Justice League: Doom (2012)

Matig.

De stortvloed aan personages zorgt ervoor dat het verhaal afgehandeld is voordat je er in zit. Vervelen doet het dan ook geen moment, maar toch is het allemaal maar zo zo. De resem superhelden krijgt enkel actiescènes. Enkel Batman kan nog een beetje boeien.

De stemmencast is over het algemeen ook vervangbaar. Kevin Conroy is natuurlijk een goede Batman, maar voorts springt alleen maar de stem voor Cheetah er bovenuit.

Justice League: Doom is verhaaltechnisch vrij kinderachtig, maar een kinderfilm is het zeker niet. Enkele actiescènes zijn zelfs op het randje van wreed. Ik denk dan aan het doorsneden van Ra's al Ghul's keel. Maar misschien dat dergelijke scènes wel nodig zijn om de doorgaans lelijke animatie te verhullen.

2,5

What, I'm supposed to be worried about Robin?

Uit het DV universum is de Justice League altijd wel één van mijn favorieten geweest. Er hangt sowieso wel een zekere vorm van nostalgie aan vast doordat ik vroeger erg veel van de animated series heb gezien, maar het was vooral dankzij The Flashpoint Paradox dat ik het gevoel kreeg dat de films wel een zeker niveau hadden. De vorige film die ik zag, Crisis on Two Earths, bleek wat een tegenvaller te zijn, maar een collega raadde me deze Doom aan.

En het is inderdaad weer een vermakelijke film geworden. Alleen is het jammer dat de film afklokt op iets meer dan een dik uur, want dat is gewoonweg te weinig. Nu krijg je nooit het gevoel dat de Justice League effectief in de problemen zit. Het idee om te werken met Batman's rampenplan mocht iemand van het team naar de duistere zijde overgaan is een goede opzet, maar er wordt te snel een oplossing gevonden. Ik had dan ook liever gezien dat het middenstuk wat langer was en dat we meer te zien kregen van de gebroken Justice League. Dat kun je natuurlijk niet bij iedereen doen, je kunt moeilijk de Martian Manhunter ettelijke weken laten branden, maar bijvoorbeeld de Green Lantern vindt wel erg snel zijn wil om te vechten terug. Een 20 minuten langer zodat de film ongeveer anderhalf uur duurde had een groot verschil uitgemaakt. En als we het dan toch over verbeteringen hebben: dan hadden ze ineens ook Cyborg mogen vervangen door Aquaman. Ik vraag me echt af waarom ze deze wissel hebben doorgevoerd.

Qua animatie gelukkig ook wel degelijk. Het valt op hoe een grote sprong er eigenlijk gemaakt is tussen deze en Crisis on Two Earths. Ik heb al een hoop slechte straight-to-DVD gezien, maar geleidelijk aan begint het niveau toch echt wel te stijgen naar mijn gevoel. Niet alles is altijd even mooi, maar het kan er zeker en vast mee door. Goede voice-cast ook. Nathan Fillion blijft de ultieme Green Lantern, maar ook bijrollen zoals Alexis Denisof (Mirror Master) of Claudia Black (Cheetah) zijn goed. Al kunnen die drie dankzij hun televisiewerk (Fillion - Firefly, Denisof - Buffy en Black - Stargate SG1) weinig verkeerd doen. Kevin Conroy is overduidelijk een verbetering ten opzichte van William Baldwin en ook Susan Eisenberg is een goede Wonder Woman.

Zowat van hetzelfde niveau als Flashpoint Paradox, maar de film lijdt vooral onder zijn korte speelduur. Soms kan dat een voordeel zijn, maar ik had hier liever nog wat meer diepgang in gezien. Ach, voor de rest is er weinig verkeerd aan deze Justice League film. Al mogen ze in het vervolg Cyborg wel thuis laten, zo'n flauw personage..

3.5*

Dit lijkt wel een lange tv-episode. Weinig creativiteit en een cast die niet opvalt. Wel doet de film hier waar veel superheldenfilms verkeerd doen. Het is een verhaal met aandacht voor de actie zelf en niet voor de zoveelste keer de oorsprong van een held. Niets mis mee, maar dat hebben we ondertussen al wel gehad. Ik ken een deel van de figuren hier niet en toch kon ik snel mee volgen. En dat in een film van amper een dik uur. En ik moet zeggen dat de weinige karakterinvulling best wel verfrissend is tegenover veel filmversies. Vooral Batman (ik hoop deze kant van hem ook te zien in Batman vs Superman) en Green Lantern zijn een verbetering. Bij Batman heb ik het dan over het personage, niet de kwaliteit van de films. Verder is het licht cartoonesk en laagdrempelig. Leuk om te zien, maar duidelijk voor een jong publiek en als snelle hap.