Moonrise Kingdom (2012)

De blu-ray kost 9,99 deze week bij bol.com. Voor de beste film van 2012( mijn eigen mening he) is dat erg goedkoop vergeleken met de andere sites.

Feel good romance film met als afwisseling kinderen in de hoofdrol!Gewoon echt tof, fijn gevoel tijdens het kijken en wegdromen in een sfeervol avontuur over kalverliefde en jezelf vinden. Muziek was ook echt een pluspunt.

Anderson wordt wel steeds meer een regisseur van het type Tim Burton. Beide enorm getalenteerd, maar ze maken het zichzelf soms iets te makkelijk met hun typische stijltje.

Grappige en aparte film.

Vooral visueel een klein juweeltje.

Werkelijk iedere scene is prachtig qua fotografie en mis-en-scene.

De all-star cast doet het verder prima en de 2 jeudige hoofdrollen zijn ontwapenend.

Zien!

Als altijd zeer verzorgd, maar de Andersonstijl wordt een beetje een trucje. Het verhaal is (weer) van een soort lulligheid waar de meeste acteurs wel raad mee weten. Maar hun acteren is vooral een echo van andere rollen. Het verhaal deed me denken aan een verhaallijn uit Drowning by numbers van Peter Greenaway, ook zo'n gestileerd en onderkoeld kinderdrama.

Vreselijke film. Totaal niet boeiend, grappig of leuk. Zonde van mijn tijd.

Aardige film, maar heeft weinig om het lijf. Het is net als bij veel Anderson-films erg kneuterig, dit keer uitgedragen door padvinders en hopmannen (how kneuterig can you get) met dunne benen en grote brillen. Overbodige bijrollen van Swinton en Keitel, maar ook de andere top-acteurs zijn matig op dreef. Het meisje was de enige die er uit sprong als getroubleerde puber.

Moonrise Kingdom is soms best amusant, maar een beetje leeg. Het is geen straf om een Wes Anderson film te zien, stilistisch zit het altijd wel goed, maar er zit niet echt progressie in, Rushmore blijft zn beste.

Eindelijk alle Anderson's gezien, die altijd een behoorlijk constant (hoog) niveau weet te halen. Dit ook weer. De typische Anderson humor, het oogt allemaal verzorgd en prettig en het kijkt zo ontzettend gemakkelijk weg. Grootste verdienste vind ik dat de droogkloot humor werkt in combinatie met een warm gevoel. Het is een heerlijk avontuurtje, sommige echt heel leuke scenes, de rest gewoonweg prettig. Heb hier verder niet vel over te melden. 4 sterren. Op nummer 3 in mijn Anderson top 7.

Welke staan er op nummer 1 en 2?

De eerste drie blijven toch wel zijn sterkste.

Vind de Royal Tenenbaums zijn enige grote meesterwerk. Fantastic mr Fox op 2.

Het is inderdaad geen straf om deze film te zien maar aan het einde vond ik het wel af.

Een beetje een (zoals beneden ook wordt aangehaald) kneuterige film. Niet slecht maar dat ik de film nu echt een toppertje noem, nee.

Ik zou zeggen, oordeel zelf want ik vind het vaak makkelijk om een film te beoordelen maar deze......

Zoals ik al eerder zei, het is geen straf! Van ons drie sterren voor Wes Anderson!

Wat maakt die Wes Anderson toch fijne filmpjes.

Geweldig tof uitgangspunt. Een verliefd koppeltje dat niets heeft om voor thuis te blijven, en besluit om samen weg te lopen. Kan je veel kanten mee uit, Anderson maakt er in z'n eigen stijl een schattig, semi-fantasierijk sprookje van. Mooiste scènes in het begin, wanneer ze een eerste keer zijn weggelopen. Die opluikende verliefdheid deed de romanticus in mij volledig smelten. Vond het dan ook erg jammer dat ze zo snel gevonden werden, had anders misschien nog wel een hogere score ingezeten.

Humor is weer subtiel aanwezig, vooral in de details. Het zorgt er weer voor dat ik bijna de hele film wel met een grijns op m'n gezicht zat. Acteerprestaties meer dan degelijk, vooral van de twee kinderen in de hoofdrol. Visueel weer slim kleurgebruik en vooral mooie kadreringen

Weer een dikke 3.5* en alweer zin in een volgende Anderson.

Eerste Wes Anderson die ik zie. Kon er niet zo heel veel mee. Steeds als ik dacht dat het wel wat ging worden nam de film weer een rare wending. Wat meer scenes en screentime voor Suzy en Sam samen had het geheel nog kunnen redden, maar het wat vreemde padvinderij-sausje zorgde uiteindelijk maar voor een knullig geheel, wat mij in ieder geval niet heeft weten te pakken. Zeker naar het einde toe werd het behoorlijk vervelend.

Het is soms aardig creatief geschoten, maar verhaaltechnisch vond ik het niks, en ook de toon van de film kwam voor mij niet zo goed uit de verf.

2* - 2,5*

Hoe meningen kunnen verschillen, dit is mijn 3de Wes Anderson film en de eerste die ik echt kan apprecieren. Royal tenenbaums en Darjeeling express konden net niet de juiste toon vinden, maar in dit prachtig klein verhaal kwam alles samen tot een mooi sfeervol geheel. Want dat is precies hetgene ik hierin kan apprecieren, de unieke karakters en heerlijk naieve verteltoon.

Zeker een aparte film maar ik vond het toch allemaal wat te langdradig en saai.

Heerlijke film!

Wes Anderson creëert in z'n films een aparte wereld gevuld met 'aparte' karakters. Hetzelfde zag ik ook al in The Royal Tenenbaums, die ik binnekort zeker nog eens ga kijken.

Edward Norton is uitstekend vanaf seconde 1. De hele cast doet het eigenlijk goed, ook de kleinere rollen, en de twee tieners konden niet beter gekozen zijn. Ze passen perfect in de rest van het plaatje.
De aan Wes Anderson zo eigen humor is geen "om-de-minuut-haha", je moet er denk ik een beetje voor zijn, anders zie je de film misschien gewoon als 'raar' en kom je er nooit in....

Maar voor mij verveelde hij geen minuut. Vanaf de introductie door de verteller, en de heel goed gekozen en (alweer) aparte soundtrack (met vooral muziek van Benjamin Britten) zorgt dat je dadelijk mee bent.
Ik verwachtte hier wel behoorlijk wat van (en meestal als ik van films veel verwacht, worden die verwachtingen niet ingelost...) maar hier dus zeker en vast wél.
Enkel naar het einde toe (de scene in de kerk en het onweer/storm) vond ik even een minder moment, terwijl de film daar dan (of zo vertellen de meeste films ons toch) tot zijn 'hoogtepunt' zou moeten komen (al heeft Wes Anderson helemaal niet zo'n 'hoogtepunt' nodig).
Maar dat kon de pret zeker niet bederven. Het was ook niet zo dat het echt een 'minder' punt was, maar tussen al dat goeds werd het even wat 'gemiddeld' ofzo (maar eigenlijk is dat gigantisch verwaarloosbaar wat ik hier de laatste zinnen aan het schrijven ben:-)).

Ik ga zeker nog wat meer prenten van Anderson verkennen (vooral naar Rushmore kijk ik uit), en dan is het misschien "hallo top 5 favoriete regisseur".

(+ de eerste keer in mijn leven dat ik mij afvroeg waarom ze mij nooit naar de scouts hebben gestuurd:-))

Toch een van de aangenaamste films van (op zijn minst) 2012.

Wat een lekker filmpje is dit zeg. Ieder shot lijkt zo van een polaroid camera af te komen. Het acteerwerk is heel apart, maar in de setting van deze film past het perfect.

Een echt feel good film met een 'simpel' verhaal (zit door bepaalde details toch geweldig in elkaar, en is daardoor helemaal niet zo simpel).

Ik had heel veel zin in deze film maar ben persoonlijk nog niet zo'n grote fan van Wes Anderson. Gelukkig heeft hij me bij deze film enorm verrast en ben ik benieuwd wat deze regisseur nog meer gaat maken.

4 sterren!

Ik zal de film wel moeten herzien, want het bijzondere er aan is mij helemaal ontgaan. Doorsnee kinderfilm leek het wel.

Saai, flauw en kinderachtig. Pure hype.

Maar de mensen die ook van Life op Pi genieten (ook zo´n hype waar niets gebeurt) zullen dit ook een mooie film vinden denk ik.

Komisch, goeie cast, sterke acteerprestaties zelfs van de jeugdigen. Chapeau daarvoor.

Verder gaat het verhaal natuurlijk nergens over. Origineel is het woudlopers thema in de tijd waarin het zich afspeelt en de setting ergens in Noord-Amerika. Dat maakt het wel leuk om naar te kijken. Veel scenes zijn zo apart en afwijkend van de realiteit dat ze vanzelf een cynische ondertoon krijgen.

De muziek achter de scenes is top, en de vele details in de film doen je denken alsof je naar een gigantisch plot zit te kijken. Terwijl dit werk voor mij persoonlijk meer voelt alsof de regisseur met de beste apparatuur een setting bedacht heeft en zijn A-acteurs opgeroepen heeft en vanuit daar op de bonnefooi te werk is gegaan. Misschien heeft hij het begin en het eind nog ergens op een kladblok genoteerd. Dat heeft uiteraard ook wel weer zijn charme.

In tijden niet meer zo'n bizarre film gezien waar ik eigenlijk geen koek van kan maken. Dat is niet perse negatief maar het is zo chaotisch. Je moet in staat zijn je fantasie een beetje met de realiteit ervandoor te laten gaan anders verveel je je te pletter of zit je je continu af te vragen wat voor een achterlijke film dit is. Als ik wist dat de scouting zo boeiend kon zijn had ik me er vroeger ook direct voor aangemeld.

Ik geef hem dankzij zijn sterke punten en de amusementswaarde nog een 3,5

Aandoenlijke film over over 2 kiddo's die een relatie aangaan en besluiten samen weg te lopen. Het voelt als een hele kleine film in een typische Anderson stijl. Eigenzinnig en kleurrijk, maar nergens onnodig diep of pretentieus. Dat maakt deze film vooral een lekkere wegkijker, en daar slaagt de film dan ook prima in.

De settings zijn erg geinig, en het acteerwerk vind ik helemaal top. Zowel het jongetje als het meisje zetten een zeer geloofwaardige rol neer zonder geacteerd over te komen, iets waarin 9/10 kindersterretjes miserabel in falen. Het helpt allemaal om de stijl van de film nog beter naar voren te brengen. Wel voelen sommige dialogen een beetje stroefjes aan. Stiekem vind ik het dan ook jammer dat bepaalde rollen door Norton en Willis worden ingevuld, die eigenlijk puur door hun voorkomen en naam een beetje buiten de boot vallen. Al is de rol van Willis wel erg humoristisch!

Ook de muziek helpt daar perfect bij, lekker rustig en bewust wat klein. Dat maakt Moonrise Kingdom nooit tot een echt memorabele film helaas, waardoor hoge scores nooit zullen wordn bereikt, maar het heeft z'n eigen charme waardoor ik deze film aan iedereen kan aanraden.

Het zijn wel twee erg verschillende films die je noemt. De enige overeenkomst is dat beide films niet echt ''mainstream'' zijn.

Dat meen je?

Is je dan niet ten minste de creatieve visuele kracht van de film opgevallen?

Niet echt doorsnee dacht ik zo.

Maar je moet het wel kunnen / willen zien.

Wat een troep. Irritante scouting film zonder fatsoenlijk verhaal. Afschuwelijke trommels, belletjes en castraatzang door de gehele film. Typisch geval van doorslaan in het maken van "aparte" films en zogenaamde goed gekozen shots.

Wat een tijdverspilling. Kan het iedereen afraden.

Het spreekt jou blijkbaar niet aan Broek, maar je argumenten om het troep(!) te noemen zijn niet bepaald sterk.

De film heeft een duidelijk (of wat jouw definitie van "fatsoenlijk" ook wezen mag) verhaal. Er zijn legio films waarbij dit veel abstracter wordt weergegeven.

En "doorslaan van aparte films en zogenaamd goed gekozen shots.."

Voor mij zijn ze niet zogenaamd, maar echt mooi. Ik geniet er van hoe verzorgd dat is, want een film kent veel aspecten voor mij. Bij deze film sprak het visuele mij erg aan zoals bij meer Andersen's (zowel vormgeving, als compositie als kleurgebruik etc.), maar ook de humor, het sfeertje, en sommige absurde voorstellingen zoals het serieuze volwassen gedrag van de kinderen. Lekker verfrissende film tussen al die films die 13 in een dozijn films.

Met de geluiden waar je je aan irriteerde kan ik ook weinig, maar laten we het er op houden dat de sfeer jou niet aansprak.

Prima, maar ik zou het niet iedereen afraden.:)

Kon me minder bekoren dan Darjeeling en Mr Fox. De scenes tussen Suzy en Sam de hoogtepunten van de film.

De (poging tot) visuele kracht, de hoge pretenties, en het gebrek aan inhoud, vond ik juist de overeenkomst tussen Life of Pi en deze film. Ik hou van visueel krachtige films, maar daar vind ik deze niet eens onder vallen. Dat visuele vond ik dan ook echt niet zo bijzonder.

En visueel schoon hoeft niet samen te gaan saai en inhoudsloos. Er moet meer zijn, en dan bedoel ik ook niet een regisseur in een hype of bekende acteurs, maar wel iets zoals een goed script, of goede dialogen in wat voor zin dan ook (bijvoorbeeld grappig, of doordacht, of verassend, of provocerend, etc.). Dat alles ontbrak hier. Ik vond het een slechte kinderfilm, zoals andere slechte kinderfilms die denken dat kinderen gewoon domme mensen zijn die je alles voor kunt schotelen omdat ze toch hun verstand niet gebruiken.

Als ik iets visueel moois wil zien ga ik liever naar een museum, of bekijk ik een documentaire, maar niet een in scene gezette film met (al dan niet gelukte) aaneengesloten mooie plaatjes als enig doel (zoals in deze film, en in Life of Pi).

Om maar een voorbeeld te noemen, Hugo (2011) vond ik wel een geslaagde (kinder)film waar het visuele er ook in zit, maar daarnaast ook veel meer.

Ik vond dit echt niets, sorry. Grote tegenvaller.

Hoe kom je er bij dat dit een kinderfilm is?

Met visuele kracht bedoel ik niet dat je perse omver moet worden geblazen door effecten, of spectaculaire kleuren door filters (om zomaar 2 aspecten te noemen).

Er zijn meerdere beeldmiddelen die een fotograaf of filmer tot zijn beschikking heeft.

Compositie is wellicht het krachtigste. Zoals ik eerder schreef:

Originele film van Wes Anderson met een soort Romeo + Julia verhaal. De cast die komt opdraven is onder andere bekend uit andere indie projecten en doet het dan ook uitstekend. Sterke dialogen en een geinig scenario zorgen voor een prima kijkervaring.