Ringu 0: Bâsudei (2000)

Duidelijk de beste uit de Ringu reeks.

Minder horror, eigenlijk weinig tot geen suspense, meer mysterie en drama. Levert uiteindelijk toch een veel betere film op. Het is inderdaad nergens spannend, maar dat was het in de eerste delen eigenlijk ook niet. Daarbij wordt deze film niet kapotgewetenschapperd.

Visueel ook heel wat sterker dan de eerdere delen. Af en toe erg mooi camerawerk en mooie shots. Vooral Sadako aan het einde bij de zee is prachtig in beeld gebracht. Werkt mooi nieuw licht op de Ringu saga, en weet als film veel meer te boeien dan de andere one-trick ponies, die vaak op één of twee scenes na totale rommel waren.

Verder ook een leuke cameo van "ugly guy", voor de fans . Onderhoudend filmpje.

3.5*

Hele sterke prequel over de gebeurtenissen voor Ringu 1 en 2. Ik snap trouwens niet waarom deze Birthday heet, want deze film had niks met een verjaardag te maken.

Ik vond dit gewoon een erg mooie deel. Gewoon een mooi uitgebreid begin voordat al die elende uit deel 1 en 2 begint, gewoon een beetje de sleutel van de waarheid. In dit deel zie je gewoon dat Sadako totaal ondschuldig was. Sadako was eigenlijk wel een lieve meid ( )en vind het jammer dat het zo met haar is afgelopen. Eigenlijk vond ik dit deel ook soms ietsje enger dan deel 1 en 2. Die griezelige zwartwit flashbacks worden weer uit de kast getrokken. Eigenlijk vond ik dit ook niet echt horror maar meer een drama. Zoals gezegt: Sadako had geen vrijwillige vloek, die heeft ze gewoon opgelopen door haar moeder (en door haar zusje(?) ) en ze is zelf een onschuldig wanhopig meisje die er zwaar mee zit en dan de gevolgen van dien, vandaar drama. De film speeld grotendeels af in dat Theater waarbij het zo langzamerhand allemaal begint. Ik had vaak best wel meedelijden met haar tijdens het kijken. Er zat gewoon geen kwaad in dat kind. Die actrice die haar caste vond ik ook zeer goed. Het begint allemaal zeer mooi en uitgebreid. Waarbij je kennismaakt met de emoties die in haar jeugd gaande waren. (zelfmoord van der moeder, dat ze bang was voor de zee voor...(kijk de film maar)...)

Het verhaal is erg mooi en teder waarbij (onddanks je soms zit te bibberen) het niet lijkt dat je naar een horrorfilm zit te kijken. Ik begrijp alleen 1 ding niet: er word veel gekletst over die videoband in deel 1 en 2 maar hier in deel 0 zie of hoor je helemaal niks over een videoband. De vraag is dan: Waarom hebben ze dan in deel 1 en 2 steeds over een videoband?

Dat eindscene in het bos was ook erg mooi. Je weet nu ook hou Sadako aan die vloek is gekomen. En dat er twee Sadako's waren, wat ik ook niet helemaal kon verklaren: want dan word er een droom en een werkelijkheid door me kaar gehaald.
Ook dat onverwachte einde, Arme Sadako.

4,0*

Op zich wel een vermakelijke film om te zien, Sadako wordt erg goed neergezet. Verder is er een goede sfeer en spanning aanwezig met de nodige schrik effecten.

Alleen deze film moet dus alles uitleggen, alleen ik snap nog steeds niet hoe het zit met die videoband, die 2 Sadako's en ze hadden best wat dieper op haar jeugd in mogen gaan.

Desondanks toch nog 3, 5 sterren.

Hmm. Ik vind het vooral een saai vehikel. Waarschijnlijk heb ik Ringu 1 tè lang geleden gezien. Verder kon ik juist maar weinig begrip voor Sadako opbrengen. Wat een jankerig zeikwijf!

Wat ik wel erg goed getroffen vond was de hele jaren zeventig sfeer in de film. Zag er erg goed uit qua requisieten en kleding. Net of ik een Nomura-film aan het bekijken was!

Inderdaad: de flashback waarin de schooljuf Sadako's krankzinnige moeder in de spiegel ziet. Supercreepy, effectief en mooi!

Een kleine verrassing.

Vanaf moment voelde ik al een veel betere en grotere dreiging dan bij de twee voorgaande delen. Deze film is cinematografisch, ondanks wat oud, veel sterker en sfeervoller. Gelijk bij de eerste scene was het voor mij al raak; dit zou een spannend filmpje gaan worden.

Het verhaal kruipt met een heerlijk griezelige kalmte door de mysterieuze scenes heen. Geen enkele scene is overbodig of saai en heeft wel wat spanning of mysterie te bieden. Acteerwerk was trouwens ook goed verteerbaar. Muziek was bij momenten, vooral naar het einde toe, ook sterk.

Enige minpunt voor mij was het laatste halfuurtje, dat voor mij toch iets aan de sfeer afdoet. Dat hele gedoe met: 'Pak Sadako!' was voor mij iets te letterlijk. Maar uiteindelijk sluit de film toch af met een paar goede griezelscenes. Vooral het eindshot is erg mooi. Fijne afsluiting voor de Japanse reeks.

* 3,5

Had eigenlijk niet gedacht dat er zoveel verschil zat tussen de remake en het origineel; maar wel dus. Terwijl in de remake het een kind was die in de put zat, was het in deze al een volwassen vrouw. Haar naam is trouwens ook anders, niet Samara, maar Sadako. Daarom was 'k niet direct mee met het verhaal en dacht dat Sadako die moeder was.

Eigenlijk hadden we beter eerst Ringu eens bekeken, maar ja.

Er was wel heel veel verhaal, maar niet erg spannend. Vond deze wel wat minder.

Jammer dat de Ringu-franchise zo versnipperd is geraakt met twee delen die tegelijkertijd uitkwamen (en met elkaar conflicteren) en een prequel die niet helemaal dezelfde toon heeft als de rest. Hier had namelijk best een toffe trilogie ingezeten, maar nu voelt het of het allemaal wat los aan elkaar hangt. En toch is Ring 0 verrassend amusant als een soort Ringu meets Carrie met een vleugje toneelbijgeloof uit Hamlet erdoorheen. De grootste aantrekkingskracht is de beeldschone Yukie Nakama, die een enorm aandoenlijke Sadako neerzet: fragiel, verlegen en getekend door het duistere geheim dat we inmiddels kennen uit de eerdere delen. Ook fijn dat de sfeer van de jaren zeventig tot leven komt met de gave kostuums en de warme kleurenfilters. Dan vergeef ik het ietwat rommelige plot dat niet altijd de juiste balans weet te vinden tussen melodrama of horror.

Sowieso de beste van de gehele Ringu reeks, maar dat is niet zo lastig, want zowel Ringu 1, 2 en Rasen vond ik vrij matig. Ringu 1 nog wel voldoende, maar de rest absoluut niet. Ze gaan in de vervolgen veel te ver weg van het bronmateriaal uit Ringu 1. Gelukkig doet deze prequel Birthday dit niet en krijgen we een ontzettend triest en zielig verhaal over het verleden van Sadako te zien, waar we merken dat ze geen monster is, maar juist een slachtoffer van alles en iedereen. De film is misschien een vreemde eend in de bijt, want het heeft weinig met horror te maken, maar dat hoeft in deze prequel ook niet. Zo is er toch een horroricoon gecreëerd waar je nog medelijden mee hebt ook. Sterk slot in het bos ook, waar een hoop samen komt met wat we in latere delen gaan zien. Yukie Nakama overtuigt absoluut in de hoofdrol. Jammer dat de reeks niet meer van dit niveau kende.

3,5*

Nou was ik al niet ondersteboven van deel 1, deel 2 was al helemaal om te janken. Veel vertrouwen had ik dan ook niet in deze prequel. Voor mij is ie vergelijkbaar met deel 1.

Matig dus. Ringu 0 ziet er aantrekkelijker en minder low-budget uit, maar het ontbreekt volledig aan spanning. Het is een drama dat weinig indrukt maakt en soms behoorlijk sleept.

Wauw!

Ik heb Ringu 1, Ringu 2 en nu Ringu 0 achter elkaar gekeken maar naar mijn mening word de reeks tot nu toe steeds beter! Bij dit deel krijgen we een kijkje in het verleden van Sadako en jeetje ik vond het qua drama zo ontzettend sterk in elkaar zitten! Ik had echt medelijden met Sadako want hoe zei word afgerekend op alles wat er verkeerd gaat terwijl het als kijker duidelijk is dat de 2e (gesplitte) helft achter alle ellende zit!!
Voor mij is dit echt een Psychologische Drama/Horror en vond dit een prachtige maar ontzettend hartverscheurende film....
Heb 1 min puntje en dat is dat er bepaalde punten (Meer ingaan op de gesplitte persoonlijkheid en hoe dit ontstaan is) meer in beeld gebracht hadden mogen worden. De film had van mij nog wel een uurtje langer mogen duren!
Naast de vele Slasher, Splatter en Exploitation Horror films die ik kijk is dit soort meer op tragedy gebaseerde Horror af en toe ook wel interessant!
Prachtige film en oh ja lekkere soundtrack!

☆4,5

Het is niet ongewoon dat grote horrorreeksen een speciale film maken om het verleden een beetje uit te breiden, maar in het geval van Ring 0: Birthday komt het zelfs vanuit boekmateriaal. Helaas moet dat met dezelfde (armoedige) stilering komen als de voorgaande delen, waar regisseur Norio Tsuruta slechts sporadisch wat aardige shots aan kan toevoegen. De horror is nagenoeg helemaal weg en de dramatiek wordt sterk opgevoerd, maar zonder boeiende inhoud is dat niet bepaald de sterkste keuze om te maken. Het acteerwerk is niet onaardig, maar de gebeurtenissen slaan simpelweg amper aan. Een speelduur van 98 minuten voelt dan ook snel aan als een eeuwigheid, ondanks de kleine vooruitgang van het visuele vlak.