Yi Boh Lai Beng Duk (1996)

De Aziaten kunnen er af en toe wat van, een stukje exploitatie cinema op het doek zetten. Hoewel iemand als Miike (om even een bekend voorbeeld te nemen, hoewel ik slechts een stuk of 6 films van hem zag) er verder nog wel (letterlijk) moois van maakt, is dat hier eigenlijk helemaal niet zo. Het acteerwerk is te slecht voor woorden (hoewel cultheld Wong wel een ideale psychopaat is), het is ontzettend lelijk gefilmd, de muziek is afgrijselijk en dialogen zijn lachwekkend (en dan ook nog eens vreselijk nagesynchroniseerd). Toch is het een vrij vermakelijke film. Veel komische en erg gore momenten goed gedoseerd (want veel), zorgen toch voor een voldoende. De moeite waard voor iedereen die van zulke 'troep' houdt. 3 sterren dus.

Heerlijk foute film. Lekker over-the-top in alles. Heb flink gelachen.

Heerlijke over de top Sick movie, vol ranzigheden en ook nog bizare humor, precies de goede combinatie.

Anthony Wong speelde goed als Kai San een moordenaar met een zieke geest die af en toe nog wat weg heeft van Ichi. In deze film word alles uit de kast getrokken: Verkrachtingen, veel bloed en vlees, het Ebola Virus. Deze film is echt een must voor een gore liefhebber. Het verhaal is simpel, maargoed, dit soort films kijk je zowiezo niet voor het verhaal maar voor de ranzigheden.

Enkele voorbeelden van heerlijke over de top scene's:


-Die schaarscene in het begin.
-Hoe Kai San iemands kop verpletterd met een tafel
-Kikkervil scene
-Kai San die geil word als zijn collega met zijn vrouw sex heeft en dat hij even een stuk varkensvlees opensnijd en zijn leuter in die snee steekt en dan nog klaarkomt ook en even later serveert ie dat stuk vlees ook nog.
-Dat rituele kippen slachten in dat Zulu dorp, en met al die ernstige zieken eromheen.
-Die Zulu-verkrachting scene was wel hard.
-De oog uitzuig scene
-Hoe hij van zijn slachtoffer hamburgers maakt en dan die afgeschraapte botten op het aanrecht
-Die operatiescene in het ziekenhuis.
-En natuurlijk: hoe idereen geinfecteerd raakt
-en het einde: Ebola, Ebolaaaaa!!!!

Gewoon een film waar je van moet houden, als je goed tegen viezigeden kan. Wat wel een beetje jammer was was de ondertiteling van die Shockdvd: Die soms amper tot niet te lezen was bij teveel licht of witte kleuren in de film. Maargoed, dat staat de pret niet in de weg.

Als je van het geweld van Ichi the killer houd moet je deze ook eens proberen.

4,5*

Wong steelt de show in deze film.

Een goeie film is dit niet bepaald. Vaak erg slecht geacteerd (ook Wong), lelijk in beeld gebracht, enorm cheesy score.

De humor redt echt de film. Hoe wauwelig Wong soms ook staat te acteren, hij speelt z'n rol fantastisch. Compleet apatisch en met volle zin voor vernieling raast hij door de film heen. Al brandend loopt hij Yiii-boooo-laaaahhh te roepen en probeert hij nog mensen te besmetten. Echt heerlijk.

Verder veel smerige én grappige scenes, met een gory uitschieter (het villen van een lijk.)

Hoe fout sommige cuts ook (die semi-safari in de film ), ze maken het geheel alleen maar grappiger.

3*

Eindelijk maar eens opgezet dit gisteren.
Erg genoten van de ongelooflijk foute dialogen en droge one-liners. Acteren was soms tot het slechtste aan toe, - maar kon mij vooral erg vermaken met het personage van Wong.

Hij brengt zijn personage heerlijk bizar en twisted, maar vooral zeer komisch.
Veel gore is er niet vond ik - Vond eigenlijk vooral die kikkerscene en die scene dat die al dode muis overreden word erg genietbaar op dat vlak]: Niet ranzig ofzo, maar tof gedaan met die overdreven foley geluiden.

Einde geeft de film echt nog even een goeie boost. Als hij erachter komt dat hij de drager van het virus is en iedereen - zelfs als ie in de fik staat in het gezicht probeert te spugen, kan ik enkel lachen.

Had het veel fouter (slechter) verwacht - maar dit viel alleszins mee. Werkt vooral positief omdat alles gewoon maar gebracht word alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Goed ding voor een filmpje als dit. Lache!

3.5/5

Leuk!

Erg fout filmpje die dankzij z'n overdreven ranzige gebeuren totaal niet serieus genomen wilt worden. Wong steelt hier idd de show, erg komisch neergezet personage die de film voor een groot deel wel weet te dragen.

Het is een redelijk smerig gebeuren en weet daardoor constant erg amusant te zijn, precies waar ik zin in had. Het verhaal is best onderhoudend, vooral tegen het einde zorgt het voor wat leuke situaties met betrekking tot het overdragen van het virus. Sowieso een lekker bombastisch einde waar hij zich goed uit kan leven.

Al met al zeer vlot kijkvoer, echt een topper is het niet maar het biedt genoeg grappige en zieke stukjes dat er verder maar weinig fout kan gaan.

Wat een pareltje.

Op een bijzonder fijnzinnige manier weet Ebola Syndrome problematiek weer te geven zoals rassenhaat in Zuid-Afrika en ambitie in een wereld waar je verheffen uit de klassengebonden samenleving onmogelijk lijkt. De ondertoon in het verhaal is duidelijk een terechte frustratie waar het hoofdpersonage maar niet van los kan komen en dan vooral door zijn afkomst en ongelukkige achtergrond. Op die manier geeft de film een degelijk portret waar een hoopvolle immigrant in de 20ste eeuw zoal mee te kampen heeft.

Kai kan zich halfweg de film echter losmaken van zijn uitzichtloze situatie. Op dat moment lijkt de film te tonen dat de American Dream zeker nog niet dood is, zelfs in de moeilijkste gevallen. Door hard te werken en zich op zijn doel te richten slaagt Kai er immers in de zaak over te nemen en behoorlijk wat geld te verdienen. Het blijkt echter een luchtbel te zijn, die op het einde van de film op een explosieve manier wordt doorprikt. Samen met Kai brandt het ideaal van de American Dream op.

Ook vandaag de dag is de film nog actueel. Het botsen van de Zuid-Afrikaanse, Aziatische en Zuluculturen vormt een degelijke parabel die niet zo veraf staat van onze multiculturele samenleving vandaag de dag. Ik zag er ook kritiek in op de oorlog in Irak, maar daar ben ik niet zeker van.

Deze zwaarmoedige thematiek is nog niet alles wat Ebola Syndrome te bieden heeft. Omgaan en verantwoordelijkheid nemen met overdraaglijke ziektes (de film begint niet voor niets in de jaren 80, toch wel het decennium waarin aids op de voorgrond kwam) en ethische vraagstukken betreft de vleesindustrie passeren eveneens de revue.

Neem daarbij enkele emotionele treffers (de hereniging van Kai met zijn familie komt in me op, maar ook de bijzonder sensuele vrijscenes mogen vermeld worden) en ik kan besluiten dat we hier met een tijdloze klassieker te maken hebben die ook aan de allerkleinsten enkele fundamentele waarden kan bijbrengen.

Had na een hoop verhalen op internet toch veel meer gore verwacht. De film werkt dan ook voornamelijk door zijn compleet wanstaltige eerste 40 minuten waarin seks en bizarre dialogen elkaar in hoog tempo opvolgen. Ook meteen de eerste keer dat ik seks in een Hong Kong film heb aanschouwt, meestal zijn ze daar toch iets preutser dan hier als het op naakt aan komt. Ook meteen eigenlijk compleet wansmakelijke scenes, die de hilariteit alleen maar vergroten.

De film kakt echter vanaf het moment dat de hoofdpersoon weer in Hong Kong komt gigantisch in. Geen hilarische dialogen en de gore en naakt zijn ook meteen zo goed als weg. Dat zorgt toch voor een behoorlijk langdradige afsluiting, die het briljante begin helaas behoorlijk onderuit haalt.

Alsnog een erg leuke film, had alleen veel meer over the top gemogen dan hij nu was.

Herman Yau was er in de jaren '90 als de kippen bij toen er in Afrika een mysterieuze, bloederige ziekte uitbrak. Goed materiaal voor een wansmaakfilm, moet ie gedacht hebben, en daar heeft ie ook wel gelijk in. Nu heb ik niet zo lang geleden ook al The Untold Story van hem gezien, en ook daar is Anthony Wong de hoofdrolspeler, in een hele vergelijkbare rol en ook met hele vergelijkbare scenes. En om eerlijk te zijn, ik heb me prima vermaakt met Ebola Syndrome, maar The Untold Story is de betere en ook wat grimmigere film.

Nu zit er ook in Ebola Syndrome een beste portie wansmaak; niet alleen het concept al, maar Anthony Wong is ook een hele vieze smeerlap (schmierend en wel) die er op los moordt, verkracht en in elk opzicht een verwerpelijke eikel is. Perfect om zo'n rans-aap in de hoofdrol te hebben dus. Net als in The Untold Story vermoordt hij meerdere mensen om ze vervolgens als eten te serveren in een Chinees restaurant, maar dat gaat er hier eigenlijk best wel tam aan toe. Daarbovenop is hij ook nog eens Ebola aan het verspreiden, al doet ie dat in het begin onbewust. Het is vermakelijke onzin, maar het is ook wel weer prima dat het na anderhalf uur weer over is, want zo leuk is de humor en de wansmaak ook weer niet. En van de horror hoef je het sowieso niet te hebben.

Zeer amateuristische film met bovendien erg lange saaie stukken. Tussendoor, maar dan voornamelijk uit losse scènes tracht men wat te shockeren. In de eerste plaats met seks- of verkrachtingsscènes. Zo interessant waren die echter niet. Daarnaast hebben we te maken met een psychopaat die wel wat doden op zijn kerfstok heeft. Emoties - behalve woede - kent hij niet. Hij gaat hier steeds erg bruut te werk waarbij er veel bloed vloeit.

Ik vond het bij momenten ook erg onsamenhangend. Dat ebolaverhaal bijvoorbeeld was voor niets nodig. Je had al een prima thema en men had beter dat uitgewerkt dan er nog enkele subplots aan toe te voegen. De film komt daarom chaotisch over met die scènes in de brousse (de cheetah en dat in het dorp).

Al bij al erg matig uitgewerkt. De antagonist is uitermate een arrogante eikel, prima personage op zich, maar wel nogal zwak geacteerd en naar voren gebracht.