Room 237 (2012)

Hoor over bizarre vergelijkingen en beweringen.

Lijkt me heel leuk.

Ik hoor niks hoor

Heerlijke analyse van The Shining, met zin, maar vooral veel hilarische onzin.

De documentaire op zichzelf is niet erg goed. Vooral verwarrend was het 'mengen' van verschillende theorieën (en dus ook de bijbehorende voice-overs). Doordat de sprekers niet in beeld kwamen werd dit wat rommelig. Ook duurde de film voor mij net iets te lang en sneed de hoofdstukindeling weinig hout. Het was misschien beter geweest alle theorieën te scheiden van elkaar in segmenten.

Neemt niet weg dat het altijd weer interessant is om zoveel informatie over The Shining te horen. De documentaire geeft dan ook veel stof tot napraten en zet je soms behoorlijk aan het denken.

Overigens interessant was dat er veel stukjes werden vertoond die ik nog nooit had gezien, omdat deze alleen in de Amerikaanse montage van The Shining zitten. Tijd dus om die versie eens te kijken.

Tomaatjes score van 98% over 42 reviews

Visueel bijzonder knap geconstrueerde documentaire over allerlei vermeende verborgen details en thema's in de film The Shining. De meeste van deze theoriëen slaan wat mij betreft nergens op en worden absoluut niet overtuigend onderbouwd, maar het is wel grappig om te zien. Meest vergezocht (en meest hilarisch) is de stelling dat Stanley Kubrick meegeholpen zou hebben bij het in scene zetten van de maanlanding en dit thema zou laten terugkomen in The Shining. WTF! Wellicht moet ik de film nogmaals bekijken terwijl ik compleet stoned ben, misschien dat ik het dan eens ben met sommige van de mallotige stellingen die worden aangedragen.

Ik heb hem nu inmiddels ook gezien vandaag en hij is visueel inderdaad erg sterk. Specifiek voor filmbuffs en Kubrickfans is dit een aanrader. De kracht van de docu zit hem niet zozeer in de theorieën die de 5 geïnterviewden (die we niet zien) opperen, maar in het feit dat 5 verschillende mensen zulke uiteenlopende theorieën hebben ontwikkeld over deze film en hoe ze die onderbouwen. De docu wordt daarmee ook weer een soort commentaar op zich, al laat deze zonder te oordelen de mensen hun verhaal doen.

Je hoeft het niet met de ideeën eens te zijn om lol hieruit te halen!

Artikel filmmagie

Een leuke documentaire waar ik met plezier naar gekeken heb en waar de meeste theorieën vergezocht zijn, maar waar je dan toch een paar leuke aandachtspuntjes te zien krijgt waarbij je door het complotdenken toch even soms de twijfels krijgt.

De documentaire doet me in elk geval verlangen naar een nieuwe kijkbeurt van The Shining zelf.

Deed me denken aan al die "Paul is dead" theorietjes van mensen die allerlei toeren bouwden rondom de Beatles-muziek om te bewijzen dat McCartney was omgekomen bij een auto-ongeluk. Knappe mix van beelden, maar irritant geluid met de commentaarstem veel te laag in de 'mix'.

Room 237 is een docu geheel gewijd aan de beste horror ooit gemaakt: The Shining! Wat mij betreft ook Kubricks beste film. Verschillende mensen komen aan bod om dit meesterwerk te duiden of uit te leggen. Het gaat er nogal vergezocht aan toe. De één ziet een metafoor met de indianengenocide, de ander met de holocaust. Ook Kubricks vermeende regie van de Apollo 11-landing wordt er bij gehaald en ohja, natuurlijk heeft er één The Shining achteruit afgespeeld om bepaalde dingen te ontdekken. Ik vond het wel aardig allemaal, maar veel had ook een hoog -gehalte.

Op zich wel een interessante docu. Ik denk dat de insteek ook meer was van: we analyseren en zoeken gewoon zoveel mogelijk aspecten van de film met bijbehorende theorieen, dan zitten er vast wel een paar bij die (mogelijk) kloppen De rode auto, de indianen en de landing van Apollo 11 (vooral dat stukje over Jack's (Kubrick's?) contract) vond ik persoonlijk nog vrij sterk en niet extreem vergezocht. Helaas kan ik dat niet zeggen van de rest van de film, en ben dan ook bang dat ik niet hoger kom dan 2.5*

Warrige film, met sporadisch dingen die wel grappig gevonden zijn, maar die voor het grootste deel echt autisten- (of hoogbegaafden-) materiaal is. Met het meeste kon ik vrij weinig, en dan was het ook nog eens irritant langzaam verteld.

De boel had een stuk gestructureerder gekund, nu had ik het grootste deel van de tijd eigenlijk geen idee wat de vertellers precies wilden bewijzen.

Niet heel erg mijn cup of tea dit, maar voor andere mensen misschien hartstikke boeiend.

2*

Behoorlijke tegenvaller. Ben een groot liefhebber van The Shining (Kubrick's beste, wat mij betreft), maar deze documentaire die dit meesterwerk nauwkeurig onder de loep neemt, komt veelal met theorieën die wel érg vergezocht zijn. Sommige elementen die worden aangestipt in deze docu laten zeker zien dat Kubrick een meester was in details en achterliggende gedachtes, maar zodra men beelden achterstevoren, door elkaar en ondersteboven gaat afspelen en dan met allemaal idiote vergelijkingen op de proppen komt, wordt het vooral lachwekkend. Zo kun je met een beetje goed lullen overal wel iets achter zien. Verder lijken veel sprekers maar niet tot een punt te komen, hun verhaal heeft vaak een ellenlange aanloop nodig, maar echt sterke analyses blijven uit. En de audio was ook zwaar ondermaats, de belabberde mixage zorgt ervoor dat je sprekers soms erg moeilijk kan verstaan. Scheelt dat een groot deel van hun idiote theorieën niet echt de moeite van het luisteren waard is.

2 sterren.

Wat een theorieen, allemaal erg ver gezocht naar mijn mening

Er zaten me toch een hoop vergezochte theorien in, tjongejongejonge. Een hoop aannames die soms ook niet tot een conclusie leiden.

Sommige mensen hebben echt niks te doen in hun leven.

Gewoon lekker The Shining kijken en genieten!

Draak van een documentaire. Laat The Shining met rust!

Toch wel een tegenvaller. Ik mag graag naar theorieën over The Shining luisteren (de indianengenocidetheorie is goed onderbouwd; de film zit ook vol met dingetjes die - niet in deze film - op kindermisbruik zouden kunnen wijzen), maar dit is niet altijd even sterk. Het grootste probleem is dat de theorieën door elkaar worden gehusseld, waardoor niet altijd duidelijk is wie aan het woord is en waarom. Neemt niet weg dat er wel een paar leuke details worden onthuld, zoals dat in het laatste shot van de film een fade het doet lijken alsof Jack Nicholson een Hitlersnor heeft, hehe. Als verheldering van The Shining werkt de film echter maar matig.

Verheldering is ook niet mogelijk omdat deze documentaire aantoont dat een eenduidige veralgemeniseerbare interpretatie niet bestaat, behalve voor het individu zelf. Het is betekenis geven op basis van kennis en ervaring in wisselwerking met het werk. Het eerste gegeven verschilt overduidelijk per individu, maar zelfs bij het werk kun je beargumenteren dat niet iedereen hetzelfde werk ziet. (Waar de één op een bepaald moment naar een schilderij links op het scherm kijkt, kijkt de ander bijvoorbeeld naar de stoel die rechts op het scherm staat. Het is niet mogelijk om beide tegelijk visueel scherp waar te nemen.)

Een eenduidige interpretatie hoeft van mij ook niet, maar dat de documentaire hier en daar niet afdoende duidelijk maakt welk bewijsmateriaal welke interpretatie dient, vind ik echt niet kunnen. Ik snap je punt, maar dat is geen excuus om slordig te zijn in het presenteren van de interpretaties. Met name dat zit een prettige kijkbeurt in de weg.

Waarom denk je dat ik 2* geef

Heerlijke soundtrack!

Argh.

Hoe komt het toch dat dit soort docus steeds met de meest obsessieve, idiote personen aan komen zetten? Is de gemiddelde docukijker dan echt een verdoken Man Bijt Hond fanaat die zo zijn hobby in een iets gedistingeerdere omgeving kan uitoefenen? Is het echt zo leuk 100 minuten lang te lachen met de meest vergezochte, kritiekloze interpretaties? Is het docu genre de moderne freak show geworden?

Op één of twee momentjes hoor je de sprekers zichzelf een klein beetje in vraag trekken, maar dat wordt snel weer onder het tapijt (pas op, de motiefjes zijn belangrijk!) geveegd. Dat het niet zo belangrijk is wat Kubrick er nu wel of niet zelf in gelegd heeft staat als axioma vast, zo hebben ze zich er van vergewist dat ze nooit tegengesproken kunnen worden. Maar dat Kubrick een genie is wordt bij elke kronkel weer bovengehaald, IQ van 200 en een gevoelig kind, staat garant voor een creatief genie.

Vrije interpretaties en connecties worden gesmeed tot semi-coherente theorieën. Zo krijgen we er een vijftal. Van mensen die grondplannen maken van het hotel tot mensen die elke frame nakijken om seksuele symboliek op te speuren (en dan nog zag ik het niet - de papierlade als raging boner, echt?). Holocaust en Indianen verleden. Zelfs het hele zijn van de mens zit in de film verwerkt. En hoe langer het vijftal naar de film staart, hoe meer ze zien. Getaltheorieën (altijd populair), filmfouten die een nieuwe verklaring krijgen (de stoel is er niet meer, dat moet wel een referentie naar de cheesiness van minderwaardige horrorfilms zijn) en zelfs taalkundige constructies worden bovengehaald om toch maar zin uit de onzin te destilleren. Ow ja, en de maanlanding was niet echt. Vraag het maar na.

Tijdens de 100 minuten ben ik er nooit uitgeraakt of de docu nu bezig was met The Shining of met de mensen die aan het vertellen waren. Gaat het over The Shining dan heeft deze docu werkelijk niks zinnigs te vertellen. Zelfs al klopt er één detail van, dan wordt dat meteen weer op de helling gezet door het gezever dat errond verzonnen wordt. Gaat het over de mensen dan voegt deze docu niks toe, want dat er obsessief volk bestaat dat de realiteitszin enigszins verloren is dat zullen de meeste kijkers van deze docu wel al weten.

Grote vraag na het kijken van deze Room 237 blijft uiteraard "zelfs al klopt het, wat dan"? Stel dat het holocaust verhaaltje waar is ... dan gaat The Shining over de holocaust. Dan zijn er misschien 0.001% van de kijkers die dat eruit halen. En zegt de film daar dan iets nieuws of waardevols over? Is Kubrick een genie door een puzzeltje van een simpele boodschap te maken? Is dit echt waardevolle communicatie? Mnee, dit gaat over puzzelaars en mensen die connecties wíllen zien. En vooral mensen die zichzelf obsessief verliezen in zaken. En dat is eigenlijk in elke docu wel weer hetzelfde riedeltje.

Ik werd echt compleet gestoord van de onzin die hier 100 minuten lang over de kijker heengestrooid werd. Met stip één van de meest irritante films die ik al gezien heb.

0.5*

Er zijn inderdaad veel conspiracy docu's over het werk van Kubrick.

In 1968, een jaar voor de eerste maanlanding maakte hij 2001, A Space Odyssey.

In de uit 1980 stammende fim The Shining worden dan veel elementen naar voren gehaald

waaruit zou moeten blijken dat Kubrick een dubbele agenda had.

In deze film zou hij eigenlijk willen afrekenen met trauma's als de vernietiging van de

cultuur van de Indianen, versus het idee dat de VS in 1969 écht mensen op de maan heeft

gezet. In Room 237 volgen dan talloze (vermeende) aanwijzingen dat Kubrick zélf in 1968

al laat zien dat je prachtig kunt faken hoe ruimteschepen dansen door het heelal.

Maar kijk eens hierna: Directors Cut: The Shining op 00:19:18:

'You see, It's oké, they saw it on the television'.

Als Kubrick nog leefde zou hij allicht gaan voor "You see, it's okay, they saw in on the internet".

Interpretaties van films of kunst zijn altijd waar. Wat wordt gezegd: klopt te allen tijde (het is namelijk een mening of een fantasie die je als meninghouder belangrijk vindt). Het enige probleem zou kunnen zijn, wanneer iemand een interpretatie geeft, is dat deze visie niet boeiend is of zelfs dommig, nergens op gebaseerd. Dan mag je die visie lekker naast je neerleggen. Of proberen neer te sabelen. Maar in deze documentaire zal je daar geen last van hebben. Wat wordt verteld is scary shit en best belangrijk! Het is kunstinterpretatie op nivoo vanuit diverse invalshoeken. (bla bla bla)

Ik ga er verder niet op in en/of facetten tussen spoilertags zetten... lekker zien en genieten.

Okay het bioscooppubliek komt uit een de film Demons van de zoon van Bava. Why???

Hahahaha. WAT. WAS. DIT.

Een zeldzaam trieste verzameling aluhoedjes die allen niet zouden misstaan in een gemiddelde Man Bijt Hond aflevering. Heb deze een maandje terug eens getracht te bekijken, maar kon het niet langer dan 40 minuten verduren.

Probeer voor de grap eens Ascher's nieuwste (excuus van een) documentaire. Is qua hilariteit zeker aan deze gewaagd.

Als m'n lichaam is hersteld van deze zelfpijniging, misschien komt die potentiële topper dan ook nog aan de beurt