Spring Breakers (2012)

Ja, laten we dat doen.

Zowel verheerlijking als veroordeling zijn oppervlakkige posities om als filmma/ker in te nemen.
Volgens mij is er bij deze film over geen van beide posities sprake.

Verheerlijking? Never. Visueel fetisjisme, dat wel. De tongue-in-cheek, kitscherige, overdreven aanpak en de fatale afloop verraden toch echt wel een kritische kijk.

Check ook Beyond the Valley of the Dolls (1970) - IMDb

Ik denk niet dat er sprake is van een kritische blik. Het is blijft bij een observatie, nergens komt Korine moraliserend uit de hoek. En ik sluit me aan bij de The One ring, het audiovisuele maakt inderdaad geen indruk...

Verheerlijking zou ik het ook niet noemen, maar echt (kritisch) beoordelen gaat me dan ook weer te ver, geen idee. Dat visueel fetisjisme haal ik dan ook weer aan met mijn vorig bericht.

Een observatie van 2 sociopaten die (mede door Spring Break, hedonisme en materialisme) getriggerd worden tot overval en later zelfs moord. Tja, als je daar niets kritisch inziet?

Maar waar het K. ook om gaat, is een film te maken die het exhibitionisme ('kijk naar mij!!!') van kinderen van deze (mijn) generatie uitdrukt, denk ik. De verpakking telt. En zo is deze film ook gemaakt.

Kritiek op een soort van Warhol-manier. Over-identificatie met (en schijnbaar verheerlijking van) een subcultuur, waardoor de kijker toch weer vragen begint te stellen: klopt dit wel?

En heel erg grappig, bijna voortdurend.

Ik moest ook aan die film denken, vooral vanwege het feit dat enkel moreel verheven individuen aan het noodlot lijken te ontsnappen. Dit wordt echter op een ironische manier in beeld gebracht (denk maar aan Faith's ridicule bijbellessen) en van veroordeling van personages is er dus geen sprake.

Al moet ik wel zeggen dat ik de films van Russ Meyer véél leuker en speelser vind, maar dat geheel terzijde..

Heel treffend beschreven. Dit ga ik gebruiken als ik in mijn kring moet uitleggen waarom ik Spring Breakers zo goed vind. Dan zeg ik: Nou het is een beetje Andy Warhol-achtig eigenlijk ...

Maar goed, het klopt wel.

Andy Warhol was tenminste niet moralistisch

Kwám hij maar niet moraliserend uit de hoek - dan was de film tenminste écht die lege 'middelvinger' geweest die het had moeten zijn... Dit is dus een grote misser wat mij betreft:

[...]

Bijdrage van Benoit Debie vond ik ook niet heel bijzonder (het werk van Anthony Dod Mantle voor julien donkey-boy vond ik bijvoorbeeld vele malen indrukwekkender), maar het gebruik van zwembadwater in het beeld was wel erg geslaagd en werkte mooi in kleur en beweging.

Je moet het natuurlijk wel zeggen alsof je er net opkomt , anders werkt het niet

Kids is eigenlijk wel ook vrij exhibitionistisch. Ik denk dat je ook een wat verkeerd beeldje hebt gecreëerd voor jezelf, als ik je berichten hier lees valt me dat toch wel op. Vooral de Benelux creëert een soort faux-mening, waar Spring Breakers rond moraal en een soort "showing off went wrong", waar Candy en Britt duidelijk als sociopaten (het woord dat je zelf gebruikt) worden voorgesteld, die totaal meegesleurd worden in een duistere, vicieuze cirkel en uiteindelijk belanden in een moord (dat uiteindelijk allemaal draait om een soort "fuck this shit" wraakactie) scène. Maar is het niet verkeerd om jouw mening over de film boven de mening te plaatsen van de persoon die 'm geregisseerd heeft? Tenzij Korine in alle mogelijke interviews zijn mening totaal betwist natuurlijk, maar die kans lijkt me 0,001% tbh.

"The characters in Kids were all outsiders. They were all about trying to get lost and disappear. (...) Now it’s the opposite—: everyone is trying to be found. Everyone wants to live in front of each other. We now have a public and performative culture, where it’s all about socializing with everyone and letting everyone know where you are every second of the day— - people you don’t even know!"

~ Harmony Korine

"So the first one to leave is Selena’s character, who is the moral compass, the faith , and what happens once the morality is stripped away, and you’re left with the three girls. Then Cotty leaves, and Cotty is the kind of in-between, and then you’re left with these two girls with almost like complete sociopathic tendencies. " ~ Harmony Korine

Je mag die van jezelf ook wel eens in twijfel trekken.

Een film is gemaakt voor een publiek. Bovendien plaats ik mijn mening nergens boven. Ik geef ze alleen.

Dat kan je met een gerust hart aan mij overlaten

Uhu, Faith is moraal. En zodra Faith weg is wordt het vrij duister, maar dit is weer een discussie die niemand wint. Ik bedoel niet het sociopatisch dat jij ziet, en andersom juist hetzelfde. Ik ben het best akkoord met je mening, dus moet ik die van mij ook niet in twijfel trekken, het gaat er gewoon om dat ik dat kritische gedoe gewoon enorm oppervlakkig, hoogmoedig etc vind... Voor de rest ben ik echt akkoord, maar dat blijft gewoon een struikelpunt voor mij.

Ik heb geen idee wat jij wil zeggen. Hoe weet jij wat mijn definitie van het woord 'sociopaat' is? Wat is 'al dat kritische gedoe'? Is het niet net oppervlakkig om je enkel op de beleving (of 'trip', zoals jij het noemt) te concentreren i.p.v. ook eens te letten op hetgeen wat verteld wordt?

Meer op inhoud letten lijkt mij een goede raad. Ook in je schrijfsels. Vorm je mening en onderbouw die. Dan pas kunnen we verder praten.

Ik wilde gewoon wat reacties lezen over deze film, maar dit is een hele discussie! Beetje jammer

Klik op de meningen knop

"A Little Sun Can Bring Out Your Dark Side." ... " !!!

Fantastische Misdaadfilm !!! Wat een geweldige Misdaadfilm met heerlijke komische

insteekjes ! De film lijkt qua kleuring (neonkleuring) en invulling een lange videoclip (lekker blits) met heerlijke quotes en onze schaars geklede chicks die de show stelen !

Vanessa Hudgens en Ashley Benson zijn werkelijk fenomenaal als de twee meest gestoorde

dames van het feestende viertal. Selena Gomez is ook een opvallende verschijning !

Vooral in het eerste deel van de film zien we veel feest gebruis met onze

4 girls die vooral op zoek zijn naar drank, drugs en seks !

De film evolueert verder naar de misdadige taferelen met hier en daar hilarische momenten

zoals de Britney Spears (een nummer van haar) scène ... !

Heerlijke surrealistische visuele trip !

Het eerste half uur van de film zat ik me maar te ergeren aan de dialogen, maar toen kwam ik er achter dat ik hem veel te serieus nam. De awkward momenten waren ook echt zo awkward bedoeld en werden juist heerlijk om naar te kijken. Het is dan ook leuk in de bios om even om je heen te kijken naar gezichtsuitdrukkingen van mensen voor wie de film anders uitpakte dan verwacht (ik geef toe, ik hoorde hier ook bij). Verder moet je je gewoon laten meeslepen door de beelden en de muziek.

Veel mensen zullen meer een film verwachten met een hoog American Pie gehalte op basis van trailers, grote publiek zal hem dan ook niet erg waarderen denk ik. Maar cinematografisch was deze film echt geweldig, en hoe donkerder de film wordt hoe beter. Zit heel veel in deze film, gaat eigenlijk niet om de feestjes, lekkere wijven maar meer om hoe weinig je uiteindelijk hebt aan geld, sex, de leegte daarvan wordt prachtig neergezet.

Gisteren de film in de bios gezien. Het kwam naar mijn mening erg langzaam op gang. Het begin was erg repetitief en weinig boeiend. Toen kwam de film eindelijk opgang met de Britney Spears scène. Helaas wist de film dit niveau ook niet lang vast te houden.
De dialogen zijn erg inhoudsloos en vaak ook clichématig, wat de film niet ten goede kwam.
Al met al een film die mij op enkele momenten wel vermaakt heeft, maar voor de rest hoef ik hem geen tweede keer te zien.

Ik kwam laatst nog een citaat tegen die mij interessant lijkt voor de bovenstaande discussie:

"I could so easily make this an indictment or an essay on vapid youth culture, but I also find something interesting in that world too. There's something poetic and exciting to me as well. So it's never one way." An Interview with Harmony - Part 2 | VICE United States

Door de nadruk te leggen op Brit en Candy als psychopaten, wordt volgens mij slechts één kant van de zaak onder de loep genomen. Dat Korine niet eenzijdig kritisch wilde zijn, blijkt mijns inziens uit het bovenstaande citaat. De dichterlijke kant van de jeugdcultuur die hij in beeld brengt wordt door hem wel degelijk als een positief element benadrukt. Aan de andere kant zijn de woordjes "also" en "too" duidelijke signalen dat de film ook zeker niet 100% kritiekloos is bedoeld. Ook die interpretatie zou eenzijdig zijn.

Toegegeven, wanneer die dichterlijke kant (o.a. uitgewerkt in de cinematografie) niet goed op jou overkomt, dan lijkt er inderdaad weinig anders over te blijven dan de basale kritieken op Brit en Candy als psychopaten of op de American Dream (hoewel ik van mening bent dat deze kritieken humoristisch en artistiek over de top zijn, waardoor je ze tevens weer met een korreltje zout moet nemen). In dat geval heeft de film voor jou gefaald. Dat kan natuurlijk, maar op anderen komt die dichterlijke kant juist weer wel goed over. De vraag of Spring Breakers overkomt als een basale kritiek of dat het juist de ambiguïteit lijkt op te zoeken door verschillende kanten over het voetlicht te brengen, kan dus eigenlijk niet los gezien worden van jouw subjectieve ervaring van het dichterlijke in de film. We kunnen het ons dus niet veroorloven om ons enkel op de inhoud van de film te concentreren door de vorm tijdelijk tussen haakjes te plaatsen, want dat levert een abstract en vertekend beeld op.

Lijkt me ook niet echt een discussiepunt. Toch vrij duidelijk dat Korine de wisselwerking tussen attraction en repulsion centraal laat staan. Geen one way street inderdaad, lijkt me ook zeer lastig te betwisten of te weerleggen.

Lastig punt om over te discussiëren, daar heb je wel gelijk in.

Maar toch voelt de film voor The One Ring aan als een veroordeling van de hoofdpersonages. In die zin is hij het denk ik niet met mijn standpunt eens. Daarnaast vermoed ik dat mijn mening nog een te hoog kritisch gehalte zal hebben voor disneystore. Dus helemaal oncontroversïeel is het volgens mij ook weer niet. Maar misschien zit ik er naast en is iedereen het gewoon met me eens: zou nog mooier zijn natuurlijk . In dat geval heb ik niets gezegd.

Zal nog genoeg voor ons om over te discussiëren zijn denk ik, ik denk dat de grootste discussie uitdagingen nog moeten komen in Juli als de dvd/bluray i nde schappen liggen en de film ook te downloaden is .

Bij mij zijn er tussen al die kijkbeurten ook een aantal verschuivingen geweest wat maar getuigt van hoe enorm discussieerbaar het gelaagde abstracte karakter van Spring Breakers wel niet is.

Ja, ik kan eerlijk gezegd niet wachten. Vond het ineens zo stil worden hier.

Precies ook hetzelfde dat ik wilde aanhalen met de discussie die ik hiervoor aanhaalde, bedankt. Perfect verwoord.

Helemaal niet, er zit een soort van kritiek in Spring Breakers, maar meer gericht naar Amerikaanse cultuur dan hoofdpersonages dan. Alle personages worden wel degelijk met een soort passie naar voren gebracht. Ik ben het helemaal eens met alles dat je even hebt neergeschreven hoor

Graag gedaan. Jij trouwens ook bedankt voor je Umshini Wam tip. Echt een geweldig kort filmpje gemakkelijk te zien op Jouwbuis en eigenlijk onmisbaar voor wie graag wil begrijpen hoe Korine zich van Trash Humpers naar Spring Breakers heeft kunnen ontwikkelen, twee films die stilistisch nogal ver van elkaar af liggen. Deze film zit eigenlijk tussen deze twee stijlen in en bevat Spring Breakers als het ware al in de kiem (het explodeert gewoon in Alien poëzie!). Hij is al bijna net zo herkijkbaar als Spring Breakers zelf en brengt een dikke vette grijns rond mijn lippen. Daarnaast onderstreept het nogmaals dat Korine ons wel degelijk van binnen uit mee wil laten voelen met het enthousiasme en de overwinningsroes die volgt na geweldsuitspattingen (denk aan de uitspatting na de "white gaffers" uitspraak in Umshini Wam): hij probeert hiermee een gevoel van euforie op te wekken, van een eenzijdig veroordeling is geen sprake. Volgens mij doet Korine iets vergelijkbaars in de Chicken Shack scène van Spring Breakers.

Umshini Wam heb ik van z'n release tot nu al zo'n 25 keer bekeken denk ik. Daarom dat ik bij het horen van Spring Breakers enorm enthousiast was, ging Korine verder in de stijl die hij toepaste op de Die Antwoord kortfilm? Ja, en ik vind 't echt perfect. Hij doet z'n eigen Korine ding, maar mixt het met een soort popcultuur, waardoor Spring Breakers een soort pop-art in langspeel videoclip vorm is geworden. Jammer genoeg heb je dan 5% van de kijkers die de film echt wel begrijpen. Als ongelooflijk fan van Korine en zijn werk denk ik (hoop ik) wel dat ik me hierbij kan voegen, na tientallen interviews etc.. gevolgd te hebben die alles tegenspraken dat het meer om kritiek ging dan een soort "verheerlijking" van de gebruikte personages vond ik het gewoon vrij irritant een recensie te lezen die zo overtuigd was van het tegenovergestelde. The Atlanta twins (die nu trouwens ook 'da homies' zijn geworden van James Franco) hebben trouwens bevestigd een (hoofd?)rol te spelen in de volgende film van Korine, en aangezien zij net zoals Die Antwoord geen rol spelen, zou het mij toch verbazen als Harmony Korine films met hun zou willen maken als hij op de personen zelf een kritiek zou willen geven.

Gister in EYE gezien. Wat een sterke film zeg. Heel ongemakkelijk sfeertje, prachtig qua beelden en contrasterend kleurgebruik, krachtige soundtrack en bovenal prima acteerwerk. Enig minpunt was dat ik af en toe het geval had dat dezelfde trucjes wel erg vaak werden toegepast (slomo beelden, de telefoongesprekken van de meisjes), maar aan de andere kant had dat ook wel weer iets..

Is deze beter dan Project X (wat ik mij moeilijk kan voorstellen)? En hoe/waar kan ik deze zien?