Sin City: A Dame to Kill For (2014)

Nog steeds niks.

Ik hoopte dat de CG wat beter was, dat alles iets meer als één geheel zou aanvoelen, maar daar slaagt deze film nog steeds niet in. Het is wat lastig te zeggen waar het nu net aan scheelt, maar de CG, de cartoony look en de echte acteurs komen nooit tot één visueel geheel samen.

Daarbij voelt het ook alsof de film erg serieus en stoer probeert te zijn, maar dat faalt compleet. Al die rokerige stemmen en ruige personages, maar de actie is lame, visueel oogt het slordig en het plotje is om te wenen. Wel willen maar niet kunnen dus.

Had het graag wat meer over the top gezien, visueel een stuk beter (met Volckman's Renaissance als referentie) en een betere cast had de film ook wel goed gedaan denk ik. Frank Miller op zichzelf als regisseur kan ik goed pruimen, in combinatie met Rodriguez is het een drama.

1.5*

Minder vervolg.

Veel minder zelfs, want deze film haalt het niveau bij lange na niet wat bij het origineel wel behaald werd. Het plot is minder aantrekkelijk, de magie van de karakters is er ook wel af zo. Jessica Alba viel het meest tegen, haar karakter is er niet beter op geworden.

De aanwezigheid van Willis sloeg ook bijna nergens op en had beter eruit gelaten kunnen worden. De scenes zijn nog steeds wel hard neergezet, maar maken eigenlijk gewoon minder indruk. Ook is het effect van de film noir er nu ook wel zo'n beetje af.

Minder geslaagd vervolg, dat eigenlijk ook niet gemaakt had moeten worden. Overbodig en onnodig, en je ziet dat het resultaat nu niet echt bepaald beter is geworden. Pluspunten voor enkele leuke actiescenes en redelijke cast.

Maakt een samurai zwaard je onzichtbaar voor kogels?

Wat een slap filmpje, schijntje van deel 1...

...paar punten voor de originaliteit op film-technisch vlak.

De eerste Sin City zal altijd een speciaal plaatsje krijgen. De enige film die ik zowat 3 keer ben gaan kijken in de bioscoop. Nu nog kan ik de trailer volledig in m'n hoofd afspelen (met die knoeiharde elektrische gitaar), ik herinner me nog de recensie in m'n favoriete weekblad die het omschreef als een 'in gitzwart bloed geboren klassieker', de naam Dwight doet mij niet denken aan die ene van The Office of die Amerikaanse president, maar aan enorme coolerd Clive Owen in zwartleren jas als beschermer van de hoertjes in Old Town. En ja, in het ouderlijk huis hangt nog steeds Jessica Alba's Nancy Callahan boven mijn puberbed te pronken. Geen verder commentaar hierover.

Waarom dan zo lang gewacht met Sin City 2? Die knagende twijfel hé, het kon toch onmogelijk zo goed zijn als deel één? Clive Owen, Brittany Murphy en Benicio del Toro zouden immers niet meer verschijnen. De sequel mocht toch geen lelijke wrat worden op het goddelijke lichaam van dat eerste deel? Dan toch maar gisterenavond eens bekeken, zonder al te veel psychologische bijstand.

Welnu, het is niet zo goed als deel één. De cast is minder, en waar deel één nog de drie verhalen mooi spreidde over haar speelduur, lijkt het hier toch vooral Dwights verhaal te zijn dat het grote deel van de film inneemt met Levitts en Alba's verhalen als cursiefjes. De nadruk komt meer en meer op de actie te liggen, Bruce Willis komt zijn paycheck nog snel even halen, en het geeft mij niet meer dat gelukzalige gevoel van deel één. Toch ben ik verbaasd over de lage score? De fans van de eerste film moeten hier toch genoeg goeds inzien? De stijl blijft heerlijk, en Eva Green als the lady in blue doet menig hart sneller slaan. Als fan van film noir, kan je toch je hart ophalen in deze stad van de zonde, waar de verhalen, geschreven in rode lippenstift, dat pulpachtige blijven bewaren, en de eenzaten elkaar kruisen in de donkere steegjes. 3.5*

Wat een flop...na 20 minuten afgezet.

Visueel wel weer prachtig gemaakt en mooie personages met markante koppen. Het format van "verschillende verhalen in Sin City" met een occasional twist to the past snap ik, maar kwam toch wat te loszanderig over. Daarnaast begonnen de lome voice overs zijn tol te eisen op mijn vermoeide, oververhitte brein. Maar wel weer stilistisch markant werkje.

Een vervolg op het fantastische Sin City, en jammer genoeg valt de film best wel tegen.

De visuele stijl valt in het begin meteen weer op als mooi, maar heeft ook een aantal momenten dat het zijn hand overspeelt en waar de stijl vooral níet mooi is, en alles behalve Sin City of stripachtig aandoet. Op dat moment checkte ik zelfs nog even of dit wel een Rodriguez productie was.

In Sin City zijn de verhaallijnen en de karakters om te smullen en teert de film bijzonder goed op een simpele aanpak die duidelijk is maar niet verder dan nodig de diepte ingaat. Iets wat in A dame to kill for verre van lukt. Slechts Marv is redelijk op dreef en vermakelijk, de momenten met hem zijn dan ook erg prettig. De andere karakters komen totaal niet interessant over en de film lijkt sowieso meer om dialogen te draaien en een poging diepte aan karakters te geven terwijl het format overduidelijk veel meer gebaat is bij korte dialogen en snedige opmerkingen. Daarnaast pakte de keuze voor Brolin erg slecht uit, hoewel een betere acteur dan Owen, lijkt het niet te werken en wanneer hij met zijn verbouwde kop wederkeert wordt de aversie alleen maar groter want de poging hem op Clive Owen te laten lijken uit Sin City laat hem er juist uitzien als Jackie Boy. Erg jammer...

Aardig voor een keer, vermakelijk op zijn hoogst, mooie Eva Greene en minuscuul rolletje van de eveneens prachtige Emmy Robbin, leuke titelsong van Aerosmith, maar helaas haalt de film verre van het niveau van Sin City.

"Buddy, I don't mean to poke my nose in where it don't belong, but that there is a dame to kill for."


Sin City: A Dame to Kill For volgt 9 jaar na Sin City, maar als je de film kijkt, lijkt de tijd te hebben stilgestaan.

Vreemd genoeg heb ik deze moeten missen in de bios. Wat daar de exacte reden van was, kan ik me niet meer herinneren. Wat jammer is, want deze had ik eigenlijk graag willen zien op het grote doek. Gelukkig is de blu ray een aangename troost en prijkt dan ook in de kast naast de eerste film.

De film verrast natuurlijk niet meer zo als deel 1. En toch is dat niet erg, aangezien er weer genoeg te genieten valt.
De verhaallijnen spelen zich dit keer af tussen de diverse gebeurtenissen uit deel 1 en behalve wellicht wat kleine continuïteits-foutjes, is het gewoon een wederom erg vermakelijke en fijne film die ik bijna net zo kan pruimen als de eerste film.
De lompe bruutheid in combinatie met de stijlvolle manier van hoe e.e.a. gefilmd is, overtuigd wat mij betreft opnieuw. De combinatie van zwart/wit en kleuren is dit keer wat nadrukkelijker naar voren gebracht.

De meeste acteurs/actrices uit deel 1 maken wederom hun opwachting, alhoewel het karakter van Dwight nu gespeeld wordt door Josh Brolin, die dat dan ook verdienstelijk doet. Tevens is Michael Clarke Duncan vervangen door Dennis Haysbert als Manute. Devon Aoki moest vanwege haar zwangerschap de rol van Miho afstaan aan Jamie Chung.
Verder zien we Joseph Gordon Levitt zijn opwachting maken als über-coole jonge gokker die een verstoten zoon blijkt te zijn van senator Roark (Powers Boothe in één van zijn laatste rollen).
Meest opvallende verschijning is echter degene waar het het grootste deel van de film om draait (de subtitel zegt het immers al), namelijk de prachtige Eva Green als Ava Lord, oftewel de dame om een moord voor te doen! Het is wat mij betreft dan ook haar rol die de film nog even een extra zetje geeft. Want werkelijk elke scene waarin ze zit, weet ze alle aandacht naar zich toe te trekken. En haar rol als ijskoude en veraderlijke, maar bloedmooie femme fatale is dan ook op haar lijf geschreven!

Ook de verhaallijn rond Nancy wordt verder uitgewerkt en we zien haar veranderen in een verbitterde, aan alcohol verslaafde en op wraak beluste, getergde vrouw die nog een appeltje heeft te schillen met senator Roark, de pappie van Roark Junior. Haar verhaallijn zorgt voor een daverend slot van een film die mij bijna net zo weet te vermaken als het eerste deel.

Over de gehele linie niet zo goed als deel 1, maar ook deeltje 2 is voor mij een heerlijke pulpfilm die geen seconde verveelt. En onder de vertrouwde regie van Robert Rodriguez die opnieuw met Frank Miller samengewerkt heeft, is dit een movie to kill for! ³

Sin City: A Dame To Kill For is het vervolg op Sin City uit 2005. Dit keer geregisseerd door Robert Rodriguez en Frank Miller himself. De film vertelt 4 verhalen Just Another Saturday Night, The Long Bad Night, A Dame To Kill For en Nancy's Last Dance. Just Another Saturday Night is het openingsnummer en zorgt voor het echte Sin City gevoel. Helaas wist de film dat niet vast te houden en hield ik gemengde gevoelens over.

Waar het aan ligt? The Long Bad Night en Nancy's Last Dance horen niet bij het officiële comic-canon want ze zijn speciaal voor deze film bedacht. Echter is dit niet volledig de reden dat de film minder is. Ook A Dame To Kill For geeft een ander gevoel. Dit komt deels door de oude en deels door de nieuwe acteurs. De acteurs uit deel 1 die terugkeerde waren allen zichtbaar ouder geworden. 9 jaar er tussen blijkt dan toch behoorlijk veel. Nieuwe acteurs Dennis Haysbert, Josh Brolin en Jamie Chung doen het op zich niet slecht maar alles bij elkaar zorgt het ervoor dat deze film gewoon een stuk minder voelt.

Sin City A Dame To Kill For is overall veel minder dan zijn voorganger ondanks dat hij wel hetzelfde oogt. Hopelijk verfilmen ze ooit Hell and Back nog dat is het beste verhaal in de comics.

Een typische sequel: wat minder dan de voorganger en het vernieuwende is eraf. Deze sequel vond ik nog best te pruimen. Soms onnodige verwijzingen naar de voorganger, soms een herhaling van zetten, maar toch ook wel weer mooie shots en goede scenes.

Bijna nog beter dan 1e

Noirvember 23

In de bioscoop vind ik deze beter dan het eerste deel.. met name door de zeer effectieve 3-d effecten. Die komen bij een film met zoveel contrast erg goed uit de verf.

Maar in 2d is deze toch net wat simpeler van opzet. Maar verder wel bijna net zo tof.

4* voor de 2d versie.

Opnieuw gooit Miller een aantal afgezaagde verhaallijnen op een hoop en gebruikt hij afgezaagde dialogen en voice-overs voor een knap gemaakte, maar holle en praatzieke film die zich afspeelt in Sin City. Verschillende personages uit Sin City keren terug (waaronder Powers Boothe als de corrupte senator Roark), Josh Brolin en Joseph Gordon-Levitt en Eva Green zijn de voornaamste nieuwkomers. De mannen zijn norse mannen die in de ban zijn van geïdealiseerde femme fatales. Je moet er van houden …