Intouchables (2011)

Geweldig acteerwerk.

Nieuw top 10 materiaal ?

Allemaal zo positief, kijken dus.

Dat einde is slechts een duidelijk voorbeeld waarom de humor totaal geen bodem heeft. Als je m'n andere reacties had gelezen en niet één zin uit een verhaal haalt om dat een vreemd argument te noemen, had je het allicht wel in het geheel begrepen.

Een voorbeeld achteraf ja. Maar nogmaals tijdens de film weet je absoluut niet hoe de film gaat eindigen, tenzij je hem voor de 2e keer ziet natuurlijk. En dat houdt in dat het einde in dit geval nooit en te nimmer van invloed kan zijn op de humor tijdens de film. Dus achteraf ja, maar absoluut geen reden dat je tijdens de film niet kon lachen.

Wat valt hier verder aan te begrijpen? Dat heet gewoon chronologische logica.

Je zegt tijdens een voetbalwedstrijd waarbij het 0-0 staat en zeer weinig gebeurd toch ook niet dat je het een zeer spectaculair duel vindt omdat je na afloop weet dat er in de laatste 10 minuten nog 5x gescoord wordt? Nee dat weet je dan nog niet. Het kan je mening over het duel drastisch veranderen, maar op het moment van 0-0 hebben die 5 goals geen enkele invloed op je gevoel over de wedstrijd.

Ik heb de film 6 x gezien en het blijft geweldig. De humor tussen die 2 is gewoon geniaal.

Een film van top niveau.

Garandeerd dat het 18 weken in de bioscoop draait.

Zeker om het te halen voor je dvd collectie.

Een film om naar uit te kijken

Ja als je het zo framet dan heb je altijd gelijk, maar dan geeft je er wel blijk van niet mijn gehele verhaal te hebben gelezen. Dit was enkel een obvious voorbeeld, maar dat ik vond dat er weinig te lachen viel gedurende de gehele zit, heeft vanzelfsprekend geen klap te maken met het einde. Dat bevestigt alleen nog maar eens het gebrek aan inventiviteit. Ik gebruikte dit voorbeeld louter om niet opnieuw te hoeven vertellen dat het verhaal daadwerkelijk overkolkt van de clichematige situaties, oppervlakkige karakters en verkrachting van reële menselijke verhoudingen. En dit is ongenuanceerd inderdaad, maar voor het hele verhaal verwijs ik je terug naar eerdere reacties

Geweldig en indrukwekkend verhaal. Boeiende film met een hoop humor.

Meer dan de moeite waard!

GRANDIOOS!!!!!!

Intouchables is een prachtig feel good film waarvan de acteerwerk, dialogen en soundtrack prachtig samen komen op het grote scherm. Ik overweeg het zelfs om voor de derde keer naar de bios te gaan want het blijft genieten. Een echte aanrader!

Inmiddels 800.000!

Begint er wel op te lijken na al 1700 stemmen! Ik heb iig het goede voorbeeld gegeven en hem op nummer 8 in mijn top 10 geplaatst. Voor mij nu al een klassieker!

En dan schrijf je bij Avatar als kritiek; middelmatigheid troef.....

Deze film hangt he je het went of keert nog meer van uitvergrote clichees aan elkaar dan Avatar.

Lekkere vergelijking weer, Reinbo. Avatar en Intouchables.

Avatar kraakt hij af omdat het bol staat van de middelmatigheid, daar mee doelend op de vele clichés die daar voorbij komen (wat inderdaad zo is) en deze film zet hij in zijn top 10, terwijl die qua clichématigheid niets voor Avatar onderdoet. Dat vind ik op zijn minst opmerkelijk. Waarom deze film dan niet afbranden?

Kijk ik snap best dat je deze film goed kan vinden ondanks de clichés, maar ook Avatar heeft veel meer te bieden naast de clichés. Beide films weten in ieder geval haarfijn in te spelen op de universele smaak, zo blijkt ook uit de hoge waarderingen. Deze film schijnt echter iets minder mensen te frustreren, vandaar dat die nog hoger scoort. Ik ben zo benieuwd waarom die frustratie bij Avatar bij sommige zo hoog zit, want alleen aan de clichématigheid kan dat niet liggen.

cliché : Een cliché (of gemeenplaats) is een stijlfiguur waarbij een beeldspraak wordt gebruikt die zijn kracht door het vele gebruik ervan heeft verloren.

Ach clichés. Het lijkt er soms op dat een film alleen nog maar top kan zijn als er nog nooit eerder vertoonde scenes of vernieuwende stijlen gebruikt worden. Naar mijn mening is de kracht van deze film dat het juist met een alledaags verhaal je toch op meerdere vlakken (humor/gevoel) weet te raken. Het verliest dus juist niet zijn kracht maar weet er het beste uit te halen. En dat is niet cliché.

En een fantasy film zonder diepgang vergelijken met deze film..tja?

Inderdaad. Een film raakt je of niet, het is een gevoel waaruit je mening ontstaat. Dan kan de film nog zo barstensvol cliché's zitten, er kan zelfs slecht geacteerd worden. Als een film je niet aanspreekt of raakt dan zullen de cliché's ook eerder een reden worden om de film af te kunnen branden. Zo werkt dat.

"Reinbo" Heeft wel meer vage uitspraken.

Absoluut 5 sterren van mij! Een geweldige film voor mensen van 12-100 ! De zoon van mijn vriendin liep naar buiten en zei direct dat hij deze ook wel op dvd wil. Ik zelf ook! hoewel ik de film al 3 keer gezien heb nu.

Absoluut! Met stip op 1 .

Voor mij met stip de meest overgewaardeerde film van dit jaar en misschien wel van de laatste 10 jaar. Ik begrijp werkelijk niet wat aan deze film zo bijzonder is.

Gebrek aan diepgang is de grootst gemene deler tussen deze film en Avatar.... Dus een vergelijk op dat vlak lijkt me alleszins geoorloofd.

Dat snap ik en ben ik met je eens. En juist daarom is het benoemen van de middelmatigheid of clichés een drogreden. De echte reden is dat je er niet door geraakt werd. Geef dat dan aan en probeer aan te geven hoe dat komt, of hoe dat juist niet komt. Nu zijn het gewoon lege losse flodders.....

Ik vind dat gebrek aan diepgang wel meevallen eigenlijk. De karakters in deze film hebben dan misschien door de verhaallijn niet veel diepgang, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door de acteerprestaties van beide acteurs. Ze weten mij te raken en dat houdt voor mij in dat het veel meer is dan een simpel verhaaltje.

Ik geef onmiddelijk toe dat het de chemie is en de acteerprestaties, waar dit werk zijn kracht aan ontleend. Zo is het bij Avatar de (3d) cinematografie die de film bijzonder maakt. Bij beide films is het dan ook te kort door de bocht en onjuist om ze enkel op hun clichematige verhaal/inhoud, neer te sabelen. Sterker nog, ik zou willen pleitten dat de grote mate van herkenbaarheid juist een pre is. Zo hoeft men daar geen aandacht aan te schenken en kan met zich juist focussen op dat waar de film zich wel van de middelmaat onderscheidt.

De onaantastbare

Na een behoorlijke tijd was het weer eens zo ver dat de Franse cinema mij wederom wist te verbazen. Na meesterwerken zoals Irréversible en Martyrs was het deze keer dit prachtig ingetogen drama (met komedie elementen) waarbij de kracht hem overduidelijk in het spel tussen de twee hoofdrolspelers zit. Het gaat hierbij om de rijke aristocraat Philippe en ''man van de straat'' Driss die net uit de gevangenis ontslagen is. Philippe is grotendeels verlamd en neemt Driss aan om voor hem te zorgen. Dit levert mooie beelden op waarbij de laconieke en zorgeloze houding van Driss het leven van Philippe compleet weet te veranderen.

Goedkoop meelijwekkend sentiment ligt hierbij op de loer, maar Intouchables zet deze ''troef'' gelukkig niet in. De film is positief en bekent kleur, zonder voortdurend er de nadruk te leggen op hoe zwaar de lichamelijk gehandicapte Philippe het wel niet moet hebben. De film neemt de ernst van de handicap serieus, maar blijft er ook luchtig onder en legt de nadruk niet op de ernst van de situatie. In plaats daarvan legt het de nadruk op de positieve ontwikkeling die Philippe doormaakt die veroorzaakt is door de komst van Driss en die Philippe een andere kant van het leven laat zien. Anderzijds zie je als kijker ook de ontwikkeling die Driss doormaakt en laat het een man zien met een hart die heel veel om de gehandicapte Philippe is gaan geven. Zijn complete houding tegenover het leven veranderd naarmate de film vordert en dit laat ook bij dit personage een mooie ontwikkeling zien.

Kortom, een film die kan zorgen voor een lach en een traan en het hart op de juiste plaats heeft zitten zonder goedkoop sentiment te willen verkopen. Intouchables behoort tot een van de betere drama's van de afgelopen tijd.

4,0*

Ja Reinbo, maar je weet toch hoe het werkt. In dat geval is jouw kritiek bij La Vita E Bella ook een losse flodder, gewoon zeggen dat je niet werd geraakt door de film was voldoende geweest.

Bij de ene film accepteer je een clicheetje meer of minder wel en bij de andere nou eenmaal niet, omdat het bij de ene film niet erg is, en bij een ander onuitstaanbaar en onaanvaardbaar is.

De cliché's in Intouchables zijn aanvaardbaar, omdat ze het verhaal juist geloofwaardig (en grappig) maken.

En bovendien dit:

Dat vind ik ook. De personages raken je (mij) meteen, en dan kan ik ze onmogelijk van gebrek aan diepgang beschuldigen.

Herkenbaarheid is wat mij betreft een must in films die pretenderen komisch te zijn. Ingrediënt nummer 1.

Bij la vita e bella geef ik duidelijk aan waarom de film mij niet raakt. Vind de hoofdpersoon afgrijselijk.

En Beffrey28 geeft aan waarom Avatar hem niet aanspreekt, hij stoort zich aan de cliché's, het slechte verhaal en de acteurs. Vrij beknopt, dat wel, maar het is nou eenmaal een mening.

Na alle positieve recensies en berichten over deze film, gisteren gaan kijken in de bios.

Kan me alleen maar aansluiten bij alles wat al is gezegd;

SUPER!