Xích Lô (1995)

Een van de beste films van de jaren negentig.

Een Meesterwerk. Met een grote Hoofdletter.

Dit is zo'n film waarbij je na afloop geen woorden kunt vinden om je mening te formuleren, vanwege de impact die de film op je heeft. Een x aantal dagen later probeer ik het toch maar.

In het begin dacht ik nog; dit lijkt op een doorsnee Aziatische film. Daarna word je gepakt door de beeldtaal, de sterke visuele vondsten en de intense manier van leven van de hoofdpersonages. En dat alles tegen het decor van een chaotische drukke straat vol fietsers, riksja's en brommers. Dit levert fascinerende beelden op. De camera beweegt achteloos van een binnenscene naar buiten toe, steeds precies op het juiste moment.

Verder zitten er in deze film veel bizarre gebeurtenissen/voorvallen, die de film uniek maken.

Ok, genoteerd

Ik heb de film nu op dvd. Goh wat ben ik daar blij mee. Perfecte beeldkwaliteit en het geluid is ook goed.

Voor de tweede keer gezien, ik vond 'm nog mooier dan de eerste keer (4,5*); stem verhoogd naar 5 sterren.

Ik heb 'm hier nu op video liggen en ben nu zeeeeeeer benieuwd, zeker gezien je verhoging!

Ik hoop dat je 'm goed vindt Ramon.

Wow! Mijn eerste reactie na deze overdonderende beeldenstroom. Ik moet het nog laten bezinken.....de kleuren, de symboliek, de geweldige beelden, de perfecte acteerprestaties, het element WATER, de Dichter, de bloedneus, de verf, de stroboscoopeffecten, het oog voor detail, de drukke en levendige straatjes, het aangrijpende verhaal, de mooie herkenbare muziek(Kurosawa's Dreams?), de perfecte balans tussen energieke filmstijl enerzijds en de trage observaties met de camera anderzijds....pfff...Kappeuter kan gerust zijn, dit is echt een geweldige film!

Ik geef 4,5 sterren

Ik wordt enthousiast van jouw observaties.
Er zit ook behoorlijk veel humor in de film. Elke keer als iemand een stroomstoot krijgt in de film (ik geloof in totaal drie keer) lig ik krom van het lachen. Of die man die dat meisje staand laat plassen. Die kop van die man: hilarisch!
Die scene in de klas met die zingende kinderen. Helemaal als ze gaan klappen kan ik niet anders dan breed grijnzen. Ik kan het niet vaak genoeg zien.
Het nummer gezongen door de Taiwanese zangeres is ZO mooi. En het Radiohead nummer in de disco, waarvan de tekst perfect aansluit bij de misere waarin de 'pooier' zich verkeert. Meesterlijk.
Ik kan hier nog heel lang over door praten. Dat gebeurt ook vast en zeker nog wel.


De dvd is niet in Nederland verschenen, maar godzijdank bevat de Franse versie Nederlandse ondertitels. De dvd is van goeie kwaliteit. Ik was in totaal iets van 37 euro kwijt, dat lijkt veel, maar je krijgt er ook de debuutfilm van de regisseur bij: The Scent of the Green Papaya. Oh ja, ik heb de dubbeldvd besteld bij Amazon. Ik had 'm al binnen enkele dagen.

lovende Filmkrant recensie

(pas op: bevat enkele spoilers!)

Kappeuter, is het jou niet opgevallen dat het element water veelvuldig in de film wordt gebruikt? Ik kan alleen de betekenis nog niet precies plaatsen. Dus ik heb op google een beetje gezocht en kan nu toch enkele linken leggen:

WATER: teken van het leven, gekoppeld aan de kleur BLAUW, in Aziatische astrologie gekoppeld aan reptielen oa de slang,de onderbewuste geest (de tripscene??)...

Die scene met die salamander. De hoofdpersoon bijt de staart eraf en houdt die in zijn mond. Hij leek net een slang! Is dat opzet? Kondigde dat de reeks negatieve gebeurtenissen aan in zijn leven...of was dat een symbolische voorspelling mbt het einde van de film, waarin hij het LEVEN weer herkrijgt. (gekoppeld aan het element water dan) Of zoek ik er nu te veel achter Kapp?

Ook heb ik naar de betekenissen van de kleuren rood, geel, en blauw gezocht. Dat was ook zeer verhelderend:
De gele verf over het lichaam van 'de vis'....geel kan vriendschap zijn (hij omhelsde de hoofdpersoon toen toch?) en ook kan het een waarschuwing zijn voor de toekomst...'De vis' sterft toch later in een rood verfpak? Bloed is rood en rood staat in de aziatische astrologie voor 'dood'. En wanneer de hoofdpersoon zich ondersmeert met blauwe verf, dan is dat de kleur van leven en dat is weer gekoppeld aan de leidraad van de film, het water dus

Ik vind het iig zeer frappant allemaal!

Het nummer 'Creep' is inderdaad zeer goed gekozen voor die scene ja. En mag ik ook nog even die geweldige scene noemen waarin... de dichter die klant neersteekt: moord tot poezie verheven!

Ik zal de DVD van Xich Lo dan ook meteen op mijn to-buy-lijstje zetten Kappeuter!

Water is het Element voor leven dat Tarkovski ook graag gebruikt

Deze wil ik dus ook wel graag zien.

Zo diep had ik het nog niet bekeken Ramon. Of je die kleuren echt zo letterlijk moet vertalen naar symboliek, vraag ik me af. Alhoewel ik die pot blauwe verf wel goed vind passen bij Cyclo's stemming. Je weet wel, net als in 'blues'. Het is leuk om eens over na te denken, maar ik vind het niet zo belangrijk.

Oh nee Kappeuter, ik zie die kleine details ook slechts als de 'finishing touch' aan een perfecte film. Maar in goede films verdiep ik me nu eenmaal graag.

Een van de mooiste songteksten ooit geschreven; Creep van Radiohead:

When you were here before

Couldn't look you in the eye

You're just like an angel

Your skin makes me cry

You float like a feather

In a beautiful world

And I wish I was special

You're so fuckin' special

But I'm a creep, I'm a weirdo.

What the hell am I doing here?

I don't belong here.

I don't care if it hurts

I want to have control

I want a perfect body

I want a perfect soul

I want you to notice

When I'm not around

You're so fuckin' special

I wish I was special

But I'm a creep, I'm a weirdo.

What the hell am I doing here?

I don't belong here.

She's running out again,

She's running out

She's run run run running out...

Whatever makes you happy

Whatever you want

You're so fuckin' special

I wish I was special...

But I'm a creep, I'm a weirdo,

What the hell am I doing here?

I don't belong here.

I don't belong here.

Radiohead berichten naar forum verplaatst (behalve die van kapp want die zal wel ontopic zijn)

Owja Ramon, voordat ik het vergeet. Ik zou nog even die zinnetjes die op de hoes staan hier zetten... komen ze:

Imagine Pulp Fiction relocated to Ho Chi Minh city

Makes Reservoir Dogs Look Tame

Astonishing... This is Trainspotting For The Art Houses

Shades Of Tarantino and Scorsese

OK dit is meesterwerk .. erg van genoten...

Na de vele lovende recencies op deze site ben ik deze film gaan kijken en ik heb er erg van genoten. Het mooie camerawerk, het aangrijpende verhaal, de uitstekende cast, het mooie gebruik van kleuren en ook het element water(=leven?) in deze film. Erg goed en vooral erg mooi.
Ik had van deze film geen idee wat me te wachten stond en ik had het eerste half uur ook niet het gevoel dat ik naar een prachtige film aan het kijken was, maar hoe 'dieper' je in deze film komt, hoe mooier hij wordt.
Een prachtige scène vond ik de scène wanneer de hoofdpersoon zich helemaal insmeerd met blauwe verf. Hier wordt perfect gebruik gemaakt van de kleuren en het licht. 4*. Erg mooie film.

Waanzinnig mooi en tegelijkertijd even zo onbegrijpelijk als bizar. Beter kan ik mijn gevoel wat deze film betreft niet omschrijven.

Doordat de camera overal dicht bovenop zit wordt er een buitengewoon mooi claustrofobisch sfeertje gecreeërd. Dat constante gekrioel van fietsen en brommers op straat wordt op deze manier perfect vastgelegd en al die krappe appartementen waarin de personages leven... de camera schiet heen en weer en lijkt geen detail te missen. Verder...

PRACHTIGE scènes (die vissenkom! het brandende huis! 'Creep'!) enne... ja, daar moet de film het volgens mij vooral van hebben: sfeer, muziek en prachtige beelden. Het verhaal vind ik de helft van de tijd namelijk behoorlijk onbegrijpelijk en bij vlagen heeeeel erg weird. Zat regelmatig met gefronste wenkbrauwen mezelf af te vragen waar DIT nou weer over ging. Heel apart dus, maar juist daarom ontzettend intrigerend. Zeker een film die ik vaker wil zien.

M'n eerste kennismaking met Lynch verliep trouwens min of meer hetzelfde en die man kan inmiddels weinig meer verkeerd doen bij me, dus wie weet...

4 *

Bij een tweede kijkbeurt zouden alle onduidelijkheden verdwenen moeten zijn vermoed ik. Misschien kun je enkele voorbeelden noemen.

Ik heb besloten deze prachtige film uit mijn 5-sterren-rijtje te kicken (sorry kapp). ...ik vind Xich Lo net iets minder dan de andere films in dat rijtje, zeker nadat ik net het overweldigende Koyaanisqatsi gezien heb.

Jouw goed recht natuurlijk. Toch, misschien vergelijk je appels met peren.

Ik heb verschillende fruitsoorten in mijn 5 sterren lijstje staan, maar dit was de minst rijpe voor mij.

Ik laat de film eerst nog even bezinken voor ik hier een goede mening over kan geven. 4,5* dat durf ik al wel te geven aan dit pareltje.

Werkelijk een fantastische film.
De aantrekkingskracht zit 'm er in mijn
mening in dat de setting van de film
geplaatst is in een cultuur die erg ver
weg staat van de onze. Ik vond het ook
leuk om de ondertiteling op vietnamees
te zetten, en te zien of je de spraak op
die manier enigzins kon volgen.
Wat ik absoluut niet kon plaatsen:

Wat had de scene met het verplaatsen van
water met de emmertjes te betekenen?
Iemand een idee?

Bij de 2e keer kijken werden me meer dingen duidelijk die me de 1e keer ontgaan waren.

Nog een keer kijken dus. Evengoed geen verspilde moeite bij deze fenomenaal goede film.

Bedankt voor de opheldering.

De film begint volstrekt naturalistisch met dagelijks gezwoeg, geregistreerd met een verborgen camera, met beelden van werken, bandenplakken, hapje eten (met twee stokjes EN een lepel !) smoezelige bankbiljetten uitwisselen, snel een dutje doen... en wordt dan, lijkt het, per hoofdstukje gruwelijker maar ook droomachtiger.
Waarbij het erg lastig is om in te zien wat er ernst is en wat humor.
Prachtige en intrigerende beelden zoals
dat geklungel met een helicopter die van een vrachtwagen dondert hebben iets onweerstaanbaar grappigs en lakonieks (vind ik), evenals
de herhaalde kortsluitingen . Wat het zingende schoolklasje ertussen doet is me volstrekt niet duidelijk, maar ik kan dat stukje 20 maal achter elkaar zien.

Met het geweld neemt ook de poëzie toe, en die twee gaan zelfs een soort huwelijk aan.
Wat er ook gebeurt: de talloze fietsers blijven fietsen van A. naar B...
Heel intrigerend allemaal, en bovendien prachtig gedaan.

Een ervaring. Vijf sterren.