leuk om je aandacht erbij te houden.

Nogmaals, negen jaar later voelt Sin City 2 een beetje als mosterd na de maaltijd, maar het gestileerde geweld en de mooie vrouwen hielden me zeker bij de les.

Flinke tegenvaller, zeker na het lange wachten. In die bijna tien jaar tijd sinds het origineel had men toch wel wat betere plotlijnen kunnen bedenken, zou je zeggen. Niet dat slechts daar de probleempunten liggen. De film is visueel ook niet bepaald indrukwekkend en akteurs en dialogen maken over het algemeen weinig indruk. Vooral de rol van Mickey Rourke valt tegen. Joseph Gordon-Levitt en Josh Brolin doen het als nieuwkomers daarentegen prima. Verder genoeg over-de-top geweld en bizarre toestanden om de aandacht er enigszins bij te houden, maar dit had echt wel beter gekund en gemoeten. Robert Rodriguez is het padje flink kwijt de laatste jaren.

Een erg matige poging om nog wat te cashen op het erg sterke eerste deel. Die was fris en bovenal erg sfeervol. Beide zijn hier afwezig omdat dit gewoon een herhalingsoefening is, maar dan met een aantal minder goede acteurs, een veel warriger plot, en een tergende daling in regie, waardoor spanning, humor, erotiek allemaal zo leeg aanvoelen dat het belachelijk is dat deze sequel zo lang op zich heeft laten wachten.

Vooral de episode met Joseph Gordon-Levitt slaat in zijn geheel kant nog wal: geen begin, geen motivatie, echt helemaal niks.

Al deze warrige lege onzin hebben ze proberen te compenseren met de tieten van Eva Green en vrouwen die hun best doen mannen op te hitsen. Green neukt haar weg naar de macht, Alba stript zichzelf naar wraak, Dawson geilt zichzelf een afleidingsmanoeuvre, Temple laat zich nemen in naam van wraak. Chung is als hoer-moordenaar de meest geëmancipeerde van de vrouwelijke cast, maar het moet niet te gek worden, dus zij heeft geen tekst. Tja....

enige sterke punt zijn de visuals: een leuk shotje ertussen af en toe. Maar zonder emotie blijft ook daar niet zo heel veel van over.

Het vervolg is zeker voldoende, en het blijft knap gemaakt.

De meerdere verhaallijnen had de film eigenlijk niet nodig,

daarnaast was het veel minder mysterieus dan ik graag had willen zien.

Blijf steken op drie sterren. *3.0

Negatief meeleven met een film met minder mooie vrouwen en verschrikkelijk lelijke mannen trekt helemaal niet aan. Stoot eigenlijk af met een neiging tot stoppen. En toch blijven kijken naar de majoretten uit bijna een tekenfilm.

Uiteindelijk, zeker niet het verhaal, maar wel die Spielerei met de kleuren op de perfect opgefokte zwarte-witte achtergrond streelde mijn fotografisch verlangen. Al die andere verlangens werden er maar bij gesleurd als vluchtige herinneringen.

Ik zou niet goed weten wat ik over zo'n gedrocht van een film moet zeggen. Een film ruim anderhalf uur overladen met een hekelige verhaalstem en veel te veel dialogen waarvan ik niet één zin kan/wil onthouden. Buiten de flessen sterke drank en badkuipen is inhoud is er zeer ver zoek en de pauzes tussen de schoten lieten vele absurde verhalen overleven. De misdaad kwam amper tot zijn recht en de acties waren sober verdeeld.

Enkel de regisseurs Frank Miller en Robert Rodriguez lieten deze film scoren met wit, zwart, kleur, negatieven en geluid en rolden de rode loper als wit-zwart uit voor de acrobatische scharrelkippen.

Vandaar mijn ongelooflijke 3,0 punten. Maar niet aan te raden voor wie te weinig fantasie heeft en altijd de ogen open houdt.

Vermakelijk.

Als hersenloos tussendoortje is dit nagenoeg perfect. Meer niet. De verhaallijnen - geen flauw idee of de continuïteit nog klopt - zijn lang niet even boeiend. De personages evenmin.

Grootste troef is Ava, de dame voor wie men zou moorden. Ik vind het een strontvervelend mens, al is ze wel sexy. Het levert enkele grappige scènes op zoals die met de politieman die z'n cool verliest, maar ik mis wat gevaarlijk femme fatale-gehalte, jawel. Te veel gebeurt omdat het gewoon moet gebeuren.

Joseph Gordon-Levitt en Eva Green zijn samen met Powers Boothe de grootste troeven van deze Sin City. Vooral de twee heren vormen een geslaagde tandem. Josh Brolin is z'n saaie zelve - wat een armoe, die vent - en ook Jessica Alba kan me eigenlijk gestolen worden. Die stripscènes zijn uiteraard niet onaardig, maar de kracht ervan wordt op domme wijze tenietgedaan door er scènes vol mee te steken.

Extra pluimen trouwens voor Ray Liotta en Juno Temple voor hun scène.

Logischerwijze is het vernieuwende er wel wat af - enkele trucjes en tierlantijntjes daargelaten. De naaktscènes van Green zijn het enige dat deze film anders maakt dan het origineel. Ik ben daar niet rouwig om, maar of er nog nieuwe delen moeten komen, weet ik niet. Daarvoor is deze sequel te gewoon en ongeïnspireerd.

3

Opnieuw heerlijke macho onzin vol onverwoestbare kerels en bloedmooie gevaarlijke sexy vrouwen. Leuk om "Marv" en "Nancy" terug te zien. Het film noir sfeertje is weer heerlijk en de dialogen zijn weer inktzwart. Visueel weer prachtig dankzij Rodriguez. Super.

waar de eerste nog het verfrissende, vernieuwende met zich mee had is dat er bij deze sequel na 9 jaar (en talloze afgeleide pogingen) natuurlijk een beetje af. maar voor de rest hoeft deze sequel niet veel onder te doen want deze film brengt weer dat nostalgische sfeertje weer van die eerste films en zeker voor mij (ik heb naar geen andere gelijkaardige films die erna zijn verschenen gekeken) is dat een leuke 'thuiskomst'. De cast doet ook weer z'n werk met een zeer prominente rol voor Mickey Rourke die zeker en vast niet teleurstelt. Elk verhaaltje was ook interessant en werd gedragen door sterke hoofdpersonages. zo liet Gordon Levitt weer zien wat een staaltje talent er in hem schuilt als de omhooggeblazen arrogante betweter met een veel te groot ego en liet Eva Green zien dat ze op dit moment tot de beste vrouwelijke actrices behoort van Hollywood. de verhaallijnen lopen ook wel vlotjes door elkaar en in elkaar over en dan komen we weer bij rourke die eigenlijk verweven is tussen de verhalen door éen of andere manier maar die druk als grootste personage gemakkelijk aankan en zich uitleeft in z'n rol. Alba heeft dan weer lang niets te doen dan enkel op een podium met kleren aan te strippen zonder te strippen en steeds met dezelfde bewegingen. verleidelijk voor 2 shots maar op den duur denk je toch, doe toch meer uit want nu begint het echt saai te worden wat je daar staat te doen. maar in de finale krijgt ze dan toch weer wat te doen en is haar personage toch nog nuttig geweest. dat niet elk personage een groot nut heeft in de verhaallijnen is natuurlijk logisch met zo een overvolle cast maar storend waren de veredelde cameo's niet. de film verveelt nooit en de actie is weer lekker bruut, ook de accenten op oranje waren leuk. en de finale is wat een finale van sin city zeker en vast mag zijn.

Kort:

Sin City grijpt terug naar wat er werkte in de eerste film, en al is het niet meer zo vernieuwend en verfrissend als 10 jaar geleden, hij is zeker en vast even vermakelijk met dank aan de weer uitstekend op dreef spelende cast en de heerlijke sfeer die de film uitstraalt.

Onlangs deel 1 nogmaals her bekeken, maar deel 2 is toch wel minder qua verhaal.

Visueel is de film even sterk als het eerste deel en ook wel wat bloederiger/gewelddadiger, maar de cast vond 'k toch ook minder goed dan het origineel.

'k vond dit deel veel minder origineel. Terwijl in deel één nog enkele bijzondere personages (bv die gele man) meededen en er nog wat ruimte was voor iet wat absurde humor (de autoscène met Benicio Del Toro), is het hier allemaal veel minder speciaal, meer doorsnee.

Een duidelijke sequel, meer actie en minder inhoud.

Goeie film met een paar verhalen die zich afspelen in de onderwereld van een stad genaamd Sin City. In navolging van het eerste deel wederom uitermate stijlvol in beeld gebracht. Visueel ziet het er dan ook allemaal prachtig en origineel uit. Echter zijn de verhalen net wat minder boeiend vergeleken met het eerste deel. Wel een fijne casting met een flink aantal bekende namen.