menu

Tabu (2012)

mijn stem
3,24 (74)
74 stemmen

Portugal / Duitsland / Brazilië / Frankrijk
Drama / Romantiek
110 minuten

geregisseerd door Miguel Gomes
met Teresa Madruga, Laura Soveral en Ana Moreira

De oudere Portugese dame Aurora en haar Kaapverdische hulp in de huishouding wonen naast Pilar, wier doel in het leven is om goed te doen. Niet dat ze enige erkenning krijgt voor haar inspanningen. En al helemaal niet van de wantrouwende Aurora, die in de haar resterende jaren het liefst haar beetje spaargeld erdoor jaagt in het casino in Estoril. Als de oude Aurora sterft, komt Pilar achter een geheimzinnige brief, die haar op het spoor brengt van een oude geliefde van Aurora.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=i5QOmeowOpo

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Onderhond
1,0
Portugezen en hun kolloniaal verleden.

Portugal blijft voor mij een bijna ondoorgrondelijk land. Het ligt ergens verstopt achter Spanje, ik weet amper wat de hoofdstad is en ook het taaltje kan ik maar moeilijk thuisbrengen. Ergens vind ik het best jammer, ik zou er best iets meer over willen weten, maar in dat opzicht is deze film dan misschien weer net iets té specifiek.

Het kolloniale verleden van Portugal is nu niet meteen een geweldig aansprekend thema. De symboliek die in deze film gebruikt wordt is vooral erg droog. Als ik een aantal opmerkingen hier lees klinkt het aardig eenzijdig (als in veel oog voor kritiek maar weinig anders), los daarvan ken ik Portugal ook niet genoeg om in te schatten of het ook écht een issue is. Zo heeft België ook een kolloniaal verleden maar geen haan die daar tegenwoordig nog naar kraait. Anderzijds kan dit ook Portugal's Hiroshima zijn (een thema dat nog steeds actueel is en waarvan het land nog steeds duidelijke sporen draagt).

Soit, de film zelf is klassiek arthouse. Zwart/wit doet oud en belegen aan, zonder de release datum en de iets modernere setting is het niet meteen duidelijk uit welk tijdperk deze film nu juist komt. Brakke dialogen (die Engelse zijn écht stuntelig, en niet gewoon 'we spreken beiden maar moeilijk Engels' stuntelig), trage vertelling en weinig enerverend. Het tweede deel wordt hier omschreven als wat experimenteler, vond dat nogal tegenvallen, zeker omdat net dat deel heel wat verhalender werd.

Wie zich geroepen voelt om de film uit te pluizen heeft er waarschijnlijk wel een aardige brok aan, maar de vlakke bovenlaag, de saaie vormgeving en het oninteressante achterliggende thema nodigden mij daar nu niet bepaald toe uit.

Eentje om snel te vergeten.

1.0*

avatar van Brix
Vannacht te zien op ARTE TV > 00:25 uur

3,0
Is één van die films die begint met het einde...en daarna het gebeuren overlaat aan een verteller.
Acteurs zijn aldus amper te beoordelen in een verhaal dat niet meer brengt dan wat klassieke passie en romantiek in het Afrika, wellicht van einde 50-iger jaren als colonisten zich gaandeweg bedreigd voelden door de inheemse bevolking. Film licht hieromtrent vaag enkele sluiers op.
Cinematografisch heeft de film misschien wel iets bijzondere. In zijn geheel is hij echter niet zo overtuigend, laat staan meeslepend

avatar van eRCee
4,0
Wat een wonderlijke film is dit. De stijl van Tabu herinnert aan de Nouvelle Vague van de jaren '60, met het zachte zwart-wit, het 4:3 kader, het spelen met geluid, de voice-over. Vooral Godard en dan met name Pierrot le Fou lijken me inspiratiebronnen (denk aan de dansachtige scene in de wildernis, waar je Belmondo en Karina bijna denkt te zien). Prachtig vond ik de soepele cameravoering, die een bepaalde eigenheid over zich heeft zonder te forceren. Even schitterend is de muziek, die binnen het filmverhaal wordt opgevoerd en vol zit met Portugese weemoedigheid. De manier waarop het verhaal verteld wordt versterkt de tragiek, waarbij ik moet zeggen dat vooral het tweede deel van de film me wist te grijpen. Dat een aantal details (bijvoorbeeld de beschuldiging van hekserij die Aurora over haar bediende uitspreekt) pas retrospectief op z'n plek valt is een leuke bijkomstigheid. Tot slot is de setting, van koloniaal Afrika, perfect en wordt er geregeld een bijna surreëel randje gecreëerd. Tabu is kortom een prachtige film die lichtheid en zwaarte combineert. Onbegrijpelijk onderschat hier.

avatar van eRCee
4,0
Onderhond schreef:
Zo heeft België ook een kolloniaal verleden maar geen haan die daar tegenwoordig nog naar kraait.

Huh? Je hebt de bestseller Congo van Van Reybrouck gemist? En ik dacht dat er in België toch ook wel een schaamte taboe heerst over de gebeurtenissen in Rwanda.
Los daarvan begrijp ik het argument niet. Kan je het als filmmaker niet juist als je taak zien om een bepaald onderbelicht thema voor het voetlicht te brengen?
Denk je ook niet dat de titel van deze film veelzeggend is?


avatar van Flavio
3,5
Flavio (moderator)
geplaatst:
Mooie film, al kan hij toch niet tippen aan Aquele Querido Mês de Agosto. Ik vond de structuur wel werken, de flashback genaamd Paraiso werd een vertelling met beelden dankzij de voice over en het ontbreken van dialogen. Het had af en toe ook wel iets grappigs maar ook iets gemaakts dat je alle geluiden hoort op de stemmen na. Met het eerste deel worstel ik nog wel een beetje. Het personage Pilar is uiteindelijk niet erg belangrijk, zij stuurt het verhaal een beetje aan. Ze staat zelf misschien symbool voor het oude Portugal, godsvruchtig maar ook naïef. Maar wat dat Poolse meisje verder in de film te zoeken had? "Taize" dat ter sprake komt moest ik even opzoeken, dat blijkt een religieuze groep te zijn die vooral jonge mensen aantrekt.

Het tweede deel zoomt dan in op de jonge jaren van Aurora. Uiteindelijk vond ik het koloniale verleden een interessantere invalshoek dan de romance- die spetterde nou niet bepaald van het scherm af. De jonge Aurora leek overigens wel behoorlijk op de oude versie. De Portugezen leefden in hun eigen wereldje van luxe, jachtpartijen en gekte, nauwelijks geïnteresseerd in het land en de bevolking die ze onderdrukken. De krokodil lijkt symbool te staan voor Afrika in de ogen van de Portugezen: eerst een leuk hebbedingetje tot het groeit en sterker wordt en los gelaten moet worden voor het zich tegen hen keert. De Afrikaan heeft in beide delen de rol van bediende, de dekolonisatie is kennelijk nog altijd niet voltooid.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:17 uur

geplaatst: vandaag om 22:17 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.