Passion (2012)

zozo voor mij de film om het filmfestival van gent mee af te sluiten.

Ik ben het nog altijd een beetje aan het laten bezinken en ik moet concluderen dat dit geen goede film is. Wat is nu slecht aan deze film? Het heeft een enorm hoge ongeloofwaardigheids en irritatiefactor. Ik vond het al geen leuke film vanaf het begin. En na een dik uur aan irritatie en gezucht lijkt het er op dat er een interessante wending in de film komt. Maar uiteindelijk valt daar de uitwerking ook van tegen en krijg je nog een interessante climax voorgeschoteld van De Palma. Waarom is deze climax zo interessant? wel omdat ik en diegenen waarmee ik de film ben gaan aanschouwen nu niet weten of dit nu een ongelofelijk slechte ondoordachte film is of dat het een soort van parodie is op het genre en dat De palma ons goed voor de gek hield en dat het eigenlijk toch een goede film is waaruit blijkt dat we hem helemaal niet serieus moeten nemen.

conclusie deze film is na 1 kijkbeurt (voor ons althans) zeer moeilijk te beoordelen door het vreemder dan vreemde einde waarvan je niet moet weten of het niet of wel serieus genomen moet worden. Maar al zou het einde veel goedmaken (een herziening ooit is wel echt nodig) dan nog is het naast het mooie camerawerk geen groot plezier om er naar te kijken.

2*

Veel begrip voor alle negatieve reacties, want het mag duidelijk zijn dat De Palma niet meer de virtuoos van vroeger is en alle bekende elementen nog één keer bij elkaar raapt om zijn trucje over te doen, maar ik heb me goed vermaakt. Nergens vernieuwend, spel rammelt met momenten behoorlijk en zo nu en dan een groot gemis aan klasse - eerste uur doet (visueel) aan als een TV-film - maar als adept van de regisseur (in acht nemend dat de beste man al bijna 30 jaar over de top van zijn kunnen is) prima tijdverdrijf. 2,75*.

Tegenvaller maar vermakelijk.

Het origineel was al niet veel soeps en De Palma heeft dan wel de kwaliteiten om van het slechte onsamenhangende script wat van te maken. Helaas is De Palma's prime inmiddels alweer 25 jaar geleden. Toch maakt ie van het slechte origineel toch nog een alleraardigste eindprodukt. Al blijven de struikelblokken van Crime d'Amour gehandhaafd.

Zijn truucjes is De Palma inderdaad nog niet verleerd. Het constant voor de gek zetten/op het verkeerde been zetten van zijn publiek en zijn personages is nog steeds enorm aanwezig. De Palma vertelt zoveel vanuit de camera, een contradictieve split-screen sequence en de vorm van bepaalde scenes willen nog wel iets anders impliceren dan het daadwerkelijk geval is. Hiermee brengt De Palma nog wel een frisse wind maar het bronmateriaal is te zwak om indruk mee te maken.

Een erotische thriller die me qua muziek en stijl deed denken aan Basic Instinct.

Goed acteerwerk, prima score.

Eerste helft is goed en beklemmend, de tweede helft was soms wat moeilijk te volgen en wat rommelig in mijn ogen.

Van mij een 3.0*

Aardige film maar haalde het niet bij "Crime d amour".

Ik vond het orgineel intenser en meer realisties,

Overbodige remake.

Vooral het einde gaat helemaal de mist in. Het was kennelijk niet spannend genoeg. Nochtans is eerder in de film wel degelijk sprake van spanning tussen Noomi Rapace en Rachel McAdams, maar dat houdt het verhaal niet voldoende vast - en wellicht was dat ook niet genoeg om de spanningsboog mee op orde te houden. Het plot wordt - in tegenstelling tot het origineel - nergens geloofwaardig, de situatie die ontstaat is niet voldoende uitgewerkt om de actie uit te motiveren. Net als de actie zelf, die is ook te weinig onderbouwd en komt daardoor niet over. Het sausje dat de remake daarmee los moet laten komen smaakt daarmee helemaal niet. Alsof je MacDonalds-frietsaus over een driesterrenbiefstuk giet. Geen goed idee.

De beeldstijl valt dan wel weer prima, dat moet ik dan wel weer zeggen. En, Noomi en Rachel zijn een fraai stel. Niks mis mee. Dat maakt wel weer een beetje goed.

Wisselvallige film. Waar het op het ene moment erg boeiend is en je op het puntje van je stoel weet te houden, lijkt het vervolgens zodanig een rommeltje te worden dat je je aandacht er lastig bij kunt houden en je aandacht dreigt te verslappen. Aan het acteerwerk ligt het niet, dat is sterk en de twee dames zijn ook uitstekend gecast, maar op een gegeven moment, tijdens het tweede deel van de film was ik er wel klaar mee en kreeg ik een 'Jaja, het zal allemaal wel' gevoel. Ook leek het steeds meer de richting van 'Woensdagavondfilm op RTL 4' te gaan, maar dan in een (semi) erotisch jasje gestoken met muziek die me soms wat te bombastisch was.

Maar enfin. Pluspunten waren er ook natuurlijk, en Noomi was er voor mij een van. Ik heb nog niet bijzonder veel werk van haar gezien, maar ze weet me wel telkens te verrassen. Haar naturelle uitstraling, maar tegelijkertijd ook de blik in haar ogen die je vast weet te houden en intrigeert, is een plus. Ook zijn er een handjevol scènes die zo mooi geschoten zijn dat ze echt indruk weten te maken.\

Jammer dat het verhaal naar het einde toe te rommelig en afgeraffeld is.

Het origineel niet gezien, maar Passion is een geslaagde thriller. Een film die men op kan splitsen in twee helften, waarbij met name de tweede helft van de film laat zien dat De Palma het regisseren niet verleerd is. De twee zakenvrouwen, gespeeld door Noomi Rapace en Rachel McAdams, zijn goed gecast en spelen naar behoren. Vooral eerstgenoemde actrice weet mij in haar films te overtuigen met sterke acteerperformances. De tweede helft vol schuine camerastandpunten (detail: doen hun intrede na de scene waarin Isabelle slaapt en men een close-up ziet van de SOMAX-pillen) zorgen voor een dromerige sfeer, uiteindelijk resulterende in de moord op Christine. Deze is overigens d.m.v. een split-screen fraai in beeld gebracht. Vanaf dat moment borduurt de film verder op een bijna nachtmerrieachtige sfeer, waardoor het realisme geleidelijk aan lijkt te vervagen en het einde imo bevredigend aanvoelt. Al met al dus een stijlvolle film waar veel in zit dat vraagt om een herziening.

Aardige film. Inhoudelijk is het allemaal niet zo bijzonder en soms zelfs matig uitgewerkt, waarin sommige twists van mijlen ver te zien zijn en andere, nu ja, gewoon nergens voor nodig zijn. Maar het is vooral sfeer. Mooie kille fotografie waarin veel kleur is weggetrokken (behalve de bloedrode of donkerroze lippen en jurk van McAdams) met fijne belichting en mooie schaduwen, als een film noir haast. Verder redelijk acteerwerk met een Rapace vooral goed gecast als onzeker muisje en McAdams als ijzige bazin en Herfurth als femme fatale. Verder wordt er helaas weinig met Berlijn gedaan (waarom zitten ze überhaupt in die stad?) en veel Berlijners spraken toch redelijk vloeiend accentloos Engels. Jammer, want er zijn genoeg gesprekjes die wel netjes in het Duits zijn (worden die eigenlijk ondertiteld in Amerika, vraag ik me af). 3,0*, voor de sfeer en omdat het best vermaakt.

Allerflauwst afkooksel van Alain Corneau's "Crime d'Amour".

Wankel uitgewerkt scenario en effenaf slecht, bijna potsierlijk, geacteerd.

Brian De Palma kon me zelden overtuigen maar deze "Passion" is verruit het slechtst wat ik van hem zag.

Misschien wel één van de beste films uit De Palma's carrière

Het oeuvre van Brian De Palma heeft me nooit ten volle kunnen bekoren. Carrie was vrij flauw, Scarface was te vaak een letterlijke remake, The Black Dahlia was dodelijk saai en aan de rest wil ik zelfs geen woorden vuil maken. Enkel Carlito's Way (en in mindere mate The Intouchables) kon ik eigenlijk echt waarderen en ik was dan ook niet van plan om me aan Passion te wagen. Althans, toch niet totdat ik ergens in één of ander filmprogramma een kort stukje uit de film zag dat wel mijn interesse wekte. Daar kwam dan nog eens bij dat dit met Rachel McAdams is, een actrice die ik pas dit jaar echt heb ontdekt, dus de interesse was toch gewekt.

Passion is nu niet de beste film van de regisseur, daarvoor is Carlito's Way te goed, maar is toch makkelijk de beste film uit de overige 7 die ik van hem heb gezien. Het zal waarschijnlijk ook alweer schelen dat ik het origineel deze keer niet heb gezien maar Passion is een stijlvolle thriller die bol staat van visuele kunstjes (het split-screen met de moord aan de ene kant en het ballet aan de andere bijvoorbeeld) maar waar vooral een heerlijke spanning uit voort vloeit. Knap eigenlijk hoe de regisseur er in slaagt om zijn film in twee stukken onder te delen maar ze toch als een geheel weet te verpakken. Het eerste deel concentreert zich vooral op de de strijd tussen Christine en Isabelle (met de nodige pesterijtjes natuurlijk) maar eenmaal Christine het loodje legt gaat De Palma helemaal los. Naar het einde toe krijgt de film nog een lekker surrealistisch tintje, één van de weinige keren dat ik de 'het is maar een droom' uitvlucht weet te appreciëren, en je weet nooit goed wat je moet geloven. Een aanpak die hier uitstekend werkt.

Maar eerlijk is eerlijk, De Palma mag dan wel zijn beste visuele spielereien boven halen maar zonder een deftige cast houdt hij niet veel over. Gelukkig heeft hij met Rachel McAdams en Noomi Rapace een uitstekende keuze gemaakt. Die eerste is geweldig goed op dreef in een bitcherige rol waarin ik haar nog niet eerder zag en de tweede bewijst hier wederom waarom ze in Hollywood de ene na de andere film krijgt aangeboden. Beide dames zijn uitstekend op elkaar ingespeeld. Even lijkt er dan ook een belangrijke factor weg te vallen wanneer McAdams uit de film verdwijnt maar dan treedt Karoline Herfurth opeens veel meer op de voorgrond en blijkt die veel meer te zijn dan enkel een wat veredelde love-interest.

Visueel sterk, inclusief een heerlijke soundtrack, en een cast die het beste in zich bovenhaalt. Het heeft een tijd geduurd maar De Palma heeft nog eens een degelijke film te pakken. En nu maar hopen dat hij deze lijn verder aanhoudt natuurlijk en dat we geen 5 jaar moeten wachten vooraleer hij nog eens met een film op de proppen komt. Al zouden er al 2 films in productie zijn (Therese Raquin en Happy Valley) dus dat zit wel goed.

4*

Ongeloofwaardig qua plot en personages zoals wel vaker bij De Palma, echte spanning tussen de protagonisten ontbreekt.

RAchel McAdams is wel overtuigend, en maakt de film de moeite waard dat karakter van Noomi Rapace kon me niet bekoren. Niettemin stijlvol gefilmd en best vermakelijk.

Matige film over de rivaliteit tussen twee vrouwen die werken voor hetzelfde reclamebureau. Een remake van Crime d'Amour, dat verhaaltechnisch nog wel een verrassing in petto heeft. Qua toon nogal onevenwichtig. Rachel McAdams doet het prima als manipulatieve bitch, maar de algehele casting van de originele film werkt wel een stuk beter. Net geen 3.0 sterren.

Een goede drama/misdaad/mysterie/thriller film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Wel bekende actrice Noomi Rapace

(Luftslottet som sprängdes enzovoort) speelt goed...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Palma's plotgeklungel.

Een van de slechtste Brian de Palma's moet wel haast deze Passion zijn. De opbouw is meer dan goed, maar halverwege schiet de film uit de bocht door een overdaad aan geforceerd plotgeklungel. Vervolgens komen de beroemde - hier karig uitgevoerde - splitscreens ook nog eens te laat. De tweede helft ontaardt in nog meer gerommel waardoor deze De Palma-light meer aanvoelt als inconsequente mooifilmerij rond een slap scenario. Nu maar hopen dat de filmmaker het niveau van parels als Dressed to Kill, Obsession en vele anderen ooit weer terugvindt, al doen de enorme niveauschommelingen binnen Passion het ergste vermoeden.

Onvoldoende.

Niet best.

Ergens schuilt er een goeie regisseur in De Palma, maar zelden komt het eruit. Ik heb altijd wel zin in een film van de man, maar vaak is het resultaat wat ondermaats. Zo ook bij deze film.

Vanaf het begin is het eigenlijk wel al duidelijk waar het naartoe gaat. Het wie, wat en waar niet zozeer (maar dat is zelden bij dit soort film, uiteindelijk is het toch vooral maar gokken aangezien de twists toch altijd slim uit beeld gehouden worden), maar dat het een film met een laatste half uur aan twists zou worden was al snel duidelijk.

Adams en Rapace vallen wat te licht uit, ook de rest van de cast liep er eigenlijk wat onwennig bij. Visueel ook zeker niet het beste van De Palma, al zijn er momenten dat hij er toch wat zwier inkrijgt. Niet die split-screen scene trouwens, vond ik compleet gefaald.

Het is wat saaiig, braaf en beproefd allemaal, waardoor het einde ook nooit echt leuk of interessant wil worden. Daarvoor moet de regie tijdens het eerste uur stukken beter. De Palma is één van die weinige regisseurs wiens oudere films doorgaans wat makkelijker te verteren zijn.

1.5*

Deze film eens geprobeerd en 'k vond dat de film veelbelovend begon, maar jammer dat het verhaal naar het einde toe nogal veel kronkelt en het uiteindelijk moeilijk te volgen is en je eigenlijk een beetje het noorden kwijtgeraakt. De film deed met uiteindelijk ook aan Basic Instinct denken, mede door de muziek en toch ook wel wat qua sfeer.

De acteerprestaties vond 'k wel erg sterk en kwam wel overtuigend over en verder zag de film er wel goed uit.

Jammer van het laatste half uur, maar de rest van de film vond 'k zeker niet slecht.

Weer eens een 'echte' De Palma, maar helaas grotendeels een mislukking. De film is veel te dik aangezet qua akteerwerk en de plot is erg doorzichtig. Om over de alom aanwezige stroperige soundtrack nog maar te zwijgen. Vooruit, het script heeft tegen het einde wel een paar verrassingen voor de kijker in petto, maar tegen die tijd is de boel al niet meer te redden. Oubollig in elkaar gezet qua cameravoering en montage, en dat splitscreen-trucje kennen we nu inmiddels wel, meneer De Palma!

Oefff... wat een uitglijder. De Palma lijkt z'n zegereeks maar niet bij benadering te evenaren. Al een tijdje zo... Of kan het zijn dat zijn manier van filmen en een verhaal vertellen niet meer van deze tijd is? Ik neig naar het eerste. Aan de basis moet toch een gedegen verhaal zitten waarmee de kijker liefst (De Palma's specialiteit) op het verkeerde been wordt gezet. Hoogtepunt daarin: Body Double. Raar genoeg nooit op TV. Tegen het eind toe voelde het verhaal in deze film Passion helemaal kunstmatig spannend aan. Rare wisseling van mensen die Engels en Duits spraken. Was het goedkoper om in Europa te filmen?

“I used to want to be admired.”

Intense film van De Palma. De strijd tussen twee vrouwen loopt steeds verder uit de hand, en de afloop voelt vanaf het begin eigenlijk al onvermijdelijk. Het verhaal is soms wat vergezocht en sommige plotontwikkelingen (de grote twist, de droomsequentie) zie je van mijlenver aankomen. Het erotische tintje komt ook niet helemaal goed uit de verf, en wat dat betreft had er wil wat meer passie in de film mogen zitten.

Passion moet het dan ook meer hebben van het acteerwerk, De Palma’s regiekeuzes en de sterke muziek. Vooral tussen McAdams en Rapace knettert het, en beide krijgen de ruimte om het slechtste in zichzelf naar boven te halen. De regiestijl van De Palma zorgt ook voor een vreemde en dromerige sfeer (de split screen scene is een plaatje) en de muziek maakt het helemaal af.

Intrigerende film met een lekker deuntje. Een vleugje killer queens, femme fatale en de perfecte moord. Dit is was je krijgt in Passion. Helaas iets minder erotische getinte thriller dan wat ik aan de titel had vermoed. Ook de splitscreen die De Palma zo vaak toepast is er weer, ditmaal beweegt die een beetje naar links en rechts. Het einde is te zot voor woorden. Ik heb de film zonder ondertitels gezien dus misschien heb ik het niet goed begrepen maar werd Noomi Rapace nu op het einde vermoord door de tweelingszus van Rachel McAdams? Die was toch dood of heeft nooit bestaan? Nou ja, misschien kan die detective het verhinderen. Open einde dus en erg suggestief. I like it.

Slecht.

Brian De Palma tovert een aantal trucjes uit z'n hoed en zorgt voor een strakke cinematografie. De kille look doet de film wel deugd. Niettemin slaagt men er niet in om het soapgehalte laag te houden en er iets écht deftig van te maken.

Passion is vnl. een flinterdun scenario dat heel erg twijfelachtig als film omgetoverd wordt. De situaties zijn gênant slecht, of het nu gaat om de 'manipulatieve' pesterijen of de ietwat erotisch bedoelde scènes. Leading ladies Noomi Rapace en Rachel McAdams - die normaal gezien toch wel kunnen acteren - bakken er weinig van, maar hun enige fout ligt wellicht in het feit dat ze zich voor deze film leenden. Ik denk niet dat ook maar iemand er wel iets van had kunnen maken.

1,5