Django Unchained (2012)

Ben ik met je eens, en dat er om verduidelijking wordt gevraagd is ook niet meer dan logisch. Al kan dat ook weer iets anders zeggen, dat ie een cineast die hij jaren de wind van voren geeft hij wel zo open minded is dat ie toegeeft als ie een goede film maakt.

Ik heb IB ook op 0,5* staan (de rest van QT heeft wel ee voldoende) dus ik kan ook wel wat gaan verwachten dus .

super film, doet denken aan inglorius bastards 4,5 sterren

Is het plot zo belangrijk dan in deze film? Kill Bill en IB hadden ook een mager plot maar dat is ook niet de reden waarom ik die films waardeer. Het gaat mij puur om de dialogen, beelden en de sfeer en natuurlijk de afrekening bij de films van QT. (Een close up bv. van wit katoen onder bloed, windt me al aardig op moet ik nageven)

(DU niet gezien)

Het plot is ook in deze Tarentino niet zo belangrijk maar de dialogen zijn wel weer indrukwekkend.

Om de forse lengte van deze film te legitimeren, wellicht. Een aantal scènes hadden mijns inziens gewoon ingekort mogen worden, of misschien geheel geschrapt.

Maar de briljante momenten weten dit ruimschoots te compenseren. Mij deed DU niet megalomaan aan, echter zou ik die eventuele kritiek wel enigszins begrijpen.

Ik had liever gehad dat de plot made sense.

"I think we all think the bags was a nice idea. But, not pointing any fingers, they could of been done better. So how bout, no bags this time, but next time, we do the bags right, and then go full regalia."

Fantastisch.

Echt zo'n scene die prima in 1 van de Monty Pythons had gekund

Ja ik haalde het door elkaar.

Het plot bij zijn vorige films Reservoir Dogs, Inglorious Bastards, Jacky Brown was redelijk indrukwekkend +die eindigen in een grande finale. Nu vind ik het bij Django redelijk straightforward, en te licht (zeker door de enorme naiviteit van de hoofdrolspelers, die toch redelijk "cunning" zijn). En de finale bij Django, tja die trekt op niks.

Me even terugtrekken en kijken wat de usual suspects op MM hierover te zeggen hebben.

Gisteren dacht ik er nog aan waarom IB en DU niet tot Tarantino's beste horen en dat is omdat de scenes in die films lang niet zo memorabel zijn als in zijn oudere films en dat heeft allemaal te maken met de soundtrack die ik bij zijn laatste twee films niet eens meer voor de geest kan halen.

Pulp Fiction heeft de dans scene waarbij Honey Bunny en Vincent Vega high van de heroïne mee gaan doen aan dans wedstrijd met het nummer Chuck Berry - You never can tell. Dat nummer is van Pulp Fiction, wanneer je dat nummer hoort denk je meteen aan Pulp Fiction.

Reservoir Dogs heeft de scene waar Michael Madsen iemands oor afsnijdt met een radiopresentator die het nummer 'stuck in the middle with you' aankondigt waarbij dat nummer onlosmakelijk is verbonden aan de film.

IB en DU hebben niet van zo'n sterke (aparte) scenes waar de soundtrack zo'n sterke rol speelt waarbij de hele wereld als het ware die nummers aan Tarantino verbindt.

Dat is imo het verschil tussen een vermakelijke en een geweldige Tarantino.

lil green bag was toch het openings nummer?

KB heeft de beste soundtrack...

Ik vond het scenario van Basterds een bij elkaar geraapt rommeltje en veel te breedsprakig.

Stuck in the middle with you is het nummer bij de oorscene.

Blijkbaar toch niet zo'n indruk gemaakt op Fortune.

Haha ja, ik typ gewoon de verkeerde naam in

Ook memorabel idd

Wat ik er eigenlijk mee wil zeggen is dat dat allemaal soundtracks die ik daarna nog wel wil hebben en bij IB en DU is dat totaal niet het geval.

Klopt: alles wat tarantino wil vermelden wordt in de wok gebakken tot een nogal merkwaardig geheel. Maar de scenes met die enge nazi's zijn wel erg goed en je blijft je vermaken.

stuck in the middle with you denk ik opeens aan.

ja Freudiaanse vertyping .

Oneens. Elke western van Leone is beter dan deze western (en de gemiddelde western trouwens).

Alsof dat objectief vast te stellen is ..

Dat laatste feit was duidelijk Tarantino's opzet bij IB. Het leek meer op een toneelstuk dan een film. Zeer goed ineen gestoken, en alle plotjes uiteindelijk in een mooie filter naar de finale toe.

Die openingsmonoloog met Landa was gruwelijk goed, die kelderdiscussie was tevens subliem omwille van de plotse sfeerverandering (van leuke vermakelijke tijd tot bijtende spanning).

Wat ik ook heerlijk vind aan IB is dat de vrouwelijke karakters "hun mannetje" met bravoure doorstaan en zeer actief aan het verhaal bijdragen. Ik voelde sterk mee de karakters of hun plannetje ging lukken, enorme spanningsboog(bij Django kon het mij geen fluit schelen).

Dit komt ook misschien omdat Waltz in het goede kamp zit bij Django, en net Dicaprio het nog doet als "slechterik" (een ongewone rol) maar Foxx een karikaturale en vrij leeg figuurtje neerzet met een simpel doel.

Misschien nog eens IB herbekijken, dan versta je me missch beter (zonder je daarbij te proberen overhalen weliswaar).

Alsof hij dat zegt. Hij zegt dat hij het er oneens mee is, waarna hij vervolgens zijn mening geeft.

Wat een heerlijke film heeft Tarantino gemaakt! Glansrol van Christoph Waltz. En de muziek is ook super!

Zo lees ik het niet (en zo staat het er niet), en zo ja, qua reactie heeft het niet zoveel waarde als je alleen aangeeft oneens te zijn zonder ook maar enig argument te geven. Zeg dan niks.

prima film .

maar hij duurt 165 minuten naar mijn mening veel te lang.

Nee, een rommeltje juist! IB heeft een slecht scenario. Ook daar leek T niet te weten hoe tot een finale te komen.

Een wat kleine tegenvaller, die vooral tussen alle filmische spielerei vergeet dat een goed verteld verhaal toch wel zeer belangrijk is,

De plot is wat mager, maar dat maakt niet uit. Leone had ook films die in de basis niets meer waren dan ‘3 mannen gaan op zoek naar een schat’, maar ik mistte wel maar al te vaak in deze Django Unchained een narratieve drive en een alomvattende spanningsboog. Het leek meer een verzameling losse scènes, die alle op zich wel werken, maar als geheel niet waardoor je de 165 minuten wel gaat voelen. Sommige scènes leken ook wat saai en zo af en toe viel alles ook helemaal stil. En dat is jammer, want voor de rest werkt dit wel verdomd goed.

Visueel is het een prachtige prent - misschien wel Tarantino’s mooiste. Heerlijk uitgepuurde beelden, supergebruik van het brede bioscoopformaat, heerlijke belichting (schilderijen van Rembrandt soms), mooie dieptewerking tussen wat dichtbij staat en veraf, af en toe fijn gebruik van de zoomfunctie en mooie evenwichtige shots alom. Ook een mooi vol kleurenpalet dat dan wel wat kitsch aandoet, maar dat wel past binnen deze film. Ook de montage is prima, vooral in overgangen naar een volgende scène, alsof er even weer aan de slinger wordt getrokken. Al is dat ook negatief uit te leggen dat het zo voelt, gezien wat ik hierboven allemaal zei. De muziekscore is niet direct memorabel zoals die van Pulp Fiction, maar werkt in de film op de momenten wel en daar gaat het om.

Het acteerwerk is over de breedte bovengemiddeld, met Waltz weer in een uitschietende rol, al had ik af en toe het idee dat hij iets te veel naar Heath Ledgers Joker heeft gekeken. Die verhaaltjes, de stem, de maniertjes. Deed me er vaak aan denken. Blijven over die heerlijke schietscènes (altijd volgt een ferme straal bloed subtiel de kogel uit het lichaam) en natuurlijk het een en ander in verband met slavernij. Dat zal Tarantino’s primaire doel niet zijn geweest, maar geeft wel af en toe wat extra diepgang.

Al met al wel vermaakt met een redelijk originele film, al komt het wat onsamenhangend over en duurt de film door momenten minstens een half uur te lang.

Hoewel ik een liefhebber ben van Tarantino, vind ik zijn films voorspelbaar geworden. In grote lijnen blijven zijn veelal cartooneske verhaaltjes hetzelfde vertellen. Ook nu draait het weer om fraai geëtaleerd sadisme, cinefiele verwijzingen en dan de ‘’ big vengeance’’. Maar misschien had het in het geval van slaverij toch iets diepgravender gekund. De film was nog aardig tot het moment dat Waltz DiCaprio doodschoot, niet alleen werd hiermee een gat in het scenario geslagen, de film kreeg een hoog Lucky luke-gehalte en een Tarantino-sausje toen we van alle kanten mannen (zoals in ‘’ Kill Bill”) naar binnen zagen rennen en als zombies (zoals in ‘’Dusk till dawn’’ ) aan stukken werden geschoten.
Tijd om een kopje koffie in te schenken.

Woody Allen zei het al: een film moet niet langer duren dan 90 minuten. Dit was een film die absoluut in die categorie valt. Django unchained is geen epos, maar een dun en bij vlagen absurdistisch verhaaltje tegen de achtergrond van een groot menselijk drama. Verkeerde combinatie van onderwerp en regisseur zullen we maar zeggen. Ook Inglourious Bastards begon goed maar verzandde ook op het eind in een middelmatige film…
Tarantino moet zich beperken tot subcultuur en misdaad-genre, zoals in zijn twee beste films Reservoir dogs en Pulp Fiction. We zien Martin Scorsese ook zijn handen niet branden aan grote historische gebeurtenissen. Mogelijk vallen zijn filmische anachronismen in deze tijd ook steeds meer uit de toon, vooral als je ziet dat Amerika thans sociaal, politiek en etnisch een verscheurd land is. En waar een zwarte president verbinding probeert te zoeken zou je van een invloedrijke regisseur iets meer mogen verwachten.

In grote lijnen eens met wat hierboven staat. In eerste instantie niet helemaal verzadigd. Vooral tegen het einde aan wordt het een groot zooitje met veel te veel dezelfde soort scenes die eigenlijk helemaal niet zo bijzonder zijn. Misschien vond ik de Monthy Python achtige scene met de gemaskerde mannen nog wel het meest memorabele in deze film... Christopher Waltz, Jackson en Leonardo Dicaprio zetten overigens wel sterke rollen neer, al kwam het ook allemaal wel iets te bekend voor. Jamie Foxx vond ik vrij gewoontjes en eenzijdig.

@mr.Prizzi: je hebt grote spoilers in je bericht staan. Tussen spoilertags plaatsen aub!