Honey (2003)

Ik zag het natuurlijk al een beetje aankomen, maar Honey is toch echt wel een van de meest afgrijselijke films die ik ooit in de bioscoop heb gezien. Over het verhaaltje zal ik maar nieteens beginnen, dat is even standaard en cliché als je zou verwachten, maar dat is in principe niet waar het bij dit soort films om gaat. Het gebrek aan story moet namelijk goedgemaakt worden door charmante acteerprestaties, goeie muziek en flitsende dansmoves, maar zelfs op dat vlak schiet Honey schromelijk te kort.

Het acteren is dan ook over de hele lijn verschrikkelijk en vooral hoofdrolspeelster Jessica Alba heeft de uitstraling van een komkommer. Dat ligt natuurlijk grotendeels aan de tenenkrommende dialogen ("You don't know how beautiful you all look tonight."), al is haar gebrek aan charisma gewoon dodelijk voor de film. Ook de vreselijke bijrollen zijn minstens even belachelijk geacteerd, en al die neppe, vervelende hip-hoppertjes zien er op geen enkel moment uit alsof ze 'from the streets' zijn. Een van de nevenpersonages is zelfs zo ongeloofwaardig, dat hij nieteens indruk maakt als drugsdealer (en zich bovendien zo verdacht gedraagt, dat het een wonder is dat ze hem niet al veel eerder van de straat hebben geplukt).

Ook de rest van de film is hoofdzakelijk gemengde ellende, met het ene trieste hoogtepunt na het andere (een romantisch onderonsje in een kapperszaak, de strenge maar begrijpende moeder, een gastje van amper twaalf die met de big boys in de gevangenis wordt opgesloten), afin, teveel om op te noemen eigenlijk. Ook het laatste sprankeltje hoop dat nog restte (de flitsende benefietvoorstelling op het einde) wordt vakkundig de kop ingedrukt als blijkt dat net voor het laatste nummer de vette hip-hopsoundtrack wordt vervangen door een melig gospelnummer, genre "believe in yourself and you can achieve anything". Zelfs de goede choreogafie wordt op dat moment volledig verknoeid door bedroevend slechte montage en ongelukkige camerastandpunten. De energie die een film als Save the Last Dance op zo'n moment uitstraalt, is volledig zoek.

Kortom, Honey is alweer zo'n kunstmatige feel-good drol, die eigenlijk net van de allerlaagste score wordt behoed door de soms goede dansmoves en de redelijke soundtrack. Maar daarmee is ook echt al het positieve gezegd.

1 ster.

Standaard prutswerkje dat volledig leunt op Alba, die wel de looks heeft, maar da's uiteindelijk niet genoeg om de film op een hoger plan te zetten. De film begeeft zich werkelijk geen seconde buiten de vastomlijnde standaardsituaties, en mist ook al de dansmoves van dat andere dramatische rommelboeltje, You Got Served.

1*.

Leuke film, het dansen vond ik echt knap en leuk om te zien!!

en het is wel een leuk verhaal.

Leuk voor de mensen die ff lekker iets makkelijks willen kijken.

De film kon me niet zo boeien.

Wat ik wel leuk vond aan deze film: het schattige jochie en Jessica Alba is HOT !

Alba is niet zo knap en ze heeft geen talent en de film bevat schattige acteurtjes die ghettokids moeten voorstellen .

Maar verder valt het allemaal wel mee, standaard feelgood movie in de trant van Beat Street en dergelijke films.

Deze van de week meegekeken.

Erg oppervlakkig werkje, alleen leuk voor kids tussen de 11 en 18 jaar (ik hoor dus duidelijk niet bij de doelgroep), met een verhaaltje wat je al vanaf het begin zelf kunt uittekenen.

Veel cool bedoelde karakters, die bij mij meer op de lachspieren werken en met een bij de haren er bij gesleept happy ending.

Alleen de bekoorlijke Alba maakte de film nog een beetje de moeite van het bekijken waard.

Meer dan een vier, ofwel 2 sterren kan ik hier echt niet aan geven.

Her dream. Her terms

Ik zie wel eens graag een dansfilm van tijd tot tijd. Het kan eender wat voor dans zijn en ook de ouderdom maakt niet uit. Van Honey had ik al wel gehoord maar nog nooit gezien tot ze hem een tijd geleden op televisie gaven. Opgenomen en daarjuist dan maar eens gekeken.

Jammer genoeg is Honey een teleurstelling geworden. Dansfilms hebben sowieso al niet het meest hoogstaande verhaal maar dat het zo oppervlakkig en cliché ging zijn dat had ik nooit verwacht. Al vanaf de eerste scène kun je perfect voorspellen hoe de film verder zal verlopen. Nergens maar ook nergens zit een iets verrassende scène in maar het zijn vooral de ontelbare clichés die de film de das omdoen want echt alles zit er in. Een slechte buurt, een meisje dat in de kinderen gelooft, één van die kinderen geraakt de bak in, meisje wordt ontdekt en krijgt geld, verliest werk omdat ze niet op de avances van haar baas ingaat, ... Verschrikkelijk. Normaal gezien ben ik niet zo kritisch op clichés, het is tegenwoordig moeilijk om nog origineel uit de hoek te komen, maar dit sloeg werkelijk alles. Een beetje originaliteit had echt geen kwaad berokkend. Een film als dit haalt bij mij zijn punten dus niet van het verhaal maar eerder van het dansen zelf maar zelfs daar gaat Honey de mist in. Bij films als Dirty Dancing of Step-Up 2 kan de muziekstijl me nog altijd wel bekoren maar dit was gewoon tergend slecht. Anderhalf uur heb ik naar de meest saaie hip-hop zitten luisteren. Ben sowieso al geen fan van dit soort muziek maar gecombineerd met de belachelijke moves van de al even belachelijke personages was dit gewoon rampzalig. We krijgen een hele boel wannabe hip-hoppers, laten we allemaal in veel te grote basketbal t-shirts rondlopen en cool wezen, maar de choreografie is zo ontzettend slecht dat echt niets uit de verf komt.

Qua cast is Honey al even lachwekkend als al de rest. Alba, geweldig in Sin City, heeft hier het charisma van een dweil om het met de woorden van Nigel Farage maar te zeggen. Nu is het normaal gezien geen lelijk typetje maar kilo's bruine crème of uren zonnebank zorgen ervoor dat ze er bijna even bruin zit als de valse hip-hoppers waardoor ze er dus even sexy uitziet alsof ze zo'n gigantisch basketbal t-shirt zou aanhebben. Honey was haar echte doorbraak bij het grote publiek maar een mens zou zich beginnen afvragen waarom. Ironisch genoeg is Alba nog het beste wat de film heeft te bieden. Lil' Romeo is hatelijk slecht maar dan echt hatelijk. Ik zou Farage nog eens willen citeren maar naast het charisma is het gewoon een wreed irritant joch. Wanneer hij op de meest hilarische manier wordt opgepakt, ik snap niet waarom iemand hem niet eerder heeft opgepakt want als je kijkt hoe hij de drugs verkoopt dan lijkt het me wel duidelijk dat er iets met dat joch scheelt, verwachte ik dat we hem niet meer in de film gingen zien maar neen, natuurlijk moet hij in de grote mensen gevangenis terecht komen (hij is maar 12 maar het is Amerika, daar kan dat blijkbaar) en wanneer hij vrijkomt begint hij wat cliché te lullen over in elke ervaring iets positief te vinden... Walgelijk! Ik zou nog verder kunnen gaan over de rest van de cast maar laat ik me er maar simpel van af maken door te zeggen dat echt niemand deftig kon acteren en dat meen ik, al was die kleine Raymond nog vrij vertederend.

Slechte dansfilm, ik begrijp dan ook niet hoe de film in godsnaam aan de rating van 3.18 is gekomen. Ach, het zal wel aan het koppie van Jessica Alba liggen zeker (Into the Blue lijdt onder hetzelfde effect). In ieder geval is de muziek slecht, de danspasjes chaotisch en de cast lijkt voor de eerste keer voor een camera te staan.

1*

Een mooie vrouw, sexy dansjes en opzwepende muziek. Wat hebben de liefhebbers van dansfilms nog meer nodig? Het verhaal is al zo oud als de weg naar Rome: een jong, knap meisje heeft tegenslagen gehad in haar leven en wil nu haar droom verwezenlijken. Honey dreigt dan ook zichzelf te serieus te nemen op sommige momenten, wat jammer is, want een dansfilm hoort in eerste instantie luchtig en relaxed te zijn. Missy Elliott zorgt hier wel even voor.

Ik weet niet of Alba ooit eerder gedanst had, althans of ze op professioneel niveau heeft gedanst, maar het ziet er prima uit wat ze laat zien. Ook de andere dansers zitten strak in het vel en de aankleding van de dance-acts is vermakelijk. Toch is het op veel gebieden 'net niet'. Honey is niet echt overtuigend, wellicht omdat we ondertussen al zoveel andere 'Honey's' hebben gezien in andere (dans)films. Maargoed, Save The Last Dance en Honey waren volgens mij een van de eerste 'modernere' dansfilms, daarna volgden de 'Step Up's' en de 'Stick It's'. In 2003 was het daarom nog verfrissend, nu is het bijna uitgekauwde kost.

Zeer cliche filmtje die enorm voorspelbaar is en daardoor ook nergens leuk. Alba acteerd dan ook nog eens heel zwak. Er zijn betere in dit genre.

1,5*

Een goede drama/muziek/romantiek film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Prima dansscene...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Compleet zinloze avond met gedwongen dansfilm doublebill en bier deel 1:

Dit lichtverteerbaar feel good filmpje was een aangename verrassing. Kleine honeybee Alba is perfect gecast als verantwoordelijke meid uit de projects met een sterk moederinstinct. Met haar stralende glimlach en 'can do attitude' helpt ze de kleine bad boys op het rechte pad! De typische 'red ons jeugdhuis' plot is fijn gebracht met de gekende stereotypen (zal Honey op het einde kiezen voor de ruige barbershop hunk met een gouden hart of voor de gluiperige platenbaas met een terugwijkende haarlijn?) en door zijn kleurrijke, typische vroeg 2000 Nickelodeon look en luchtige pop rnb soundtrack lijkt de film zich af te spelen in een soort gezellig bubblegum-ghetto. De uplifting 'ik geloof in mijzelf!' finale als knipoog naar de betere musical van weleer is de kers op de taart.

“Honey, you got skills. And that's gonna take you places.”

Vederlichte dansfilm. Jessica Alba heeft iets sympathieks over zich en dat komt goed van pas bij het spelen van Honey. Honey is een jonge vrouw die kinderen, die opgroeien in een probleemwijk, op het rechte pad probeert te houden door middel van dansen. En zelf droomt ze uiteraard van een danscarrière in muziekclips.

Ondanks de criminaliteit en een aantal louche figuren blijft een Honey een luchtige en vrolijke film. De positiviteit straalt er vanaf en met de muziek en de sterk gechoreografeerde dansnummers is het moeilijk om stil te blijven zitten. Met Alba als stralend middelpunt.

Één van mijn favoriete dans films! Prima cast en music..Deze film kan ik zonder verveling dagelijks kijken.. Love that movie ❤️

Niet origineel en niet goed. Op momenten is het visueel wel oké, zeker in de nachtclubs, maar verder is dit een overblijfsel uit de jaren 90 qua looks, en dan op de verkeerde manier. De danspasjes af en toe zijn wel geinig, maar alles daartussen, het hele verhaal en al, dat kon me simpelweg nergens boeien. Mekhi Phifer gvond ik nog wel prima, sowieso een prettige uitstraling waarmee hij het nog wel redt in deze film. 1,5*.

Stelt niet veel voor.

Ook zo'n typische dansfilm. Je ziet ze tegenwoordig wel vaker voorbijkomen. De 1 is wat beter dan de ander. Honey behoort echter tot de groep film waarvan de ander dus beter is. Qua dans blijft de Step Up-reeks wel de betere reeks binnen het genre. Ook geen briljante reeks, maar qua dans wel redelijk spetterend.

Al moet ik zeggen dat Alba wel beter kon dansen dan ik aanvankelijk dacht. Het is wel vaker zo dat de achtergrondartiesten veel beter kunnen dansen dan de acteurs en/of actrices die in de spotlight staan. Maar Alba weet zich nog wel te redden, alhoewel er voor een groot deel weinig spetterende achtergrondartiesten bij komen staan.

Maar qua regie stelt dit gewoon weinig voor. Op veel elementen. Zo begint het eigenlijk al met de dans, die helaas nooit heel spectaculair weet te zijn. We hebben nog wel een leuke einddans, maar voor de rest stelt het allemaal niet zo veel voor helaas. Het is niet slecht, maar filmisch gezien niet zo boeiend.

Camerawerk is ook iets te afstandelijk, en daar leiden voornamelijk de dansscènes onder. Bij vlagen ook wat apart geëdit. Zeker die eerste clip die Alba danst. Alba komt daar namelijk vaker in beeld dan de artiesten zelf. Nu valt dat mij sneller op, maar ik zie dit vrijwel nooit in professionele videoclips.

Maar ook qua plot wil de film nooit afwijken van een nogal standaard dansgebeuren. De goede ziel die weinig kans maakt op een grote carrière, die echter ver buiten handbereik lijkt te zijn. Maar dan krijgt ze natuurlijk wel een kans, waarbij ze er later achterkomt dat de roem toch niet zo leuk blijkt te zijn. Deze film wijkt er geen enkel moment vanaf.

Qua sfeer en detail ontbreekt er hier en daar ook te veel. De aankleding van de decors, die extra dingetjes. Woodruff slaat ze eigenlijk gewoon over, wat wel jammer is, want zo kom je als regisseur niet snel verder. Nu denk ik eigenlijk ook dat de enige reden waarom deze film wat beter is gaan aanslaan bij het grotere publiek, Alba is. En tja, die poster is natuurlijk voor een bepaalde doelgroep erg aantrekkelijk..

Weinig bijzondere film, met wel goed acteerwerk van Alba en een aantal andere karaktertjes. De einddans is nog wel de moeite waard, maar voor de rest kan je dit overslaan zonder een toevoeging aan het dansgenre gemist te hebben.

Soms is het gewoon tijd voor een feelgoodfilmpje dat geen enkel ander doel nastreeft dan het prettige bekkie van Alba zo vrolijk mogelijk in beeld te krijgen. Met een onbeschaamde stapel clichés en een plot dat op een bierviltje past. Het geheel is zo vrolijk dat zelfs de hiphop soundtrack verteerbaar wordt.

Honey was vroeger altijd één van mijn favoriete dansfilms en vooral het einde vond ik supergaaf. Nu het alweer een aantal jaren geleden is dat ik de film heb gezien en ik de film met een frisse blik kon bekijken, vond ik hem ineens lang niet zo geweldig meer. Het is nog steeds een leuke film met een goede boodschap, maar hoe voelt gedateerd aan en het acteerwerk is niet zo goed. Toch denk ik dat als je de film nog niet hebt gezien, maar wel fan bent van dansfilms, het een film is die je gezien moet hebben.