Liar Liar (1997)

EINDELIJK eens gezien en ik vond hem erg leuk. Het einde haalt er een halve ster af maar die wordt prompt weer teruggeplakt door de geweldige bloopers: "It's a GOOSE" . 3,5*

Onderhoudende komedie, van een niet al te hoog niveau. Een aantal grappige momenten, dat zeker, maar over de hele lijn was ik er niet zo wild van.

2.5 sterren.

Carrey is onstopbaar in deze hilarische komedie, waar inderdaad helaas een wel erg happy end aan is gebreid. Maar eigenlijk maakt het weinig uit: voor een avondje lachen kun je deze film risicoloos in huis halen.

3,5*.

Ik hou helemaal niet van films met Jim Carrey ( man on the moon daargelaten). Ace Ventura en the mask bijvoorbeeld vond ik verschrikkelijk. En hoewel deze film compleet over the top is, vond ik het een hele leuke en grappige film. Jim Carrey met zijn slapstick achtige humor was echt leuk. Ik heb heel vaak gelachen tijdens deze film. *3.

zeker een erg goede rol van jim carrey

dit is echt zon film waar ik lang op heb gewacht

jim carrey is the best

4.0***

Ik vind het altijd een genot om naar Jim Carrey te kijken, hij heeft geweldige humor en weet het op zo´n grappige manier te uiten.

Heb daarom erg van deze film genoten.

1 van mijn favoriete komedie's. Deze zag ik al jaaaaaren terug voor het eerst en elke keer weer bleef ie leuk. Jim Carrey zet een geweldig leuke rol neer als een workaholic zonder oog voor de rest. Liegen zodat ie er nog een beetje goed op staat doet ie totdat ie de waarheid moet zeggen op elke vraag. En dan krijg je hilarische scene's waar ik echt dubbel om lig. Je ziet ze aankomen maar ze zijn leuk. De emotiekant met zijn zoontje die meer aandacht wilt van hem is ook goed uitgewerkt. Eigenlijk is het een feelgood movie en komedie in 1. Voor ieder wat wils.

4*

Jammerlijke film. Jennifer Tilly is zeer irriterend en ook het idee van altijd de waarheid te zeggen is snel uitgemolken. Toch begint de film goed, omdat het concept van overal de waarheid te moeten spreken in aanvang wel leuk is. En Jim Carrey als gefrustreerde leugenaar die zich zo telkens in problemen brengt, zit hier best wel op z'n plaats. Maar het verhaal is compleet overbodig en de film verloopt dan ook vrij voorspelbaar en is meer een aframmeling van de grappen. De meligheid en de moraliserende boodschap van 'liegen is slecht' doen de film zeker geen goed. Jim Carrey kan dan af en toe wel leuk zijn, om een film zo te dragen komt hij te kort en dat merk je snel.

Eigenlijk veel beter dan wat er tegenwoordig gemaakt word.

Ga maar na hoeveel geslaagde grappen er in een plot als deze gemaakt worden. Dat zie je niet in films met een makkelijker plot zoals: Bruce Almighty en Click.

Heerlijk wanneer Gretta een client aan de telefoon heeft, die een bank berooft heeft en vraagt om advies. "Stop breaking the law asshole!" Classic

Naar mijn mening 1 van de beste komedies van Jim Carrey.

4 sterren

PS: die bloopers na de film zijn ook lollig

Best wel leuk deze. Ziekelijk goed hoe hij liegt, ik vond het haast jammer toen zijn zoontje jarig was geweest. Maar dat bracht natuurlijk wel een verassende wending aan deze film. Goeie Carrey weer.

Een komedie die gewoont perfect aanleunt bij wat Jim Carrey het beste kan: gekke bekken trekken. Het verhaal zorgde ervoor dat Carrey het ene vreemde gezicht na het andere kon trekken, wat ik best wel grappig vond.

Het verhaal stelt eigenlijk niet veel voor, maar dat is niet altijd nadelig voor een komedie. Het was een luchtig verhaaltje dat je gewoon op je moest laten afkomen, zonder al te veel na te denken. Het einde van de film zag je van mijlenver aankomen, maar ook dit is niet echt een negatief punt van de film (aangezien de meerderheid van de komedies wel redelijk/zeer voorspelbaar zijn).

Prima film dus, gewoon leuk om eens gezien te hebben.

Nauwelijks grappig, zo'n mentaal instabiele Jim Carrey.

Erg flauw en nauwelijks de moeite waard om te kijken. Het verhaal is in het begin nog wel leuk en ook grappig maar al snel wordt het allemaal flauw en kinderachtig. Jim Carrey deed het nog wel redelijk en Jennifer Tilly en Amanda Donohoe waren leuk om te zien, maar het achterlijke kind Max (inclusief pispot kapsel) gespeeld door Justin Cooper was zeer irritant en verpeste eigenlijk de hele film.

Oei, oei wat blijft er weinig van deze film over na de ongeveer 8e herziening vanavond. Jim Carrey is een van mijn persoonlijke helden en een enorm voorbeeld voor me. Daarbij heeft hij een groot aandeel gehad toen ik mijn humorvolle kant aant ontwikkelen was. Nog steeds heb ik veel gezichtuitdrukkingen, tikjes en stemvervormingen in mijn humor die gebaseerd zijn op zijn personages.

Dat weerhoudt deze film er niet van om eindelijk na 14 jaar zijn magie te verliezen. De lachmomenten zijn nog maar op 1 hand te tellen, waar er voorheen tientallen waren. Het plakkerige randje van het verhaal komt pijnlijk duidelijk bovendrijven en soms had ik zelfs last van plaatsvervangende schaamte. Zelfs de beroemde pen-scene en wc-scene hebben het niet overleefd.

Jim zelf acteert nog wel aardig, maar niet alle grappen kwamen aan. De rol van Elwes is zelfs nog belachelijker dan in mijn herinnering. Sorry Jim, maar weet dat de Ace Ventura-films en Me, Myself & Irene nooit hun kracht zullen verliezen.

Deze komedie nog eens her bekeken, want 'k was er eigenlijk al heel wat van vergeten.

Een leuke komedie die het vooral moet hebben van Jim Carry. Z'n humor kon me wel niet altijd bekoren. Vaak is het er net niet over, maar soms dan weer wel.

De film is het eerste half uurtje niet erg grappig, maar eenmaal de wens is uitgesproken veranderd dit gelukkig wel.

Een leuke film, voor een ontspannende avond.

Liar Liar staat op valt met in hoeverre je Jim Carrey kan verdragen, want hier gaat hij echt helemaal los.

Ik kan hem op zich wel goed hebben en Liar Liar is dan ook best een leuke film. Het scenario is best origineel en Carrey geeft er door middel van zijn prima timing, vaak een leuke komische wending aan. Daarbij moet ook gezegd worden dat de meeste grappen goed geschreven zijn. Hoewel Carrey de film draagt, zijn de bijrolletjes ook redelijk goed ingevuld, waarbij vooral Tilly in positieve zin opvalt.

Jammer alleen van het lichte moralistische einde, maar verder is Liar Liar gewoon leuk en luchtig vermaak, met een sterke onemanshow van Carrey.

3,0*

Op zich een vermakelijk verhaaltje. Maar mijn hemel, wat is Jim Carrey na een tijdje vervelend zeg. Doet werkelijk niks anders dan schreeuwen en rare bekken trekken. Ik kan hem normaal gesproken wel aan, maar dit is too much.

2*

Ik had deze film jaren en jaren geleden al eens gezien maar vond het tijd voor een herziening. Vooral omdat Jim Carrey me altijd aanspreekt in komedies en omdat me bijstond dat dit een heel leuke film was.

En het bleek al snel dat ik het bij het goede eind had. Wat een hilarische komedie is dit zeg! Een geweldige one-man show van Carrey die elk moment haast grappig is. Zijn mimiek en gebaar is van een uitmuntende kwaliteit en kan door niemand worden overtroffen.

Het zoontje van Carrey deed de hele film m'n hart smelten. Wat een ontzettend goed gecast ventje zeg. Normaal ben ik niet van de vader-zoon verhaaltjes, maar in deze film keek ik daar graag doorheen!

Vier hele dikke sterren voor een van de beste komedies van de laatste vijftien jaar!

Goed gegeven.

De elastieken gezichten van Jim Carrey doen het altijd goed. Vooral wanneer het verhaal een beetje meewerkt en de grappen goed zijn. Ze zijn hier in ieder geval in grote getale aanwezig en meestal goed genoeg voor meer dan een glimlach. Het gegeven van een beroepsleugenaar die plotseling eerlijk moet zijn is dan ook erg leuk gevonden. De verplichte en voorspelbare moraal nemen we daarom maar op de kop toe.

Goed.

Lang geleden dat ik echt om een comedy heb moeten lachen.

Deze film is het gelukt, dat neemt niet weg dat er ook nog veel flauwe grapjes tussen zaten.

Maar over het algemeen is de humor in de film meer europees dan Amerikaans, zou ik zeggen.

Het plot is ook best origineel en leuk uitgedacht.

Als minpuntjes noem ik het einde, dat zeer voorspelbaar is en max het zoontje, die uiteraard nog geen topacteur kan zijn.

erg grappig voor een comedy 3,5*

Aardige film over een advocaat wiens zoontje wenst dat zijn vader een dag geen leugens kan vertellen. Een redelijk geslaagde one-joke-movie die gemakkelijk wegkijkt. Wel wat voorspelbaar en braaf allemaal. De grootste troef is uiteraard Jim Carrey die hier genoeg ruimte krijgt om zich uit te leven.

Ugh.

Met die liar-lawyer grap in het begin heb je meteen het beste al achter de rug en ook dat was niet meteen om naar huis te schrijven. Kan Carrey best hebben, maar als hij een hele film alleen maar bekken kan trekken is de lol er toch ook snel af.

Het idee is nochthans best grappig en zou best wat leuke scenes kunnen opleveren, jammer genoeg doet Shadyac er alles aan om er een melige kinderfilm van te maken. Brave grapjes, een kinderachtige Carrey, één of ander lullig gezinnetje en zelfs de muziek die geregeld sprookjesachtig klinkt.

Stoor mij vooral aan de scenes in de rechtbank, maar ook bijv. de roast. Nu is geloofwaardigheid misschien niet het hoogste goed in dit soort films, maar sommige scenes vereisen dat normale personages zo énorm dom moeten zijn (die rechter) dat het gewoon irriteert. Allesbehalve leuk of grappig.

Carrey heeft een paar zeldzame momentjes en de verregaande onnozelheid van de scene met het vliegtuig kon ik dan nog wel appreciëren, maar verder amper uit te zitten.

1.0*

Plezierig en deels geslaagd ondanks een waanzinnig bekkentrekkende Carrey.

Deze film leunt voor 95% op de fysieke humor en gekkebekkentrekkerij van Jim Carrey. Dit kan hij natuurlijk als geen ander en hij trekt hier ook weer alle registers open, maar... je moet ervan houden. De film is erg flauw en sentimenteel, waardoor het bijna een kinderfilm lijkt. Daarom is het vreemd dat er wat scheldwoorden en bijvoorbeeld een middelvinger voorbij komen. En natuurlijk de bekende lift scène.

“I wish, for just one day, Dad couldn't tell a lie.”

Het betere gekke bekken werk van Jim Carrey. Liar Liar is zeker geen perfecte film, maar Carrey weet er altijd wel wat van te maken. En hier mag hij helemaal losgaan als Fletcher Reede, een advocaat die door een wens van zijn zoontje 24 uur niet kan liegen. Nogal een probleem voor een advocaat.

Dit levert een aantal komische situaties op, die door Carrey ten volle worden benut. De verhaallijn met zijn ex-vrouw en zoontje levert genoeg sentimentele en zoetsappige situaties op, maar de film gaat nooit over het randje. Het ligt er allemaal wel heel dik bovenop en natuurlijk komt Fletcher tot inkeer, maar dat weet je in dit soort films. Prima vermaak.

Toch wel een van de betere films van Carrey, in ieder geval de beste die hij onder regie van Shadyac heeft gedraaid. Er zit lijn in het verhaal, het bekkentrekken is redelijk functioneel en niet storend, lekker sfeertje en het belangrijkste: er valt best wat te lachen. Humor voor jong en oud(alhoewel beter niet te jong) doet bijna vergeten dat dit eigenlijk een wel erg sentimenteel verhaal is. Grappen zijn vaak gewoon ijzersterk, en dat is de voornaamste kracht van Liar Liar. Dit had ook zo maar een film van Jerry Lewis uit de jaren zestig/zeventig kunnen zijn(als compliment bedoeld), en ik geloof dat juist dat het gene is wat Jim nou eigenlijk altijd al het allerliefste wilde.

Eigenlijk nog best lollig.

Opnieuw opgezet vanwege Carrey. Hij weet me wel te trekken, maar het blijft natuurlijk een beetje een love it-hate it acteurtje en zet rollen neer die alleen Carrey kan uitvoeren. (Gek met een elastisch gezicht). Na Ace Ventura was dus Liar Liar aan de beurt.

Veel beter en leuker dan Ace Ventura. Natuurlijk is het idee een beetje simpel en is het acteerwerk buiten Carrey niet altijd even indrukwekkend maar toch. Het levert en paar dolkomische scenes op en daarmee worden er dus echt wel leuke dingen met het idee gedaan.

Visueel niet bijzonder, camerawerk ook niet bijzonder, maar Carrey weet er weer een grappig en overdreven potje van te maken, waarmee deze film toch nog wel redelijk geslaagd is. Heb wel een paar keer moeten lachen.

Toch met aardig wat zin deze film gestart, en ik heb soms aardig gegniffeld. Ik had ‘Liar Liar’ eigenlijk best spontaan opgezet, en geen idee wat ik er van moest verwachten. Ik heb niet altijd een hoge pet op van Carrey, soms vind ik het een beetje te opgezet overkomen en vervelen de gekke bekken van de man soms wel een beetje, zeker in deze film had ik na een half uur gekke bekken trekken er wel een beetje genoeg van, en was het eerder lachen als een boer met kiespijn.

Ik wil mijn meningen wat korter houden bij sommige films, ook omdat het eigenlijk weinig zin heeft om sommige films open te leggen en uit te spitten wat er gebeurd is, als het dan zowaar helemaal speciaal is. ‘Liar Liar’ is ook zo’n film die we even snel door gaan spreken, en ik denk dat ik dat vaker ga doen vooral door de weeks als ik gewerkt heb, en te moe ben om 2 pagina’s vol te typen.

De cast is leuk, hoewel ik niet zo’n waanzinnige fan van Carrey ben (nog niet?) maar, ik heb echt wel eens gelachen om deze gek. Vooral de lift scene vond ik geweldig en zie mezelf dit zo ook nog wel doen. Of de eerste momenten dat hij niet kan liegen, erg leuk. Maura Tierney deed het ook prima en de jonge Justin Cooper was redelijk. Ik ben gewoon geen fan van kinderen in films.

“It is only out of sheer morbid curiosity that I am allowing this freak show to continue.”

Het verhaal gaat over een advocaat die een erg slechte vader is, stelt zijn zoontje vaak teleur en laat zijn werk meestal voor gaan op zijn familie. Op een dag heeft hij weer gelogen tegen zijn zoontje die later wenst dat zijn vader voor één dag niet meer liegt. Zijn wens komt uit maar best ongelegen, en nu moet Carrey de hele dag de waarheid spreken tegen iedereen. De komt niet altijd ten goede uit maar zo leert hij wel zijn ware ik te kennen. Ook moet hij er voor zorgen dat hij een nogal tutterige vrouw laat winnen in een rechtszaak maar zonder te liegen lukt dit hem niet, hij moet alles op alles zetten om de vrouw vrij te pleiten en dit levert soms komische scénes op.

Ja, allemaal leuk en aardig maar het werd nergens echt héél speciaal. Heb af en toe echt wel gelachen maar spectaculair was het niet. Al om al een leuke film op eens opgezet en gezien te hebben maar daar blijft het al snel wel bij.

3.0*

Vrij typisch verhaal van een vader die teveel werkt en z’n gezin verwaarloosd, maar die we desondanks toch sympathiek moeten vinden. Had zo een film kunnen zijn met Robin Williams. Tom Shadyac werkte hierna ook met Williams in Patch Adams en je ziet in deze film al dat hij veel de sentimentele, dramatische kant op wil. Maakte Shadyac een paar jaar eerder nog leuke ongein met Carrey in Ace Ventura, in Liar Liar moeten we geregeld ook het drama voelen. Vooral de muziek wordt steevast enorm dik aangezet, zodat we Carrey - en vooral zijn zoontje - enorm zielig vinden. Tussendoor trekt Carrey de ene na de andere gekke bek. En juist die gekke bekken werken hier het minst, Liar Liar is duidelijk geen Ace Ventura of The Mask, waar die gekkigheid van de komiek met smoel van elastiek juist goed tot z’n recht komt.

Bij een herziening is in Liar Liar eigenlijk Cary Elwes het meest geestig. Hij speelt zo’n heerlijke sympathieke sul, die het qua populariteit niet kan winnen van Carrey. Het is een saaie oetlul, maar wordt geen moment onsympathiek neergezet. Alsnog moeten we schijnbaar juichen voor Carrey, die een dag niet kan liegen. Dat levert geestige momenten op in de rechtbank, waar de film zich grotendeels afspeelt. Maar het blijft vreemd dat iedereen - inclusief Carrey zelf - verbaasd is als ons hoofdpersonage uiteindelijk toegeeft dat hij van zijn zoontje houdt. Dat wordt in de film niet gebracht als voor de hand liggend, maar als een grote eye-opener en de conclusie van de film. Verder is Liar Liar een aardige en sympathieke komedie, die jammer genoeg iets teveel leunt op mierzoet drama. Anderzijds gaat de fysieke komedie Carrey best goed af, hem zien worstelen met een pen blijft een geinig schouwspel.

3 sterren.

Uit de tijd dat voor Jim Carrey nog niets te gek was; op het audiocommentaar van de DVD vertelt regisseur Tom Shadyac dan wel dat dit een poging van Carrey en hemzelf was om een iets volwassener film te maken die wat meer "grounded" in de werkelijkheid was, maar voor mij blijft dit toch eerst en vooral een bijzonder grappige komedie waarbij ik amper opmerk dat Carrey's personage nu iets meer op een mens lijkt dan bijvoorbeeld Ace Ventura – en gelukkig maar. Indertijd vond ik deze film hilarisch, en nu eigenlijk nog steeds, met een hoog tempo, veel grappen en een onnavolgbare Carrey. De scène met het toupetje is en blijft een hoogtepunt.

En na The Mask vorige week nog even verder op de Jim Carrey toer met deze Liar Liar die ik in december al opgenomen had en nu samen met The Mask wel mooi uitkwam als vervolg.

Het verhaal is in ieder geval duidelijk rond advocaat Fletcher Reede die er alles aandoet om de winst binnen te slepen voor zijn clientèle en firma. En daar is de thuissituatie vaak het slachtoffer van en dan met name zijn zoontje die hij meermaals de wereld belooft maar zelden nakomt. De kleine veroorzaakt met een goed bedoelde actie een kettingreactie van gebeurtenissen waar Fletcher slechts eerlijk kan zijn en de waarheid kan zeggen voor één hele dag. Simpel, cliché, nogal feel good, ja, ja, ja....maar men weet toch wel een paar behoorlijke tot leuke grappen te bedenken binnen Fletcher's werk en priveleven waar het duidelijk is dat Shadyac een hoop ruimte aan Carrey had gelaten om het on the spot in te vullen zoals te zien is in de bloopers na afloop waar het moeilijk is een strak gezicht te houden bij de man, er altijd een grap op de loer ligt, niet altijd alles lukt maar soms toch ook weer briljant is alleen niet van toepassing zoals het 'a goose' momentje.

Verder kan Liar Liar rekenen op de prachtige Maura Tierney die ik in ER ook altijd al erg leuk vond, is Jennifer Tilly perfect als bitch, is Anna Haney scherp als een mes in de vorm van assistente Greta en is Cary Elwes perfect als Magoo. Die man is in welke vorm dan ook altijd bijzonder irritant. Buiten dat zijn er duidelijk Ace Ventura trekjes te zien in het karakter Fletcher en is het heerlijk hoe hij het over zichzelf afroept met alle eerlijkheid als gevolg. 'I've had better.' Nu is het einde natuurlijk suikerzoet met de keuze van moeder om toch te blijven en een soort van nieuwe kans voor Fletcher, maar gelukkig maken scenes zoals de vergaderzaal met notabelen en de stennis in rechtzaal, het toilet en de uiteindelijke maas in de wet veel goed.

Eindresultaat is dan ook niet perse een hele goede film maar wel een redelijke film, want bij Ace Ventura en vooral The Mask komt deze Liar Liar niet in de buurt die veel meer de koers neemt naar een beetje brave familie film en vooral best acceptabel als comedy op een verloren middag.

Wat een kinderachtig gedoe. Echt de Carrey zoals we hem best kennen maar ik kon deze film minder goed verdragen dan vroeger. Trop is teveel. Geef toe dat ik ook soms wel heb moeten lachen met zijn clownerijen en het idee van de man die 24 uur lang niet kan liegen is ook wel goed gevonden. Dat was een bodemloos vat om moppen uit te tappen.