Xích Lô (1995)

Niet op de website te vinden maar toch bedankt voor de tip.

Vreemd, heb hem er zelf vandaan voor 10 euro en zag hem pas nog in de schappen liggen voor diezelfde prijs. Zullen hem wel uit het assortiment hebben gehaald (om een vreemde reden).

Dat is nog niet zo lang, ik heb hem twee weken geleden nog besteld bij Ro-Disc.

De gele heeft het niet lang volgehouden dan.

Sterker nog, die is nog steeds niet teruggekomen.

Wel aardige film.

De film kent hele mooie segmenten maar tussen die segmenten in is het allemaal maar een saaie bedoelingen. De acteerprestaties waren wel erg sterk. Naarmate de film vorderde kon ik geen touw meer aan de keuzes van de personages vastknopen, wat toch in nadele werkt van de film. Door vele verhalen (zo ook hier op de site) had ik een film verwacht met een zeer schokkende inhoud, dat viel allemaal reuze mee.

Het is geen onaardige film maar ik zag niet waar velen het meesterwerk in zien. 3*

Eindelijk dan deze film kunnen zien, bedankt daarvoor Gilles!

Unieke film maar wel eentje die af en toe lastig te volgen is. Het bevat een aantal zeer mooie en indrukwekkende scenes waarvan ik de hoofd in vissenkom één van de mooiste vond.

De regisseur heeft een goed oog voor detail want hij brengt de Vietnameze mierenhoop vol van nauwe steegjes en krioelende fietstaxi's behoorlijk duizelingwekkend in beeld en weet zo de drukte bijna de huiskamer, of waar de film dan ook wordt bekeken, in te pompen. Erg beklemmend dus.

Ook de muziek, zowel in de discotheekscenes als door de film heen, is mooi te noemen en weet ook zo nu en dan te ontroeren. En dat zingende klasje was apart maar had toch ook wel weer iets.

Het acteerwerk is ook in orde. Vooral de Dichter vond ik een boeiend personage, dan weer sympathiek en soms weer behoorlijk onsympathiek. Tony Leung vervult die rol meer dan goed.

Maar na alle lofzang kom ik weer terug op één van mijn eerste zinnen. Het volgen van de film wordt bemoeilijkt door het bij vlagen erg onsamenhangende verhaal en dat vind ik toch wel een behoorlijk minpunt. Door het onduidelijke plot is het voor mij nog niet duidelijk waarom bepaalde gebeurtenissen nou plaats vonden. Ik zit dus met een dubbel gevoel. Een mooie film qua beeld en muziek maar met een "vreemd" plot. Wie weet valt alles wel samen bij een tweede kijkbeurt en passen dan wel alle puzzelstukjes. Maar voor nu, 3,5 ster

Deze stond al lang op mijn verlanglijstje en vandaag dan eindelijk gezien. De meningen over deze film waren duidelijk verdeeld hier. De één vindt het fantastisch, de ander kan de meesterwerk-status van deze prent totaal niet begrijpen. Ik behoor overduidelijk tot die eerste categorie.

Xich Lo opent mooi en de sfeer zit er meteen in. Toch begint hij wat moeizaam. Het duurde even vooraleer ik volledig in de film zat. Wat zich daarna vertoonde, was van bijzonder hoog niveau. Een hard drama aangevuld met prachtige beelden, leuke vondsten, sterk acteerwerk, zeer mooi kleurengebruik en goed gebruikte symboliek.

Naarmate de film vorderde, werd hij almaar beter. Het 2e deel vond ik buitengewoon goed en was constant op 5* niveau. Ook ik kon nog niet alles plaatsen bij deze eerste kijkbeurt, maar dit is er eentje die ik nog vaak ga bekijken. Indrukwekkende film. (Voorlopig) 4.5*

Indrukwekkende film die op het Filmfestival van Venetië werd bekroond met een Gouden Leeuw. Na zijn stijlvolle in de studio opgenomen debuut L'ODEUR DE LA PAPAYE VERTE/MUI DHU DHU XANH' verrast Tran met een even stijlvolle als levendige tweede speelfilm. De film is geheel op locatie in Hô Chi Minh-stad opgenomen. Hoofdpersoon is een achttienjarige riksjafietser, Cyclo, een wees die alleen door keihard werken in zijn bestaan kan voorzien. Op een kwade dag maakt een straatbende hem zijn riksja afhandig en hij moet dit verlies aan zijn bazin zien te vergoeden. Om aan geld te komen begeeft hij zich eerst aarzelend en later met volle overgave op het pad van de misdaad: de Vietnamese onderwereld met harde criminelen. Hij wordt opgenomen in de bende van 'de dichter' een hippe onderwereldfiguur waarvoor zijn zus blijkt zich te prostitueren . De film wordt naarmate de ontwikkelingen vorderen een kaleidscopisch portret van de metropool Hô Chi Minh-stad en haar miljoenen inwoners.

De film is op veel vlakken onvergetelijk. De regie van Tran is verbluffend: Pure poëzie van de beelden in bloed, water, verf en vuur. De film presenteert de gebeurtenissen zo tastbaar dat je de film lijkt te kunnen ruiken, proeven en voelen! Scènes van de dichter die rookt op het dak, de thuissituatie van Cyclo en die van zijn zus (met loszittend stopcontact) en het gehandicapte zoontje van de riksjabazin zijn om nooit meer te vergeten. Verder spelen het verbluffende camerawerk (met prachtige craneshots, waaronder het onvergetelijke slot) en de zwierige muziek van Tôn Thât Tiêt een belangrijke rol.

Maar het grootste, allergrootse, is de rol van Tony Leung Chiu-wai (naar mijn mening een van beste acteurs ter wereld (en mijn absolute favoriet)), onder meer tijdens een melancholieke scene met een hoofdrol voor het nummer Creep van Radiohead. Regisseur Tran Anh-hung woonde lang buiten Vietnam en gebruikte de snelle veranderingen in de economische en politieke situatie in Vietnam om zijn kritische visie op de huidige situatie op zijn moederland te geven. De film is op te vatten als de poging van een 'gedwongen' buitenstaander om de band met zijn wortels te herstellen.

Onvergetelijk.

Wat een bijzondere film. Ik weet niet precies waar het aan ligt, maar zoiets als dit heb ik nog nooit gezien. Totaal niet te vergelijk met andere films en dat is positief.

Door de regie van Tran, die inderdaad schitterend is, heeft de film een heel magisch gevoel over zich. Ondanks het feit dat het gaat om een keihard en rauw drama in Ho Chi Minh stad voelt dit helemaal niet zo aan.

De film kent een hoop memorabele scenes, heel divers en allemaal prachtig. De overgang bijvoorbeeld via de vissenkom tussen de scenes waarin de jongen zijn eerste klusje heeft geklaard en intens gelukkig is en de scene waarin zijn zus het voeten-adoreren kan waarderen .

Zo ook de barscene, met live muziek, zeer stijlvol. Maar eigenlijk een beetje misplaatst dat het ging om het 'oppikken' van een dame. En dit wordt meteen weer opgevolgd door de heel vrolijkewaterpistoolscene.

Nette 4,5* voor nu; maar lastig te waarderen.

Edit: Zit nu even door de film heen te bladeren, maar ik denk dat ik wel een vinger weet te leggen op het feit dat de film zo 'anders' aanvoelt. Door de gehele film krijg je na elke gelukkige scene meteen een ongelukkige scene. En aangezien dit zo fantastisch subtiel gebeurd en nergens vervelend wordt geeft dit een heel speciaal gevoel.

Gisteren voor de 4e keer bekeken en Cyclo blijft zonder twijfel gewoon in mijn persoonlijke top 10.

Net als NKyou (kan niet quoten uit zijn spoiler) kan ik niet precies uitleggen wat me nou toch zo raakt hierin. Maar dat het met een bepaalde opeenvolging van scenes/gebeurtenissen te maken heeft lijkt mij een mooie verklaring al heb ik dat niet zo gecheckt.

De totale, organische ervaring van geluid, kleur en geur (dit zou de eerste geurfilm moeten zijn) maken het tot een topper.

PS

Begreep van een vriendin die in Vietnam woont dat het straatbeeld nu 12 jaar later wel drastisch is gewijzigd van fietsen en fietstaxi's in brommers en auto's. Dat zou een film als Cyclo toch minder goed gedaan hebben.

Brommers zie je ook al in Cyclo.

Nou dan moet je de film misschien nog eens goed bekijken Maar er zijn volgens mij net zoveel helikopters als brommers op straat

Het zijn er best wel een hoop hoor Rokuro. In elke straatscene zijn ze volop aanwezig.

http://www.beyondhollywood.com/?p=989

http://www.mip.at/en/werkbilder/2189.html

http://www.asianweek.com/080296/CruelWorld.html

Je hoort ook het geluid van de brommers heel duidelijk in de film.

Ik meen het me ook te herrineren. Het draagt veel bij aan de soundscapes die rondom hem te horen zijn.

OK OK Jullie hebben helemaal gelijk. Het geluid is inderdaad ook erg aanwezig. Zoals alle omgevingsgeluiden in de film. Leent zich zeker voor grote beeldschermen, of nog beter: een scherm!

Wat een schitterende film zeg! Ik zou hier eigenlijk met een 5/5 moeten wachten op herziening, maar ik lap het voor dit meesterwerkje even aan mjn laars. De regie en cameravoering zijn echt adembenemend. De film zuigt je echt naar binnen door de schitterende sfeerimpressies van het prachtige Vietnam. Ik ben er eens een vijftal weken doorheen gereisd en vrijwel alles wat op mij toen zo'n indruk heeft gemaakt was hier terug te vinden.

PS. Weet iemand waar ik die geprezen Arte-dubbelDVD nog kan krijgen?

Uitverkocht bij Amazon.fr zie ik. Daar heb ik m vandaan.

Hier is ie nog wel leverbaar:

http://www4.fnac.com/Shelf/article.aspx?PRID=1259532

Hopelijk verzenden ze ook naar Nederland.

Bij de FNAC! Ik was er dit weekend nog. Die prijzen rijzen daar echt de pan uit. Dingen voor 30+ euro die hier in de uitverkoopbakken liggen! Maar dat is off topic...

Fijn van je reactie Paalhaas, weer een fan erbij!

Dank voor het zoekwerk, maar samen met de €8,30 ( ) verzendkosten kom ik dan uit op €41,23, toch even te gortig voor mijn krappe budget.

Edit: Na wat zoekwerk hier wellicht de goedkoopste optie gevonden, maar nog altijd €24,99 + 8,54.

Ik heb destijds iets van 40 euro betaald in totaal. Het geld is het dubbel en dwars waard. Perfecte beeldkwaliteit en twee briljantjes op 1 dvd (omdraaien).

30 cent copie

Al veel lovende woorden zijn er de voorgaande pagina's neergetypt over deze prachtige film. Gelukkig heb ik de eer gehad om hem (weer?) de TOP250 in te stemmen Want in een goede toplijst misstaat deze Cyclo absoluut niet, sterker nog denk dat deze film wel eens tot het rijtje van mijn 10 persoonlijke favorieten kan gaan horen.

Vind het samen met In the Mood for Love een van de mooiste producten van de moderne aziatisch cinema, alhoewel beidde films moeilijk met elkaar te vergelijken zijn. Cyclo is veel minder gestilleerd en is een stuk ruiger qua camerawerk en thematiek. Ik vind deze film ook wat universeler, het gaat over de grote stads blues in een aziatische setting maar het had zich ook net zo goed in een andere willekeurige wereldstad af kunnen spelen, wellicht was het beroep van de jonge fietser dan wel taxichauffeur geweest, wie zal het zeggen.

Die setting van Ho-Chi-Minh stad zou ik overigens niet graag willen missen, want Cyclo brengt ZO-azië bijna de woonkamer binnen, de geluiden, de al maar voortgaande stroom aan mensen, ja zelfs de geuren en hitte ze worden bijna tastbaar door het prachtige en sfeervolle camerawerk. Camerawerk wat de personen soms dicht op de huid zit maar ook vrij beweegt in en buitenshuis, het werkt bevreemdend en verwonderend maar bovenal geeft het de film het dynamische ritme van een grote stad. Prachtig hierbij zijn ook de sereene scenes vroeg in de koele ochtend, voordat alle gekte van de dag weer losbarst. Scenes die net zoals het leven van de hoofpersonen niet passen in een circadiaan ritme, de stad heeft zijn eigen hectische ritme.

Zelf kan ik deze film trouwens ook mensen die niet zoveel met aziatische cinema hebben warm aanbevelen. De film is veel basaler, veel emotioneler dan wat normaal uit die contrijen afkomstig is. Vindt dat de film zowieso veel teruggrijpt op het primaire. De kleuren, de elementen van aarde, vuur en vooral water, de heftige emoties, de strijd om te overleven. Dit alles bevindt zich als eilandjes in de eeuwige stroom van mensen, die maar doorgaat en doorgaat. Het achtergrondgeluid van claxons, geroezemoes, motorgeluiden, spelende of huilende kinderen het gaat maar door en door alsof er nooit iets gebeurt is. En toch de film is gelukkig geen tragedie, er is altijd die hoop, hoop die gloort in de ogen van de nieuwe generatie. Erg knap gedaan wederom.

En dan moeten we het natuurlijk ook nog even over de prachtige muziek hebben. Er is sfeervol aziatisch aandoende muziek, Hitchcock-achtige suspense muziek, het viëtnameese levenslied komt voorbij en... Ik zit al weer 3 dagen met Creep van Radiohead in m'n kop terwijl ondertussen de beelden van gekwetste schoonheid nog steeds door mijn gedachte spoken. Zo mooi kan een film nu zijn jongens en meisjes.

Kan hier nog wel een aantal alineas aan dichtelijke lofuitingen proberen neer te pennen maar eigenlijk wil ik meer van de daken schreeuwen; GA DIT ZIEN!

5* Geen twijfel mogelijk.

Interessante film met helaas wat minder interessante stukken. Maar laat ik allereerst instemmen met de lofbetuigingen over de visuele pracht die zowel in de cameravoering alsook in het kleurgebruik tot uitdrukking wordt gebracht. Beeldtaal weet overduidelijk meer te zeggen dan gesproken taal in Xich Lo. Treffende close-ups, prachtige tracking shots, weelderige kleuren, enz. Ook de locaties waarop geschoten werd stimuleren de visuele zintuigen, maar overdonderden bovenal het neurologische vlak. Overvolle straten, smalle steegjes, brommers, fietsen, auto's... je weet van gekkigheid niet waar je het zoeken moet. Deze absurde stadsdrukte draagt bij aan de beklemmende sfeer waarin Cyclo en de andere personages zich begeven.

De onderwereld van het overvolle Ho Chi Min stad waarin we ondergedompeld worden is geen prettige, niemand lijkt de dans van geweld te ontspringen. Geweld brengt niets dan nog meer geweld voort, zo lijkt de boodschap. Wellicht dat de personages hierdoor wat wazige en onverklaarde motieven hebben voor de daden die ze begaan. Dit versterkt weliswaar de droomachtige sfeer van de film (ga de motieven van je eigen droom maar eens na), maar de film wordt zo nogal moeilijk navolgbaar. De plot van Xich Lo is daarmee duidelijk van ondergeschikt belang, het steekt soms nogal ingewikkeld in elkaar. Er zit een aantal scènes tussen waarvan ik het nut niet direct inzag, hoewel ze vaak wel in de sfeer van de film pasten. Ook het tempo is wat traag, waardoor ik sommige stukken wat saai vond om te kijken. Iets meer structuur en iets minder sfeerimpressie hadden de film goed gedaan.

De muziek was daarentegen wel erg goed, evenals de poetische intermezzo's die nu en dan ingelast werden. De oosterse identiteit van de stad werd met de muziek mooi benadrukt, maar de westerse invloeden werden wel onderstreept, zoals bijvoorbeeld in de discotheek. Ook het totaal ontsierende Black & Decker bord dat ergens verdwaald aan een muur hangt benadrukt de invloed van onze cultuur, hoewel ik me afvraag in hoeverre dit belangrijk was voor de film. Het viel in ieder geval op.

Samenvattend kan ik zeggen dat Xich Lo vooral een erg mooie film is, met een verhaal dat nu en dan wat verveelt. Ik wilde hem gister 2,5 ster geven, maar na een nachtje bezinking zijn drie sterren meer op hun plaats.

3*

N.B. Mooie stadsbeschrijving van Ho Chi Min Madecineman

Op zich heb je daar gelijk in maar.... Zelf zie ik het meer zo dat Xich-Lo niet zo zeer een verhalende film is, het is meer een verzameling beelden die het leven van (jonge) mensen in hun strijd om te bestaan in een grote stad volgt. De ratio daarbij is van ondergeschikt belang, het gaat veel meer om het gevoel, de emoties die er bij komen kijken. Daarvoor wordt een periode uit het leven van de cyclo-bestuurder gevolgd (overigens een wel redelijk afgeronde periode, tenminste ik vind dat de film een duidelijke kop, romp en staart heeft).

Xich-Lo gebruikt daarom ook veel sfeerimpressies, beelden en fragmenten die iets zeggen over het leven in Ho-Chi-Minh stad, alsook vrij veel symboliek. De film lijkt daarmee te willen teruggrijpen naar de primaire zaken van ons bestaan. Vandaar ook het gebruik van primaire kleuren, natuurlijke elementen en vaak een terugverwijzing naar erg basale vleselijke zaken en emoties.

N.B. Mooie stadsbeschrijving van Ho Chi Min Madecineman

September/Oktober dit jaar ga ik eens kijken of het kopt

Mee eens met die uitleg hoor, de plot is inderdaad zeer ondergeschikt aan het visuele en emotionele gedeelte van de film. Mijn commentaar is daarmee eigenlijk dat niet alle sfeerimpressies mij evenveel interesseerden waardoor er soms nogal saaie stukken in de film overbleven. Stukken die ook nog aansluiting misten met het voorgaande, zodat de kijkervaring wat minder leuk was dan waarop ik anticipeerde. De zin

moet dan ook even aangepast, die is niet helemaal passend bij deze film.

Aardige film, al had ik er wat meer van verwacht.

Sfeerbeelden van het drukke voortrazende verkeer, de drukkende warmte en mensen die buiten gezamenlijk hun eten nuttigen maken van Ho Chi Minhstad een bruisende maar tegelijk beklemmende metropool.

Visueel gezien soms zoals een ansichtkaart. Eigenlijk dus het beste wat de film te bieden had. Met name de stroboscoopbeelden in de disco en tijdens het verven oogden prachtig. Daarnaast ook een fijn moment als de hoofdrolspeler door een zwart en grauw steegje loopt en de kleuren wit en lichtblauw in zijn vizier krijgt aan het einde van het steegje.

Sociaal - emotioneel oefende de film nauwelijks enige impact op mij uit. Dat kwam vooral doordat ik wat onderlinge affectie tussen de gezinsleden misten. Vooral de relatie tussen broer en zus was een ondergeschoven kindje.

Wat ik wel fijn vond aan de film waren kortstondige impressies van het leven in de stad. Even inzoomen op een schoolklas, op kinderen die in de straten spelen en even een watergevecht houden. De luchtige toon hiervan sprak mij wel aan en deed mij veel meer dan de vele zijweggetjes die bewandeld werden. Waarbij vaak bruut geweld werd gebruikt of wat minder alledaagse rare dingen werden getoond.

Persoonlijk had ik het wat fijner gevonden als we de hoofdrolspeler gewoon dag in dag uit zagen ploeteren in zijn fietstaxi. Het voelde nu allemaal wat geforceerd aan. Alsof het leven als taxikoerier al niet hard genoeg is, doet men er hier een schepje bovenop. Maar het verhaal deed mij maar weinig. Verder had ik ook maar weinig op met de muziek. Het is vooral te danken aan de fraaie beelden en impressie die ik van Ho Chi Minhstad heb gekregen dat ik de film nog wel weet te waarderen. Kleine 4*

Ben zelf vietnamees dus zou deze film wel graag willen zien alleen het verhaal klinkt een beetje afgezaagd..Ken iemand mij iets vertellen over vietnamese films??

Volgens mij behoort deze ook helemaal niet in het Asiamanie pakket

Is het net als japans of hongkongs

alvast bedankt