Pumpkinhead (1988)

Pumpkinhead is op nummer 1 geëindigd in mijn toplijst van minder bekende filmmonsters!

http://www.itsonlyamovie.nl/top-20-minder-bekende-filmmonsters/

Qua verhaal is het niet een erg beste horrorfilm, qua effecten e.d. misschien ook niet, maar je kunt de liefde waarmee deze film is gemaakt van het scherm voelen druipen! Ten eerste is het zeker een typische jaren '90 horrorfilm; meestal met een klein budget gemaakte films met slecht acterende mensen en beroerde special effects. Dat geldt ook voor deze film: het verhaaltje is flinterdun, de effecten zijn met veel liefde uitgevoerd maar rommelen hier en daar, de acteurs zijn niet al te best, maar.... Dat mag allemaal de pret niet drukken!! Winston overleed in 2008 en is vooral beroemd om zijn werk in "Jurassic Parc". Dat de man liefde voor film heel diep in zijn ziel had zitten zie je ook aan deze film, op 1 of andere vreemde manier. Ik weet niet wat het is, maar het is er zeker. 3,5 *

Prima horrorfolm die lekker wegkijkt.

Pumpkinhead reboot volgend jaar in productie | It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Wat krijg je als Alien kruist met de Gremlins? Pumpkinhead? Maar wat is dit een fijne B-film. Er wordt heerlijk de tijd genomen om één en ander uit een te zetten en als Ed Harley ,gespeeld door Lance Henriksen, dan uiteindelijk naar de heks gaat zien we prachtige maar subtiele special effects van de heks en haar huisje. Verderop in de film komen we dan bij het monster en die mag er wezen! Zeer mooi gecreëerd. En er werd zelfs wat humor met hem meegegeven! Standaard verhaaltje,tieners worden gekilld, Gore is er niet, maar wel sfeer en liefde voor monsterfilms wel. En daardoor is dit alles behalve slecht.

Saillant Detail: De helaas overleden regisseur Stan Winston was ook visuele effectenspecialist. Wat dus goed te zien was in de film. Hij werkte aan onder meer de Terminator- en Jurassic Park-films, Aliens, de Predator-films en Edward Scissorhands. Gedurende zijn carrière won hij vier Oscars.

Ik hou wel van duistere legendes en demonen zeker als het zich afspeelt in godvergeten gebieden waar de mensen nog bijgelovig zijn. De film neemt zijn tijd voor de opbouw en dat vond ik goed. Er zijn hierdoor meteen een aantal mensen die sympathie opwekten en andere je meteen naar de verdoemenis zou wensen (leuk dat er een zeker rechtvaardigheid in zat door het koppeltje dat aardig waren voor het kleine jochie te laten overlevenHet acteerwerk is niet geweldig, maar daar heb ik me niet te zeer aan gestoord, ik heb al veel erger gezien. De film is met liefde gemaakt. Het monster hoewel helemaal niet gelijkend op de naam die hij kreeg zag er best wel gaaf uit. Ook qua actie vond ik deze goed, niet overdreven. Weinig gore, maar dat vond ik ook niet nodig. Schitterend vond ik vooral de scènes in het hutje van de heks, lekker luguber gemaakt en die heks zelf ja die zou ik zeker niet 's nachts op straat willen tegenkomen (en overdag wellicht ook niet). Het einde vormde een logisch afgerond geheel dat de deur meteen openhield voor sequels, al ga ik me daar voorlopig nog niet aan wagen.

2,5 ster voor het goed ontworpen monster. Verder weinig noemenswaardig, maar wel redelijk vermakelijk.

Precies hoe ik er ook over denk.

Het monster zag er nog best gelikt uit voor een film uit 1988. Verder was het verhaal een beetje simpel en acteerwerk ook vrij matig maar gewoon een aardig filmpje.

Toch iets meer van verwacht.

2,5*

Blijft een aangename monsterflick, dit regiedebuut van Stan Winston. De naam zal veel mensen eerder aan Jack Pumpkinhead doen denken, maar daar heeft dit monster niets mee te maken; hij is eerder een soort neefje van de Xenomorph. Het design is cool en met iemand als Stan Winston aan het roer mag je er ook vanuit gaan dat de effecten rondom dit monster helemaal in orde zijn. En dat zijn ze.

Maar Pumpkinhead heeft nog meer te bieden. Het script is vrij eenvoudig en er wordt veel tijd uitgetrokken voor de set-up. Dankzij een sympathieke Lance Hendriksen en zijn aandoenlijke zoontje Matthew Hurley werkt dit nog best goed. De tieners zijn echter stuk voor stuk inwisselbaar. Als de film uiteindelijk in de volgende versnelling wordt gezet, gaat het ineens erg rap. Pumpkinhead verschijnt en laat er geen gras over groeien; stuk voor stuk worden de tieners geconfronteerd met het monster. Dit levert een reeks amusante scènes op, sommige sequentie zijn zeer effectief en de effecten zijn - zoals gezegd - noemenswaardig. Maar niet alle shots zijn pareltjes; zo is de grading af en toe wel erg extreem, veel shots zijn ineens geheel rood of blauw. Daarnaast lijkt het tweede deel van de film nogal wat gehaast. Nog iets meer spanning en iets meer monster had ik niet vervelend gevonden. Desondanks zorgt de korte speelduur ervoor dat je een film als dit makkelijk nog eens opzet.

Ruime 3,5 sterren.

Fantastische setting en sfeer in deze monsterfilm met een vrij simpel verhaal.

Het verhaal speelt zich af in een streek met bouwvallige huisjes en dito boerderijtjes die ver van elkaar en van de bewoonde wereld zijn verwijderd. Verlatenheid en isolement. Het landschap is bebost met kale bomen. De wind blaast stof en zand. Kortom, het is een heerlijke somberheid die zich inwringt in het verhaal en die zichtbaar is in bijna elke scène.

Het verhaal is alsgezegd simpel. Het bekende stramien. Groepje vrienden komt in verlaten gemeenschap en veroorzaakt heibel. De heibel loopt verkeerd af en men tuigt een monster op dat ook weer heibel veroorzaakt. Dat is het dan. Niet belangrijk verder. Het gaat om de sfeer, het aanzien, de effecten, het monster. De rest inclusief de personages is van ondergeschikt belang.

Fijne effecten. Het monster is spectaculair opgetuigd. De andere effecten deugen ook. In de meeste gevallen heeft de grime kwast goede werken verricht. Die heks! Wauw! Het is duidelijk met liefde gedaan. Het levert sfeervol griezelige beelden op.

Zo'n film is het. Een sfeervolle monsterfilm. Niet doodeng, maar sfeervol eng.

Matige film over een man die wraak wil nemen op de groep vrienden die schuldig zijn aan de dood van zijn zoontje. Een uiterst mager verhaal, en ondanks dat de film al kort is, had het met gemak nog een stuk korter gekund. Het komt namelijk nogal traag op gang. Spannend of eng wordt het niet, maar het monster ziet er wel goed uit.

Only 666 Copies of the 'Pumpkinhead' Soundtrack Have Just Been Released on CD - Bloody Disgusting

"Pumpkinhead, wie oh wie is niet bang voor Pumpkinhead?,

Blijf weg van Pompoenkop tenzij je jouw leven moe bent!"

De film begint rustig, vreedzaam en voor ons op een goeie manier, niet gelijk met het "been erin" maar opbouwend zodat je de hoofdpersonen leert kennen en empathie voor hen voelt als het mis gaat.

En het gaat mis, het kind van Ed Harley (Lance Henriksen) komt voor de crossmotor van een tiener en die is gelijk ontkennend en gaat er van door met zijn vriendin.

En dat had hij nu niet moeten doen in het gebied van Pumpkinhead want dit heerschap is géén legende maar een gruwelijke waarheid op 2 poten!

Ed zoekt hulp en vind deze met behulp van een oude vrouw maar na verloop van tijd als hij ook geconfronteerd wordt met de gruwelen, probeert hij Pumpkinhead te stoppen.

Het grootste (eerste) deel van de film is goed maar na ruim de eerste helft zakt het verhaal iets in, de regisseur Stan Winston vervalt met het verhaal in herhalingen en dan kan de kijker zijn aandacht verliezen. Jammer, er had nog meer in kunnen zitten met een iets andere draai in de film. Ondanks dat zijn wij tevreden en gunnen de film een vette 7!

we volgen een groetenman die een pact sluit met de moerasheks, verantwoordelijk voor de demonische wreker pumpkinhead. Leuk sfeervol begin. Settings zijn in dik orde. Maar wanneer de pompoen begint met zijn strooptocht op motorcrossende tienurzzz wordt het vervelend mede omdat de sloomste gast van de gang telkens weet te ontsnappen aan de wandelende groente, en de film vervalt langzaam maar onverbiddelijk in een zichzelf herhalende 'rennen en gillen/vallen & opstaan door het bos' film.

Tegenvaller.

Recentelijk kwam ik meerdere 80s horrorfilms tegen die leuker waren dan ik vooraf dacht. Ik hoopte dat deze streak er met Pumpkinhead ingehouden kon worden, maar dit bleek helaas een tegenvaller te zijn. Het concept is leuk en biedt genoeg ruimte om leuke dingen te doen, maar het probleem is dat die leuke dingen helaas uitblijven.

De film begint nog wel aardig, maar wordt gaandeweg iets saaier. Deze film staat onder de horrorliefhebbers vast bekend als een film met een geweldig monster, maar het is lang wachten voordat deze ook echt in beeld mag komen. Wanneer dat eindelijk wel gebeurt is het weinig indrukwekkend omdat regisseur Winston toch niet de juiste dreiging kan meegeven aan deze verschijning.

Het verhaal is origineel te noemen, maar weinig boeiend uitgewerkt. Ik begon me al snel te vervelen en Winston kan geen enkel personage uitwerken die de tijd wat vlotter laat verlopen. Ieder personage is nogal saai en vullen erg typerende verschijningen in. Het acteerwerk is ook niet geweldig, dus dat zit de film ook niet mee. Te verwachten van dit soort films, maar dat maakt de kritiek niet ongeldig.

De horror is verder ook tam en het bloedvergieten gaat er beperkt aan toe. Weinig interessante moorden die veilig buiten beeld worden gelaten. Jammer is het wel, want het kon meehelpen aan de dreiging van dat beest, die helaas niet bepaald spannend in beeld wordt gebracht. Het blijft op deze manier een relatief vermoeiend resultaat hier en daar, helaas.

Wel is het zo dat regisseur Winston de setpieces en decoraties erg goed in de hand heeft. De passie valt er regelmatig vanaf te lezen, en daar kan ik de film op prijzen. Jammer alleen dat het qua mosnter, personages en verhaal zelf weinig interessant is om met de volle aandacht te blijven volgen. Wat mij betreft een gemiste kans, helaas.

Typische jaren 80 horror. Heeft wel zijn leuke momenten, zoals het sfeervolle bezoekje bij de heks. Het monster Pumpkinhead komt vrij veel in beeld wat ook een pluspunt is. Is trouwens een bovengemiddelde monster design. Het slaat nergens op dat Ed het monster laat oproepen door de heks om tien minuten later zelf ten strijde te trekken er tegen, maar het script zit nogal los in elkaar. Een spannende film is het ook niet geworden. Daarvoor is het verloop te voorspelbaar : iedereen weet dat de jongeren één voor één zullen afgeslacht worden. Dan is het nog hopen op een deftige finale.

De titel slaat nergens op en doet eerder denken aan Halloween. Het leunt echter meer aan bij folk en outback horror. Wraak is steeds een geweldig gegeven als je de horror weg inslaat. Het duurt wel even vooraleer de actie op gang komt, maar eens het monster uit de hel is losgelaten, is er geen houden meer aan.

Op foto vond ik hem meer geslaagd dan in de film zelf. Een vreemd creatuur, wat slungelachtig met die lange benen en die uitstekende schouders. Op één of andere manier moest ik wat denken aan Alien. Zijn kills vond ik weinig overtuigend. Lichamen verslepen en omhoog sjouwen, het mocht wel wat extravaganter.

Desalniettemin een leuke wegkijker. Ik vond het wel erg sfeervol in die donkere bossen met die mist. Prima ook dat het monster voldoende en goed in beeld komt. Een redelijke 80s horror, leuk, maar met hier en daar wat goedkoop.

De film heeft een sfeervolle setting en een bijzonder opvallend monster dat toch vaak in beeld wordt gebracht.

Het verhaal heeft een simpel gegeven rond wraak en wordt in de eerste helft goed opgebouwd. Daarna komt er meer actie, maar echt spannend wordt het niet. Daarvoor is het monster niet te eng en zijn de kills te mak.

De personages zijn niet echt interessant, vooral de drie koppels weten niks van hun rol te maken. 6/10

Na jaren weer herzien, ditmaal op 4K van Scream Factory met Dolby Vision. Regiedebuut van special effects wizard en master of animatronics Stan Winston.

Verhaal begint met een flashback in 1957 waar Ed Harley (Henriksen) als kind een man vermoord ziet worden door een monster uit het bos. Terug naar het heden volgen we hem als weduwe met zijn zoontje Billy. Hij runt een lokaal groentezaakje in een klein dorpje aan een bosgebied waar iedereen elkaar kent. Kort daarna wordt zijn zoontje doodgereden door wat tieners uit de grote stad die daar aan crossen zijn met hun motoren. Ze vluchten en laten Billy achter. Ed zweert wraak en herrinerd zich verhalen over een heks uit de wildernis en de herinnering van vroeger. Eenmaal bij de heks vraagt hij haar zijn zoon tot leven te wekken. Ze zegt dat dit onmogelijk is, maar ze kan hem wel helpen wraak te nemen. Ed moet botten opgraven bij een oud kerkhof, wat tevens een pompoenveld is. Met haar krachten roept ze ''Pumpkinhead'' aan, een monsterlijk geklauwde demon, die eenmaal herboren, alleen nog maar reageert op Ed's bloeddorst. Maar terwijl het wezen zijn langzame , onuitsprekelijke martelingen op de tieners uitvoert, wordt Ed geconfronteerd met een gruwelijk geheim over zijn connectie met het beest - en beseft hij dat hij een manier moet vinden om zijn dodelijke missie te stoppen voordat hij voor altijd één wordt met het wezen.

Een sfeervol moralistisch verhaal met demonische horror waar wraak en bezitting centraal staan. Henriksen speelt best aardig als de vader die zijn zoon wil wreken, maar toch wroeging voelt als hij de slachtoffers afgeslacht ziet worden vanuit first person perspectief. Gedeelte met de heks en de weg daarnaartoe vond ik het sterkst. Haar donkere huisje met oranje gloed diep in het mistige bos, waar Ed eenmaal binnen ratten, vogelspinnen en een uil ziet hoog op een tak die alles overziet. Monster zelf zag er ook goed uit, met zijn lange gestalte en messcherpe klauwen, gave special en praktical effects. Verder zien Kelly Remsen (Nightmare Elm Street 2), als één van de tieners.

Blijft een aardige creature feature van de 80's met een eveneens fijne speelduur van iets meer dan 80min.