Intouchables (2011)

Heb eerlijk gezegd niet de geheel discussie teruggelezen maar als er mensen zijn die dit serieus nemen ben ik het met je eens. ik zou zelfs willen zeggen mensen doe het niet het is een zeer aangedikte comedy. Ik geloof natuurlijk dat het op waarheid is berust maar niet meer dan dat. De schrijver/regisseur hebben elementen genomen uit een relatie van waarschijnlijk zeer lange tijd, die achter elkaar gezet en verschrikkelijk uitvergroot. Niet anders dan ER of welke ander ziekenhuis serie of film. Als je elke dag zou werken als in ER dan was elke medewerker in de gezondheidszorg na 1 week uitgeblust. Leuke film goed gemaakt verder punt.

Niet alle negers zijn zoals ze worden neergezet.....toch?Fictie non fictie

Helemaal geweldig!

Een echte aanrader voor iedereen.

Precies de juiste hoeveelheid drama om de film volledig te dragen en precies de juiste hoeveelheid komedie om het geheel luchtig te houden.

Meesterwerk tot op de laatste minuut!

5*

Bijna 20 Miljoen fransen hebben deze film in de bioscoop gezien! Geweldig mooi film waarvan de acteerwerk, dialogen en soundtrack prachtig samen komen op het grote scherm. Een echte aanrader!

Een lach, een traan, en het raakt je hart elke keer weer. Geweldige film waarin het acteerwerk de sowieso al prima dialogen en humor naar een nog hoger level draagt. Mooie boodschap zit er in deze film verwerkt, een mooi stuk over onverwachte vriendschap en de verschillen tussen mensen die ons zo ver van elkaar af kunnen brengen maar ook zo dichtbij elkaar. Echt een film om meerdere keren te zien.

4,5*

Unieke film met subliem acteerwerk. Luchtig en toch boeiend van begin tot aan het einde, dat overigens veel te vroeg kwam. Een dergelijke film kan mij niet lang genoeg duren.

Op aanraden van 2 kameraden deze film gaan kijken, normaal gesproken zou ik het niet in mn hoofd halen een franse film te gaan kijken omdat ik persoonlijk over het algemeen alleen maar de Amerikaanse films leuk vind.

De film heeft me toch wel redelijk weten te verassen hij was beter dan dat ik op voorhand had verwacht. Sterk punt van de film is dat de hoofdspelers zichtbaar genieten van hun rol.

3.5 ster

Super film!

Leuke film hoor, maar waar iedereen zo lyrisch over is (4,22?? ) ontgaat me een beetje. De stukjes tussen Philippe en Driss zijn zeer zeker erg grappig en genieten, maar alles daarnaast, en dan zeker de relatie van Driss met zijn eigen familie is er nogal aan de haren bijgesleept en matig uitgewerkt.

De rol van Driss is erg goed. Leuk gespeeld, overtuigend, fris, komisch. Maar de film heeft voor mij toch meer het karakter van een leuk fris bovengemiddeld tussendoortje dan van een film die als het zo doorgaat op nummer 8 van de top 250 terechtkomt. Daarvoor mist het toch aan dramatiek, boodschap en significantie. Ook cinematografisch is het vrij standaard en heeft het weinig extra's waardoor het een meesterwerk zou kunnen worden.

Een echt goede film moet mij bovendien echt zien te raken, en dat bleef uit. Vond de tekstjes op het einde, wat de personages nu doen, ook een beetje misplaatst aanvoelen. De film wil meer zijn dan het uiteindelijk is geworden lijkt wel.

Maar goed, misschien zeur en overdrijf ik ook eigenlijk wel, en had ik te hoge verwachtingen omdat hij hier zo absurd hoog beoordeeld wordt. Want ik heb er al met al toch met veel plezier naar gekeken.

Twijfel tussen 3,5 en 4*

Je snapt niet waarom de film een 4.22 gemiddeld staat maar je geeft zelf een 4

Ja heb je wel gelijk in, ik zeg ook dat ik misschien overdrijf en zeur. Ik twijfel zelf overigens nog steeds tussen 3,5 en 4.

Maar dat er ook zoveel mensen zijn die hem 4,5 of 5 geven vind ik wel opmerkelijk. Ik bedoel ook meer, met deze score zou hij op nummer 9 in de top 250 komen, en dat lijkt me schromelijk overdreven.

Het is gewoon een fijn middle of the road feel good drama, dat weinig mensen echt slecht vinden.

Green Mile en Shawshank Redemption zijn ook films die nauwelijks opmerkelijk te noemen zijn, maar door zeer weinig lage stemmen zo hoog scoren. En de massa gaat nu eenmaal voor makkelijk verteerbaar feel good/emo entertainment.

Leuke film. Wel heel erg "feelgood"....maar wie ben ik om dat de veroordelen....

Goede film die de 2 uur waard is en zeker niet verveelt.

Een 4.5

Geef maar toe: je staat te popelen om af te waarderen!

Sterke film! De humor die er in zit heeft me op sommige moment echt dubbel laten liggen van het lachen. Vooral Omar Sy speelt het heel energiek en met passie. Erg sterk duo. Dramatische gedeelte viel mij niet heel erg op, maar omdat verder de beelden mooi waren, de humor goed en het er geen grote clichés in zaten kan ik daar wel mee leven. Heel erg fijne film om te kijken.

De film was fenomenaal. Ik heb krom gelegen van het lachen. Een grijs leven werd opeens verrijkt met kleur. Echt een aanrader voor iedereen.

Hele mooi film, echt lopen genieten. Het samenspel tussen Driss en Phillipe is echt top. Echter een gemiste kans om wat meer diepgang en drama te laten zien ipv humor (wat overigens een heel pakkend aspect voor deze film was, Driss deed dit gewoon perfect!), anders wat het zeker 4,5* geworden. Vind verder een, op dit moment, 10e plaats in de top 250 ook een tikkeltje overdreven.

Al met al een prachtige feel good movie en een dikke aanrader!

Tja, een goede cast, goede sountrack, een goed script (het hoeft niet eens meteen een goed verhaal te zijn) en in dit geval zeer grappig is voor mij genoeg reden om de film hoog te laten scoren. Als je van een film geniet en met een big smile de bioscoop uitstapt waarom geen hoog cijfer geven? Een film hoeft niet opmerkelijk te zijn alhoewel ik al deze films wel opmerkelijk vind. Want zo veel goede feelgoodfilms heb je ook weer niet. Overigens is de Green Mile gewoon een prachtig drama. Misschien kon jij er niet van genieten, dat kan. Maar als je er wel heel erg van genoot snap ik niet waarom je een lage notering zou moeten geven.

Green mile kon ik niet van genieten, dat was drie uur clichevol rondborduren. Deze vond ik wel leuk. 3,5 is ook een hoog cijfer voor een feel good komedie. Maar een film moet mij inderdaad wel wat meer bieden dan wat grappen en een happy end. Ik wil ook graag met een originele gedachte worden geconfronteerd. Vond dit verder allemaal niet zo heel bijzonde. Wat ik schreef Trading places meets Rain man.

Prachtige film! Het is de fijne verwevenheid van humor en dramatiek (de soundtrack maakt het echt helemaal af), wat de film zo goed maakt. De contrasten waren ook erg grappig, iemand met een fijne smaak voor kunst en zo'n neger die dan niet bij komt van het lachen "a singing tree!!", geweldig, ik heb heel erg gelachen.

Ik denk dat we een film niet per se hoeven beoordelen op de cinematografie of wat dan ook, we hoeven niet alles te overdenken in criteria en maatgevingen. Een algeheel goedvoelen is toch gewoon prima? Daarom vallen films als Shawshank en Green mile zo hoog uit in de peilingen, het zijn de films die op zich genomen niet bijzonder zijn, maar je toch raken en een diep gevoel van geluk geven, omdat het laat zien zoals je wilde dat het zou zijn, het leven.

Zoals iemand eerder ook opmerkte; je kunt inderdaad zien dat de hoofdrolspelers ontzettend veel plezier hadden bij het maken van de film, die energie maakt de film.

Deze Amerikaanse recensie over de film snap ik echt niet: Variety Reviews - Untouchable - Film Festival Reviews - - Review by Jay Weissberg

De film wordt uiteengezet als rascistisch. Kan me er totaal niet in vinden. Uncle Tom die een neger uit de ghetto haalt om hem kennis te laten maken met cultuur en kunst, die vervolgens zijn master vermaakt door de clown uit te hangen. Een Amerikaan die een Franse film bekritiseert op rascisme is sowieso nogal frappant, maar zo heb ik de film absoluut niet ervaren. Zo kun je het ook andersom bekijken, de man is gehandicapt en vertoont zelf ook nogal wat gebreken, maar dat wordt niet aangetipt. Verder staat er in dat de man hem als vermaak heeft aangenomen, wat ook niet waar is. Hij nam hem aan omdat hij fysiek sterk is en omdat hij niet als gehandicapte behandeld wil worden, als zorgobject van medelijden en Driss behandelt hem juist niet zo, er zit iets waardigs in de ruwe manier waarop Driss hem behandelt. Er is nog zoveel meer te zeggen, maar die recensie is echt bullshit.

Film nog niet gezien, maar dit soort kritieken ben ik al vaker tegengekomen en er zit wat in. Beetje het Magical Negro-principe; zoals in The Green Mile waarin 't zwarte hoofdpersonage via 'superpowers' de blanke medemens helpt, maar tegelijkertijd zijn ondergeschiktheid aan blank behoudt, bijbehorende stereotypen intact houdende (Coffey is oa dom en ongeletterd).

Ik vrees voor deze film. Is me inmiddels al een keer of 7 (direct en indirect) aangeraden, krijgt over de wereld lovende kritieken, en ik ben bang dat het weer een vreselijk oppervlakkig gebeuren gaat worden.

Ramon K, het is wel vervelend als er zo'n verwachting wordt gecreeerd, de realiteit schiet dan altijd tekort. Ik zou zeggen, laat alles voor wat het is en ga de film gewoon zien!

Ik denk uiteindelijk dat die overgevoeligheid voor rascisme toch echt aan de Amerikanen zelf ligt. De film gaat over onverwachte vriendschap, over twee mensen van verschillende werelden die elkaar op hun beurt iets nieuws en moois te bieden hebben, op gelijkelijk niveau. Ja, er zijn nogal wat stereotypen uitgewerkt, maar het feit dat er stereotypen zijn, wil niet zeggen dat het ook meteen een rascistische ondertoon heeft. Dat is kortzichtig. Stel nu dat er niet een neger, maar een blanke jongen uit de ghetto was gebruikt voor de film, voor mij had dat niets afgedaan aan deze film. Het gaat niet om zwart/blank (we hebben in Europa ook een heel andere opvatting over rassen), het gaat om het contrast rijk/arm die het verrassende, vernieuwende en vooral charmante draai aan de film geeft en bovenal gaat het over het menselijk lijden, die iedereeen treft. De film gaat over dat stukje hoop.

Daar heb je ook wel gelijk in, maar toch is hij best aardig tijdens het kijken. Cinematografie en regie zijn voor een dergelijke film verrassend modern. Denk je er aan terug, dan is het inderdaad niets meer dan een berg clichees en een standaard feel good plot. Het is als een soort fricandel. Best lekker, zo lang je je maar niet na gaat denken over wat erin zit.

Ik had nog nooit van het Magical Negro principe gehoord, maar het idee dat er een tegengesteld iets aan jezelf bestaat (je duistere spiegelbeeld) waar je eerst heel bang voor bent met de bijbehorende afweerreacties, doch welke wat later een genezend principe blijkt te bevatten, daar kan ik mij wel in vinden.

In landen waar donkere mensen wonen heb je misschien een gespiegelde mythe over blanke mensen.

Een komedie/drama voor iedereen.

Dát is precies het 'probleem' van deze film, die duidelijk iedereen te vriend wil houden.

Er zullen maar weinig mensen zijn die zich aan deze film zullen storen, want op elk front is deze film zeer veilig. Vandaar ook het hoge gemiddelde hier en op IMDb.

Persoonlijk kan ik me daar wel aan storen, maar ook ik moet toegeven me wel vermaakt te hebben met deze film. Het is geen uitdagende of inspirerende film, maar kijkt fijn weg en het wist zelfs een aantal keer een glimlach te brengen. Ook ontdekte hier en daar fijne cinematografie en is het acteerwerk ook niet verkeerd.

Prima voor tussen door, maar ook zo weer vergeten.

Ik snap deze vergelijking, maar Omar Sy is hier nog lang geen John Coffey. Hij is wel arm en heeft weinig educatie gehad (al is hij niet ongeletterd), maar in tegenstelling tot Coffey blijkt hij over een goede opmerkzaamheid te bezitten en best intelligent te zijn. Wellicht als hij niet in een kansarme buurt was opgegroeid was hij veel verder gekomen, iets waar ook naar gehint wordt in de film (al ga ik niet spoileren hoe). Uiteraard heeft Sy hier geen magische superkrachten.

Kijk, met dit verhaal gaat zit het er uiteraard niet in dat de rollen compleet omgedraaid worden en dat de blanke man uiteindelijk voor de zwarte man gaat zorgen, maar het is wel een meer gelijkwaardige relatie dan die in The Green Mile. Het probleem met films over de relaties tussen zwarten en blanken is dat er altijd een vorm van racisme in gevonden wordt. Altijd. Dit komt omdat er door de jaren heen zoveel racistische stereotypen zijn ontdekt dat de enige manier om dit te omzeilen is om de zwarte man een rijke, intellectuele held van te maken. Waarna er weer een hoop kritiek komt dat dit beeld de realiteit omzeilt. Ik vind Sy hier niet echt een stereotype spelen, daarvoor is hij menselijk genoeg.

Wel is het inderdaad een oppervlakkige film, maar iedereen die ik erover spreek vind dit net als mij geen goede film door de diepgang, maar omdat hij erg grappig is. De humor maakt het een succes en geestige dialogen als hier kom je toch zelden tegen. Is ook wat waard, wat mij betreft, al weet ik niet of dat iets is wat jij zoekt.

Una mattina - Ludovico Einaudi - YouTube

Heel mooi!