The Human Stain (2003)

Ik was er niet zo heel erg weg van. De thema's werden niet echt goed uitgewerkt (en het waren er nogal wat), en ondanks het feit dat de personages voortdurend diepe, doordachte dingen zeiden, bleef het allemaal een beetje aan de oppervlakte. Ook het acteren van de 'sterren' was niet bijzonder boeiend, en vooral Nicole Kidman was eigenlijk miscast.

De flashbacks naar het verleden van Coleman waren dan weer wel uitermate geslaagd en zorgden (vooral in het laatste halfuur) voor de enige echt aangrijpende momenten van de film.

Helaas wordt het belangrijkste aspect (het feit dat Coleman eigenlijk een neger is???) waaraan de hele film wordt opgehangen zo slecht uitgewerkt, dat je als kijker met een aantal kanjers van vragen en een algeheel gevoel van ongeloof blijft zitten. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat er in het boek van Philip Roth zo achterloos over de verklaring van Coleman's zwarte roots wordt heengekeken.

The Human Stain is zeker aangenaam om naar te kijken, maar dankzij de soms wat knullige uitwerking en de onopvallende acteerprestaties, blijft het allemaal wat magertjes.

2.5 sterren

Net op tv gezien, ik vond het een mooie dramafilm met grandioos acteerwerk van Anthony Hopkins en Nicole Kidman. ook Wentworth Miller overtuigde me als een jonge Anthony Hopkins. Misschien hadden ze hem beter kunnen casten voor Hannibal Rising. Het verhaal is op zich niet zo boeiend, maar het bevat wel een goede boodschap en de chemie tussen Kidman en Hopkins is overduidelijk aanwezig. Het waren vooral de de acteurs en actrices die de film de moeiete waard maken. Het verhaal kabbelde alleen wel heel traag voort na een sterk begin.

Een 3.

Robert Benton jongleert in The Human Stain met de relatie tussen Hopkins en Kidman in het heden, en de rassenkwesties in het verleden, neergezet door o.a. Wenworth Miller. En waar het eerste koppel zonder meer het beste acteerwerk aflevert (met name Kidman) is het juist de rassenkwestie die eruit schiet op plotniveau.

De combinatie werkt daarentegen wat minder; het is duidelijk dat alles, inclusief de ex van Kidman en tevens Vietnam veteraan, plottechnisch en thematisch met elkaar verbonden is, maar waar de diverse lijnen elkaar ongetwijfeld perfect versterkten in romanvorm, zorgt het in de filmversie voor een fragmentarisch verloop.

De film vloeit niet lekker en is daarmee een slaaf (no pun intended) aan het bronmateriaal; de omissie van net wat verrijkend materiaal had er mogelijk voor gezorgd dat Benton meer tijd had voor de daadwerkelijk interessante passages van Roths zonder meer sterke verhaal.

Is het dan niet een zegen dat juist veteranen Kidman en Hopkins de show stelen, terwijl Wentworth onderdoor gaat aan een imitatie van Hopkins, en zo toch nog op elk moment blijft boeien? Niet helemaal, want uiteindelijk voelt de film aan als een te groot verhaal voor zo'n beperkte speeltijd. Had er dan nog een uur aan vast geplakt. 3*

Een dramafilm waarin het drama niet echt overkomt. Het uitgangspunt voor het verhaal is heel aardig, maar het is duidelijk te merken dat er bij de overzetting van roman naar film veel verloren is gegaan, waardoor de film totaal niet lekker loopt. Het heeft tot gevolg dat je eigenlijk niet meer weet waar je naar aan het kijken bent, en dat de regisseur ook niet echt lijkt te willen weten wat hij nu precies wilt zeggen. Een nogal onsamenhangende bedoening. Nicole Kidman is echter wel een mooie vrouw om naar te kijken, wat dan toch nog voor enig vermaak zorgt, maar eigenlijk is ze nog iets te mooi voor de rol die ze speelt.

2,5*

The Human Stain is een film met een interessant uitgangspunt en sterk acteerwerk van de gerenommeerde cast. De wisselwerking tussen Sinise/Hopkins en Hopkins/Kidman werkt erg goed.

Alleen jammer dat het verhaal niet wilt vlotten, de regisseur propt teveel zaken/problemen in een film zodat je niet met elk dilemma volledig mee kunt leven. Daarvoor springt de film ook te vaak heen en weer in de tijd, met een jeugdige Wentworh Miller als jonge Hopkins. Vooral hier had ik moeite om me echt met de personages in te kunnen leven.

3*

Ik vond de film eigenlijk totaal niet boeiend, en dat met zo'n sterrencast. Ik vond Wentworth Miller eigenlijk nog het best te pruimen. Komt ook omdat je bij hem nog kunt geloven dat hij een wat blank uitgevallen neger is, en bij Anthony Hopkins niet.

Waarom krijgen we wel zijn leven te zien in Flash-backs, maar dat van Kidman's karakter niet, dat moeten we aanhoren. Het is een speelfilm, geen boek. Show don't tell!

Verder voelt de film nogal gedateerd aan (niet 2003 maar een decenium eerder of zoiets), een beetje stoffig, en de sprongen in de tijd zijn niet erg goed getimed.

Een film met een mooi verhaal, dat op een sfeervolle wijze verteld wordt.

De film wordt vooral ook voort geholpen door het sterke acteerwerk. Hopkins weet met dit soort rollen wel raad en bewijst weer eens een klasse acteur te zijn. Kidman en Sinise spelen beiden ook behoorlijke goede rollen, maar het is vooral Ed Harris die de meeste indruk weet te maken als de ex van Kidman.

Naast sterk acteerwerk heeft de film een goede bijpassende soundtrack, die de film op sommige momenten duidelijk versterkt. De film heeft een degelijke cinematografie, met soms erg mooie beelden. De film weet op sommige momenten de juiste snaar te raken, zonder in de valkuil van het overdreven sentimentele te trappen.

Hier en daar zakt de film een klein beetje in, mede ook omdat de film gewoon ontzettend traag is en de film soms best zwaar is door alle problemen die iedereen lijkt te hebben. Maar over het algemeen blijft het niveau bovengemiddeld en dat is de film ook. De sterke cast draagt hier een belangrijk steentje aan bij, dat moge duidelijk zijn.

3.5*

Aardige film waarin een oude Joodse docent wordt ontslagen vanwege een racistische opmerking. Een boeiend verhaal, maar de film probeert te veel te vertellen waardoor het als geheel soms wat rommelig overkomt. Echter wordt op het einde wel alles netjes afgerond. Verder een sterke cast, waarbij Anthony Hopkins wellicht een verkeerde keuze is geweest vanwege zijn fysieke kenmerken.

Indrukwekkend spel van Kidman en Hopkins. Maar, Hopkins past met zijn dikke kop niet in het verhaal. En wellicht nog iets erger is dat Wentworth Miller niet in de verte lijkt op Hopkins, en daardoor geen kans krijgt op geloofwaardigheid als de jonge Coleman Silk.

Het verhaal is wel steengoed vind ik, en - waar ik al mee begon - Kidman en Hopkins spelen erg goed, en zijn ook samen een mooi en interessant koppel beschadigde mensen. Komt goed over, en dat ze elkaar zoeken, nodig hebben is vanzelfsprekend. Waar de zwakte van de film in zit is dat er teveel bijgesleept wordt - de raamvertelling van Sinise had misschien weggelaten kunnen worden. Of de vele flashbacks. Maar, dan zouden we misschien ook het optreden van Jacinda Barrett missen. Aiai, wat een mooie meid is dat heel eventjes.

En wat ik ook toch wel grappig vind is de tijdzetting in de periode dat de Lewinsky-affaire boven water kwam. Dat brengt je wel een beetje terug in die tijd. Sterke manier om een jaartje of 15 terug te springen.

Oppervlakkig drama over een mulat, die zijn gekleurde afkomst voor de buitenwereld verbergt. Het stelt allemaal niet zo veel voor. Anthony Hopkins is miscast en Nicole Kidman is enkel voor de versiering van de partij.

Nicole Kidman marathon 20#

Deze film al eens gezien, maar het enige wat ik mij nog kon herinneren was dat het iets te maken zou hebben met een auto-ongeluk en dat Kidman en Hopkins een liefdeskoppel spelen.

Blijkbaar was ik toentertijd erg onder de indruk, maar nu helaas niet zo. Ik vond er niet veel aan. Het begint sterk, daarna zakt het in en daarna wordt het weer wat spannender, maar dan zakt het weer in. De terugblikken naar het verleden interesseerde mij weinig. Ik had liever meer willen zien van Hopkins en Kidman en het duistere vriendje van haar. Het voelt nu een bij elkaar geraapt verhaalstuk die teveel wil, maar niet laat zien wat je wil. Het is daarom saai en niet boeiend. De dood van de hoofdrolspelers kon dus ook helemaal niets bij mij losmaken.

Kidman zet een sterke rol neer, weer iets wat ze nog niet eerder heeft gedaan. Ik vond haar erg mannelijk overkomen en redelijk labiel. Hopkins doet eigenlijk hetzelfde als wat hij altijd doet met uitzondering natuurlijk Hannibal Lecter. Dan kan hij je wel overdonderen. Nu was hij vrij doorsnee, want het personage is dat ook.

Van 3,5* naar 2,5*